Το ανησυχητικό μέλλον είναι ήδη υπαρκτό

του Τάσου Τσακίρογλου 

Παρότι η χρήση των ιστορικών αναλογιών ενέχει πάντοτε μεγάλες παγίδες, δεν είναι τυχαίο ότι σήμερα πολλοί ιστορικοί κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για τα όσα συμβαίνουν στην ευρωπαϊκή ήπειρο και όχι μόνο. Εάν η κρίση του 1929, λένε, εξυπηρέτησε την εδραίωση των φασισμών στην Ευρώπη της δεκαετίας του 1930, η σημερινή προμηνύει ένα εξίσου ή ακόμα περισσότερο ανησυχητικό μέλλον.

Και αυτό γιατί, όπως δείχνει η ιστορική εμπειρία, όταν ο άνθρωπος βρίσκεται σε κίνδυνο, προτάσσει τα ένστικτα επιβίωσης, εις βάρος της κοινωνίας. Αυτό βλέπουμε και σήμερα, καθώς η μόνη δυναμική που φαίνεται να υπάρχει είναι αυτή του ευρωσκεπτικισμού, πίσω από την οποία βρίσκονται από υγιή αισθήματα δυσπιστίας για ένα αντιδημοκρατικό μόρφωμα μέχρι ακραία εθνικιστικά, ακροδεξιά, ρατσιστικά και ναζιστικά κινήματα.

Σάλος στη Χαλκιδική, ζητούν παρέμβαση της πολιτείας

Η εταιρεία απάντησε στο δημοσίευμα της “Εφ.Συν.”, για το αρσενικό και τα βαρέα μέταλλα στα νερά της Ολυμπιάδας, πετώντας την μπάλα στην εξέδρα και προκαλώντας νέα ερωτήματα από τους ειδικούς και διαψεύσεις από τους κατοίκους: “Το ρέμα εδώ και έξι μήνες μυρίζει θειάφι και αφρίζει”.

της Ντίνας Δασκαλοπούλου

Σάλο έχουν προκαλέσει οι καταγγελίες κατοίκων και του ΣΥΡΙΖΑ για την ύπαρξη επικίνδυνων τοξικών στις εγκαταστάσεις της Ελντοράντο στην Ολυμπιάδα. Η τοπική κοινωνία έχει αναστατωθεί, ενώ στο θέμα παρεμβαίνουν και τοπικοί φορείς. «Θορυβηθήκαμε πάρα πολύ με τα αποτελέσματα του ελέγχου που μας κοινοποιήθηκαν», δήλωσε στο Ράδιο Θεσσαλονίκη ο δήμαρχος Βόλβης, Δημήτρης Γαλαμάτης. «Ηδη στέλνεται διαβιβαστικό προς το υπουργείο Ανάπτυξης και προς κάθε αρμόδιο φορέα. Το θέμα θα συζητηθεί την Παρασκευή στη συνεδρίαση του περιφερειακού συμβουλίου Κ. Μακεδονίας όπου ούτως ή άλλως το θέμα συζήτησης είναι η επένδυση χρυσού στη Χαλκιδική», ανέφερε ο κ. Γαλαμάτης.

«Το γνωρίζω το εργαστήριο, είναι πιστοποιημένο. Τα ευρήματα είναι πολύ πάνω από τα επιτρεπτά όρια. Πρέπει αμέσως να επέμβουν οι αρχές», δήλωσε επίσης στο Ράδιο Θεσσαλονίκη ο Κώστας Φυτιάνος, καθηγητής Χημείας και διευθυντής του Εργαστηρίου Ρύπανσης Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ενδελεχείς έλεγχους στο νερό και στα τρόφιμα από την Υπηρεσία Επιθεωρητών Περιβάλλοντος και τον Ενιαίο Φορέα Ελέγχου Τροφίμων ζητά ο επίκουρος καθηγητής Χημείας Τροφίμων στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Γιάννης Ζαμπετάκης, τονίζοντας πως κάθε περίπτωση έχει τις γεωγενείς και ανθρωπογενείς ιδιομορφίες της.

