Καταιγίδα μέτρων με έπαθλο τη βαθύτερη …υπερχρέωση

Καταιγίδα μέτρων με έπαθλο τη βαθύτερη …υπερχρέωση

Επίδειξη υποτέλειας από την κυβέρνηση εν όψει της αναδιάρθρωσης του χρέους

Με την αγωνία να επιδείξει την καλύτερη διαγωγή ώστε να ανταμειφθεί από τους πιστωτές στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων για τη νέα αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους που θα διεξαχθεί το φθινόπωρο βιάζεται η κυβέρνηση να ψηφίσει από την Βουλή τα προαπαιτούμενα μέτρα για την εκταμίευση των 2 υποδόσεων, ύψους 2 δισ. ευρώ (1 συν 1 δισ.). Η επικείμενη δε επίσκεψη της Τρόικας στις 8 Ιουλίου αυξάνει τις πιέσεις για την ψήφιση των αντιλαϊκών μέτρων. 

Συγκεκριμένα, όρος για την εκταμίευση της πρώτης υποδόσης είναι η ψήφιση 6 νόμων που αφορούν το υπαίθριο εμπόριο, τις αδειοδοτήσεις, την μείωση του περιθωρίου κέρδους των φαρμακοποιών, την επικαιροποίηση του καταλόγου φόρων υπέρ τρίτων, την υιοθέτηση κώδικα συμπεριφοράς για τα μέλη της κυβέρνησης ώστε να περιοριστεί η διαφθορά και τέλος την έκδοση κοινής υπουργικής απόφασης (από τα υπουργεία Οικονομικών και Δικαιοσύνης) σχετικά με την είσπραξη των οφειλών. 

Στο δεύτερο πακέτο μέτρων περιλαμβάνεται το ξεπούλημα της ΔΕΗ, οι αλλαγές στο ασφαλιστικό, κοκ.

του Λεωνίδα Βατικιώτη 

Ωστόσο, αυτό που όλο και περισσότερο γίνεται εμφανές είναι πως ο απαράμιλλος ζήλος της κυβέρνησης να εφαρμόσει αδιαμαρτύρητα όλους τους όρους της ΕΕ δεν αρκεί για να υλοποιηθεί το σχέδιο των πιστωτών.

Δολοφονίες, όχι αυτοκτονίες!

Τις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες όχι μόνο στον επίσημο πολιτικό λόγο, αλλά και στις καθημερινές συναναστροφές υπήρχε μια απαγορευμένη λέξη: η λέξη εξορία και τα παράγωγά της. Το φαινόμενο παρότι ήταν οικείο για το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού, ποτέ δεν συζητιόταν δημόσια.

του Λεωνίδα Βατικιώτη

 

Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και τα τελευταία τέσσερα χρόνια με τις αυτοκτονίες που έχουν φτάσει σε πρωτοφανή επίπεδα για την Ελλάδα, με τις επίσημες εκτιμήσεις να τις υπολογίζουν σε τουλάχιστον 2.500, αλλά στην πραγματικότητα το νούμερο να είναι κατά πολύ μεγαλύτερο. Ο συγκεκριμένος αριθμός υπολείπεται σημαντικά του πραγματικού ο οποίος αποκρύπτεται συστηματικά για πολλούς λόγους που αξιοποιούν και τις περιστάσεις υπό τις οποίες συνέβη το περιστατικό. Έτσι αν η μέθοδος που επέλεξε ο αυτόχειρας ήταν η πτώση από ταράτσα το περιστατικό καταγράφεται ως ατύχημα, αν επέλεξε την κατάποση φαρμάκων ως δηλητηρίαση, κοκ.

Η ΕΕ μηχανισμός διαρκούς λιτότητας

Η ΕΕ μηχανισμός διαρκούς λιτότητας 

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Επί τάπητος θα τεθεί στις προσεχείς ευρωεκλογές το θέμα της ελληνικής συμμετοχής στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Όσο κι αν τα μεγάλης κυκλοφορίας Μέσα Ενημέρωσης, στηρίζοντας ΝΔ – ΠΑΣΟΚ και μέσω αυτών μια στρατηγική επιλογή της ελληνικής άρχουσας τάξης, εμφανίσουν την ένταξη και παραμονή της Ελλάδας στην ΕΕ ως άθλο και μια αναντίρρητα και καθολικά επωφελή διαδικασία, η πραγματικότητα διαρκώς θα πιέζει για μια συνολική αποτίμηση των συνεπειών.

