της Τζένης Κ.
Επί Χούντας ο Παναθηναϊκός έφτασε στον τελικό του Γουέμπλεϊ κι αυτή η κατάκτηση, ως επιστέγασμα της νικηφόρας πορείας που έκοψε την ανάσα των Ελλήνων, έκανε τους Συνταγματάρχες να τρίβουν τα χέρια τους από ικανοποίηση…
Ο άρτος, τα θεάματα και οι εθνικές αθλητικές νίκες αποτελούσαν ανέκαθεν παράγοντες μετάλλαξης των πενταμελών ελληνικών παρεών σε τρεις που λαλούν και δυο που χορεύουν…
Έλα όμως που ο καιρός έχει γυρίσματα. Έλα που και ο άρτος δεν είναι πια αυτονόητος, τα θεάματα τα μπουχτίσαμε και το ποδόσφαιρο εάλω…! Έλα που οι οπαδοί των ομάδων, αυτοί που δικαίως ή αδίκως περιγράφονταν από μας (το θήλυ κοινό) ως ανεγκέφαλοι, βουρλισμένοι, αργόσχολοι και παρωπιδοφόροι… έπαψαν να χτενίζουν το αντίστοιχο εκείνου που εμείς (πάλι το θήλυ κοινό) κατηγορούμασταν ανέκαθεν ότι χτενίζουμε τακτικά… και πήραν μυρωδιά από τα τεκταινόμενα στο γύρω κόσμο!
Αυτό το λένε «κοσμογονία». Αυτό το λένε «αρχή μιας νέας εποχής»… Αυτό το λένε: «πρωτοφανή και ειδικού βάρους ένδειξη του ελληνοβαρόμετρου»…
Παρέμβαση με πανό αντίστασης και αλληλεγγύης πραγματοποιούν από νωρίς το πρωί μέλη της Νεολαίας του Συνασπισμού, και φοιτητές ενάντια στη νέα «κυβέρνηση εθνικής ενότητας», των τραπεζιτών και των εκπροσώπων του ΔΝΤ. 