Αρσενικό 49.000 φορές πάνω απ’ το κανονικό στα Καλύβια Βαρβάρας!

Χαλκιδική: Αρσενικό 49.000 φορές πάνω απ’ το κανονικό στα Καλύβια Βαρβάρας!

Τα ρέματα στην Ολυμπίαδα, που γειτνιάζουν με το εργοστάσιο εμπλουτισμού της εταιρείας, έχουν τεράστια περιεκτικότητα σε βαρέα μέταλλα. Εκβάλλουν στον Στρυμονικό σε κοντινή απόσταση από ιχθυοκαλλιέργειες και μυδοκαλλιέργειες
 
Φωτογραφίες με καφεκίτρινα νερά και αφρούς από ρέματα που γειτνιάζουν με το εργοστάσιο εμπλουτισμού της εταιρείας «Ελληνικός Χρυσός». Τα βαρέα μέταλλα μετρήθηκαν σε αστρονομικές τιμές στα νερά. Το αρσενικό είναι 49.000 φορές πάνω από τις προβλεπόμενες τιμές, το μαγγάνιο 2.660 φορές περισσότερο, 169 φορές ο μόλυβδος και πολύ παραπάνω από το φυσιολογικό ο ψευδάργυρος. Οι συγκρίσεις αφορούν διηθήματα και νερό για ανθρώπινη κατανάλωση, παρ’ όλα αυτά επ’ ουδενί δεν μειώνουν το μέγεθος του προβλήματος. Οι συγκεντρώσεις σε βαρέα μέταλλα και τοξικά είναι πολύ πάνω από τα ανώτατα προβλεπόμενα όρια. Ιδιαίτερα το αρσενικό, που είναι πολύ τοξικό και καρκινογόνο, το μαγγάνιο και ο μόλυβδο.

Η Χαλκιδική σε μονοπάτια ... Λατινικής Αμερικής & Νοτίου Αφρικής

Παλαιοχώρι Χαλκιδικής 17 Φεβρουαρίου 2013

Αγαπητή Ρεσπέντζα και σώφρονες κάτοικοι της Χαλκιδικής,

Εκείνο που εμένα με προβληματίζει είναι ότι η μεταλλευτική δραστηριότητα στην περιοχή είναι από αρχαιοτάτων χρόνων ... αλλά η βία και οι πρακτική "τσαμπουκά" είναι φαινόμενο των τελευταίων χρόνων!
Οι κάτοικοι είναι εκεί από παλιά, η μεταλλευτική δραστηριότητα είναι εκεί από παλιά, το δάσος είναι εκεί από παλιά, τα καφέ είναι εκεί από παλιά, οι ψαράδες είναι εκεί από παλιά, οι παραλίες είναι εκεί από παλιά ... όλα είναι εκεί από παλιά εκτός από ένα!
Αυτό το διαφορετικό ΕΝΑ, σε κουλτούρα, σε ήθος, σε πρακτική που εμφανίστηκε στην περιοχή είναι ... οι ξενόφερτες εταιρείες και οι πρακτικές τους!

Δυστυχώς εκμεταλλευόμενες την ανάγκη του κόσμου για εργασία και με αιχμή του δόρατος ... επαγγελματίες ΔΗΜΑΓΩΓΟΥΣ της κεντρικής πολικής σκηνής της Ελλάδος ...
ένθεν κακείθεν …πιστεύουν ότι η τοπική κοινωνία θα χαλιναγωγηθεί με την ΦΟΒΕΡΑ και την λογική ΣΚΛΗΡΟ ROCK & ΚΟΥΚΟΥΛΕΣ!

«Καλός ο παράδεισος αλλά μην τρελαίνεσαι, δεν είναι και Χαλκιδική…»

«Καλός ο παράδεισος αλλά μην τρελαίνεσαι, δεν είναι και Χαλκιδική…» 

Κάπως έτσι καταλήγει ένα ανέκδοτο που κυκλοφορεί στη Βόρεια Ελλάδα.

