του
Γιώργου Λιερού
Η ανάδυση
της Κοινωνικής Οικονομίας ακολούθησε
σχεδόν άμεσα τη γένεση της οικονομίας
της αγοράς. Δεν επρόκειτο παρά για την
αυτοοργάνωση της νεαρής εργατικής
τάξης· την
αυτοοργάνωση για την κοινωνική ασφάλεια,
τη μόρφωση αλλά και για τη συνεταιριστική
ανάληψη παραγωγικών δραστηριοτήτων.
Όχι μόνο για την επιβεβαίωση μέσα στο
ζοφερό κοινωνικό τοπίο της Βιομηχανικής
Επανάστασης αλλά προπάντων για την
αξιοπρέπεια. Η Κοινωνική Οικονομία
απετέλεσε ίσως την πρώτη μορφή με την
οποία εμφανίστηκε στο ιστορικό προσκήνιο
το σύγχρονο εργατικό κίνημα·
ευθύς εξαρχής είχε μια προνομιακή σχέση
με τους λεγόμενους ουτοπιστές σοσιαλιστές
(στην Αγγλία, το κίνημα του Όουεν
προηγήθηκε από εκείνο των Χαρτιστών,
ενός πιο πολιτικοποιημένου εργατικού
κινήματος, το οποίο διεκδικούσε το
καθολικό εκλογικό δικαίωμα).
