Όταν τα φύκια γίνονται μεταξωτές κορδέλες

Οι σερβιτόροι των ειδήσεων μοντάρουν, μαντάρουν και παραπλανούν 

Όταν τα φύκια γίνονται μεταξωτές κορδέλες  

  

του Χρήστου Κάτσικα

Έχουμε επισημάνει και άλλη φορά ότι τα ΜΜΕ πολλές φορές παρουσιάζουν τα γεγονότα με τέτοιο τρόπο που δεν τα αναγνωρίζει ούτε η μάνα που τα γέννησε. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα τα χρόνια της μνημονιακής χολέρας, πολλά ΜΜΕ δίνουν τα ρέστα τους στη διαστρέβλωση, την παραπλάνηση και την εξαπάτηση.

Δεν θα πάμε μακριά. Μόλις πριν από λίγες μέρες, το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΑΠΕ), στο πλαίσιο εξυπηρέτησης της κυβερνητικής γραμμής του success story, δεν δίστασε να παραποιήσει ανακοίνωση της Ανγκελα Μέρκελ.

«Μήνυμα ότι η γερμανική κυβέρνηση θα συνεχίσει να στηρίζει τα επιτυχή μέτρα λιτότητας της Ελλάδας μεταφέρει η καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ», ανέφερε η ανακοίνωση της καγκελαρίας για την επίσκεψη της Μέρκελ στην Αθήνα, όπως δημοσιεύτηκε αρχικά στο Αθηναϊκό Πρακτορείο.

Ο Νέλσον Μαντέλα και ο ένοπλος αγώνας

Ο Νέλσον Μαντέλα και ο ένοπλος αγώνας

του Στάθη Κουβελάκη

Η περίπτωση του Μαντέλα αποδεικνύει ότι η υπερβολή στον έπαινο λειτουργεί μπορεί εν τέλει να λειτουργήσει ως πολύ αποτελεσματικότερο μέσο παραποίησης της ιστορίας από τη μήνη ή τη λήθη. Για όσους αγνοούν τα στοιχειώδη για την διαδρομή του και τον αγώνα που έδωσαν οι Μαύροι της Νότιας Αφρικής ο νεκρός πλέον ηγέτης φαντάζει σαν ένα μείγμα χριστιανού άγιου και σταρ της βιομηχανίας του θεάματος και της ανθρωπιστικής ιδεολογίας του συρμού. 

Σε ένα άρθρο του στους Τάϊμς της Νέας Υόρκης ο Σλάβοϊ Ζίζεκ έγραψε πως η μετατροπή του Μαντέλα σε ακίνδυνη και συναινετική εικόνα αποτελεί σύμπτωμα ήττας, της αποτυχίας του να αλλάξει την κοινωνική μοίρα των Μαύρων και να θέσει τέλος στο κοινωνικό απαρτχάϊντ που συνεχίζει να διαιρεί την Νοτιοαφρικανική κοινωνία. 

Το κοινωνικό απαρτχάϊντ συνεχίζεται

Υπάρχει αναμφίβολα μια μεγάλη δόση αλήθειας σε αυτή τη διαπίστωση. Ο Μαντέλα αφήνει πίσω του μια χώρα με αβυσσαλέες κοινωνικές αντιθέσεις, με το εισοδηματικό χάσμα μεταξύ λευκών και μαύρων να είναι της τάξης του ένα προς έξι και τις κοινωνικές ανισότητες να παραμένουν στο επίπεδο που ήταν όταν καταργήθηκε το καθεστώς του θεσμοποιημένου φυλετικού διαχωρισμού[1].

Παίρνουμε θέση: Στην πλευρά του μαχητικού αγώνα

Παίρνουμε θέση: Στην πλευρά του μαχητικού αγώνα 

Γενική Απεργία, Τετάρτη 6/11 Συγκέντρωση/πορεία: 11 π.μ., Μουσείο

της Συνέλευσης έμμισθων, άμισθων, «μπλοκάκηδων», «μαύρων», ανέργων και φοιτητών στα ΜΜΕ

H γενικευμένη και συντριπτική επίθεση στην εργατική τάξη και την κοινωνία συνεχίζεται. Διαρκές πετσόκομμα μισθών, νέα μέτρα προ των πυλών, που βαπτίζονται «στοχευμένα» για να ξεπλύνουν την κοροϊδία του «δεν θα πάρουμε άλλα μέτρα», απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων, προαναγγελία περαιτέρω καταλήστευσης των συντάξεων, νέοι φόροι, μόνιμοι και προσωρινοί, συνεχής πίεση και εντατικοποίηση για να «σώσουμε τον καπιταλισμό»: να δουλεύουμε (όσοι τυχεροί το κάνουν ακόμη) περισσότερο και να πληρωνόμαστε λιγότερο. 