Το Σάββατο 12 του Γενάρη έφτασαν στην Αθήνα 7 λεωφορεία με 400 άτομα από την Χαλκιδική. Μαζί τους συσπειρώθηκαν, επιπλέον, περίπου 2.000 διαδηλωτές, καθώς κι άλλοι που αγωνίζονται σε ανάλογα μέτωπα, από το Κιλκίς, την Ροδόπη, τον Έβρο, ακόμη και την Κερατέα.

Λίγο πριν την αποβίβαση από τα λεωφορεία, αφού μοιράστηκαν Riopan και Maalox στους διαδηλωτές, δόθηκαν τηλέφωνα ανάγκης και οδηγίες για κάθε ενδεχόμενο. Τα λεωφορεία κατέληξαν στα Προπύλαια, τον χώρο δηλαδή της συγκέντρωσης, χωρίς να γίνει στάση πουθενά αλλού στην πόλη. Οργανωμένα, συντεταγμένα και με τη λογική, ότι αυτή η προσπάθεια ενημέρωσης του λαού της Αθήνας δεν πρέπει να προβοκαριστεί από κανέναν και για κανένα λόγο.

Διατάξεις αντιπεριβαλλοντικού και κλεπτοκρατικού χαρακτήρα

του Γιάννη Σχίζα

Και στάνες και βοβάλες, όλα να γίνουν ρημαδιό...
 

«Τραγουδιστική αδεία» ή μεταξύ σοβαρού και αστείου, ο Γιάννης Μηλιώκας σκιαγράφησε με το γνωστό τραγούδι του μια κτηνοτροφική κοινωνία σε απαξίωση και υποχώρηση. 

Έκτοτε ο ρόλος του μεταλλασσόμενου κτηνοτρόφου σε Homo Kobinadorιus παίχτηκε σε πολλά «θέατρα επιχειρήσεων» διανομής κοινοτικών πόρων – και «ματαξαναδιανομής» τους, καταπώς θα ’λεγε ο Τραμπάκουλας του Χάρρυ Κλυνν...
 

Όμως το καθαρό αποτέλεσμα για την ελληνική κοινωνία ήταν πικρό: Σε μια χώρα με 60 εκατομμύρια στρέμματα «δυνάμει» βοσκοτόπων και με μεγάλη κτηνοτροφική παράδοση, το 2007 υπήρχε έλλειμμα 1.595 εκατομμυρίων ευρώ στο «ισοζύγιο» εξαγωγών - εισαγωγών σε ζώντα ζώα, κρέατα, γάλατα και αυγά – καταπώς ανέφερε το βιβλίο του Γιάννη Τόλιου «Περιβάλλον και αγροτική πολιτική σε συνθήκες παγκοσμιοποίησης»...
 

Το 1987 επιχειρήθηκε και τελικά πραγματοποιήθηκε η ψήφιση του Νόμου 1734 περί βοσκοτόπων, που συμπεριελάμβανε ορισμένες διατάξεις αντιπεριβαλλοντικού και κλεπτοκρατικού χαρακτήρα...

Αττικός ουρανός στα χρόνια του μνημονίου- Νεκρά φύση

Αύξησαν τη τιμή του πετρελαίου θέρμανσης και ταυτόχρονα μείωσαν τις πωλήσεις του, τα φορολογικά έσοδα, το προσδόκιμο επιβίωσης.
 

Το τέρας της αιθαλομίχλης, made by troika, μας σκοτώνει αργά αλλά σταθερά.
Ο πάλαι ποτέ καθαρός Αττικός ουρανός έχει πια αυτή την όψη.
 

Η ανάγκη για επιβίωση οδηγεί το λαό στην αναζήτηση στα σκουπίδια, όχι μόνο του επιούσιου αλλά και των καύσιμων υλών για θέρμανση.
Παλιά έπιπλα,  εφημερίδες, χαρτιά ακόμη και πλαστικά καίγονται σε πρόχειρες εστίες θέρμανσης. Στα παρκάκια βλέπεις πλέον, αργά το βράδυ, όχι ρομαντικά ζευγαράκια αλλά ανθρώπους που κρυώνουν και πηγαίνουν κλεφτά για να κόψουν κανένα ξύλο να κάψουν σε σόμπες, τζάκια ή ακόμη και μαγκάλια . 

