του Γιάννη
Σχίζα
Και στάνες και βοβάλες, όλα να γίνουν ρημαδιό...
«Τραγουδιστική αδεία» ή μεταξύ σοβαρού και αστείου, ο Γιάννης Μηλιώκας
σκιαγράφησε με το γνωστό τραγούδι του μια κτηνοτροφική κοινωνία σε απαξίωση και
υποχώρηση.
Έκτοτε ο ρόλος του μεταλλασσόμενου κτηνοτρόφου σε Homo Kobinadorιus
παίχτηκε σε πολλά «θέατρα επιχειρήσεων» διανομής κοινοτικών πόρων – και
«ματαξαναδιανομής» τους, καταπώς θα ’λεγε ο Τραμπάκουλας του Χάρρυ Κλυνν...
Όμως το καθαρό αποτέλεσμα για την ελληνική κοινωνία ήταν πικρό: Σε μια χώρα με
60 εκατομμύρια στρέμματα «δυνάμει» βοσκοτόπων και με μεγάλη κτηνοτροφική
παράδοση, το 2007 υπήρχε έλλειμμα 1.595 εκατομμυρίων ευρώ στο «ισοζύγιο»
εξαγωγών - εισαγωγών σε ζώντα ζώα, κρέατα, γάλατα και αυγά – καταπώς ανέφερε το
βιβλίο του Γιάννη Τόλιου «Περιβάλλον και αγροτική πολιτική σε συνθήκες
παγκοσμιοποίησης»...
Το 1987 επιχειρήθηκε και τελικά πραγματοποιήθηκε η ψήφιση του Νόμου 1734 περί
βοσκοτόπων, που συμπεριελάμβανε ορισμένες διατάξεις αντιπεριβαλλοντικού και
κλεπτοκρατικού χαρακτήρα...