Η ισοπέδωση και των τελευταίων κεκτημένων και η εντεινόμενη φτωχοποίηση οδηγούν ολοένα μεγαλύτερα κομμάτια της κοινωνίας στην εξαθλίωση και την ανέχεια, σπέρνουν τον θάνατο (σωματικό και ψυχικό), θέτοντας αμείλικτα το ερώτημα: ποιες ζωές τελικά μετράνε;

Διανύουμε μια περίοδο όπου κυριαρχεί και επιβάλλεται μέσω της επίσημης κυβερνητικής πολιτικής το δόγμα της μηδενικής ανοχής, της τάξης και ασφάλειας, της νομιμότητας, της περίφημης πλέον «καταδίκης της βίας απ’ όπου κι αν προέρχεται», της λογικής των «δύο άκρων».

Κόλαφος Μούιζνιεκς κατά ελληνικών ΜΜΕ για το ζήτημα των Ρομά

Για ανευθυνότητα στην παρουσίαση θεμάτων που αφορούν τη νομαδική εθνοτική ομάδα των Ρομά κατηγορεί τα μέσα ενημέρωσης ο επίτροπος Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης, Νιλς Μούιζνιεκς!

Με επιστολή του προς τους δημοσιογράφους και τα ΜΜΕ, ο επίτροπος υπογραμμίζει ότι «με τον ανεύθυνο τρόπο με τον οποίο παρουσιάζουν τα θέματα που αφορούν τους Ρομά» τα μέσα «οξύνουν τις ρατσιστικές διαθέσεις εναντίον τους και δημιουργούν κίνδυνο για τη ζωή εκατομμυρίων Ρομά στην Ευρώπη».

Κρίνοντας τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάσθηκαν στον Τύπο οι περιπτώσεις των ανηλίκων παιδιών που βρέθηκαν σε καταυλισμούς των Ρομά στην Ελλάδα και στην Ιρλανδία, ο επίτροπος επισημαίνει ότι οι αναφορές επικεντρώθηκαν στην εθνικότητα των οικογενειών στις οποίες βρέθηκαν τα παιδιά και οι Ρομά παρουσιάσθηκαν ως απαγωγείς παιδιών σε πανευρωπαϊκή κλίμακα.

Ελλάδα: όταν η νεοφιλελεύθερη δικτατορία απειλεί με στρατιωτική δικτατορία!

του system failure

Όλα βαδίζουν σύμφωνα με το σχέδιο. Το συστημικό κατεστημένο εκμεταλλεύτηκε άριστα την δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τους νεοναζί στην Ελλάδα λίγο πριν από την επανεκλογή της Μέρκελ στη Γερμανία.

Τι πέτυχε η Ευρωπαϊκή νεοφιλελεύθερη δικτατορία:

1ον: αποπροσανατόλισε για άλλη μια φορά τους πολίτες, Έλληνες και Ευρωπαίους, από τα νέα μέτρα στα οποία επιμένει η Μέρκελ, πίσω από την οποία βρίσκονται οι μεγαλοτραπεζίτες και το μεγάλο κεφάλαιο, και τα οποία έχουν σαν στόχο, όχι μόνο να ολοκληρώσουν το νεοφιλελεύθερο πείραμα στην Ελλάδα, αλλά και να το επεκτείνουν σε ολόκληρη την Ευρώπη, ακόμα και στην ίδια τη Γερμανία.

2ον: μάζεψε τα λουριά της Χρυσής Αυγής που πήρε φόρα και κινδύνευε να βγει εκτός του ελέγχου της. Αλλά τόσο, όσο χρειάζεται για να συνεχίζει να παίζει τον ρόλο του μπαμπούλα σε περίπτωση μιας απροσδόκητης νέας ανόδου της Αριστεράς και τόσο όσο χρειάζεται για να ενισχυθεί, ενδεχομένως, σε ψήφους, η ακροδεξιά πτέρυγα της νεοφιλελεύθερης δεξιάς, από τους μετριοπαθέστερους των ψηφοφόρων της Χρυσής Αυγής, όπως έδειξαν και οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις που οργάνωσε, όπως πάντα, το συστημικό κατεστημένο.

