Συνταγματική εκτροπή μέσω Βουλής;

Ας πούμε τα πράγματα με το όνομά τους: Με κοινοβουλευτική νομιμοποίηση επιχειρείται ένα συνταγματικό πραξικόπημα. Εδώ δεν πρόκειται πλέον για συνήθη πολιτικό εμπαιγμό, όπως αυτοί που λαβαίνουν χώρα στην πολιτική μας ζωή και σφραγίζονται περίπου εθιμοτυπικά ανά τετραετία με την αθέτηση προεκλογικών υποσχέσεων. Πρόκειται για προκλητική αγνόηση και περιφρόνηση της ζεστής ακόμα ετυμηγορίας του ελληνικού λαού από τους ίδιους που του τη ζήτησαν. Ο λαός αυτή τη φορά δεν κλήθηκε να επιλέξει διαχειριστή των δημοσίων υποθέσεων -αυτόν τον έχει ήδη επιλέξει- αλλά να αποφασίσει επί συγκεκριμένου πολιτικού ερωτήματος/ζητήματος ζωτικής για τον ίδιον σημασίας. 

Και όντως προσήλθε μαζικά στην κάλπη και αποφάσισε. Η δε απόφασή του είναι κατηγορηματική και παραδόθηκε στην πολιτική εξουσία με τον πιο επίσημο τρόπο που προβλέπεται σε μια συνταγματική πολιτεία. Επαναλαμβάνουμε και διευκρινίζουμε για όσους κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν: δια του δημοψηφίσματος ο λαός παρέδωσε στην κυβέρνηση απόφαση, όχι γνώμη! Η απόφαση αυτή, όπως και κάθε απόφασή του που πληροί τις ελάχιστες προϋποθέσεις εγκυρότητας βάσει του Συντάγματος και των σχετικών νόμων, είναι απολύτως δεσμευτική για την κυβέρνηση (όχι μόνο στην παρούσα μορφή και σύνθεσή της αλλά και σε κάθε διάδοχή της μορφή και σύνθεση). Και παρότι η διατύπωση του ερωτήματος του δημοψηφίσματος ήταν αξιοκατάκριτα στενή και ανεπαρκής, ο κόσμος την υπερέβη και έδωσε μια σαφή αρνητική απάντηση που καλύπτει όχι μόνο το γράμμα αλλά και το πνεύμα του ερωτήματος, δηλαδή το σύνολο των πολιτικών λιτότητας, της νομιμότητας του χρέους, της τροϊκανικής πολιτικής και της ανοχής της κυβέρνησης στους εκβιασμούς των δανειστών. Αυτή είναι η μόνη συνεπής ερμηνεία του αποτελέσματος, η οποία προκύπτει άλλωστε και από το ίδιο το περιεχόμενο του διαγγέλματος του πρωθυπουργού όταν προκήρυξε το δημοψήφισμα(*) και συμπυκνώνεται στην πρότασή του: «Σας καλώ να πούμε όχι στις συνταγές των μνημονίων που καταστρέφουν την Ευρώπη».

Σε αυτό είπε «όχι» ο λαός και αυτό το γνωρίζουν άριστα άπαντες (στελέχη της κυβέρνησης και βουλευτές, συμπολίτευση και αντιπολίτευση, κόμματα και συνδικαλιστικοί φορείς,  δεξιοί και αριστεροί, πολιτικοί και οικονομικοί παράγοντες τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό, «ευρωπαϊστές» και ευρωσκεπτικιστές, φιλομνημονιακοί και αντιμνημονιακοί). Το μόνο πραγματικό ερώτημα τη στιγμή αυτή δεν αφορά λοιπόν ούτε την εγκυρότητα ούτε το περιεχόμενο του δημοψηφίσματος. Αφορά το αν θα γίνει σεβαστό το αποτέλεσμά του ή θα πάμε σε εκτροπή. Αν υπάρξει εκτροπή (και τα υπό συζήτηση σχέδια συμφωνίας δείχνουν δυστυχώς προς τα εκεί) θα είναι

