της Κατερίνας Σταυρούλα
Υπάρχει μια λαϊκή έκφραση που χρησιμοποιείται ευρέως στις αραβικές χώρες, ο «αραβικός δρόμος». Οι Άραβες χρησιμοποιούν την έκφραση εννοώντας τη λαϊκή θέληση. Η Δύση άρχισε να χρησιμοποιεί την ίδια έκφραση μιλώντας στο όνομα της αραβικής κοινής γνώμης με το ξέσπασμα της πρώτης Ιντιφάντα, και στη συνέχεια στον πρώτο πόλεμο του Κόλπου στο Ιράκ το 1990, αλλά και με τον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας» μετά την 11η Σεπτεμβρίου. Διατηρώντας την προσφιλή στη Δύση συνήθεια, ο όρος πήρε υποτιμητικό για τους Άραβες χαρακτήρα, υπονοώντας το απρόβλεπτο χαρακτήρα λαών που ζούσαν σε υποβαθμισμένες συνθήκες.
Ο «αραβικός δρόμος» διαψεύδει πανηγυρικά τους τελευταίους μήνες κάθε υπόνοια υποτίμησης. Εξεγέρσεις, κινήματα και ανατροπές δικτατοριών δεκαετιών γίνονται –την εποχή της βάρβαρης οικονομικής κρίσης– σημείο αναφοράς της αντίστασης και έμπνευση για όλο τον κόσμο.
