«Πώς να κάνουμε πίσω; Σε ποια ζωή να γυρίσουμε μετά από όλα αυτά;»

«Όταν η διοίκηση βιάζει, αθετεί, καταφρονεί τα δίκαια του λαού και δεν εισακούει τα παράπονά του, το να κάμη ο λαός ή κάθε μέρος του λαού επανάστασιν, να αρπάζει τα άρματα και να τιμωρεί τους τυράννους του, είναι το πλέον ιερόν από όλα τα δίκαιά του και το πλέον απαραίτητον από όλα τα χρέη του»...  

Ρήγας Φερραίος

«Πώς να κάνουμε πίσω; Σε ποια ζωή να γυρίσουμε μετά από όλα αυτά;»

- Π. Βούλγαρης, Ψυχή Βαθιά

Όταν ξεκίνησαν όλα αυτά δεν πίστευε κανείς ότι τόσοι άνθρωποι θα ενωθούν με τόσο ισχυρούς δεσμούς για έναν σκοπό, την προάσπιση της ζωής τους. Στην Ελλάδα της κρίσης και της μη αντίδρασης, η Χαλκιδική ύψωσε ανάστημα και με μόνο όπλο την αλληλεγγύη κατάφερε να περάσει το μήνυμα της μη υποχώρησης σε όλη τη χώρα.

Όλα αυτά δεν έγιναν χωρίς κόστος. Σπασμένες πόρτες και προσαγωγές, χημικά στα σχολεία, προφυλακίσεις και λάσπη. Κυβερνητική λάσπη που έπεσε πάνω σε ένα κίνημα για να μπορέσει να το διαλύσει. Με την ταμπέλα του «τρομοκράτη» η κυβέρνηση προσπάθησε να τρομοκρατήσει όσους αγωνίζονται, αλλά και να δείξει σε όσους παρακολουθούν τον αγώνα μας ποια θα είναι η τύχη όσων προσπαθήσουν να αντιδράσουν.

Δικαιοσύνη κατά το δοκούν

Δικαιοσύνη κατά το δοκούν

Φόνοι, απόπειρες ανθρωποκτονίας, ξυλοδαρμοί, ρατσιστικές επιθέσεις, μαστροπεία, παραχάραξη, εκβιασμοί, μαύρο χρήμα, στρατολόγηση ανηλίκων, οπλοστάσιο, τάγματα εφόδου, εγκληματική οργάνωση …

Η Ελληνική Δικαιοσύνη αφήνει ελεύθερους τους κατηγορούμενους της Χρυσής Αυγής, με απλούς περιοριστικούς όρους. “Δεν είναι ύποπτοι φυγής”.”Δεν είναι ύποπτοι τέλεσης νέων κακουργημάτων”.

Την ίδια στιγμή τέσσερις αγωνιστές, με λευκό ποινικό μητρώο, από τη Χαλκιδική βρίσκονται εδώ και έξι μήνες προφυλακισμένοι, χωρίς κανένα στοιχείο, χωρίς να έχει τηρηθεί η προβλεπόμενη από το νόμο διαδικασία, χωρίς να πληρούνται οι προϋποθέσεις προφυλάκισης.

Η απόφαση αυτή είναι προκλητική, για κάθε έντιμο άνθρωπο. Είναι προκλητική για τους αγωνιζόμενους κατοίκους της Χαλκιδικής. Παραβιάζει κάθε κοινό περί δικαίου αίσθημα. Δεν μπορεί η δικαιοσύνη να λειτουργεί με δύο μέτρα και δύο σταθμά, ώστε να μπορεί η κυβέρνηση να εκμεταλλεύεται τη θεωρία των δύο άκρων κατά βούληση.