Τα θύματα από πυρκαγιές στην προσπάθεια θέρμανσης με παλιάς τεχνολογίας μέσα έχουν πολλαπλασιαστεί τραγικά.

Με αφορμή τον “ΕΞΑΝΤΑΣ”: Ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός

"Εδώ η χώρα πρέπει ν’ αποφασίσει ορισμένα πράγματα. Θέλει ή δε θέλει ανάπτυξη; Θέλει ή δε θέλει ν’ αξιοποιήσει τον ορυκτό της πλούτο; Εάν δε θέλει, τότε να το πούμε και να το πάρουμε απόφαση συνολικά. 
Αλλά θα είμαστε η μόνη χώρα στην Ευρώπη, η οποία έχει ορυκτό πλούτο και δεν τον αξιοποιεί."

Η παραπάνω αποστροφή είναι του πρώην υπουργού Περιβάλλοντος, κ. Γιώργου Παπακωνσταντίνου, και ακούστηκε στο εξαιρετικό ντοκυμαντέρ του Εξάντα “Ο Θησαυρός της Κασσάνδρας” που προβλήθηκε προχτές από τη ΝΕΤ (και μπορείτε να το δείτε εδώ).

Στην πρό(σ)κληση του κυρίου υπουργού ας απαντήσουμε με μια ερώτηση: αν αύριο εντοπιστεί ένα κοίτασμα ουρανίου κάτω από τον Βράχο της Ακρόπολης, κι αν ο μόνος τρόπος αξιοποίησης του κοιτάσματος είναι να ξηλωθεί ο Βράχος και ό,τι βρίσκεται επάνω του, θα βρεθεί αλήθεια κανείς που να θέσει στα σοβαρά το ερώτημα “ή το ουράνιο ή ο Παρθενώνας”;

Κινδυνεύουν Νέδα και Λάδωνας από παράνομες αμμοληψίες

Ανησυχητικά στοιχεία φέρνει στο φως έρευνα σε εξέλιξη από την ειδική υπηρεσία Επιθεωρητών Περιβάλλοντος η οποία σχετίζεται με τις παράνομες αμμοληψίες σε προστατευόμενες περιοχές, με σκοπό τη μείωση του κόστους των έργων που εκτελούνται.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, στις περισσότερες περιπτώσεις οι εργολάβοι ξεκινούν την παράνομη δραστηριότητα το καλοκαίρι και την ολοκληρώνουν τον Δεκέμβριο, αντί να παίρνουν τα υλικά που χρειάζονται από τα λατομεία, τα παίρνουν από κοίτες ποταμών, λίμνες αλλά και ακτές.

Στις περιοχές που κινδυνεύουν και έχουν παρατηρηθεί τέτοια φαινόμενα, σύμφωνα πάντα με την έρευνα, συγκαταλέγεται και η νότια Πελοπόννησος. Στη Μεσσηνία κινδυνεύει η Νέδα, ενώ στην Αρκαδία στις υπό απειλή περιοχές είναι ο Λάδωνας.

Βeegold or Βegold-Χρυσός είναι το περιβάλλον και το μέλλον των παιδιών μας.

Πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 10 Νοέμβρη, η προγραμματισμένη ημερίδα «Επιπτώσεις των νεονικοτινοειδών σκευασμάτων και της μεταλλευτικής δραστηριότητας στη Μελισσοκομία», με την συνεργασία της Ελληνικής Επιστημονικής Εταιρείας Μελισσοκομίας-Σηροτροφίας και της Γεωπονικής Σχολής του Α.Π.Θ.

Στην ημερίδα συμμετείχε πλήθος μελισσοκόμων, κυρίως από την Βόρεια Ελλάδα, φοιτητές και επιστήμονες του κλάδου, οι οποίοι παρακολούθησαν με αμείωτο ενδιαφέρον τις εισηγήσεις.

