Αποχώρηση από την ΕΕ με πρωτοβουλία του λαϊκού κινήματος.

Ήρθε η στιγμή, να σκεφτούμε ως εργαζόμενοι πώς πρέπει να σταθούμε απέναντι στην ΕΕ. 

του Β. Μηνακάκη

  
Με βάση την πραγματικότητα ή στρουθοκαμηλίζοντας; Σύγχρονα ή με βάση δογματικές αγκυλώσεις; Με πραγματικό διεθνισμό  ή με την καρικατούρα του; Από την σκοπιά του «έθνους των εργαζομένων» και του δικαιώματος για επιβολή της λαϊκής θέλησης και κυριαρχίας ή με βάση μια γενική και αόριστη επίκληση μιας πατρίδας, που διά στόματος του προέδρου του ΣΕΒ θεωρεί αδιαπραγμάτευτη τη συμμετοχή στην ΕΕ και το ευρώ;

Από πού πρέπει να ξεκινήσουμε; Προφανώς από την πραγματικότητα που λέει ότι η τριαντάχρονη συμμετοχή της Ελλάδας στην ΕΕ και η δεκάχρονη συμμετοχή στο ευρώ υπήρξε σημαντικότατος παράγοντας για την παροξυσμό της κρίσης.

Τα δημόσια νοσοκομεία στην εποχή του μνημονίου

Ίσως πουθενά δεν αποκαλύπτεται περισσότερο η ταξικά ανάλγητη πολιτική της νεοφιλελεύθερης συμμορίας του ΠΑΣΟΚ απ’ όσο στην κατάσταση που επικρατεί στα δημόσια νοσοκομεία και τη γενικότερη υποβάθμιση από την κυβέρνηση της δημόσιας υγείας. Εδώ το γεγονός ότι οι περικοπές και οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές σημαίνουν την απώλεια ανθρώπινων ζωών αποκτά κυριολεκτική σημασία.

Γι’ αυτό αξίζει να παρακολουθήσετε προσεκτικά τη συνέντευξη που ακολουθεί και στην οποία περιγράφεται η άθλια κατάσταση που επικρατεί στα δημόσια νοσοκομεία λόγω των περικοπών που επιβάλλει η δολοφονική πλέον νεοφιλελεύθερη πολιτική της κυβέρνησης Παπανδρέου.
Στο aformi μίλησαν οι Άλκης Ψυχογιός, Γενικό Κρατικό Νίκαιας, Στάθης Παπαθεοδώρου, Α’ Νοσοκομείο ΙΚΑ Μελίσια, Κώστας Σταμάτης, Αρεταίειο Νοσοκομείο και η Πενταγιώτισσα Στεφανάτου, Ψυχολόγος στο Αιγινίτειο Νοσοκομείο. Για να διευκολυνθεί η παρακολούθηση της συνέντευξης τη χωρίσαμε με βάση τις ερωτήσεις που τους κάναμε.

Απλά μαθήματα Οικονομίας και αγοραία λογική

του Nίκου Γεωργακάκη

Ιδεολογικός πόλεμος

Τους προηγούμενους μήνες πήρε πρωτοφανείς διαστάσεις η προπαγάνδα για τα προνόμια και τις ευθύνες των εργαζομένων στην οικονομική κατάσταση(ελλείμματα) των δημόσιων επιχειρήσεων, για την επιβάρυνση που προκαλούν οι εργαζόμενοι στους δημόσιους φορείς των συγκοινωνιών, αλλά και σε άλλους τομείς όπου έχουμε Δημόσιες Επιχειρήσεις (Δ.Ε.). 

Στόχος αυτής της προπαγάνδας είναι να δικαιολογήσει και να πάρει «μεταρρυθμιστικά» (διάβαζε αντιδραστικά) μέτρα, στις δημόσιες επιχειρήσεις. Ένα επιχείρημα που ακούγεται τελευταία, όλο και πιο συχνά, είναι ότι, δεν μπορεί π.χ ο Κρητικός ή κάποιος άλλος πολίτης και φορολογούμενος (εκτός Αττικής και Ν. Θεσσαλονίκης) που δεν χρησιμοποιεί κάποια Δ.Ε.(π.χ. ΕΘΕΛ), να επιβαρύνεται μέσω της φορολογίας για τα ελλείμματα της.

Συζήτηση χωρίς απτά αποτελέσματα

 του Γ. Δελαστίκ

Φαινομενικά, αν πάρει κανείς τοις μετρητοίς όσα διοχέτευσαν μέχρι στιγμής στα μέσα ενημέρωσης η Αθήνα και η Αγκυρα και όσα ειπώθηκαν δημοσίως, η συνάντηση των πρωθυπουργών Ελλάδας και Τουρκίας δεν είχε κανένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα.

Δεν σημειώθηκε εκεί καμιά σύγκλιση απόψεων σε οποιοδήποτε θέμα, που αφορά είτε στα ελληνοτουρκικά είτε στο Κυπριακό. Δεν ανακοινώθηκε καμιά συμφωνία συνεκμετάλλευσης του Αιγαίου, όπως ισχυρίζονταν ότι θα συμβεί οι Τούρκοι, αλλά και φοβούνταν κάποιοι Ελληνες.

Είναι να απορεί δηλαδή κανείς γιατί πήγε ο Γιώργος Παπανδρέου στο Ερζερούμ, βάσει των όσων έχουν γίνει μέχρι στιγμής γνωστά.