του Άρη Χατζηστεφάνου
Siemens,
General Electric και Goldman Sachs εισέρχονται στο νέο πόλεμο του νερού.
Τα συμφέροντα
και οι καταστροφικές επιπτώσεις των ιδιωτικοποιήσεων.
Σε κάποιο
χωριό της Ινδίας ένα παιδί περιμένει αυτή τη στιγμή υπομονετικά μπροστά σε ένα
μηχάνημα που θυμίζει αρκετά τα ATM μιας τράπεζας. Με τη διάφορα ότι το μηχάνημα
δεν δίνει χρήματα αλλά παίρνει λεφτά για να δώσει μικρές ποσότητες νερού. Για
το βρετανικό περιοδικό Economist η συγκεκριμένη εικόνα αποτελεί ένα θαύμα της
ιδιωτικής πρωτοβουλία, η οποία προσφέρει πόσιμο νερό σε περιοχές που για χρόνια
αντιμετώπιζαν σημαντικά προβλήματα ύδρευσης. Για δεκάδες οργανώσεις και
ερευνητές όμως είναι μια εικόνα από το μέλλον ενός πλανήτη όπου το νερό θα έχει
πάψει οριστικά να αποτελεί δημόσιο αγαθό και η τελευταία σταγόνα του θα
ελέγχεται από μια χούφτα πολυεθνικών.
Ήδη, όπως
αποκάλυψε πρόσφατα η Wall Street Journal, ορισμένες από τις μεγαλύτερες
βιομηχανίες αλλά και μερικά από τα γνωστότερα «αρπακτικά» της Γουόλ Στριτ
επενδύουν δισεκατομμύρια δολάρια αγοράζοντας δίκτυα ύδρευσης ή τεράστιες
ποσότητες νερού για ύδρευση και άρδευση.