Το ΟΧΙ της πραγματικής Ευρώπης

Ας ελπίσουμε ότι θα γίνει σεβαστή η απόφαση του ελληνικού λαού, η ύπαρξη του οποίου ανακαλύφθηκε για δεύτερη μόλις φορά μέσα σε 41 χρόνια (τόσος χρόνος πέρασε από το προηγούμενο δημοψήφισμα). Είναι προφανές το γιατί όλα αυτά τα χρόνια δεν χρειαζόταν να ερωτηθεί: Γιατί όπως όλοι διαπιστώνουμε με μια απλή ματιά στα απομεινάρια της οικονομίας και στα κουφάρια που γέμισε η χώρα, οι επαγγελματίες πολιτικοί και τα κόμματα τα καταφέρνουν περίφημα και χωρίς εμάς στη διαχείριση της δημόσιας ζωής, της δικής μας εν τέλει ζωής. 

Αλλά ας μην παραπονιόμαστε. Ερωτηθήκαμε επιτέλους (κι ας εξέφρασαν αντίρρηση για αυτό ακόμα και διαπρύσιοι θιασώτες της άμεσης δημοκρατίας!) και δώσαμε μια σαφή και απολύτως δεσμευτική για την κυβέρνηση απάντηση. Και η απάντηση ήταν ένα μεγάλο ΟΧΙ στους εκβιασμούς των δανειστών και των ολιγαρχών, ΟΧΙ σε νέα μνημόνια, σε υφεσιακά μέτρα και στην εξαθλίωση μας. Το ΟΧΙ αφορά ξεκάθαρα σε όλες τις επονείδιστες συμφωνίες και χρέη, στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και στην αποικιοποίηση της Ελλάδας. Είναι ένα ρεζίλεμα των ΜΜΕ της διαπλοκής, της διαφθοράς και της γελοιότητας, και μια γερή κατραπακιά στο πολιτικό κατεστημένο, σε όσους διαχειρίστηκαν τις τύχες μας, σε όσους συνέπραξαν μαζί τους, σε όσους ανέχτηκαν και νομιμοποίησαν το πάρτυ σε βάρος του λαού, αφοσιωμένοι (με το αζημίωτο) στην πιο ασφαλή για τους ίδιους και επιζήμια για τη χώρα ερμηνεία του θεσμικού τους ρόλου.

Αν λοιπόν αυτό το μεγάλο ΟΧΙ το διαχειριστεί η κυβέρνηση σαν να ήταν Ναι στις αισχρές συμφωνίες και στα αντιλαϊκά μέτρα που προτείνουν οι συμμορίτες και τα όρνεα της ευρωπαϊκής και παγκόσμιας ελίτ, τότε σύντομα θα ανακαλύψει ότι το επόμενο ΟΧΙ θα έρθει σύντομα και θα αφορά πλέον τη δική της θητεία και την επιβίωση των κομμάτων που την αποτελούν. Δυστυχώς δεν το λέμε ούτε τυχαία, ούτε άκαιρα. Αλλά οψόμεθα...

«Όχι» στη λιτότητα και την ύφεση

Έγινε αυτό που ευχηθήκαμε. Τα βαμπίρ απέρριψαν 47 σελίδες με «ναι» της ελληνικής πλευράς αξιώνοντας πλήρη και άνευ όρων υποταγή, ταπεινωτική παραδοχή ήττας της κυβέρνησης και πλήρη παράδοση της χώρας. Και φυσικά αυτό δύσκολα το δέχεται ακόμα κι ο βαριά ηττημένος σε έναν στρατιωτικό πόλεμο.  Έτσι λοιπόν, η ελληνική κυβέρνηση υποχρεώνεται σε ένα πρώτο -και πάντως ακόμα μετέωρο- βήμα απαγκίστρωσης από την «φιλοθεσμική» εμμονή της. Πάει με το πιστόλι στον κρόταφο σε μια λύση που έπρεπε να έχει η ίδια επιλέξει πολύ πριν (πριν από αρκετές εκατοντάδες σελίδες αντιλαϊκών υπό διαπραγμάτευση μέτρων που δεν θεωρήθηκαν αρκετά σκληρά για το... χοντρό πετσί του μέσου Έλληνα). Ευαρεστήθηκαν να μας ρωτήσουν μόνο όταν κάποιοι πρωτοκλασάτοι βρέθηκαν πλέον αντιμέτωποι με το πολιτικό τους Βατερλώ, όταν πια κατάλαβαν ότι οι αγαπημένοι τους εταίροι δεν τους άφηναν κανένα περιθώριο πολιτικής επιβίωσης, πως δεν έδιναν δεκαράκι τσακιστό ούτε για αυτήν. 

