του Γιώργου ΣαρρήΕίδαμε όλοι τα πλάνα στις οθόνες.
Είδαμε συγκλονιστικές στιγμές ενός λαού εξοργισμένου για τα όσα γίνονται σε βάρος του και σε βάρος της χώρας του.
Είδαμε συγκλονιστικές στιγμές ενός λαού εξοργισμένου για τα όσα γίνονται σε βάρος του και σε βάρος της χώρας του.
Είδαμε μαθητές και σπουδαστές γυμνασίων και λυκείων να γυρίζουν τις πλάτες στους "επισήμους", να αλλάζουν δρόμο και να ενώνονται συγκινητικά με τους εργαζόμενους γονείς και συμπολίτες τους. Είδαμε ακόμα και μικρά παιδάκια δημοτικών σχολείων να τολμούν να ορθώσουν το μικρό αλλά λαμπερό τους ανάστημα και να γυρίζουν το πρόσωπο στην υποταγμένη πολιτική ηγεσία που μας καταστρέφει βαδίζοντας δήθεν από θρίαμβο σε θρίαμβο στις συνόδους κορυφής της συμφοράς.
Είδαμε απελπισμένους εργαζόμενους και ανέργους, μανάδες και πατεράδες νέων παιδιών χωρίς μέλλον που είναι μέρα με τη μέρα όλο και πιο έτοιμοι να τα παίξουν όλα για όλα για να βάλουν τέλος σ' αυτό τον κατήφορο.
Είδαμε τους δρόμους να γεμίζουν και να μετατρέπουν τις καθιερωμένες, στημένες παρελάσεις σε συγκλονιστικά μαζικά συλλαλητήρια διαμαρτυρίας που ζητούσαν από την κυβέρνηση να φύγει τώρα παίρνοντας μαζί της το δουλικό μνημόνιο.