Κοινή διαπίστωση της επιστημονικής κοινότητας είναι πως, την επαπειλουμένη καταστροφή της Χαλκιδικής από την εξόρυξη και την μεταλλουργία χρυσού, θα ακολουθήσει άμεσα η καταστροφή της μελισσοκομίας της Χαλκιδικής –και όχι μόνον.

Αίσθηση προκάλεσε η αποστροφή στην εισήγηση του καθηγητή Ανδρέα Θρασυβούλου που αποδίδεται στον Άλμπερτ Αινστάιν: «Εάν χαθεί η μέλισσα από τον πλανήτη μας, τότε μένουν μόνο τέσσερα χρόνια ζωής στον άνθρωπο. Χωρίς μέλισσες, δεν θα υπάρχει γονιμοποίηση, δεν θα υπάρχουν φυτά, δεν θα υπάρχουν ζώα, δεν θα υπάρχουν άνθρωποι».

Συγκινητική ήταν και η εναρκτήρια τοποθέτηση του καθηγητή Χάρη Λαζαρίδη, ο οποίος ως Χαλκιδικιώτης, μετέφερε την κραυγή αγωνίας, όχι μόνον του επιστήμονα αλλά και του πατριώτη που βλέπει τον όμορφο και χαρισματικό τόπο του να καταστρέφεται.

Σκουριές Χαλκιδικής: Οι καπιταλιστές καταστρέφουν το δάσος και η κυβέρνηση τους κάνει πλάτες

Σκουριές Χαλκιδικής: Οι καπιταλιστές καταστρέφουν το δάσος και η κυβέρνηση τους κάνει πλάτες 

του Γεράσιμου Λιόντου

Λυτούς και δεμένους έβαλε η εταιρία Ελληνικός Χρυσός ΑΕ, συμφερόντων Μπόμπολα και σία, προκειμένου να εξασφαλίσει παράνομες αποφάσεις από το ΥΠΕΚΑ (Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής) για να συνεχίσει το καταστρεπτικό της έργο στις θέσεις Σκουριές και Μαντέμ Λάκκος της Χαλκιδικής. 
Υπήρξε έντονο παρασκήνιο προκειμένου να καμφθεί η αντίσταση των αρμόδιων υπηρεσιακών παραγόντων και να παραχωρηθούν στην εταιρία τα δάση δρυός και οξιάς.

Στις 26 Ιούλη του 2011, τέσσερις υπουργοί, με πρώτο τον υπουργό ΠΕΚΑ, ενέκριναν με Κοινή Υπουργική Απόφαση τους Περιβαλλοντικούς Όρους για τα έργα στις Σκουριές και Μαντέμ Λάκκο. Ενόψει της έγκρισης των περιβαλλοντικών όρων, ζητήθηκε δύο φορές από τη Διεύθυνση Δασών Χαλκιδικής η γνώμη του Δασάρχη Αρναίας. Ο δασάρχης Α. Αγαλής διατύπωσε στις 18 Γενάρη του 2011 τη γνώμη του, αναφερόμενος στις καταστροφικές συνέπειες που θα υπάρξουν για το δάσος από την έγκριση της «επένδυσης» της Ελληνικός Χρυσός ΑΕ. 

Παραθέτουμε ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από το έγγραφό του:

Η μεταλλευτική δραστηριότητα στη Χαλκιδική σηματοδοτεί το τέλος της μελισσοκομίας στην ευρύτερη περιοχή της Μακεδονίας

Το Σάββατο 29/09/2012 στις 18΄00, στην διάρκεια της Γιορτής μελιού στην Θεσσαλονίκη πραγματοποιήθηκαν οι παρακάτω ομιλίες:

Τα σχέδια τους για την βορειοανατολική Χαλκιδική ...

«Η συμβολή της μέλισσας στη διατήρηση του περιβάλλοντος»
Ανδρέας Θρασυβούλου, καθηγητής Γεωπονίας του Α.Π.Θ.και
«Αειφόρος ανάπτυξη ορεινών περιοχών»
Θεοχάρης Ζάγγας, καθηγητής Δασολογίας του Α.Π.Θ.

