του Παναγιώτη ΣωτήρηΤα πολιτικά ρομπότ του εκσυγχρονισμού, αυτό το ιδιότυπο δημιούργημα της ύστερης μεταπολίτευσης, τα πολιτικά πρόσωπα, δηλαδή, που διαθέτουν τη μοναδική ικανότητα να εκστομίζουν ατάραχα κι ατσαλάκωτα τις πιο κυνικές και κοινωνικά ανάλγητες πολιτικές προτάσεις, έχουν και την ιδιότητα, εκτός των άλλων, να είναι και βαμπίρ της δημοσιότητας.
Πώς αλλιώς να κρίνουμε το γεγονός ότι η κ. Άννα Διαμαντοπούλου, η μόνη Υπουργός που τα τελευταία… 60 χρόνια κατάφερε να ξεκινήσει σχολική χρονιά χωρίς σχολικά βιβλία, που συνέδεσε το όνομά της, με το μεγαλύτερο κύμα μείωσης εκπαιδευτικών μονάδων στη νεότερη ιστορία, που αδιαφορεί για το ότι τα πανεπιστημιακά κτίρια μετατρέπονται σε χώρους άσκησης χειμερινής διαβίωσης, επειδή δεν έχουν πετρέλαιο, έχει το θράσος να περιφέρεται στα κανάλια και τις διάφορες εκδηλώσεις του εσμού των καταναγκαστικά «εκσυγχρονιστών», εκφωνώντας πολιτικές διακηρύξεις για το μέλλον του τόπου, αυτή που είναι δομικά συνυπεύθυνη για την υπονόμευση αυτού του μέλλοντος.
