86 πόλεις πήραν πίσω το νερό από τους ιδιώτες. Μήπως ξέρουν καλύτερα;

86 πόλεις πήραν πίσω το νερό από τους ιδιώτες. Μήπως ξέρουν καλύτερα;

τoυ Save Greek Water

 

Η Διεθνής Ερευνητική Ομάδα του Πανεπιστημίου του Greenwich παρουσιάζει με αυτή της την Έκθεση 86 παραδείγματα επαναδημοτικοποιήσεων που έχουν λάβει χώρα σε παγκόσμιο επίπεδο τα τελευταία 15 χρόνια. 

Η λίστα αυτή καταδεικνύει με τον πιο εμφανή τρόπο ότι η νέα τάση, παγκοσμίως, στη διαχείριση των υπηρεσιών ύδρευσης/αποχέτευσης δεν είναι άλλη από την επιστροφή του νερού σε δημόσια χέρια. 

Ενδιαφέρον επίσης παρουσιάζει η πληθώρα των γαλλικών πόλεων που επέλεξαν, μετά από την μακροχρόνια εμπειρία τους στην ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών ύδρευσης, να μην ανανεώσουν τις συμβάσεις διαχείρισης με τις γαλλικών συμφερόντων πολυεθνικές νερού. Οι αυξημένες τιμές και η έλλειψη επενδύσεων από τη μεριά των ιδιωτών ώθησαν όλες αυτές τις πόλεις να επαναδημοτικοποιήσεων τις υπηρεσίες ύδρευσής τους. Η Ελλάδα από την άλλη πλευρά δείχνει να εκσυγχρονίζεται προς τα πίσω. 
Εμείς αναρωτιόμαστε: πώς γίνεται οι ίδιες γαλλικών συμφερόντων πολυεθνικές νερού να υπόσχονται στην Ελλάδα επενδύσεις που δεν έκαναν ποτέ στην ίδια τους τη χώρα;

Το κίνημα για το νερό θα κερδίσει!

Εκδήλωση στο ΑΠΘ: Το κίνημα για το νερό θα κερδίσει  


Ισχυρό μήνυμα ότι το κίνημα για το νερό θα νικήσει έστειλαν χθες οι πολίτες της Θεσσαλονίκης που παρευρέθηκαν στην εκδήλωση που διοργάνωσαν από κοινού το ΑΠΘ και η καμπάνια Soste το νερό σε αίθουσα του πανεπιστημίου. 

Στην εκδήλωση ο ακτιβιστής Klaus Kittsteiner μετέφερε την εμπειρία του από το ανάλογο κίνημα στο Βερολίνο και τον αγώνα για την εκδίωξη των δύο μεγάλων πολυεθνικών που είχαν στα χέρια τους την διαχείριση του νερού της πόλης.

Μετά την εκδήλωση ο Γερμανός ακτιβιστής Klaus Kittsteiner και ο Γιάννης Κρεστενίτης από το Συντονιστικό Πολιτών και Φορέων «SΟSΤΕ το ΝΕΡΟ» βρέθηκαν στην ΕΡΤ3 καλεσμένοι στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων.

Επίσης στην εκδήλωση στο ΑΠΘ, ο Klaus Kittsteiner αναφέρθηκε στις μυστικές ρήτρες που προέβλεπε η συμφωνία παραχώρησης του 49,9% της δημοτικής εταιρείας ύδρευσης στους ιδιώτες, σύμφωνα με τις οποίες αυτές θα είχαν εγγυημένο κέρδος από την διαχείριση του νερού σε ποσοστό 8-10%. Το ποσοστό αυτό σε περίπτωση μείωσης της κατανάλωσης του νερού θα έπρεπε να καταβληθεί από την κυβέρνηση και τους πολίτες.

Νερό: “ανθρώπινο” ή “εμπορεύσιμο” αγαθό;

Νερό: “ανθρώπινο” ή “εμπορεύσιμο” αγαθό;

Ίσως κάποιοι νομίσουν ότι το πρόβλημα με την εκμετάλλευση των υδάτινων πόρων αφορά τις φτωχές ή τις τριτοκοσμικές χώρες. Μέγα λάθος! Οι πολυεθνικές τού χώρου, μπορεί να συσσωρεύουν κέρδη ευκολότερα σε τέτοιες χώρες αλλά δεν υστερούν και με τις χώρες τού ανεπτυγμένου κόσμου. 

Στην παγκόσμια αγορά νερού κυριαρχούν δέκα πολυεθνικές. 

