Του Simone Cicero*
Η θεμελιώδης
στιγμή κατά την οποία ο σχεδιασμός
γίνεται πολιτικό εργαλείο έχει φτάσει.
Όπως κι αν επιλέγουμε να ονομαστεί -P2P
πολιτισμός, κίνημα ομότιμης παραγωγής,
ανοιχτός P2P σχεδιασμός- θα είμαστε σε
θέση να βρούμε ένα νέο νόημα συνεργατικά;
Θα είμαστε σε θέση να συμμετάσχουμε με
πεποίθηση στην επανάσταση που βρίσκεται
μπροστά μας;
"Οικονομολόγοι
και θεωρητικοί της καινοτομίας, όπως ο
Jeremy Rifkin, ο Yochai Benkler, ο Michel Bauwens, και αρκετοί
άλλοι έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα
ότι η τρίτη βιομηχανική επανάσταση
είναι μπροστά μας'', είναι οι πρώτες
λέξεις μιας πρόσφατα δημοσιευμένης
έρευνας από το Statistical
Studies of Peer Production.
Είναι πράγματι
δύσκολο να μη σημειωθεί με ικανοποίηση
η επιτυχία και η αυξανόμενη αναγνώριση
της ομότιμης παραγωγής -η αποκεντρωμένη
εναλλακτική στη μεγάλης κλίμακας
βιομηχανική παραγωγή θεωρητικοποιήθηκε
το 2006 από τον καθηγητή Yochai Benkler στο βιβλίο
του The
Wealth of Networks (Ο πλούτος
των Δικτύων)-
στη σκηνή του δικτύου και στην
πραγματικότητα.