Πολύ περισσότερο, μάλιστα, από το τι έχει ήδη γίνει είναι όσα πρόκειται να συμβούν από δω και στο εξής, το νέο δηλαδή πλαίσιο άσκησης οικονομικής πολιτικής που πιέζει για την επανεξέταση της παραμονής της Ελλάδας στην ΕΕ, με κριτήριο πάντα τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και των (μέχρι πρότινος πολυπληθών) μικρομεσαίων στρωμάτων. Γιατί, από την άλλη μεριά, δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι η αστική τάξη, όσες μεταμορφώσεις κι αν αναγκάστηκε να υποστεί για να παραμείνει ίδια, από το 1981 μέχρι σήμερα εδραίωσε την ταξική της κυριαρχία στην Ελλάδα. Το μεγαλύτερο όφελος, με άλλα λόγια, για το κεφάλαιο από την ένταξη της Ελλάδας στην ΕΕ είναι ότι εξοπλίστηκε στην πάλη του ενάντια στην εργατική τάξη καταφέρνοντας να βαθύνει την εκμετάλλευση.

Νέο αναπτυξιακό πρότυπο για γέλια και για κλάματα

Νέο αναπτυξιακό πρότυπο για μεγαλύτερα κέρδη...

Κατ’ αρχάς είναι για γέλια. 

Ο μακροχρόνιος, υποτίθεται, προγραμματισμός που φτάνει μέχρι και το 2021, μέσω ενός «νέου εθνικού αναπτυξιακού προτύπου», δεν αποσκοπεί πουθενά αλλού πέρα από την δημιουργία εντυπώσεων όταν είναι γνωστό ότι η παρεούλα του Σαμαρά ήδη ετοιμάζει τις βαλίτσες της και σε λίγους μήνες θα είναι οριστικά παρελθόν, δίνοντας κι αυτοί διαλέξεις στο Χάρβαρντ, όπως ο Γιωργάκης. 

Το «νέο εθνικό αναπτυξιακό πρότυπο» ακόμη κι αν, για κακή μας τύχη, εφαρμοστεί θα είναι χωρίς αυτούς!

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Επί της ουσίας τα πράγματα είναι πιο σοβαρά. Γιατί, το σχέδιο καπιταλιστικής ανάπτυξης που περιγράφεται στο «νέο εθνικό αναπτυξιακό πρότυπο» το οποίο ήδη κυκλοφόρησε στον Τύπο και θα παρουσιαστεί δημόσια από την κυβέρνηση στο συμβούλιο υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης της 5^ης Μαΐου, δείχνει την επιθετική διάθεση του κεφαλαίου, την τάση του να συνεχίζει να υποτιμάει την εργατική δύναμη, να επιβάλλει Μνημόνια στο διηνεκές, ακόμη κι όταν η Τρόικα θα αποτελεί παρελθόν.

Το έγκλημα του χρέους

Το έγκλημα του χρέους

 

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Καμία, μα καμία συζήτηση για το τι μέλλει -και πολύ περισσότερο για το τι δέον- γενέσθαι με το δημόσιο χρέος δεν μπορεί να γίνει αν δεν ξεκινήσουμε από το παρελθόν. 
Αν, με άλλα λόγια, δεν αμφισβητήσουμε το πώς φτάσαμε ως εδώ, επιμένοντας να θυμίζουμε ότι η διαχείριση του δημόσιου χρέους, την τελευταία 4ετία τουλάχιστον, ήταν μία από πολλές δυνατές επιλογές.
 Ήταν μάλιστα όχι  η χειρότερη επιλογή, από άποψη αποτελεσματικότητας, αλλά και η - επιλογή των χειρότερων – όσων δηλαδή ευθύνονταν για την αύξησή του μέχρι το 2009 και έπρεπε εκ προοιμίου να έχουν αποκλειστεί από τη σχετική συζήτηση.