Οι δυο μεγαλύτερες είναι οι Suez και η Vivendi (τις οποίες είδαμε στο χτεσινό σημείωμα για την Αργεντινή) ενώ σημαντικού μεγέθους είναι οι βρετανικές Thames Water και Wessex Water αλλά και η γαλλική Veolia. Η Suez δραστηριοποιείται σε 130 χώρες (και στην Ελλάδα) και η Vivendi σε 90. 

Η παγκόσμια αγορά υδάτινων πόρων εκτιμάται ότι πλησιάζει σε μέγεθος το ένα τρισεκατομμύριο δολάρια. Βέβαια, θα μπορούσε κάποιος να παρατηρήσει ότι σήμερα το 90% των υπηρεσιών ύδρευσης και αποχέτευσης σε ολόκληρο τον κόσμο καλύπτεται από δημόσιες επιχειρήσεις. Όμως, αυτό το στοιχείο αποκαλύπτει πόσο “ψωμί” υπάρχει σ’ αυτόν τον τομέα για τα μονοπώλια. 

Αυτός είναι ο λόγος που οι παγκόσμιοι καπιταλιστικοί οργανισμοί (ΔΝΤ, ΠΟΕ, Παγκόσμια Τράπεζα κλπ) έχουν λυσσάξει υπέρ των ιδιωτικοποιήσεων των υδάτινων πόρων. Κι αυτός είναι ο λόγος που το 2002 η συνδιάσκεψη του Τόκιου δεν δέχθηκε να διακηρύξει ότι το νερό αποτελεί “ανθρώπινο αγαθό” (όπως ο αέρας) αλλά “εμπορεύσιμο αγαθό”.

Ε.Ε.: Αυξάνονται οι υπογραφές για να μην ιδιωτικοποιηθεί το νερό

Ε.Ε.: Αυξάνονται οι υπογραφές για να μην ιδιωτικοποιηθεί το νερό 

 

Η πρόσβαση στο νερό έχει αναχθεί σε ανθρώπινο δικαίωμα από το 2010. Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών διευκρινίζει ότι κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα της πρόσβασης σε πόσιμο νερό, επαρκούς ποσότητας και αποδεκτής τιμής.

Η πρωτοβουλία «Το νερό είναι ανθρώπινο δικαίωμα», έχει ήδη συγκεντρώσει 1,84 εκατ. υπογραφές, πολιτών, 1,3 εκατ. ευρώ είναι οι υπογραφές από τη Γερμανία, που αντιδρούν στα σχέδια της Ε.Ε. για σταδιακή ιδιωτικοποίηση των φορέων ύδρευσης και αποχέτευσης.

Τη Δευτέρα η Κομισιόν ανακοίνωσε ότι παρακολουθεί με προσοχή την ευρωπαϊκή πρωτοβουλία των πολιτών, της οποίας βασικός υποστηρικτής είναι η Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Συνδικάτων των Εργαζομένων Δημοσίων Υπηρεσιών (FSESP).

Προτού πούμε το νερό νεράκι...

 

του Γιάννη Καψόπουλου

Προτού πούμε το νερό νεράκι, οφείλουμε να πούμε τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη. 

Το νερό δεν κινδυνεύει. Δεν πρόκειται να ιδιωτικοποιηθεί.

Το προστατεύει ο ΟΗΕ που το έχει χαρακτηρίσει από το 2010 «ανθρώπινο δικαίωμα». Και είναι γνωστή η ισχύς του ΟΗΕ. Χαρακτηριστική η επιτυχία του στην Κύπρο ή στο να αποτρέψει τον πρώτο πόλεμο του Κόλπου, όπου εφευρέθηκαν «όπλα μαζικής καταστροφής». 

