Ενδιαφέροντες καιροί…

Ενδιαφέροντες καιροί…

    

του Γιάννη Παντελάκη

Ενδιαφέροντες καιροί. Το μόνο σίγουρο. Όλα τα υπόλοιπα βρίσκονται στον αέρα. Όλες οι «σταθερές» της μεταπολιτευτικής Ελλάδας, όλα εκείνα που σε μεγάλο βαθμό συντέλεσαν καθοριστικά στη σημερινή χρεοκοπία, κλονίζονται. Και όχι μόνον αυτό. Σε μερικές περιπτώσεις καταρρέουν και είναι τέτοια η πτώση τους που σηκώνεται μεγάλη σκόνη. Τόση όση χρειάζεται για να δημιουργήσει μια αποπνικτική ατμόσφαιρα. Μοιάζει με αιθαλομίχλη, ανάλογη με εκείνη των τζακιών. Η ίδια οσμή. Προφανώς λόγω της σύνθεσής της. Πολιτικοί που αποδεικνύεται πως έκλεβαν το δημόσιο χρήμα. Στρατιωτικοί που γέμιζαν τους τραπεζικούς λογαριασμούς τους. Μιντιάρχες που έπαιρναν δάνεια απολύτως επισφαλή. Επιχειρηματίες γκλαμουράτοι που εμπλέκονταν σε οικονομικά σκάνδαλα.

Το Γερμανικό τρίπτυχο: Ηθικολογούσα Πολιτική-Αυταρχισμός-Λιτότητα

του Μενέλαου Γκίβαλου

Οι σφαίρες της "κάθαρσης" πέφτουν σαν το χαλάζι»... Πρώην υπουργός οδηγείται στο «πραιτώριο», επιχειρηματίες συλλαμβάνονται και φυλακίζονται, τεράστια σκάνδαλα, όπως αυτό του ΕΟΤ, αποκαλύπτονται και -πέραν της περιβόητης «λίστας Λαγκάρντ»- νέες λίστες με 4.500 καταθέτες στο Λίχτενστάίν και στο Λουξεμβούργο «ενεργοποιούνται»... Ακόμα και 17.000 άτομα που έβγαλαν πάνω από 100.000 ευρώ στο εξωτερικό τη διετία 2009-2011 καλούνται προς έλεγχο...

Δυστυχώς, όμως, όλες αυτές οι «αποκαλύψεις», οι «έλεγχοι», οι επισειόμενες ποινές εξαντλούνται στο επίπεδο της επικοινωνίας, της προπαγάνδας. Οριοθετούνται στα στενά πλαίσια μιας επικοινωνιακής επιχείρησης που προσπαθεί να διαμορφώσει ένα πλαίσιο «κοινωνικής εμπιστοσύνης» σε μια κυβέρνηση που έχει πλήρως υποταγεί στις δυνάμεις των μνημονιακών συμφερόντων, στις δομές της διαπλοκής, και η οποία δεν τολμά καν να θέσει τον έναν εκ των «πρωταγωνιστών» της, τον Ευάγγελο Βενιζέλο, ακόμα και τυπικά στην κρίση των κοινοβουλευτικών θεσμών που ερευνούν την υπόθεση της «λίστας Λαγκάρντ».

Στην περίπτωση μας ισχύει η ρήση ότι «όσο πιο πολλά ακούς για την κάθαρση τόσο περισσότερο να κουμπώνεσαι». Γιατί πράγματι η «περίπτωση Γ. Παπακωνσταντίνου», που εξελίσσεται σε μια επιλεκτική και «ανώδυνη» για την κυβέρνηση περίπτωση παρανομίας, στην ουσία νομιμοποιεί στην πράξη το κύκλωμα της διαπλοκής και των συστημικών συμφερόντων.