ΤΑ ΕΠΤΑ ΘΑΝΑΣΙΜΑ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ

Ανατρέχοντας λοιπόν στο 2009, η άνοδος του δημόσιου χρέους στο επίπεδο του 129% του ΑΕΠ, έπειτα από διαδοχικές αναθεωρήσεις από την ελληνική και την ευρωπαϊκή στατιστική υπηρεσία (που αποτελούν -θέμα εισαγγελικής έρευνας), ήταν αποτέλεσμα μιας σειράς αιτιών που έχουν ανάγλυφο το αποτύπωμα της ελληνικής αστικής τάξης και κορυφαίων στρατηγικών επιλογών της. 
Είναι τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα του ελληνικού καπιταλισμού.

Ας τα απαριθμήσουμε εν συντομία:

Έγκλημα εκ προμελέτης

ΔΝΤ: Κανένα «Λάθος»! Έγκλημα εκ προμελέτης

 

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Ως ένα από τα τρία μεγαλύτερα λάθη του ΔΝΤ χαρακτηρίστηκαν οι προβλέψεις του για την Ελλάδα, με βάση έκθεση που έδωσε στη δημοσιότητα το Ανεξάρτητο Γραφείο Αξιολογήσεων στις 18 Μαρτίου.

Το Γραφείο εξέτασε τις προβλέψεις του ΔΝΤ για 103 χώρες την περίοδο 1990- 2011 και συνολικά διαπίστωσε πως οι εκτιμήσεις του ήταν υπερβολικά αισιόδοξες. 

Η ελληνική περίπτωση ήταν τόσο κραυγαλέα, ώστε μαζί με την Αργεντινή το 2000 και την ασιατική κρίση, τρία χρόνια νωρίτερα, κατέλαβε ξεχωριστή θέση στη λίστα των κορυφαίων... τεχνοκρατικών λαθών. Για να βγάλει, μάλιστα, την υποχρέωση της... διόρθωσης, το Γραφείο Αξιολόγησης συστήνει στον οργανισμό να δίνει μεγαλύτερη έμφαση στη συνεργασία με τις εθνικές Αρχές. Να ακούνε, δηλαδή, λίγο παραπάνω τους... ιθαγενείς, με τους οποίους υποτίθεται ότι συνεργάζονται σε ισότιμη βάση επιδεικνύοντας αμοιβαίο σεβασμό, και να μαθαίνουν από την πείρα τους.

Το έγκλημα του χρέους

Το έγκλημα του χρέους

του Λεωνίδα Βατικιώτη 

Καμία, μα καμία συζήτηση για το τι μέλλει -και πολύ περισσότερο για το τι δέον- γενέσθαι με το δημόσιο χρέος δεν μπορεί να γίνει αν δεν ξεκινήσουμε από το παρελθόν. Αν, με άλλα λόγια, δεν αμφισβητήσουμε το πώς φτάσαμε ως εδώ, επιμένοντας να θυμίζουμε ότι η διαχείριση του δημόσιου χρέους, την τελευταία 4ετία τουλάχιστον, ήταν μία από πολλές άλλες δυνατές επιλογές. 

 Ήταν μάλιστα όχι μόνο η χειρότερη επιλογή, από άποψη αποτελεσματικότητας, αλλά και η  επιλογή των χειρότερων – όσων δηλαδή ευθύνονταν για την αύξησή του μέχρι το 2009 και έπρεπε εκ προοιμίου να έχουν αποκλειστεί από τη σχετική συζήτηση.

ΤΑ ΕΠΤΑ ΘΑΝΑΣΙΜΑ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ

Ανατρέχοντας λοιπόν στο 2009, η άνοδος του δημόσιου χρέους στο επίπεδο του 129% του ΑΕΠ, έπειτα από διαδοχικές αναθεωρήσεις από την ελληνική και την ευρωπαϊκή στατιστική υπηρεσία (που αποτελούν -θέμα εισαγγελικής έρευνας), ήταν αποτέλεσμα μιας σειράς αιτιών που έχouv ανάγλυφο το αποτύπωμα της ελληνικής αστικής τάξης και κορυφαίων στρατηγικών επιλογών της. Είναι τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα του ελληνικού καπιταλισμού.

