Φυσικά, δίπλα στο σχεδόν 1.500.000 ανέργων που μας ανακοινώνουν επίσημα, δεν προσμετράνε όσους ημιαπασχολούνται με 2-3 «χαρτζιλίκια» τη βδομάδα, όσους «ωφελούνται» από τα προγράμματα της ελαστικής εργασίας-δουλείας όπως τα «κοινωφελή» 5μηνα, ή όσους, όντες απογοητευμένοι, δε βρίσκουν κανένα λόγο πλέον να είναι εγγεγραμμένοι σε έναν ΟΑΕΔ που δεν τους προσφέρει τίποτα. Για να μη μιλήσουμε δε, για τους εργάτες που παραμένουν επί μήνες απλήρωτοι, βιώνοντας την ίδια εξαθλίωση με έναν άνεργο, για τους εργάτες που περιμένουν αποφάσεις δικαστηρίων, εγκλωβισμένοι σε πτωχευτικές διαδικασίες κι εγκαταλελειμμένα εργοστάσια…
Δεν θα ήταν υπερβολή να λέγαμε, πως σήμερα η εργατική τάξη -εργαζόμενη κι άνεργη- αλλά κι όλα τα λαϊκά στρώματα συνολικά, μικροαστοί, αγρότες, φοιτητές, βιώνουν συνθήκες μιας πρωτοφανούς κοινωνικής καταστροφής.
