Ο αντιμνημονιακός διώκεται και (πιθανώς) απολύεται

“Τα Χανιά είναι συνηθισμένα στις πολιτικές διώξεις τον τελευταίο καιρό”, δηλώνει η Μ., μια διωκόμενη διαδηλώτρια. Η περίπτωσή της είναι μια από τις αρκετές αντίστοιχες, κατά τις οποίες διαδηλωτές έχουν διωχθεί από τις Αρχές χωρίς να έχουν προκαλέσει επεισόδια. 

Η Μ. μαζί με άλλους 10 διαδηλωτές διώκονται για “διατάραξη της κοινής ειρήνης”, όπως αναφέρεται στην δικογραφία, επειδή συμμετείχαν σε διαδήλωση ενάντια στα οικονομικά μέτρα τον Οκτώβριο του 2011 στα Χανιά της Κρήτης. Καθώς κάποιοι από αυτούς εργάζονται στο δημόσιο, σύμφωνα με τις διατάξεις του Μνημονίου 3, εάν τους απαγγελθούν κατηγορίες θα έρθουν αντιμέτωποι και με το ενδεχόμενο της απόλυσης.  

του Νίκου Μίχου 
 
Διατάραξη

Οι έντεκα διαδηλωτές συνελήφθησαν στις 28 Οκτωβρίου του 2011 επειδή συμμετείχαν στην αντιμνημονιακή πορεία που πραγματοποιήθηκε στα Χανιά της Κρήτης, μετά την παρέλαση για την επέτειο. Όμως περιγράφει η Μ. “δεν προλάβαμε να κάνουμε την πορεία. Έγινε ξαφνικά χαμός. Εγώ χτυπήθηκα πολύ εκείνη την μέρα και πήγα στο νοσοκομείο”.

Την περίπτωσή τους οι ίδιοι την χαρακτηρίζουν πολιτική δίωξη. Με αυτή την κατεύθυνση κατέθεσαν κοινό υπόμνημα στις 8 Φεβρουαρίου του 2013 ενώπιον του πταισματοδίκη Χανίων, ενώ πρότειναν και την εξέταση μαρτύρων υπεράσπισης, που θα παρουσιαστούν την Δευτέρα. Στο υπόμνημα αναφέρουν ότι "η απόπειρα απόδοσης τέτοιου είδους κατηγοριών αποτελεί διαδικασία ποινικοποίησης του πολιτικού φρονήματος και των πολιτικών αγώνων". 

Καταδικάζετε τα βασανιστήρια απ’ όπου και αν προέρχονται;

τoυ Άρη Χατζηστεφάνου

Δεν έχει περάσει ούτε ένας χρόνος από τη στιγμή που η Ελληνική Αστυνομία εξάρθρωσε ομάδα ακροδεξιών ληστών στη Βόρεια Ελλάδα. 

Αναρωτήθηκε άραγε κανένας γιατί εκείνοι οι συλληφθέντες δεν βασανίστηκαν, όπως συμβαίνει κατά συρροή με τη σύλληψη αντιφασιστικών, αναρχικών και άλλων ομάδων;
 

Μέχρι σήμερα η κυβέρνηση και οι μεγαλόσχημοι δημοσιογράφοι απλώς αρνούνταν τις κατηγορίες περί βασανιστηρίων και ενίοτε απειλούσαν με μηνύσεις όποιον υποστήριζε το αντίθετο. Από το Φεβρουάριο του 2013 μπορούμε χωρίς δεύτερη σκέψη να υποστηρίξουμε ότι οι πολιτικές και μιντιακές ελίτ στηρίζουν ανοιχτά την πραγματοποίηση βασανιστηρίων.

Το φαινομενικά παράδοξο είναι ότι στην Ελλάδα τα βασανιστήρια δεν ξεκίνησαν ως απάντηση σε παραβατικές συμπεριφορές, όπως οι ληστείες τραπεζών, αλλά απέναντι σε πολιτικές διώξεις όπως η αντιφασιστική μοτοπορεία.