Ας τα απαριθμήσουμε εν συντομία:

Ελλάδα – Κύπρος: Ήρθε η ένωση στο πλιάτσικο

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Με ταχείς ρυθμούς προωθούν Αναστασιάδης – Σαμαράς το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας 

Με 30 ψήφους υπέρ και 26 ψήφους κατά υπερψηφίστηκε την Τρίτη 4 Μαρτίου από την ολομέλεια της κυπριακής Βουλής  το νομοσχέδιο για τις ιδιωτικοποιήσεις, που είχε απορριφθεί την Πέμπτη 27 Φεβρουαρίου κατόπιν ισοψηφίας 25-25! Η ψήφιση του νόμου για το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας αποτελούσε όρο της Τρόικας για να δοθεί η επόμενη δόση, ενώ ψηφίστηκε υπό το οικείο σε μας καθεστώς απειλών, που κατέληγε ότι αν δεν ψηφιστεί δεν θα έρθουν τα χρήματα να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις… Η πώληση της τηλεπικοινωνιακής εταιρείας CYTA, της Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου και της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου, για αρχή, είναι δώρο σε μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες που έναντι ψιχίων (αποτέλεσμα της κατάρρευσης που βιώνει η αγορά όπως μαρτυρά η μείωση του ΑΕΠ κατά 5,4% το 2013 και 2,4% το 2012 και η έκρηξη των μη εξυπηρετούμενων δανείων στο 53% για την Τράπεζα Κύπρου) θα βρεθούν ιδιοκτήτες σύγχρονων και κερδοφόρων επιχειρήσεων. Μόνο η Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου άφηνε στο δημόσιο 80 εκ. ευρώ ετησίως…

Χαλυβουργική: Κρατικοποίηση χωρίς αποζημίωση στους ιδιοκτήτες, φραγμός στην αποβιομηχάνιση

Το τέλος μιας ολόκληρης εποχής σήμαναν οι 200 διαθεσιμότητες που ανακοίνωσε η Χαλυβουργική του Κωνσταντίνου Αγγελόπουλου. Το νέο δεν έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία, καθώς το καλοκαίρι είχαν αναγκάσει 150 εργαζόμενους να αποχωρήσουν με πρόγραμμα …εθελουσίας εξόδου, ενώ οι πρόσφατες μειώσεις μισθών είχαν προμηνύσει την σημερινή εξέλιξη. 

Δύο ήταν οι αφορμές που οδήγησαν στο κλείσιμο, επί της ουσίας, της ιστορικής βιομηχανίας και περαιτέρω ολόκληρου του κλάδου καθώς με διαφορά λίγων ημερών την σκυτάλη πήρε η οικογένεια Μάνεση που ανακοίνωσε στους 108 εναπομείναντες της Χαλυβουργίας στον Ασπρόπυργο ότι βάζει λουκέτο.

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Κατ’ αρχάς, το υψηλό ενεργειακό κόστος που ως αποτέλεσμα είχε στα 500 ευρώ που τιμάται κατά μέσο όρο ο τόνος η μπετόβεργα σε διεθνές επίπεδο στην Ελλάδα τα 55 ευρώ να αφορούν ενέργεια, όταν στην Ιταλία το αντίστοιχο κόστος ήταν 35 ευρώ. 

Κυβέρνηση: Πλεόνασμα κοροϊδίας

Κυβέρνηση: Πλεόνασμα κοροϊδίας

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Για δεύτερη φορά µέσα σε λιγότερο από µία εβδοµάδα, προχθές Παρασκευή, ευρωπαίος αξιωµατούχος αµφισβήτησε το κλίµα υψηλών προσδοκιών που καλλιεργεί η κυβέρνηση σε σχέση µε το ύψος του πρωτογενούς πλεονάσµατος του 2013, δηλώνοντας ότι είναι ακόµη πολύ νωρίς για να υπάρχει ακριβής εκτίµηση. 

Η πρώτη φορά ήταν το προηγούµενο Σαββατοκύριακο, από τον γερµανό επικεφαλής της ευρωπαϊκής στατιστικής υπηρεσίας Γιούροστατ Βάλτερ Ραντερµάχερ, που δήλωσε ότι «δεν υπολογίζουµε τους αριθµούς όπως θα το επιθυµούσε ο έλληνας πρωθυπουργός». Πιο καθαρά δεν λέγεται…

Η κυβέρνηση «επενδύει» στο πρωτογενές πλεόνασµα για να έχει κάτι να επιδείξει στην προεκλογική περίοδο και να περιορίσει την πολιτική της συντριβή. Γι’ αυτόν το λόγο οι εκτιµήσεις του πρωτογενούς πλεονάσµατος (της διαφοράς δηλαδή µεταξύ δηµοσίων εσόδων και δαπανών, χωρίς προφανώς να υπολογίζεται η εξυπηρέτηση του δηµόσιου χρέους) από την κυβέρνηση ξεκινούν από 812 εκατ. στην πιο τσιγκούνικη, «γερµανική» εκδοχή και φτάνουν τα 3,9 δισ. στην πιο… κιµπάρικη, όταν συνυπολογίζονται οι επιστροφές κερδών από τα ελληνικά οµόλογα των κεντρικών τραπεζών του ευρωσυστήµατος (1,6 δισ. ευρώ) και 800 εκατ. ευρώ τα κέρδη της Τράπεζας της Ελλάδος από τα ελληνικά οµόλογα.

