Το σκηνικό στα φραουλοχώραφα της Μανωλάδας
δεν αφορά μόνο τους μετανάστες εργαζόμενους και την απάνθρωπη
υπερεκμετάλλευσή τους, αλλά φωτογραφίζει το νέο καθεστώς δουλοπαροικίας και
σκλαβιάς που ετοιμάζουν για όλη τη μισθωτή εργασία.
Στους χώρους εργασίας, οι εργοδότες μπορεί να μην
χρησιμοποιούν ακόμη πραγματικά πυρά, αλλά έχουν επιβάλει εδώ
και καιρό, με τη συνδρομή των μνημονιακών κυβερνήσεων, τα πυρά της τρομοκρατίας,
της αυθαιρεσίας,
των συνδικαλιστικών
διώξεων, των μειώσεων αποδοχών, των απειλών της απόλυσης,
για να καθυποτάξουν τους εργαζόμενους.
Ο νόμος του εργοδότη δεν κυριαρχεί μόνο έναντι των δικαιωμάτων των
εργαζομένων και των κανόνων λειτουργίας της αγοράς εργασίας,
αλλά καταπατά κάθε έννοια αξιοπρέπειας του εργαζόμενου, που όλο και πιο πολύ,
παραιτείται από την υπεράσπιση των δικαιωμάτων του, σκύβει το κεφάλι στην
αυθαιρεσία και στην απειλή, ανέχεται να ζει και να εργάζεται με κατεβασμένο το κεφάλι,
παραχωρώντας κάθε μέρα κάτι ακόμη από τα όρια επιβίωσης και αξιοπρέπειας.
