Ο δρόμος είχε την δική μας
Ιστορία
Σε
θυσία για να κλείσουν
τα αμφίβολα χάσματα του Μετρό
οδηγείται η μνημειώδης οδική αρτηρία
της Θεσσαλονίκης, η Μέση
Οδός ή Λεωφόρος, που χρησιμοποίησαν
και διατήρησαν ανέπαφη για τουλάχιστον
17 αιώνες, Ρωμαίοι, Βυζαντινοί και Οθωμανοί
ηγεμόνες. Τα καλοδιατηρημένα τμήματα του δρόμου
που αποκαλύφθηκαν λίγα μόλις
μέτρα κάτω από την
Εγνατία κατά τις εργασίες
για την κατασκευή του σταθμού
του μετρό στη Βενιζέλου,
κινδυνεύουν να χαθούν. Μαζί τους
θα σβήσουν ένα μεγάλο
τμήμα της ιστορίας της Θεσσαλονίκης,
ταυτισμένο με τον κοσμοπολιτισμό
της πόλης και τον
εμπορικό χαρακτήρα της, αλλά
και μια εξαιρετική ευκαιρία να αναπτυχθεί
στην περιοχή ένας εμβληματικός
χώρος τουριστικού ενδιαφέροντος.
Αφορμή της
απειλούμενης καταστροφής μπορεί να είναι
το πολύπαθο Μετρό, η
υπαιτιότητα όμως κρύβεται σε μία
σειρά λανθασμένων χειρισμών και βιαστικών
αποφάσεων της Πολιτείας, που επιδεικνύοντας
για άλλη μία φορά
τη συνηθισμένη ελληνική προχειρότητα, σχεδιάζει να ξεκολλήσει
τον αρχαίο δρόμο, να
τον πακετάρει και να
τον ξαναμοντάρει κάπου αλλού:
στην καλύτερη περίπτωση σε άσχετο
χώρο, χιλιόμετρα μακριά από την
αρχική του θέση, στην
χειρότερη σε κάποια αποθήκη. Από κοντά
διεκδικεί μερίδιο ευθύνης η αδιαφορία
της πόλης απέναντι σε ένα
τόσο σοβαρό ζήτημα.