Παραλείπουν βέβαια στην κυβέρνηση τρεις… λεπτοµέρειες. 

Η έξοδος από το ευρώ ως αναγκαία κι εφικτή επιλογή

Η έξοδος από το ευρώ ως αναγκαία κι εφικτή επιλογή 

του Λεωνίδα  Βατικιώτη

Η ανάκτηση νομισματικής κυριαρχίας αποτελεί όρο εκ των ων ουκ άνευ για τον τερματισμό της λιτότητας, την χορήγηση αυξήσεων σε μισθούς και συντάξεις και την διεύρυνση των κοινωνικών παροχών

«Η υιοθέτηση από την Ελλάδα του ευρώ συνεπάγεται στο οικονομικό πεδίο συγκεκριμένα οφέλη, τα οποία θα δημιουργήσουν μια νέα πραγματικότητα, με τις δικές της δυναμικές ανάπτυξης και ποιότητας ζωής όλων μας.

Θα αναφέρω επιγραμματικά ορισμένα: Ο χαμηλός πληθωρισμός και τα χαμηλά επιτόκια… η ενίσχυση των επενδύσεων και η συνακόλουθη ενίσχυση της απασχόλησης, η μείωση του κόστους απόκτησης κατοικίας, η μεγαλύτερη διαφάνεια προς όφελος του καταναλωτή, η διάνοιξη ευκαιριών για τους αποταμιευτές, η διευκόλυνση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, η θωράκιση συνολικά της οικονομίας μας από τις απειλές των διακυμάνσεων στις διεθνείς χρηματαγορές.

Το τέλος της δημόσιας υγείας

Το τέλος της δημόσιας υγείας 

Το τελευταίο καρφί στο φέρετρο της δημόσιας υγείας επιχειρεί να βάλει η συγκυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ τους επόμενους μήνες οδηγώντας σε παροξυσμό την κρίση στην οποία παραδέρνει η δημόσια υγεία τα τελευταία χρόνια. 

Μια κρίση που είναι άμεσο αποτέλεσμα της επιλογής όλων των ελληνικών κυβερνήσεων να συνεχίσουν να εξυπηρετούν τους πιστωτές, αποπληρώνοντας κανονικά το δημόσιο χρέος, ενώ ο λογαριασμός μεταβιβάζεται στους άνεργους και τους ανασφάλιστους, στα πιο αδύναμα μέλη της κοινωνίας.

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Η δημόσια υγεία το επόμενο διάστημα, από το φθινόπωρο του 2013 μέχρι και το 2014, θα μετατραπεί στο αμορτισέρ που θα απορροφήσει όλους τους κραδασμούς που θα δημιουργήσει η εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους κι η επικείμενη αναδιάρθρωσή του. Η κυβέρνηση επιχειρεί να διασκεδάσει τις εντυπώσεις και κρύβει μια σκληρή πραγματικότητα: ότι το 2014 πλάι στα 6,15 δισ. ευρώ που θα δοθούν για τόκους (ποσό που αντιστοιχεί στο 1/3 των χρημάτων που θα δοθούν για μισθούς και συντάξεις) θα πρέπει να καταβληθούν 28 δισ. για την εξυπηρέτηση του χρέους. Ποσό σχεδόν διπλάσιο απ’ ότι προβλέπεται για φέτος και τα επόμενα χρόνια, που δείχνει ότι η αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους δεν ήταν μόνο κοινωνικά επιζήμια αλλά και υπόδειγμα προχειρότητας. Κοινώς για τα πανηγύρια.

