Δεδομένα και απαιτήσεις

του Γ.Γ

Η ληστρική συμμορία που μας κυβερνά, είναι αδίστακτη. Είναι αποφασισμένη να μην παρουσιάσει τον παραμικρό ενδοιασμό και να τσακίσει κάθε εργατική αντίσταση που θα προκύψει και θα βάλει εμπόδιο στους σχεδιασμούς της.
Και εδώ μπαίνει ένα ερώτημα. Η κοινοβουλευτική αριστερά, μπορεί να συντονίσει τον βηματισμό της για να ορθώσει ένα μέτωπο αντίστασης στην αντιλαϊκή λαίλαπα της συγκυβέρνησης του μαύρου μετώπου;

Πριν επιχειρήσουμε να απαντήσουμε σ’ αυτό το ερώτημα, ας δούμε πρώτα τα δεδομένα. Αν σήμερα η κυβέρνηση έχει να αντιμετωπίσει μόνο τους Χαλυβουργούς, σύντομα θα βρει απέναντι της πολύ μεγάλα τμήματα της ελληνικής κοινωνίας. Έχει στο πλάνο της να ξεπουλήσει ότι δημόσια περιουσία απέμεινε και ταυτόχρονα να εφαρμόσει ένα τσουνάμι δυσβάσταχτο για τον λαό νέων μέτρων που έρχονται για την κάλυψη των 3,5 δισ. ευρώ μέσα στο 2012 και των 11,7 δισ. ευρώ για την περίοδο 2013-2014. 

Το μαύρο μέτωπο (κυβέρνηση-τρόικα-οικονομικό κατεστημένο) δεν είναι ανίκητο!

του Μάξιμου Μπόλα

Βαριές απώλειες στο κοινοβούλιο και απόρριψη από το σύνολο του λαού.

Ήρθε η ώρα ο λαός να οργανώσει και να κλιμακώσει των αγώνα του, να ανατρέψει την κυβέρνηση και να πάρει την κατάσταση στα χέρια του

Το μαύρο μέτωπο της τριαδικής κυβέρνησης (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ), Τρόικας και το κοινωνικό-οικονομικό κατεστημένο της χώρας και της Ε.Ε, προχωρά σχεδιασμένα και οργανωμένα, τα τελευταία χρόνια, σε σφοδρή επίθεση εναντίον του κόσμου της εργασίας για να δώσει τη χαριστική βολή στις κατακτήσεις που κερδήθηκαν με σκληρούς ταξικούς αγώνες και αίμα. 

Επίθεση που στοχεύει να καταστήσει τους μισθούς φιλοδωρήματα, τις συντάξεις βοηθήματα την ασφάλιση επαιτεία, την παιδεία απλησίαστη για τα παιδιά του κόσμου της εργασίας, την υγεία και την πρόνοια στο έλεος της θείας πρόνοιας. 

Με λίγα λόγια να μετατρέψουν τις λαϊκές οικογένειες σε παρίες της κοινωνίας.

Σε αυτόν τον αγώνα -προκειμένου να επιτύχουν το στόχο τους- έχουν στρατευθεί από καιρό διάφορες οικονομικές, πολιτικές και επιστημονικές δυνάμεις -με τη συνδρομή του κυρίαρχου ιδεολογικού μηχανισμού ζύμωσης και κατασκευής συναίνεσης που είναι τα ΜΜΕ- με σκοπό να προετοιμασθεί το έδαφος και να παρθούν σκληρά μέτρα, που θα υποτάξουν τον κόσμο της εργασίας.

Τεράστιο το πλήθος στο Σύνταγμα, εγκληματικό σχέδιο εκκαθάρισης με χημικό πόλεμο και ωμή βία

Το παλλαϊκό αίτημα αυτή τη στιγμή είναι να πέσει η κυβέρνηση Παπαδήμου και τα πολιτικά κόμματα που τη στήριξαν, να μην περάσουν τα μέτρα της πτώχευσης των εργαζομένων.

Aπό τις 4 το απόγευμα μέγα πλήθος συγκεντρώθηκε στην Πλατεία Συντάγματος και σε όλες τις γύρω περιοχές μέχρι την Ομόνοια, το Μοναστηράκι , τους στύλους του Ολυμπίου Διός ... και τα βαγόνια των τρένων συνέχιζαν μέχρι αργά το απόγευμα να κατεβάζουν χιλιάδες κόσμου. Η κοσμοσυρροή ξεπέρασε τις εκατοντάδες χιλιάδες και αυτό επιβεβαιώνεται από το ότι  η Ελληνική Αστυνομία   αναγκάστηκε να εκτιμήσει τον όγκο των διαδηλωτών σε 80.000, σύμφωνα με διεθνή πρακτορεία ειδήσεων, ώστε να είναι αληθοφανής. Επομένως το σχέδιο ήταν ένα και μοναδικό: Να μη βρίσκεται όλος αυτός ο κόσμος έξω από τη Βουλή όσο οι  βουλευτές του μαύρου μετώπου  ψήφιζαν το τερατώδες νομοσχέδιο του δεύτερου Μνημονίου και της δανειακής σύμβασης.  Και το σχέδιο  άγγιξε  εγκληματικές διαστάσεις. Η επίθεση των ΜΑΤ άρχισε εντελώς απρόκλητα από τις 5.30 μ.μ. περίπου  εναντίον όσων βρίσκονταν επί της λεωφόρου Αμαλίας και κλιμακώθηκε μέχρι το σημείο να βάλλονται με άπειρα χημικά χιλιάδες άνθρωποι και από τις τέσσερις πλευρές της πλατείας, στους δρόμους γύρω από το Σύνταγμα, στο Μοναστηράκι, και στους παράδρομους, στη Σταδίου και την Πανεπιστημίου, γύρω από την Ομόνοια.  Βεβαίως σε συνδυασμό με το γνωστό παιχνίδι του πετροπόλεμου μεταξύ ΜΑΤ και ομάδων διαδηλωτών που κατέληξε σε εμπρησμούς κτιρίων, οι οποίοι, όπως κατήγγειλαν ΚΚΕ και Σύριζα στη Βουλή είχαν σφραγίδα παρακράτους. Δεν δίστασαν να ψεκάσουν με χημικά τον Μ. Θεοδωράκη και τον Μ. Γλέζο που νοσηλεύτηκαν στο ιατρείο της Βουλής.

Υπάρχει ζωή μετά το ευρώ;

του Γιώργου Αλεξάτου

«Το ζήτημα πια έχει τεθεί.
Ή θα συνεχίζουμε να γονατίζουμε ή θα υψώσουμε άλλον πύργο,
ατίθασο απέναντί τους»
(Μιχάλης Κατσαρός, Κατά Σαδδουκαίων)

Καμιά διάθεση αστεϊσμού, καθώς το ερώτημα τίθεται εναγώνια από έναν ολόκληρο λαό, αν και, όπως φαίνεται από τις εντεινόμενες συζητήσεις των τελευταίων ημερών για την τύχη του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος, δεν αφορά μόνο τον δικό μας λαό. 
Και τίθεται με υπαρξιακούς όρους, καθώς οι υπερασπιστές του ευρωμονόδρομου (από τη Δεξιά μέχρι την Αριστερά) αρέσκονται να παρουσιάζουν το ενδεχόμενο εξόδου της χώρας μας από την Ευρωζώνη με όρους εθνικής καταστροφής. Στην περίπτωση, μάλιστα, μιας -όλο και πιο πιθανής- διάλυσης της Ευρωζώνης, η καταστροφολογία εκδηλώνεται ως πανικός.