Η έννοια της «ετερότητας» και ο «λαθρομετανάστης»

Ετερότητα σημαίνει αναγνώριση, εκτίμηση, δεκτικότητα του διαφορετικού στοιχείου, του «ξένου» προς εμάς. Η αναγνώριση του διαφορετικού τρόπου ζωής, της διαφορετικής νοοτροπίας, της διαφορετικής σκέψης και τελικά των διαφορετικών κοινωνικών καταβολών, είναι λοιπόν το πρώτο στάδιο. 

Το δεύτερο στάδιο, είναι η εκτίμηση και η αντίληψη της κάθε νοοτροπίας και των κάθε κοινωνικών λειτουργιών και προτύπων (εφόσον βέβαια δεχόμαστε το διαφορετικό ως κάτι ίσο και όχι ως κάτι κατώτερο ή ανώτερο). 

Τέλος μένει η δεκτικότητα του διαφορετικού, όχι σαν κάτι το οποίο πρέπει να κριθεί και να σχολιαστεί (με βάση τα επιβεβλημένα κοινωνικά πρότυπα και όχι την γενική τοποθέτηση της προσωπικής μας άποψης), αλλά ως έχει, δηλαδή τη δεκτικότητα ενός άλλου πολιτισμού και ανθρώπων διαφορετικών κοινωνικών ή και εμφανισιακών χαρακτηριστικών.

Επιστολή των Νοσοκομειακών γιατρών της Κρήτης

Επιστολή των Νοσοκομειακών γιατρών της Κρήτης προς την επίσημη πολιτεία, με αφορμή τους πρόσφυγες που ''φιλοξενούνται'' στο Ηράκλειο.

Πενήντα άνθρωποι στο δρόμο της φυγής από εμπόλεμες ή επικίνδυνες για την ζωή τους περιοχές, βρέθηκαν πάλι να κινδυνεύουν και να χρειαστεί να διασωθούν από το λιμενικό της Κρήτης. Πέντε μέρες σε ένα καΐκι, με ταραγμένη θάλασσα και κακές καιρικές συνθήκες.

Ανάμεσα τους 12 ανήλικοι ασυνόδευτοι, 4 παιδιά κάτω των 5 ετών και 8 γυναίκες.

Προτού ξεκουραστούν και κυρίως πριν τους εξετάσει γιατρός, έπρεπε η πολιτεία να τους καταγράψει. Πριν ακόμη ξεδιψάσουν και ξεζαλιστούν έπρεπε να τους μαρκάρει με αριθμούς. Προτού κοιμηθούν και ξεχάσουν τη δίψα και τη ναυτία, η υπηρεσία προστασίας του πολίτη έπρεπε να τους ''φιλοξενήσει'' στα κρατητήρια.

Δέκα πέντε παιδιά βρέθηκαν σε συνθήκες κράτησης, με άλλοθι την αδυναμία της υπηρεσίας να τοποθετήσει βάρδιες φύλαξης και παρά το ότι η περιφέρεια προσέφερε χώρο φιλοξενίας. Μετά από πιέσεις που ασκήθηκαν, απομακρύνθηκαν σε ξενοδοχείο, μόνο οι μητέρες με τα 4 παιδιά. Οι ανήλικοι παρέμειναν στα κρατητήρια και επίσημα εξετάστηκαν ιατρικά μετά από 4 24ωρα.

Τα ερωτήματα που εύλογα προκύπτουν, από την αντιμετώπιση της κατάστασης, με την συγκεκριμένη διαδικασία.

Μάχες δίχως τέλος στη Λιβύη

Eirini Giann

Πανηγυρίζουν οι αντιφρονούντες στη Λιβύη την απόκρουση των χθεσινών σφοδρών επιθέσεων εναντίον τους από τις στρατιωτικές δυνάμεις που πρόσκεινται στον Μουαμάρ Καντάφι. Όπως μεταδίδουν τα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία η Μπρέγκα πέρασε και πάλι στα χέρια των αντικαθεστωτικών που σήμερα το πρωί πανηγύριζαν στους δρόμους της πόλης πυροβολώντας στον αέρα. Την ίδια ώρα και ενώ σφίγγει ο διεθνής κλοιός γύρω από τον Καντάφι, ο Αραβικός Σύνδεσμος δήλωσε ότι εξετάζει το ενδεχόμενο να επιβάλει αυτός σε συνεργασία με την Αφρικανική Ένωση ζώνης απαγόρευσης πτήσεων στη Λιβύη.

«Τα δυτικά προάστια», Πρόσφυγες και λαϊκός πολιτισμός, από το περιθώριο στη διαμόρφωση ενός διακριτού κοινωνικού και πολιτισμικού πόλου

του Κώστα Παλούκη, ανακοίνωση στο Συνέδριο Νέες προσεγγίσεις στην ελληνική κοινωνία στον μεσοπόλεμο 14/1/2010

Το 1925 πρόσφυγες «πετιούνται» σε μια απόμακρη περιοχή της Αθήνας, σε έναν σκουπιδότοπο, στο Περιστέρι. Ζουν μέσα σε παράγκες, χωρίς εργασία και υποδομές, με τεράστια προβλήματα σε ύδρευση, ηλεκτρισμό, υγιεινή, με πολλές αρρώστιες, έλλειψη σε μεταφορικά μέσα κ.α. Ο νέος αυτός προσφυγικός κόσμος βρίσκεται όχι μόνο στο γεωγραφικό περιθώριο της Αθηναϊκής κοινωνίας, αλλά και στο κοινωνικό, ιδεολογικό, πολιτιστικό και πολιτικό περιθώριο. Οι κάτοικοι γενικά είναι παραδομένοι στις δυνάμεις της φύσης, ενώ η φτώχεια, η πείνα και υποαπασχόληση κυριαρχούν.