Πάρτι των βαμπίρ σε νεκρή οικονομία

Φορολογική αφαίμαξη: Πάρτι των βαμπίρ σε νεκρή οικονομία  

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Ένα τιτάνιο έργο έχουν να διεκπεραιώσουν οι εναπομείνασες Δημόσιες Οικονομικές Υπηρεσίες την χρονιά που έρχεται: να μεταφέρουν στις πλάτες του ελληνικού λαού το κόστος «διάσωσης» της ελληνικής οικονομίας! 

Να στραγγίξουν μισθούς, συντάξεις, επιδόματα ανεργίας και, πρωτίστως, την κινητή και ακίνητη περιουσία του λαού ώστε τα δημόσια έσοδα να μην ακολουθήσουν την δραματική συρρίκνωση της οικονομίας και των αμοιβών, αλλά να κινηθούν στην αντίθετη τροχιά, δηλαδή να αυξηθούν, ακόμη κι αν αυτό συντελεστεί σε βάρος του βιοτικού επιπέδου της κοινωνίας. 

Έτσι, η φορολογική πολιτική που χάραξαν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ με την καθοδήγηση της Τρόικας θα συρρικνώσει περαιτέρω τα λαϊκά εισοδήματα και θα αυξήσει την φτώχεια.

Νέος εφιάλτης από ΕΕ υπό τον τίτλο «δεσμευτικές συμφωνίες»

Μνημόνια και Τρόικα για όλα τα κράτη μέλη της ευρωζώνης προετοιμάζει η Γερμανία

Η λέξη κλειδί είναι οι «δεσμευτικές συμφωνίες»: μηχανισμός μόνιμων εκβιασμών

 

Να μην καταλάβαινε τι συζητούσαν οι άλλοι γύρω του, αποκλείεται.  

Είναι μάλλον προφανές πως ο Αντώνης Σαμαράς κορόιδευε. Εξαπατούσε γι’ άλλη μια φορά τον ελληνικό λαό όταν την Παρασκευή στη συνέντευξη Τύπου που ακολούθησε την διήμερη σύνοδο κορυφής των ηγετών της ΕΕ δήλωνε πως η ΕΕ εν ολίγοις γυρίζει σελίδα κι από την λιτότητα στρέφεται πλέον στην ανάπτυξη.

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Η αλήθεια βρίσκεται στον αντίποδα των πρωθυπουργικών διαβεβαιώσεων. Γιατί, μπορεί στη σύνοδο κορυφής να κυριάρχησε κατ’ αρχάς το θέμα της τραπεζικής ένωσης με την άδεια πλέον των ευρωπαϊκών αρχών στους τραπεζίτες να βάζουν χέρι στα λεφτά των καταθετών όποτε φαλιρίζουν και την δημιουργία ενός ταμείου ύψους 55 δισ. ευρώ που θα λειτουργήσει ως ασφαλιστικό ταμείο και επιπλέον, το ζήτημα της κοινής αμυντικής πολιτικής με στόχο την δημιουργία ενός πιο ετοιμοπόλεμου και ευέλικτου κοινού ευρωπαϊκού στρατού, αλλά το θέμα της συζήτησης, ήδη από τον Δεκέμβριο του 2012, εδώ κι έναν χρόνο δηλαδή, είναι η προώθηση της δημοσιονομικής εναρμόνισης. 

Γερμανία: Ο μεγαλύτερος τζαμπατζής

Γερμανία: Ο μεγαλύτερος τζαμπατζής

 

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Ουδέποτε η Γερμανία θα είχε φτάσει στη θέση της οικονομικής ατμομηχανής της Γηραιάς Ηπείρου, αν αλλεπάλληλες φορές δεν είχε σβήσει τα χρέη της προς άλλες χώρες της Ευρώπης.

Αθέτησε τις υποχρεώσεις της είτε κοινή συναινέσει, όπως συνέβη, για παράδειγμα, με τη Συμφωνία του Λονδίνου που υπογράφηκε το 1953, είτε μονομερώς, γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων της διεθνείς αποφάσεις, όπως συνέβη με τις υποχρεώσεις της απέναντι στην Ελλάδα, που είναι η μοναδική χώρα στην οποία δεν κατέβαλε τις αποζημιώσεις από τις καταστροφές που πραγματοποίησαν οι ναζί.

Άμεση ανάγκη η αποχώρηση από την Ευρωζώνη

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Το γύρο της Ευρώπης έκανε το απόσπασμα από το βιβλίο του Ισπανού πρώην πρωθυπουργού Χοσέ Λουίς Θαπατέρο, με τίτλο: Το δίλημμα, πως «το πρόβλημα με το ευρώ είναι ότι σχεδιάστηκε για να βοηθήσει τη Γερμανία και όχι τις άλλες χώρες». 