Επίσης ευρισκόμενοι υπό την αιγίδα (sic) της λυκοσυμμαχίας (sic) της Ε.Ε. που στην καλύτερη νίπτει τας χείρας της ως Πόντιος Πιλάτος, δεν πρέπει να έχουμε καμία ανησυχία. Από τη μία η δήλωση του επίτροπου Μπαρνιέ («Η ιδιωτικοποίηση του πόσιμου νερού δεν ήταν ποτέ στις προθέσεις της ΕΕ», σαλπίζοντας εφησυχασμό) αλλά και του επιτρόπου Ρεν («Η Comission δεν έχει πολιτική που να υποχρεώνει τα κράτη μέλη να ιδιωτικοποιούν τις υπηρεσίες ύδρευσης» όπως δεν έχει πολιτική που να υποχρεώνει στη διάλυση της παιδείας και της υγείας), κι από την άλλη μέσω της συμμετοχής της στην Τρόικα σε αγαστή συνεργασία με τους εδώ «εθνοσωτήρες» να προχωρά κανονικά το προγραμματισμένο ξεπούλημα της ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ από το ΤΑΙΠΕΔ εντός του τελευταίου τριμήνου του 2013 - αφού μάλιστα πρόσφατα χαρίζονται με το γνωστό νομότυπο (και ηθικό) πραξικοπηματικό τρόπο όλα τα χρέη του δημοσίου προς την ΕΥΔΑΠ, ώστε να απαξιωθεί περαιτέρω και να αγοραστεί με ακόμα χαμηλότερο τίμημα. 

Νερό με το ATM

Νερό με το ATM

του Άρη Χατζηστεφάνου

Siemens, General Electric και Goldman Sachs εισέρχονται στο νέο πόλεμο του νερού. 

Τα συμφέροντα και οι καταστροφικές επιπτώσεις των ιδιωτικοποιήσεων.

Σε κάποιο χωριό της Ινδίας ένα παιδί περιμένει αυτή τη στιγμή υπομονετικά μπροστά σε ένα μηχάνημα που θυμίζει αρκετά τα ATM μιας τράπεζας. Με τη διάφορα ότι το μηχάνημα δεν δίνει χρήματα αλλά παίρνει λεφτά για να δώσει μικρές ποσότητες νερού. Για το βρετανικό περιοδικό Economist η συγκεκριμένη εικόνα αποτελεί ένα θαύμα της ιδιωτικής πρωτοβουλία, η οποία προσφέρει πόσιμο νερό σε περιοχές που για χρόνια αντιμετώπιζαν σημαντικά προβλήματα ύδρευσης. Για δεκάδες οργανώσεις και ερευνητές όμως είναι μια εικόνα από το μέλλον ενός πλανήτη όπου το νερό θα έχει πάψει οριστικά να αποτελεί δημόσιο αγαθό και η τελευταία σταγόνα του θα ελέγχεται από μια χούφτα πολυεθνικών.

Ήδη, όπως αποκάλυψε πρόσφατα η Wall Street Journal, ορισμένες από τις μεγαλύτερες βιομηχανίες αλλά και μερικά από τα γνωστότερα «αρπακτικά» της Γουόλ Στριτ επενδύουν δισεκατομμύρια δολάρια αγοράζοντας δίκτυα ύδρευσης ή τεράστιες ποσότητες νερού για ύδρευση και άρδευση.

Το νερό ως κοινωνικό αγαθό πρέπει να παρέχεται δωρεάν στο λαό

Γιατί το νερό είναι κοινωνικό αγαθό και πρέπει να παρέχεται δωρεάν στο λαό 

του Στυλιανού Δρακουλέλη, Κίνημα Δεν Πληρώνω Αχαϊας 

Νερό - Ύδρευση

Το σημαντικότερο φυσικό υλικό αγαθό, αφού χωρίς νερό ζωή δεν νοείται στον πλανήτη. Ευτυχώς ο Θεός (ή η φύση αναλόγως τα πιστεύω καθενός), έχει προικίσει αυτόν τον ευλογημένο τόπο με ικανές ποσότητες από αυτό το αγαθό, τέτοιες που μπορούν άνετα να καλύψουν τις ανάγκες του.
Όπως και κάθε άλλος φυσικός πόρος, πρωτεύουσα σημασία έχει η φρόνιμη διαχείριση του αγαθού αυτού, ούτως ώστε αφενός μεν να μην σπαταλιέται ανούσια, αφετέρου δε να μην στερούνται αυτού οι έχοντες αληθινή ανάγκη. Βασική αρχή στην διαχείριση του νερού είναι ότι η παροχή του δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να γίνεται υπό το καθεστώς εμπορικού προϊόντος, και η ελεύθερη πρόσβαση σε αυτό να είναι δικαίωμα κάθε πολίτη και διαμένοντα στον τόπο μας, αφού ως αγαθό που η φύση παρέχει αδιαλείπτως (όσο αφήνεται απερίσπαστη να επιτελεί το αέναο έργο της), ανήκει εξίσου σε όλα τα όντα της γης μας και βεβαίως δεν ανήκει σε κανέναν φορέα, είτε ιδιωτικό είτε δημόσιο!