Η τριγωνική σχέση κλεπτοκρατίας πολιτικών, τραπεζών και ΜΜΕ

Η τριγωνική σχέση κλεπτοκρατίας πολιτικών, τραπεζών και ΜΜΕ

 

του Κώστα Βαξεβάνη

Στην ελληνική τραπεζική πραγματικότητα η γνωστή σειρά «Στρουμφάκια» έχει μεγαλύτερη υπεραξία από οποιαδήποτε επενδυτική δραστηριότητα. Και αν μιλήσουμε και για τα «Ζουζούνια», αξίζουν μια γενναία δανειοδότηση για να πάει μπροστά η Ελλάδα.

Το εκδοτικό συγκρότημα του Τράγκα μπορεί να πάρει δάνεια χωρίς εγγυήσεις -εν αντιθέσει με έναν επιχειρηματία που παλεύει με τα κύματα- και το Mega μπορεί να δανειοδοτηθεί με 100 εκατομμύρια ευρώ, αν και δεν μπορεί να πληρώσει τα προηγούμενα δάνεια, χωρίς να υπάρχει καμιά εγγύηση πως θα το κάνει στο μέλλον.

Όταν τρώνε δεν μιλάνε

• Σε καιρό κρίσης οι τράπεζες δίνουν αφειδώς διαφήμιση που γεμίζει τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων, αν και δεν προσδοκούν καμία αύξηση του κύκλου εργασιών τους από αυτό.

 Εν ολίγοις, εφημερίδες, τηλεοπτικοί σταθμοί, site και ραδιόφωνα, μια σειρά δηλαδή από υπερχρεωμένες επιχειρήσεις που δεν έχουν καμία προοπτική ανάκαμψης, φυλάσσονται ως κόρη οφθαλμού από το τραπεζικό σύστημα για να μην καταρρεύσουν, λες και είναι η αμυντική βιομηχανία της χώρας.

Έτσι θα μάθουν...

του Νίκου Μπογιόπουλου

Δείτε τους. Ανεβοκατεβαίνουν στο πολιτικό βήμα. Παρελαύνουν στη μικρή οθόνη και στα μικρόφωνα. Πουλούν «μούρη» περί «υπευθυνότητας» και «πατριωτισμού». Ζητούν «σύνεση». Κηρύττουν τον «ορθολογισμό». Απαιτούν ανάληψη των «ιστορικών ευθυνών».

Και τι εννοούν με όλα αυτά; Μα ότι ο εργάτης πρέπει να ζει (στην καλύτερη περίπτωση) με 50 ευρώ καθαρά! Ότι οι συνταξιούχοι πρέπει να ζουν με 300 ευρώ! Ότι τα εκατομμύρια των ανέργων και των «απασχολήσιμων» πρέπει να δείξουν «κατανόηση». Έχουν στείλει πάνω από 3,5 εκατομμύρια Έλληνες κάτω από το όριο της φτώχειας, 500.000 παιδιά στον υποσιτισμό και το 90% του ελληνικό λαού στο κοινωνικό περιθώριο και στην ανασφάλεια. Κι όμως, έχουν τη ξετσιπωσιά να μιλούν!

Δείτε τους στα πολιτικά σουαρέ και στα τηλεοπτικά τραπέζια της «δημοκρατικής» μονοφωνίας. Άπαντες παρόντες:
Ο εσμός των εκπροσώπων ενός πολιτικού συστήματος που τα έκανε όλα ίσιωμα και τώρα το παίζουν από πάνω και «σωτήρες»!
Οι τσανακογλείψτες-«διανοούμενοι», τα εξωνημένα υπαλληλάκια, αυτό το καθηγητικό κατεστημένο που για τη «σοφία» του και την προστυχιά το έγραφε ο Βάρναλης: «Και συ, τσούλα των δήμιων, Επιστήμη, της Αλήθεια εσχάτη τεψροδόχα, και συ, πρόστυχη Πένα και ψοφίμι, του βούρκου λιβανίζετε την μπόχα»...

Ασκήσεις κοινής λογικής

του Σπύρου Λέκκα
 
Έχω μία έντονη αίσθηση τον τελευταίο καιρό ότι κάτι δεν πάει καλά.

Κι όμως…όντως κάτι δεν πάει καθόλου καλά!

Για τον μέσο άνθρωπο, τον οποίο παίρνω την πρωτοβουλία να εκπροσωπήσω σ’ αυτό το κείμενο, έχει αρχίσει να γίνεται έντονη μία αίσθηση παραφροσύνης, μία αίσθηση ότι κάποιος δεν μπορεί να βασιστεί ούτε στους πυλώνες της απλής, κοινής, καθημερινής λογικής, γιατί κι αυτοί κλονίζονται από τα σκηνικά που ζούμε στην Ελληνική πραγματικότητα.