Ας είναι! Έστω κι έτσι, έστω και τώρα, θα πάμε να ψηφίσουμε «Όχι», γιατί κάθε άλλη στάση και απάντηση ισοδυναμεί με πρόσκληση σε γεύμα για καθ’ έξιν δολοφόνους. Ωστόσο η κυβέρνηση θα ήταν πολύ χρήσιμο να εκλάβει ένα πιθανότατο πλέον λαϊκό «Όχι» ως απόρριψη του συνόλου της υφεσιακής και αντιλαϊκής πολιτικής της ΕΕ και των θεσμών που έχουν κερδίσει τον σεβασμό της και όχι ως απόρριψη του συγκεκριμένου μόνο σχεδίου συμφωνίας! Πάει να πει (και πείτε τα σχετικά χαιρετίσματα στον κ. Βαρουφάκη) πως αν αύριο τεθεί στο τραπέζι μια ακόμα και «φιλικότερη» νέα πρόταση με δυο μονάδες έκπτωση στον προτεινόμενο ΦΠΑ ή μια μονάδα υποχώρηση στο συντελεστή φορολόγησης των επιχειρήσεων, ή αποδοχή μιας κάποιας έκτακτης εισφοράς στις μεγάλες επιχειρήσεις, ή ένα χρόνο παράταση για το μέτρο συνταξιοδότησης στα 67, θα πρέπει να θεωρηθεί και αυτή η πρόταση ως ήδη απορριφθείσα από τον λαό! Η κυβέρνηση πρέπει να ξέρει πως αν υπερισχύσει το «Όχι» θα πρόκειται για ένα «Όχι» στη λιτότητα και την ύφεση, σε όλα τα παρεμφερή με τα προταθέντα και σε οποιαδήποτε ισοδύναμά τους μέτρα. Δεν θα πρόκειται για ένα «όχι» σε μονάδες και υποδιαστολές!

Δικαίωση της Ισλανδίας για διαγραφή χρέους χωρίς αποζημίωση

Δικαίωση της Ισλανδίας για διαγραφή χρέους χωρίς αποζημίωση

Το δικαστήριο απέρριψε τα επιχειρήματα που παρουσίασαν η Βρετανία και η Ολλανδία

Απόφαση κόλαφος για τους δανειστές της Ισλανδίας. Η Ισλανδία είχε το δικαίωμα, όταν οι τράπεζές της κατέρρευσαν τον Οκτώβριο του 2008, να αρνηθεί να αποζημιώσει τους ξένους επενδυτές, αποφάνθηκε σήμερα το δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ζώνης Ελεύθερων Ανταλλαγών (AELE).

Το δικαστήριο απέρριψε τα επιχειρήματα που παρουσίασαν η Βρετανία και η Ολλανδία, αναφέρεται στη σχετική δικαστική απόφαση.

Η απόφαση αναμενόταν για να γίνει γνωστό αν οι χρεοκοπημένες τράπεζες πρέπει ή όχι να διασώζονται με δημόσιο χρήμα.

Χιλιάδες άνθρωποι που είχαν πάρει στεγαστικά δάνεια σε ξένα νομίσματα, όσο η ισλανδική Κορώνα ήταν σκληρό νόμισμα, βρέθηκαν να χρωστούν πολύ περισσότερα χρήματα, και οι κατοικίες τους να αξίζουν πολύ λιγότερο, όταν κατέρρευσαν οι τράπεζες και η οικονομία της χώρας, ενώ έπρεπε να πληρώνουν μεγαλύτερη δόση κάθε μήνα.