Ιδιωτική τορπίλη της ΕΥΔΑΠ στη νησιώτικη Ελλάδα

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Απόβαση, με στρατιές τεχνοκρατών, φιλόδοξα σχέδια και μύριες απατηλές υποσχέσεις πραγματοποιεί εδώ και ένα τουλάχιστον χρόνο η ΕΥΔΑΠ στα ελληνικά νησιά, ζητώντας …γη και ύδωρ, αλλά κυρίως ύδωρ! Ευτυχώς όμως, για την τσέπη των νησιωτών και το δημόσιο συμφέρον, μέχρι σήμερα οι προτάσεις έχουν πέσει στο κενό και καμία σύμβαση δεν έχει υπογραφτεί, παρά τις άοκνες προσπάθειες των τεχνοκρατών της και του Τύπου να εμφανίσουν την επέκταση της ΕΥΔΑΠ ως θεόσταλτο δώρο κι επίσης να στιγματίσουν όσους διαφωνούν ως αναχρονιστές…

Οι βάσεις για την επέκταση της ΕΥΔΑΠ στα νησιά τέθηκαν τον Ιούλιο του 2011 με την ίδρυση της 100% θυγατρικής της, της ΕΥΔΑΠ Νήσων. Σκοπός της, όπως αναφέρεται στο δελτίο Τύπου που συνόδευσε την ίδρυσή της, είναι η παροχή υπηρεσιών ύδρευσης, αποχέτευσης και συλλογής όμβριων υδάτων και διαχείρισης αποβλήτων στη νησιώτικη Ελλάδα. Μέχρι εδώ προφανώς δεν υφίσταται καμιά αντίρρηση. Πολύ περισσότερο αν λάβουμε υπ’ όψη μας μια κακή κατάσταση που επικρατεί τόσο στο Αιγαίο όσο και στο Ιόνιο με τη διαχείριση των υδάτων. Αυτή η κατάσταση προσδιορίζεται από τρεις κυρίως παράγοντες:

Νερό, το «πετρέλαιο» του 21ου αιώνα

του Μωυσή Λίτση

Ξεχάστε το πετρέλαιο. Η επόμενη πλουτοπαραγωγική πηγή που βρίσκεται ήδη στο στόχαστρο μεγάλων πολυεθνικών επιχειρήσεων ανά το κόσμο είναι το νερό.

Το περιοδικό «Fortune» είχε χαρακτηρίσει το 2000, το νερό ως «μία από τις μεγαλύτερες επιχειρηματικές ευκαιρίες στον κόσμο. Θα είναι στον 21ο αιώνα ότι ήταν το πετρέλαιο για τον 20ο αιώνα», έγραφε στις 15/05/2000. 

Και ο γενικός γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών Μπαν Κι-μουν είχε δηλώσει μερικά χρόνια πριν στο Διεθνές Φόρουμ για το Νερό στην Κωνσταντινούπολη, ότι η έλλειψη νερού είναι «ενδεχομένως πιθανή αιτία για πολέμους και συγκρούσεις»

Πάνω από το 90% της παροχής υπηρεσιών ύδρευσης και υγιεινής σε ολόκληρο τον κόσμο ανήκουν στο δημόσιο, υπάρχει ωστόσο ένα 9%(545 εκατ. άνθρωποι) υπηρεσιών ύδρευσης που παρέχεται από ιδιώτες. Με το Μνημόνιο Τρία μία ακόμη «πλουτοπαραγωγική» πηγή της χώρας μας, το νερό, μπαίνει στο στόχαστρο των πολυεθνικών ιδιωτικών συμφερόντων καθώς σχεδιάζεται η ιδιωτικοποίησή του.

Η Γουώλ Στρητ διψάει για νερό

Aντρέ Ντεραίν, “Βάρκες”, 1906

του Φρέντρικ Κάουφμαν 

Από την Τετάρτη, η ΕΥΔΑΠ και η ΔΕΥΑΘ αποτελούν παρελθόν για το δημόσιο, σε μια συγκυρία που ο δημόσιος έλεγχος και διαχείριση στο νερό γίνονται όλο και πιο αναγκαία. 

Δημοσιεύουμε σήμερα, με μικρές περικοπές, ένα άρθρο του Frederick Kaufman, συνεκδότη του περιοδικού «Ηarpers», ειδικού σε ζητήματα επισιτισμού, για την εμπορευματικοποίηση του νερού διεθνώς και τη σημασία της μη κερδοσκοπικής διαχείρισής του.

