Για την διάλυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την άμεση δημοκρατία

του Michael Theodosiadis

 

Εδώ και αρκετό πλέον καιρό από μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού συνειδησιακά απο-νομιμοποιείται το όραμα της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, το φαντασιακό της ενωμένης Ευρώπης που θα προωθεί την αλληλεγγύη και την αλληλοσυνεργασία. Οι απροκάλυπτες επιθέσεις των ευρωκρατών ενάντια στην Κύπρο, ο στιγματισμός του Ελληνικού λαού ως «τεμπέλη που αποκλειστικά και μόνο αυτός ευθύνεται για τα παθήματά του», η ολική απαξίωση του Νότου δείχνουν φανερά πλέον ότι το περιβόητο Ευρωπαϊκό ιδεώδες έχει καταρρεύσει μέσα στην πλήρη ανικανότητά του να δείξει στοιχειώδη αλληλεγγύη στους αδύναμους του κρίκους, απαντώντας με επιθέσεις μίσους και άκρατου κυνισμού, σαν να πρόκειται για μια οργανωμένη μαφία. 

Δεν είναι, όμως, μονάχα ο Νότος που αρχίζει σιγά σιγά να αποδοκιμάζει το ολιγαρχικό τούτο φιάσκο.

Εκλογές, εντός εκτός και επί τα αυτά

της Μαριάννας Χούσου

Το εκπαιδευτικό μας σύστημα μάς διδάσκει από σχετικά νεαρή ηλικία να εντοπίζουμε ομοιότητες, διαφορές, αναλογίες και ισότητες. Μας μαθαίνει πως σε έναν κόσμο κανονιστικό, στον οποίο τα μαθηματικά, και όχι απαραίτητα η λογική, ορίζουν πώς από κάποιο σημείο θα πάμε σε ένα άλλο, πιθανότητες, πολλαπλές επιλογές, οφέλη και ζημιές.

Ο Μπερτλοχτ Μπρεχτ, είχε μεταξύ άλλων πει και το εξής. "Αν δεν σου αρέσει ο τόπος από τον οποίο φεύγεις, ούτε ο τόπος στον οποίο πηγαίνεις, γιατί παρακολουθείς με τόση ανησυχία την αλλαγή του σκασμένου λάστιχου;"

Με αυτό τον τρόπο ίσως θα έπρεπε να δούμε και την εκλογική αναμέτρηση αυτών των ημερών. Βγαίνουμε από μια ζοφερή και δύσκολη περίοδο, για να μπούμε σε μια δύσκολη και ζοφερή περίοδο. Η εξουσία, το κράτος και το κεφάλαιο όπως συνηθίζουμε να την αποκαλούμε, έχει μπει σε μια διαδικασία εναλλαγής ρόλων και αρμοδιοτήτων. Η επίθεση είναι αναμφίβολα ολοκληρωτική.

Καλώς ήρθατε στο θαυμαστό κόσμο της κομματοκρατίας

Γράφει ο πάροικος

Δεν πέρασαν παρά μερικές μόνο ώρες από τη στιγμή που ο κ. Κουβέλης σημείωνε ως παρασπονδία τη δήλωση Τσίπρα ότι θα επεδίωκε σχηματισμό κυβέρνησης απευθυνόμενος πρωτίστως στα κόμματα της αριστεράς. Το «πρωτίστως» αυτό, το οποίο ελάχιστους αιφνιδίασε, υποτίθεται ότι ενόχλησε τόσο τον κ. Κουβέλη, ώστε να το σημειώσει αμέσως και δημοσίως. Σήμερα, ο πρώην ενοχλημένος κ. Κουβέλης προτείνει οικουμενική κυβέρνηση, δηλαδή συγκυβέρνηση όχι απλώς με κόμματα μνημονιακού προσανατολισμού της δεξιάς, αλλά με αυτούς που ακριβώς ευθύνονται για την υπογραφή των δανειακών συμβάσεων αφανισμού της χώρας και των μνημονίων που τις συνοδεύουν!

Δε χρειάζεται να πάμε προεκλογικά. Θυμίζουμε τις μετεκλογικές δηλώσεις του: «Δεν συμβάλλουμε στη συνέχιση των πολιτικών που εξαθλιώνουν τον λαό και την κοινωνία» και «[...] ο ελληνικός λαός μίλησε και καταδίκασε τις πολιτικές δυνάμεις που οδήγησαν τη χώρα στα σημερινά αδιέξοδα και τις πολιτικές του μνημονίου» . Σήμερα ο κ. Κουβέλης προτείνει αντιθέτως οικουμενική κυβέρνηση απευθυνόμενος σε όλες τις πολιτικές δυνάμεις: «Την πρόταση αυτή απηύθυνα πριν από λίγο στον κ. Βενιζέλο και είναι αυτονόητο ότι απευθύνεται προς όλες τις πολιτικές δυνάμεις. Προτείνω τη συγκρότηση οικουμενικής κυβέρνησης, με πολιτικά φερέγγυα πρόσωπα, που θα ενσωματώνει και θα σέβεται το μήνυμα της λαϊκής ετυμηγορίας.»

