τou Λεωνίδα Βατικιώτη
Καμία λύση στην κρίση δημόσιου χρέους δεν μπορεί να δοθεί όσο η Ελλάδα χρησιμοποιεί
το ευρώ,
ενώ ο καταστρεπτικός
ρόλος της ευρωζώνης στην ελληνική κρίση φάνηκε με το PSI, όπου το δημόσιο χρέος
κρατικοποιήθηκε για να θωρακιστούν τα συμφέροντα των τραπεζών.
Η έξοδος από το ευρώ και η υιοθέτηση εθνικού νομίσματος, υπό συγκεκριμένες
προϋποθέσεις, μπορεί να σημάνει τη βελτίωση των
όρων ζωής και
εργασίας για
τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία, μια μακράς πνοής αντιστροφή της
χρόνιας επιδείνωσης
του βιοτικού μας επιπέδου…
Δέκα χρόνια μετά τη δημιουργία του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος,
δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι κάτι θεμελιωδώς σάπιο υπάρχει στο (εφήμερο όπως θα αποδειχθεί)
βασίλειο της ευρωζώνης. Προς επίρρωση, η πρόσφατη διεύρυνση του
μνημονιακού κλαμπ
με μια ακόμη χώρα, την Ισπανία. Έτσι, μετά την Ελλάδα, την Ιρλανδία και
την Πορτογαλία,
ο κύκλος των χαμένων περιφερειακών χωρών της ευρωζώνης επεκτείνεται,
πλησιάζοντας απειλητικά
την Ιταλία, ενώ ταυτόχρονα καταρρίπτεται η μυθολογία που
σχεδιασμένα αναπτύχθηκε από το Βερολίνο ενοχοποιώντας κάθε ένα λαό
της ευρωζώνης ξεχωριστά.