Θα προσπαθήσω, αν και δεν είμαι καθόλου σίγουρος για το αποτέλεσμα, να περάσω αυτήν την αίσθηση με αυτές τις γραμμές χρησιμοποιώντας κάποια παραδείγματα, που πιθανώς να βοηθήσουν.

Κυβέρνηση και ΜΜΕ βαφτίζουν «επενδύσεις» το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου!

Επανέρχεται το Κατάρ για το «φιλέτο» του Ελληνικού!

Με «κράχτη» τη σύνθλιψη μισθών και εργασιακών δικαιωμάτων και το γενικό πωλητήριο στη δημόσια περιουσία, η τρικομματική κυβέρνηση συνεχίζει το «κυνήγι των επενδύσεων», καλώντας τους επιχειρηματικούς ομίλους, τόσο εγχώριους όσο και ξένους, να επωφεληθούν της ευκαιρίας για γρήγορη, σταθερή και εγγυημένη κερδοφορία.

Έτσι, μετά το γενικό προσκλητήριο των Σαμαρά – Ολάντ προς τους «επενδυτές», οι οποίοι ήδη «ακονίζουν τα μαχαίρια τους» για τα φιλέτα της ύδρευσης, της ηλεκτρικής ενέργειας και των υδρογονανθράκων, κυβερνητικές πηγές μεταφέρουν στον ημερήσιο Τύπο ότι αναθερμάνθηκε το ενδιαφέρον του Κατάρ για το πρώην Αεροδρόμιο στο Ελληνικό, καθώς υπεγράφησαν και τα σχετικά συμφωνητικά εμπιστευτικότητας.

Τέτοιου είδους «επενδύσεις», σαν αυτές για τις οποίες πανηγυρίζει η κυβέρνηση, δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να ωφελήσουν τους εργαζόμενους και τα άλλα λαϊκά στρώματα, αφού αποκλειστικό γνώμονας υλοποίησης τους είναι η καπιταλιστική κερδοφορία. Πρέπει να υπογραμμιστεί ότι το ενδιαφέρον των μονοπωλιακών ομίλων συγκεντρώνεται στους βασικούς κλάδους της παραγωγής, τις υποδομές και τα δίκτυα, κάτι το οποίο σημαίνει εξασφαλισμένα κέρδη και μηδαμινή αύξηση της απασχόλησης και χειροτέρευση των συνθηκών εργασίας.

Το «ιερό τοτέμ» και ο νόμος της σιωπής

Ποιος φοβάται τη ΔΕΗ ΑΕ; Το «ιερό τοτέμ» και ο νόμος της σιωπής

του Νίκου Δινόπουλου

Δεκαεπτά ημέρες μετά, η ασάφεια των πληροφοριών στα τοπικά ΜΜΕ για το θανατηφόρο «εργοδοτικό έγκλημα» στο ορυχείο του Νότιου Πεδίου είναι εντυπωσιακή. 

Εξίσου εντυπωσιακή είναι και η έλλειψη πληροφοριών για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε το τραγικό θανατηφόρο συμβάν. 

Οι πληροφορίες που δημοσιεύτηκαν στα τοπικά ΜΜΕ για το θανάσιμο τραυματισμό, αποκλείουν την αρχική εκτίμηση για πτώση από μεγάλο ύψος, όπως και την αρχική εκτίμηση του προέδρου του συνδικάτου «Σπάρτακος» πως: «όλα δείχνουν ότι ο εργαζόμενος δεν πρέπει να έπεσε αλλά μάλλον χτύπησε το κεφάλι του στο μηχάνημα, σε κάποια κίνηση που έκανε την ώρα που εργαζόταν […]» (ΠΤΟΛΕΜΑΙΟΣ), χωρίς σχόλιο…

Πλήθος από αναπάντητα ερωτηματικά

Η ελληνική ακροδεξιά στο διαδίκτυο: μια ανάλυση γράφων

by Nikos

Η άνοδος της ακροδεξιάς στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια έχει αναλυθεί ενδελεχώς (για εκτενή βιβλιογραφία βλέπε το δοκίμιο της Βασιλικής Γεωργιάδου). Οι πολιτικοί, οικονομικοί, και κοινωνικοί λόγοι που εξηγούν αυτή την άνοδο αλλά και το ιστορικό υπόβαθρο στο οποίο στηρίχθηκε είναι γνωστοί (για τη σχέση οικονομικής κρίσης και εκλογικής ανόδου της ακροδεξιάς στη Νότια Ευρώπη βλέπε Bosco & Verney, 2012).