 

Διερωτόμαστε λοιπόν γιατί ενοχλήθηκε από το «πρωτίστως» του κ. Τσίπρα αφού είχε υπόψη του ο ίδιος να απευθυνθεί σε όλους!

Σπύρος Ραυτόπουλος: Αυτοκυβέρνηση και καθεστώς ετερονομίας

Τοποθέτηση του Σπύρου Ραυτόπουλου, συνθέτη και συγγραφέα, στην εκδήλωση-συζήτηση: Άμεση δημοκρατία, αυτοδιαχείριση, αλληλέγγυα συνεργατική οικονομία, που διοργάνωσε η εργατική εφημερίδα ΔΡΑΣΗ στο Κοινωνικό Πολιτιστικό Κέντρο Βύρωνα, στις 29 Μαρτίου 2012.

Πηγή: εφημερίδα ΔΡΑΣΗ

Σπύρος Ραυτόπουλος: συνέντευξη στον ΗΧΩ 99.8

 

Ο συνθέτης και συγγραφέας Σπύρος Ραυτόπουλος, σε μία πρώτη συνέντευξή του στον ΗΧΩ 99.8 και τη Μαρία Τσαγκαράκη, ανέλυσε τις σκέψεις του για το πολιτικό σύστημα υποστηρίζοντας ουσιαστικά ότι αυτό που χρειάζεται, είναι πλήρης αναθεώρηση του Συντάγματος με ειδοποιό διαφορά πως η αλλαγή αυτή, πρέπει να επέλθει από τα κάτω, μέσω των διαδικασιών που οι εργαζόμενοι με τις κινητοποιήσεις τους σε κάθε χώρο δουλειάς θα αποφασίσουν

Υποστήριξε πως σε μία τέτοια πολιτική περίοδο όπου κυριαρχεί η ετερονομία, οι κινητοποιήσεις θα πρέπει να αλλάξουν μορφή και περιεχόμενο, πέρα από την πεπατημένη και χαρακτηριστικό παράδειγμα τέτοιου είδους πάλης, θεωρεί τη μάχη του Νοσοκομείου Κιλκίς, όπου οι εργαζόμενοί του, αποφάσισαν να το διοικούν επιβάλλοντας μία μορφή εργατικού ελέγχου.


Οι πολύ ενδιαφέρουσες απόψεις του κ. Ραυτόπουλου, στη συνέντευξη που ακολουθεί:

Ο Σπύρος Ραυτόπουλος είναι ίσως ευρύτερα γνωστός από τη συγγραφή (από κοινού με τον πιανίστα της jazz Μάρκο Αλεξίου) του περίφημου διδακτικού εγχειριδίου για την jazz που ήλθε για να ταράξει τα λιμνάζοντα ύδατα της ελληνικής βιβλιογραφίας επί του θέματος πριν από αρκετά χρόνια. Είναι όμως ακόμη γνωστός από την πολύχρονη θητεία του στον χώρο της μουσικής εκπαίδευσης, (καθηγητής, διευθυντής και ιδρυτής ωδείων, πρόεδρος της Ένωσης Ιδιοκτητών Αναγνωρισμένων Μουσικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων), αλλά και ως αρχιμουσικός και ενορχηστρωτής της Ορχήστρας Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ. Το δημιουργικό του έργο κινείται ανάμεσα στην σύνθεση (έργα για σόλο όργανα και ποικίλα ενόργανα σύνολα), την jazz arrangement, τη συγγραφή (στο ενεργητικό του υπάρχει ένα ακόμη βιβλίο: «Αρμονία, αντίστιξη και δομή στη μουσική του J. S. Bach για πληκτροφόρο – Οι Αγγλικές και Γαλλικές Σουίτες» Αθήνα 2002, εκδ. Οδυσσέας – από κοινού με τον Μιχάλη Γκαρτζόπουλο) τις μουσικές εφαρμογές της πληροφορικής, αλλά και την μουσική αρθρογραφία. Τελευταία, έντονη είναι η παρουσία του στο χώρο της διαδικτυακής αρθρογραφίας με πολιτική κυρίως θεματολογία και με οξεία και πάντα εύστοχη κριτική.

Πηγή: HxoNews.gr

(Κλικ εδώ για "Βιογραφικό - Εργογραφία & link αρθρογραφίας")