Οι κερδοσκόποι μπορούν ήδη να ποντάρουν στο χιόνι, τον αέρα και τη βροχή μέσω των σχετικών με τον καιρό Συμβολαίων Μελλοντικής Εκπλήρωσης (future markets, εφεξής στο κείμενο: ΣΜΕ), τα οποία πωλούνται και αγοράζονται στο Χρηματιστήριο Εμπορευμάτων του Σικάγου. Η αγοραστική αξία των καιρικών φαινομένων αυξήθηκε κατά 20% από το 2010 στο 2011. Αλλά ο τομέας παραμένει μικρός: 11,8 δισεκατομμύρια δολάρια, ποσό ασήμαντο ακόμα. Ακόμα κι έτσι, τα συμβόλαια αυτά δείχνουν την πρόθεση της Γουώλ Στρητ να μετατρέψει τη Μητέρα Φύση σε μητέρα του τζόγου.

Κάποιοι περιβαλλοντολόγοι υποστηρίζουν πως η κοστολόγηση του τρεχούμενου νερού μπορεί να είναι ο καλύτερος τρόπος για να προστατευθούν τα αποθέματα του πλανήτη. Όσο περισσότερο κοστίζει τόσο λιγότερο θα σπαταλιέται.

Καθιστική διαμαρτυρία στη Θεσσαλονίκη για την ιδιωτικοποίηση του νερού

Καθιστική διαμαρτυρία αυτή την ΠΕΜΠΤΗ στις 18.00 έξω από τα γραφεία της ΕΥΔΑΠ σε συντονισμό με την καθιστική διαμαρτυρία στη Θεσσαλονίκη έξω από τα γραφεία της ΕΥΑΘ που πραγματοποιήθηκε χθες, ΤΕΤΑΡΤΗ στις 18.00Την Τετάρτη 24 και την Πέμπτη 25 -10-2012 συζητείται στη Βουλή η κατάργηση της ελάχιστης συμμετοχής (51%) του Δημοσίου στις Δημόσιες επιχειρήσεις ΕΥΑΘ, ΕΥΔΑΠ, ΟΛΘ, ΟΛΠ, ΕΛΤΑ κλπ. 

Ουσιαστικά η επικύρωση του νόμου αυτού από τη Βουλή σημαίνει την πώληση των κοινωνικών αυτών επιχειρήσεων και αγαθών άμεσα. 

H διεθνής εμπειρία έχει καταδείξει ότι η ιδιωτικοποίηση του νερού έχει ως σύνηθες αποτέλεσμα την αλματώδη αύξηση των τιμών και σε ορισμένες περιπτώσεις την υποβάθμιση της ποιότητας του.

«Δημόκριτος»: Τέλος οι έρευνες για νερό

του Γιώργου Ξεπαπαδάκου

"Οι πόλεμοι του μέλλοντος θα γίνονται για το νερό". Την πρόβλεψη αυτή σίγουρα την έχετε ξανακούσει. Αναφέρω δυο ανθρώπους που την εξέφρασαν δημόσια: Τον παλιό γ.γ. του ΟΗΕ Κόφι Ανάν και τον γνωστό περιβαλλοντολόγο Λέστερ Μπράουν. Η κλιματική αλλαγή κάνει τον εντοπισμό και τη διαχείριση των υδάτινων πόρων ζήτημα εθνικής σημασίας για κάθε ευνομούμενο κράτος. Το δικό μας, μέσα στο γενικότερο κλίμα των ημερών, ωθεί σε κλείσιμο τον μοναδικό επιστημονικό φορέα που μπορεί να κάνει μετρήσεις με ισότοπα στο υδάτινο δυναμικό της χώρας.

Το εργαστήριο Ισοτοπικής Υδρολογίας του Ε.Κ.Ε.Φ.Ε. «Δημόκριτος» στην Αγία Παρασκευή, σε λίγο καιρό δεν θα υπάρχει. Τυπικά αυτό θα συμβεί  όταν συνταξιοδοτηθεί ο προϊστάμενος του τμήματος δρ. Νίκος Ζουριδάκης. Πρακτικά όμως το μοιραίο έχει ήδη επέλθει, καθώς ο ίδιος, δεν έχει πια στην διάθεσή του κανέναν υφιστάμενο. Η σύμβαση του τελευταίου τεχνικού που εργαζόταν εδώ, έληξε τον περασμένο Νοέμβριο. Από τότε το εργαστήριο σταμάτησε να παράγει αποτελέσματα.