Επίσης έχει σχολιασθεί και στηλιτευθεί – δικαίως – ο ρόλος των κυρίαρχων ΜΜΕ και ιδιαίτερα της τηλεόρασης στην καλλιέργεια και στη νομιμοποιήση εθνικιστικών και ρατσιστικών αντιλήψεων σε μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού (Ψαρράς, 2010).

Στη συζήτηση αυτή θα ήθελα να προσθέσω μια ακόμη παράμετρο που μπορεί να εξηγήσει ένα μέρος αυτού του φαινομένου: τη σημαντική και αυξανόμενη παρουσία της ελληνικής ακροδεξιάς στο διαδίκτυο.

Εισαγωγή

Εδώ και αρκετά χρόνια το διαδίκτυο αποτελεί πεδίο δημόσιας έκφρασης και σχολιασμού για όλο και περισσότερους Έλληνες πολίτες. Εξαιτίας της ιδιαίτερης κατάστασης που επικρατεί στα ελληνικά ΜΜΕ (οικονομική συγκέντρωση, αδιαφάνεια, διαπλοκή με την οικονομική και πολιτική εξουσία, βλέπε Σμυρναίος, 2010), η ελληνόφωνη μπλογκοσφαίρα έλαβε γρήγορα πολιτική διάσταση και χαρακτηριστικά μέσου διαμαρτυρίας και κριτικής (Zafiropoulos & Vrana, 2009).

Αρχικά η σφαίρα αυτή είχε σαφώς προοδευτικά χαρακτηριστικά λόγω της σχετικής κοινωνιολογικής ομοιογένειας των μελών της (κυρίως νέοι υψηλού μορφωτικού επιπέδου όπως δείχνει ο Καραμπάσης, 2008).

Λίγο πριν από το γκρεμό τα ΜΜΕ

Από τις εκκρεμότητες στις εκκαθαρίσεις, από την προσωρινή νομιμότητα σε αναμονή τακτοποίησης. 

Η νέα χρονιά φέρνει σαρωτικές αλλαγές για τον χώρο των ΜΜΕ. Τα μνημόνια σε οικονομικό και πολιτικό επίπεδο έχουν δημιουργήσει την πρώτη βάση για τις επερχόμενες ανακατατάξεις. 

Τα media έχασαν τα δυο προηγούμενα χρόνια περισσότερο από το 50% του ετήσιου τζίρου τους σε έσοδα. Κατακρημνίστηκαν σε αξιοπιστία εξαιτίας του σφιχτού εναγκαλισμού τους με την πολιτική των μνημονίων, ο αριθμός των εργαζομένων στο σύνολο των ΜΜΕ, εντύπων και ηλεκτρονικών, μειώθηκε από 30% ως και 50%, οι αποδοχές σε ολόκληρη την πυραμίδα των media περικόπηκαν από 10% ως και 80%. 

Τα Μέσα είναι έτοιμα για την επόμενη φάση λειτουργίας τους, η οποία φέρει και πάλι τη σφραγίδα του πολιτικού ελέγχου και την κυβερνητική εποπτεία.

Σε επιχειρηματικό επίπεδο, η επόμενη μέρα για τα ΜΜΕ σφραγίζεται από τις τραπεζικές εξελίξεις, αν θα καταφέρουν τραπεζίτες και ιδιοκτήτες να... χρεώσουν τα υπέρογκα δάνεια σε μια «bad bank» προς εκκαθάριση των παλαιών «αμαρτιών». Και φυσικά από τον εσωτερικό μιντιακό πόλεμο επικράτησης του ισχυρότερου.

Μονοπώλιο εκατομμυριούχων στην Ελλάδα της διαπλοκής

Το περιοδικό «Στερν» δημοσίευσε την περασμένη Πέμπτη ρεπορτάζ με τίτλο «Μονοπώλιο των εκατομμυριούχων», το οποίο υπογράφουν οι δημοσιογράφοι Αντρέας Αλμπες, Φέρρυ Μπατζόγλου και Ανδρέας Λεοντόπουλος.

Το δημοσίευμα επισημαίνει τις διασυνδέσεις πλουσίων Ελλήνων με πολιτικούς, τη φοροδιαφυγή, αλλά και την έλλειψη διάθεσης αλληλεγγύης στην οικονομική κρίση.