Σημειώνουμε ότι ένας νομός, η Χαλκιδική, έχει το 30% του συνόλου των μελισσοσμηνών της Ελλάδας και το 50% των Ελλήνων επαγγελματιών μελισσοκόμων. Μέχρι στιγμής, μόνο ο Μελισσοκομικός Συνεταιρισμός Νικήτης έχει λάβει απόφαση κατά της μεταλλευτικής επένδυσης της Χαλκιδικής.

Στην Περιφερειακή Ενότητα (ΠΕ) Χαλκιδικής υπάρχουν περίπου 814 μελισσοκόμοι οι οποίοι κατέχουν 152.385 κυψέλες, δηλαδή το 9.7 του συνόλου της χώρας. Από αυτούς οι 389 (48%) είναι επαγγελματίες και ζουν αποκλειστικά από τα εισοδήματα της μελισσοκομικής εκμετάλλευσης. Οι υπόλοιποι είναι ερασιτέχνες μελισσοκόμοι οι οποίοι ενισχύουν το εισόδημά τους ασκώντας μελισσοκομία με μεγάλο αριθμό κυψελών Στη Χαλκιδική υπάρχουν 84 κυψέλες ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο όταν ο μέσος όρος πυκνότητας κυψελών στην Ελλάδα, η οποία κατατάσσεται πρώτη στην Ευρώπη, είναι μόλις 11 κυψέλες ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο.

Ο αριθμός των κυψελών στη Χαλκιδική αυξάνεται σημαντικά το φθινόπωρο, όταν μελίσσια από την υπόλοιπη Ελλάδα μεταφέρονται σ΄ αυτήν, για την εκμετάλλευση των μελιτωδών εκκρίσεων του εντόμου Marchalina hellenica, το οποίο παρασιτεί στη χαλέπιο και τραχεία πεύκη. Υπολογίζεται ότι το 65% της ετήσιας παραγωγής μελιού στην Ελλάδα παράγεται από τα πευκοδάση και ότι η Χαλκιδική μαζί με τη Θάσο είναι οι κυριότερες μελισσοκομικές περιοχές της χώρας μας για την παραγωγή πευκόμελου.

Οι συνέπειες της επέκτασης της μεταλλευτικής δραστηριότητας στη Β.Α. Χαλκιδική θα είναι καταστροφικές για τη μελισσοκομία, όχι μόνο της περιοχής και του νομού, αλλά όλης της χώρας για τους ακόλουθους λόγους:

Οι επιπτώσεις στην υγεία από τις εξορυκτικές και μεταλλευτικές δραστηριότητες μεγάλης κλίμακας, όπως κυρίως αυτές της εξόρυξης χρυσού

του Δρ. Αλέξη Μπένου

Οι επιπτώσεις στην υγεία, τόσο των άμεσα εργαζόμενων σε ορυχεία χρυσού, όσο και του πληθυσμού που ζει και εργάζεται σε περιοχές όπου αναπτύσσονται αντίστοιχες δραστηριότητες, αντιμετωπίζονται συνήθως ως ήσσονος σημασίας ή και ως «αναγκαστικές θυσίες για την ανάπτυξη της περιοχής». Παρόλα αυτά η μακρόχρονη διεθνής επιδημιολογική έρευνα και τα δεδομένα από αντίστοιχες εφαρμογές σε όλο τον κόσμο τεκμηριώνουν ότι οι συγκεκριμένες μεταλλευτικές δραστηριότητες παράγουν πολυεπίπεδες και πολυπαραγοντικές εκθέσεις του ανθρώπινου πληθυσμού σε ποικίλους παράγοντες κινδύνου οι οποίοι συσχετίζονται με αυξημένη νοσηρότητα και θνησιμότητα.

Η τελική έκβαση (νόσημα και βαρύτητα του) καθορίζεται από το συνδυασμό της ποιότητας και πυκνότητας της έκθεσης (δόση) και του συνολικού χρόνου αυτής. Για αυτόν ακριβώς το λόγο η πρώτη ομάδα πληθυσμού που εμφανίζει επιβάρυνση της υγείας της είναι οι ίδιοι οι εργαζόμενοι ως μεταλλωρύχοι στα ορυχεία χρυσού.