Ακούν ευρώ και... φεύγουν τρέχοντας

του Γιώργου Δελαστίκ 

Ασυνήθιστα γλαφυρό το ρεπορτάζ της γαλλικής εφημερίδας "Μοντ" για την έκτακτη σύνοδο κορυφής της περασμένης Κυριακής: "Ο Νικολά Σαρκοζί και ο Ντέιβιντ Κάμερον σχεδόν ήρθαν στα χέρια την Κυριακή 23 Οκτωβρίου. 

Ο Γάλλος πρόεδρος έγινε μπαρούτι όταν ο Βρετανός πρωθυπουργός ζήτησε από την Ευρωζώνη να δράσει όσο το δυνατόν πιο γρήγορα προκειμένου να ξεπεράσει την κρίση. ''Θα έκανε καλύτερα να βγάλει τον σκασμό!'' παραφέρθηκε ο Γάλλος" αναφέρει η "Μοντ" αρχίζοντας ανάλυσή της με τον εύγλωττο τίτλο "Το χάσμα βαθαίνει ανάμεσα στην Ευρωζώνη και την υπόλοιπη ΕΕ".

"Η σύνοδος κορυφής εκείνης της Κυριακής δεν έκανε τίποτε άλλο από το να φέρει στο φως το εύρος της δυσφορίας. 

Αποχώρηση από την ΕΕ με πρωτοβουλία του λαϊκού κινήματος.

Ήρθε η στιγμή, να σκεφτούμε ως εργαζόμενοι πώς πρέπει να σταθούμε απέναντι στην ΕΕ. 

του Β. Μηνακάκη

  
Με βάση την πραγματικότητα ή στρουθοκαμηλίζοντας; Σύγχρονα ή με βάση δογματικές αγκυλώσεις; Με πραγματικό διεθνισμό  ή με την καρικατούρα του; Από την σκοπιά του «έθνους των εργαζομένων» και του δικαιώματος για επιβολή της λαϊκής θέλησης και κυριαρχίας ή με βάση μια γενική και αόριστη επίκληση μιας πατρίδας, που διά στόματος του προέδρου του ΣΕΒ θεωρεί αδιαπραγμάτευτη τη συμμετοχή στην ΕΕ και το ευρώ;

Από πού πρέπει να ξεκινήσουμε; Προφανώς από την πραγματικότητα που λέει ότι η τριαντάχρονη συμμετοχή της Ελλάδας στην ΕΕ και η δεκάχρονη συμμετοχή στο ευρώ υπήρξε σημαντικότατος παράγοντας για την παροξυσμό της κρίσης.