Χαρακτηριστικό απόσπασμα αναφέρει: «Η Ελλάδα δεν είναι φτωχή χώρα. Όμως ο πλούτος της είναι άνισα κατανεμημένος. Το 80% της ιδιωτικής περιουσίας βρίσκεται στα χέρια 2.000 οικογενειών. Τα χρήματα που βρίσκονται στο εξωτερικό ανέρχονται στα 200 δισ. ευρώ. Επίσημα ωστόσο αναφέρεται ότι σε ολόκληρη τη χώρα υπάρχουν μόνον εννέα άτομα, τα οποία κερδίζουν περισσότερα από 700.000 ευρώ.

Η ονομαζόμενη λίστα Λαγκάρντ, με τα ονόματα 2.959 Ελλήνων, που έχουν λογαριασμούς στην Ελβετία, παρέμενε για περισσότερα από δύο χρόνια μυστικό της κυβέρνησης.

Το μοντέλο καταρρέει, όχι η δημοσιογραφία

  της Ματίνας Παπαχριστούδη - Hoc Doc

 Τρία χρόνια ύφεσης κλείνουν τα ΜΜΕ, τρία χρόνια στη διάρκεια των οποίων ιδιοκτήτες, εκδότες και μεγαλοδημοσιογράφοι πέρασαν το αναγνωστικό κοινό και τους εργαζομένους τους από όλες τις φάσεις της αγοραίας προπαγάνδας. Εν αρχή ην η αλαζονεία της βεβαιότητας για την πανίσχυρη εξουσία τους. Επέβαλαν τη σιωπή για οποιαδήποτε κοινωνική αντίδραση στην έλευση του ΔΝΤ ελέω κρίσης. Ενδοεταιρικά η επιχείρηση των διαπλεκόμενων εκδοτών έναντι της κοινωνίας συνοδεύτηκε από το πρώτο κύμα απολύσεων-μειώσεων μισθών. Εξωεταιρικά οι media-άρχες είχαν συνεχή πρόσβαση στο ζεστό χρήμα, δάνεια, εισροή κεφαλαίων από νέους μετόχους ή αμέτοχους υποστηρικτές.

Τότε εμφανίστηκε ως μέγας σωτήρας των ΜΜΕ ο Λαυρέντης Λαυρεντιάδης, μοιράζοντας σαν τον Άη Βασίλη χρήμα σε εταιρικά μερίδια ή σε μαύρες τσάντες. Εμφανίστηκε με ποσοστά ή εξολοκλήρου σε Πήγασο, ΣΚΑΙ, Ελευθεροτυπία, Flash, Espresso, Ισοτιμία.

Την Ελλάδα κυβερνά μια διεφθαρμένη κλίκα

Το παρακάτω άρθρο του Κώστα Βαξεβάνη δημοσιεύτηκε στη γερμανική εφημερίδα DIE ZEIT στις 29 Νοεμβρίου

του Κώστα Βαξεβάνη

Το να σε συλλαμβάνουν 50 άντρες της Κρατικής Ασφάλειας,του ειδικού τμήματος της ελληνικής Αστυνομίας που έχει την ευθύνη για την προστασία του Πολιτεύματος, είναι αναμφίβολα μία εμπειρία. Το να σε αγκαλιάζουν και να σε φιλάνε όμως αυτοί οι οποίοι ήρθαν για να σε συλλάβουν, δηλώνοντας πως είναι μαζί σου, είναι μια έκπληξη. Όταν ως ερευνητική ομάδα του περιοδικού HOT DOC, πήραμε την απόφαση να δώσουμε στη δημοσιότητα τα ονόματα της «Λίστας Λαγκάρντ», ξέραμε πως αρχίζει μια περιπέτεια. Η λίστα αυτή η οποία είχε παραδοθεί από τον υπάλληλο της Ελβετικής Τράπεζας HSBC, στην τότε υπουργό Οικονομικών της Γαλλίας Κριστίν Λαγκάρντ, περιείχε τα ονόματα χιλιάδων καταθετών, για την πλειοψηφία των οποίων ήταν εμφανές πως τα έσοδα δεν ήταν φορολογημένα ή νόμιμα.

Με τη λίστα αυτή, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία και Γερμανία, κατάφεραν να εντοπίσουν τους φοροφυγάδες και να εξασφαλίσουν έσοδα. Όχι όμως η Ελλάδα. Ο υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου, -ο οποίος προφασιζόταν ότι αναζητά εναγωνίως χρήματα για την ελληνική κρίση- πήρε τη λίστα, έκανε ένα αντίγραφο σε CD το οποίο όμως κάπου παράπεσε και δεν αξιοποιήθηκε. Συμπεριφέρθηκε περίπου σε αυτό το CD-ντοκουμέντο όπως σε όλα τα μουσικά CD στο σπίτι του. 

