Το ερώτημα είναι πότε και με ποια αφορμή ακριβώς θα συνέλθει ξανά η Σύνοδος Κορυφής της ευρωζώνης για να λάβει έκτακτα μέτρα. Γιατί, κατά τ’ άλλα, είναι από τώρα γνωστό πως σε λίγους μήνες (3 ή 4) μια νέα συνεδρίαση, δραματική κι αυτή, θα κληθεί εκ των υστέρων να διαχειριστεί μια αναζωπύρωση της κρίσης που θα αφορά κάποια περιφερειακή χώρα της ευρωζώνης (Ιταλία, Ισπανία ή Γαλλία). Αυτό είναι το συμπέρασμα που προέκυψε από την τελευταία, περιπετειώδη Σύνοδο Κορυφής των 17 ηγετών της ευρωζώνης στις 26 Οκτωβρίου.
Οι αποφάσεις αφορούν την απομείωση του ελληνικού δημόσιου χρέους που κατέχουν οι ιδιώτες κατά 50% (καθόλου άσχημο ντιλ δεδομένου ότι οι τιμές αγοράς κυμαίνονται στο 40%), την αναπλήρωση κεφαλαίου των τραπεζών της ευρωζώνης μέχρι το τέλος Ιουνίου, το ορισμό του 9% ως δείκτη κεφαλαιακής επάρκειας για τις τράπεζες, την προικοδότηση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας με επιπλέον κεφάλαια ώστε από 440 δισ. ευρώ που είναι σήμερα το βεληνεκές του (θεωρητικά) να φθάσει το 1 δισ. ευρώ και επιπλέον μέτρα λιτότητας που θα οξύνουν τη σημερινή κρίση.