Η προβολή που δόθηκε, σε συνδυασμό με αντίστοιχες επικρίσεις και προβληματισμούς που διατυπώνονται από χώρες όπως η Γαλλία, έχει ξεχωριστή σημασία για έναν και μόνο λόγο: επειδή η κριτική του Θαπατέρο διατυπώνεται σε μια συγκυρία κατά την οποία η κρίση στην Ευρωζώνη, όπως συμβατικά ξεκίνησε με το ξέσπασμα της κρίσης χρέους στην περιφέρεια, υποτίθεται ότι έχει λυθεί.

Η συζητούμενη έξοδος της Ιρλανδίας στις αγορές και το τέλος της περιόδου βαθιάς ύφεσης στην Ελλάδα επιτρέπουν να κυκλοφορούν εκ νέου αισιόδοξες προβλέψεις για το μέλλον της οικονομίας. 

Η πραγματικότητα, ωστόσο, είναι τελείως διαφορετική. Ακόμη κι αν θεωρήσουμε δεδομένο το τέλος των αρνητικών ρυθμών μεγέθυνσης του ΑΕΠ στην Ελλάδα το 2014, χάριν της συζητήσεως, η επόμενη μέρα φαντάζει εξίσου ζοφερή με το νωπό παρελθόν των Μνημονίων στο βαθμό που το ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα επιβάλλει τους δικούς του όρους για το περιεχόμενο και την κατεύθυνση της οικονομικής ανάπτυξης.

Οι απειλές της Τρόικας και το ισλανδικό παράδειγμα

Οι απειλές της Τρόικας και το ισλανδικό παράδειγμα

 

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Με πάσα προς την κυβέρνηση ώστε να εμφανιστεί με την πλάτη στον τοίχο και θύμα αφόρητων πιέσεων ισοδυναμεί η αναβολή της επίσκεψης της Τρόικας, όπως ανακοινώθηκε προχθές Παρασκευή το απόγευμα από διεθνές ειδησεογραφικό πρακτορείο. 

Οι εκπρόσωποι των πιστωτών επρόκειτο να επισκεφθούν την Αθήνα σήμερα, Δευτέρα 2 Νοεμβρίου. 

Κατά τη προσφιλή τους όμως τακτική ανέβαλαν την επίσκεψη και τις προγραμματισμένες συναντήσεις μέχρις ότου η κυβέρνηση δεχθεί όλες τους τις απαιτήσεις, αίροντας τις επιφυλάξεις που διατηρεί για λόγους εσωκομματικών ισορροπιών. 

Οι πιέσεις της Τρόικας επικεντρώνονται σε τρία μέτωπα:

ΗΠΑ-Αγγλία-Γερμανία: Μισθοί πείνας που ήρθαν για να μείνουν

του Λεωνίδα Βατικιώτη


Πολύ δύσκολο φαίνεται το να καταλήξει σε ένα οριστικό συμπέρασμα η συζήτηση για το κατά πόσο θα ξεπεραστεί η κρίση που έκανε την εμφάνιση της το Σεπτέμβριο του 2009 με αφορμή την κατάρρευση της Lehman Brothers.

Ένα στοιχείο, ωστόσο, είναι αδιαμφισβήτητο και ισχύει από τη μια άκρη του δυτικού κόσμου, που επλήγη προνομιακά από την κρίση, έως την άλλη: Ότι οι εργαζόμενοι έγιναν φτωχότεροι, ότι η θέση τους το 2013 έχει υποβαθμιστεί σημαντικά σε σύγκριση με το 2009. Ακόμη, επομένως, και να ξεπεράστηκε η κρίση, όπως διατείνονται οι πιο αισιόδοξοι, αυτό έγινε σε βάρος των μισθών, του επιπέδου απασχόλησης και της σταθερότητας των εργασιακών σχέσεων που απολάμβανε η κοινωνική πλειοψηφία.