Δημοκρατία της Βαϊμάρης και σύγχρονη Ελλάδα της κρίσης

της Σίσσυ Μπάρα

Η απότομη άνοδος της χρυσής αυγής, οργάνωσης που επικαλείται ιδέες και αρχές του ναζισμού, στην Ελλάδα τη περίοδο της κρίσης, έφερε στο προσκήνιο της δημόσιας συζήτησης την ανάγκη αντιπαράθεσης του ελληνικού με άλλα παραδείγματα χωρών που γνώρισαν και πλήρωσαν την εμπειρία του φασισμού.

Στο πλαίσιο αυτών των αναζητήσεων εντάσσεται και η προσπάθεια σύγκρισης της σύγχρονης Ελλάδας με τη πρώτη γερμανική δημοκρατία. Μια στέρεη αντιπαράθεση των δύο εμπειριών, ένας διάλογος ίσων αποστάσεων μεταξύ τους, που αναδεικνύει τις διαφορές που υπάρχουν, συνιστά για την ιστορική έρευνα μια διαδικασία εξαιρετικά γόνιμη. Ο τρόπος όμως με τον οποίο αποτυπώνεται στο χώρο των ΜΜΕ αυτή η αντιπαράθεση και τα πολιτικά διακυβεύματα που φέρει, συσκοτίζουν παρά συμβάλλουν στη κατανόηση των δεδομένων του προβλήματος.

Στο δημόσιο διάλογο, έντυπο και τηλεοπτικό, παρατηρούμε συχνά μια προσπάθεια μεταφοράς της γερμανικής εμπειρίας του μεσοπολέμου στην Ελλάδα του 2012. Επιχειρείται δηλαδή η ερμηνεία της ανόδου της χρυσής αυγής με βάση το γερμανικό ερμηνευτικό υπόδειγμα: οικονομική κρίση, εθνικισμός, ναζισμός.

Τέλος οι μισθοί, τώρα μόνο η αγάπη για τον εργοδότη σου

της Ματίνας Παπαχριστούδη

Το πάθημα της Ελευθεροτυπίας δεν έγινε μάθημα στο χώρο των ΜΜΕ και του δημοσιογραφικού κλάδου. Εδώ που τα λέμε ούτε το παράδειγμα της κατάρρευσης του Alter. Ούτε καν το νεότερο, κάπως διαφορετικό, της ΙΜΑΚΟ του Πέτρου Κωστόπουλου.

Από κοντά και τα παθήματα-μαθήματα των πολλών διαφημιστικών εταιριών που έπεσαν σαν χάρτινος πύργος εντός των golden τειχών στην κινητήρια διαπλοκή λειτουργίας Μέσων, σχέσεων με το Δημόσιο και απαξίωσης της δημοσιογραφίας και των ανθρώπων της.

Επόμενη φάση στα μεγάλα ΜΜΕ, μετά τις μειώσεις, τις περικοπές, τη στάση πληρωμών και τις απολύσεις, το τέλος των μισθών. Με τη μια ή την άλλη μορφή. Νομίζετε ότι υπερβάλλουμε; Κι όμως, αυτό ειπώθηκε στα πολύ σοβαρά στο συγκρότημα Αντώνη Λυμπέρη. 
Στο οποίο οι εργαζόμενοι στα δεκάδες περιοδικά του, των «χρυσών» τίτλων του εξωτερικού, έχουν μήνες να δουν πληρωμή μισθού. 

Πολύς χρυσός, λίγη δημοσιογραφία

Χρυσές δουλειές ονειρεύτηκαν ταυτόχρονα προχθές όλα τα ΜΜΕ. 

Σε διάστημα λίγων ωρών γέμισαν το ελληνικό διαδίκτυο με ένα πολλά υποσχόμενο θέμα: Η Ελλάδα θα είναι η πρώτη σε παραγωγή χρυσού στην Ευρώπη μέχρι το 2016. Η πηγή του άρθρου ήταν σε όλα τα μέσα κοινή: ένα άρθρο του Bloomberg που δημοσιεύτηκε χθες το μεσημέρι. Για κάποιο λόγο η είδηση χτύπησε σαν κεραυνός εν αιθρία όλα τα newsroom των δημοσιογραφικών οργανισμών(παρόλο που δεν δόθηκε από το αγαπημένο τους ΑΠΕ) ή απλά προωθήθηκε από κάποιον που είχε συμφέροντα να το κάνει.

