Η συσπείρωση και ο αγώνας απαιτούν καθαρούς στόχους, αιτήματα και αλλαγές. Δεν παραφράζουμε ούτε μειώνουμε το βάθος, αν ισχυριστούμε πως οι πλατείες ζήτησαν και απαίτησαν μια μεταπολίτευση του λαού.
του Ρούντι Ρινάλντι
Πρόβαλαν στην πρώτη γραμμή το αίτημα «να φύγουν όλοι», πολιτικοί και Μνημόνιο, «να πάνε φυλακή οι υπεύθυνοι», ζήτησαν δημοκρατία και εθνική αξιοπρέπεια, ανεξαρτησία, πλήρη και άμεση δημοκρατία, κατάργηση του χρέους, ανακούφιση των εργαζόμενων, παραγωγική ανασυγκρότηση και δουλειά για όλους. (Είναι πολύ περίεργη και περιοριστική η ανάγνωση του μηνύματος της πλατείας που κάνουν τμήματα της Αριστεράς: ότι, δηλαδή, οι πλατείες είπαν πως «δεν χρωστάμε, δεν πουλάμε, δεν πληρώνουμε»).
Επομένως, τα «κάτω» και τα «φύγετε» της πλατείας είναι καθοριστικά, και σωστά βρίσκονται στο επίκεντρο της λαϊκή οργής. Για να είναι όμως πειστικά και κατανοητά, οφείλουν να γίνουν πιο καθαρά και να συνδεθούν με το τι πρέπει να επιλύσει και πώς μια μεταπολίτευση του λαού, δηλαδή, μια μεταπολίτευση κατά την οποία ο λαός θα βάλει τη σφραγίδα του στις εξελίξεις.