Διπλάσια ανεργία στις ΗΠΑ

Στις ΗΠΑ (απ' όπου ξεκίνησε η κρίση) η ανεργία τον Αύγουστο του 2013 έφτασε το 7,3%, πλήττοντας 11,3 εκατομμύρια εργαζόμενους. Εξακολουθεί, δηλαδή, να βρίσκεται σε σημαντικά υψηλότερα επίπεδα από κει που βρισκόταν το 2007 και το 2008 (4,6% και 5,8% αντίστοιχα). Η πραγματική ανεργία, ωστόσο, είναι πολύ μεγαλύτερη, με αποτέλεσμα να είναι εντελώς λάθος ένα συμπέρασμα που θα υποστηρίζει ότι σε σύγκριση με την Ευρωζώνη, όπου τον Ιούλιο του 2013 η ανεργία έφτασε το 12,1 % (όταν το 2007 και το 2008 ήταν 7,6%), οι ΗΠΑ βρίσκονται σε καλύτερη θέση.

Οι Γερμανοί, έχουν πλέον υλικό συμφέρον από μια Ελλάδα που θα βρίσκεται υπό συνεχή χρεοκοπία...

Οι Γερμανοί, έχουν πλέον υλικό συμφέρον από μια Ελλάδα που θα βρίσκεται υπό συνεχή χρεοκοπία...

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Επίδειξη δύναμης έκανε η Γερμανία ανοίγοντας τη συζήτηση για την τύχη του ελληνικού δημόσιου χρέους, μπαίνοντας στην τελική ευθεία της προεκλογικής εκστρατείας. 

Η ανακίνηση του θέματος από τη μεριά του κόμματος της Άνγκελα Μέρκελ ένα σχεδόν μήνα πριν από τις εκλογές δεν αποτέλεσε αμυντική κίνηση που έγινε υπό την πίεση των Σοσιαλδημοκρατών, οι οποίοι επιδίωξαν έτσι να στριμώξουν τη γερμανική Δεξιά, αποκαλύπτοντας προς άγρα ψήφων τη μετεκλογική ατζέντα, ή υπό την πίεση λαϊκίστικων φυλλάδων όπως η Bild, που κυκλοφόρησε ακόμη και σειρά αφισών υπό το γενικό τίτλο «Ούτε ευρώ για την Ελλάδα».

Το άνοιγμα της συζήτησης για το ελληνικό δημόσιο χρέος αποτέλεσε μια επιθετική κίνηση από τη μεριά του Βερολίνου που δεν στόχευε στη Γερμανία, ούτε καν στην Ελλάδα ή την Ευρωζώνη κατευθυνόταν στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού και έδειχνε ότι για την Ελλάδα αν κάποιος αποφασίζει αυτός είναι η Γερμανία. Κανένας άλλος!

Εικόνες από το μέλλον της Ελλάδας οι εξώσεις στην Ισπανία

Εικόνες από το μέλλον της Ελλάδας οι εξώσεις στην Ισπανία 
 

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Αρκεί μια ματιά στην Ισπανία για να μάθουμε τι θα ακολουθήσει την ειλημμένη απόφαση της κυβέρνησης Σαμαρά να μην ανανεώσει το νόμο που προστατεύει την πρώτη κατοικία από πλειστηριασμούς. Οπότε από την 1 η Ιανουαρίου του 2014, σιγά σιγά στην αρχή και με σαρωτικούς ρυθμούς στη συνέχεια, οι τράπεζες θα αρχίσουν τις κατασχέσεις σπιτιών που είχαν αγοραστεί με δάνεια που έχουν πάψει να εξυπηρετούνται, προχωρώντας ταυτόχρονα και στην έξωση των δανειοληπτών.

Στη χώρα του Θερβάντες, με ένα ποσοστό ιδιοκατοίκησης κοντά στο 80%, που συναγωνίζεται το ελληνικό, απαιτείται πολύ μεγάλη μεροληψία για να κατηγορήσει κανείς τους ίδιους τους Ισπανούς για τα δάνεια που πήραν. «Δεν θέλουμε μια χώρα προλετάριων, θέλουμε μια χώρα που να αποτελείται από ιδιοκτήτες σπιτιών», δήλωνε δημόσια το 1957 ο πρώτος υπουργός Κατοικίας του δικτάτορα Φράνκο.

Η πιο πρόσφατη ώθηση στο (πολύ κοντινό μας) όνειρο κάθε Ισπανού να αποκτήσει το δικό του σπίτι δόθηκε στα τέλη της δεκαετίας του '90 κι αμέσως μετά την υιοθέτηση του ευρώ.