Οι τίτλοι των θεμάτων (αναλυτικά παρακάτω) είναι παραπλανητικοί. Αν κάποιος διαβάσει μόνο αυτούς συμπεραίνει ότι μέχρι το 2016 θα σωθούμε από την ύπαρξη των μεταλλείων χρυσού (αν μέχρι τότε δεν έχουμε βρει όλα τα χρήματα που μας λείπουν από το πολύ πετρέλαιο). Διαβάζοντας τα κείμενα των ιστοσελίδων (μερικά από αυτά έχουν κοινές ολόκληρες φράσεις αφήνοντας και μια υπόνοια rewriting από ελληνικό πρωτότυπο) ίσως να καταλάβετε ότι το άρθρο του Bloomberg περιλαμβάνει μόνο ωραιοποιημένες δηλώσεις στελεχών των εταιριών που έχουν αναλάβει τις επενδύσεις.

Ας διαβάσουμε ξανά το άρθρο του Bloomberg.

Χρυσός στη Β. Χαλκιδική: Η προπαγάνδα της «ανάπτυξης»

Τη σιωπή των ΜΜΕ για τους αγώνες των κατοίκων στη Β. Χαλκιδική ενάντια στη δημιουργία ενός καταστρεπτικού για το περιβάλλον και την οικονομία της περιοχής ορυχείου έσπασε μέσα στο καλοκαίρι η δήλωση του Δένδια: «Η νομιμότητα θα εφαρμοστεί και για τα μεταλλεία χρυσού στη Χαλκιδική». 

Είχε προηγηθεί μια μέρα πριν η καταστολή μιας μεγάλης πορείας στο βουνό, με δακρυγόνα και πλαστικές σφαίρες.

Το ΜΜΕ του Μπόμπολα δεν θα έθιγαν βέβαια ποτέ μια ιστορία απ’ όπου το αφεντικό βγάζει πολλά (μα πολλά) λεφτά. Θα έπρεπε κάποιος να παριστάνει τον βλάκα περί διαπλοκής, αν περίμενε να βγάλει το «Μέγκα» ή το «Έθνος» τα σκάνδαλα που συνοδεύουν τη μεταβίβαση των μεταλλευτικών δικαιωμάτων στην «Ελληνικός Χρυσός Α.Ε.», όπου ο Μπόμπολας κατέχει το 5% μέσω της «ΑΚΤΩΡ». 

Και στα άρθρα που πανηγύριζαν τότε για την απομάκρυνση της Μπιρμπίλη από το Υπ. Περιβάλλοντος δεν θα διαβάσει κανείς την πραγματική αιτία του ενθουσιασμού: η Μπιρμπίλη, με το να μην υπογράφει επί 1 ½ χρόνο στο υπουργείο τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, την κρίσιμη άδεια που ήταν απαραίτητη για να μπορέσει η εταιρεία να προχωρήσει στα σχέδιά της, μπλόκαρε γι’ αυτό το διάστημα την κατασκευή του ορυχείου. 

"Αν η Ελλάδα θελήσει, μας τα παίρνει όλα!"

Οι Γερμανοί θα πρέπει να ευγνωμονούν τους Έλληνες που δεν απαιτούν εξόφληση του γερμανικού χρέους υποστηρίζει στο Spiegel ο Albrecht Ritschl Wirtschaftshistoriker (καθηγητής “Ιστορίας της Οικονομίας”) τονίζοντας πως «αν θελήσει η Ελλάδα και αν ποτέ αναγκαστεί η Γερμανία να πληρώσει, τότε θα μας τα πάρουν όλα».

Αναλυτικά η ενδιαφέρουσα συνέντευξη:

Spiegel: Κύριε Ritschl, η Γερμανική κυβέρνηση ενεργεί με ακαμψία στο θέμα της Ελλάδας, στη λογική «λεφτά θα πάρετε μόνο αν κάνετε ό,τι σας λέμε». Κρίνετε δίκαιη αυτή τη συμπεριφορά;

Ritschl: Όχι, είναι απολύτως αδικαιολόγητη. Η Γερμανία έζησε τις μεγαλύτερες χρεοκοπίες της νεότερης ιστορίας. Την σημερινή οικονομική ανεξαρτησία της και το ρόλο του «Δασκάλου της Ευρώπης» η Γερμανία τα χρωστάει στις ΗΠΑ, οι οποίες μετά τον Α΄ αλλά και τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο παραιτήθηκαν από το δικαίωμά τους για τεράστια χρηματικά ποσά. Αυτό το ξεχνούν όλοι.