του Simone Cicero*
Η θεμελιώδης στιγμή κατά την οποία ο
σχεδιασμός γίνεται πολιτικό εργαλείο έχει φτάσει. Όπως κι αν επιλέγουμε να
ονομαστεί -P2P πολιτισμός, κίνημα ομότιμης παραγωγής, ανοιχτός P2P σχεδιασμός-
θα είμαστε σε θέση να βρούμε ένα νέο νόημα συνεργατικά;
Θα είμαστε σε θέση να
συμμετάσχουμε με πεποίθηση στην επανάσταση που βρίσκεται μπροστά μας;
"Οικονομολόγοι
και θεωρητικοί της καινοτομίας, όπως ο Jeremy Rifkin, ο Yochai Benkler, ο
Michel Bauwens, και αρκετοί άλλοι έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η τρίτη
βιομηχανική επανάσταση είναι μπροστά μας'', είναι οι πρώτες λέξεις μιας
πρόσφατα δημοσιευμένης έρευνας από το Statistical Studies
of Peer Production.
Είναι
πράγματι δύσκολο να μη σημειωθεί με ικανοποίηση η επιτυχία και η αυξανόμενη
αναγνώριση της ομότιμης παραγωγής -η αποκεντρωμένη εναλλακτική στη μεγάλης
κλίμακας βιομηχανική παραγωγή θεωρητικοποιήθηκε το 2006 από τον καθηγητή Yochai
Benkler στο βιβλίο του The
Wealth of Networks (Ο πλούτος των Δικτύων)- στη σκηνή
του δικτύου και στην πραγματικότητα.