Μεγάλη νίκη το δημοψήφισμα για το νερό στη Θεσσαλονίκη

Συντριπτικό «ΟΧΙ» στην ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ από τους πολίτες της Θεσσαλονίκης.

Κατά τάχθηκε το 98% όσων συμμετείχαν στο άτυπο δημοψήφισμα που διεξήχθη την Κυριακή έξω από εκλογικά κέντρα, παράλληλα με τον πρώτο γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών.

Πιο συγκεκριμένα, σε 181 εκλογικά κέντρα ψήφισαν 218.002 πολίτες. Από αυτούς κατά της ιδιωτικοποίησης τάχθηκαν 213.508 (98,04%) και υπέρ της ιδιωτικοποίησης 4.278 (1,96%), ενώ βρέθηκαν και 216 λευκά/ άκυρα. Η καταμέτρηση των ψήφων, ολοκληρώθηκε στις 4:00 το πρωί. Από τα 192 σημεία στα οποία είχαν στηθεί κάλπες, σε δυο δεν έγινε ψηφοφορία και εννέα από αυτά, ήταν σε περιοχές που δεν υδροδοτούνται από την ΕΥΑΘ.

Το δημοψήφισμα πραγματοποιήθηκε με την ευθύνη της ΠΕΔΚΜ και κινήσεων πολιτών και τη συμμετοχή εθελοντών.

Συμμετέχουμε όλοι στο δημοψήφισμα της 18ης Μαΐου!

Κάλεσμα για να σώσουμε το Nερό μας!

Στη Θεσσαλονίκη συμμετέχουμε όλοι στο δημοψήφισμα της 18ης Μαΐου! 

 

Συμπολίτισσα, Συμπολίτη,

Η Κυβέρνηση  ετοιμάζεται να πουλήσει το νερό της Θεσσαλονίκης! 
Έχει ήδη ξεκινήσει ο διαγωνισμός από το ΤΑΙΠΕΔ για να πουληθεί το 51% της ΕΥΑΘ.

Το δώρο της Φύσης, το νερό, αντιμετωπίζεται σαν εμπόρευμα και χαρίζεται σε ιδιώτες. Ένα φυσικό και δημόσιο αγαθό θα γίνει ιδιωτικό μονοπώλιο.

Όπου εφαρμόστηκε η ιδιωτικοποίηση του νερού ΑΠΕΤΥΧΕ και οδήγησε σε:
• Υπέρογκη αύξηση των λογαριασμών ύδρευσης και αποχέτευσης.
• Εξάντληση των υδάτινων αποθεμάτων.
• Κακή συντήρηση των δικτύων ύδρευσης και αποχέτευσης.
• Αύξηση των απωλειών νερού.
• Υποβάθμιση της ποιότητας του νερού και του περιβάλλοντος.

Η ΕΥΑΘ προσφέρεται στο βωμό του κέρδους των ιδιωτών. Την κοινωνική πολιτική μιας Δημόσιας ΕΥΑΘ, δεν πρόκειται να την εφαρμόσει καμιά ιδιωτική εταιρεία.
 

Σήμερα πολύ από εμάς αδυνατούμε να πληρώσουμε ακόμη και το νερό, τι θα συμβεί αύριο όταν έρθουν οι ιδιωτικές εταιρείες; Θα επιτρέψουμε να διακόψουν το νερό από νοσοκομεία, σχολεία και πάρκα;
• ΟΧΙ στην Ιδιωτικοποίηση του νερού.
• ΟΧΙ στην πώληση της ΕΥΑΘ.

Για να μην πούμε το νερό νεράκι

Για να μην πούμε το νερό νεράκι

Την παραπάνω Κυριακή θα ψηφίσουμε δυο φορές, για δημοτικές αρχές και για περιφερειακές. Όλοι; Όχι όλοι. Στη Θεσσαλονίκη θα ψηφίσουν τρεις φορές, τις δύο παραπάνω και μια τρίτη, σε τοπικό δημοψήφισμα, με ερώτημα αν συμφωνούν με την ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ, της Εταιρείας Ύδρευσης-Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης. Το δημοψήφισμα αυτό είναι άτυπο: στη χώρα μας δεν υπάρχει η δυνατότητα διενέργειας τοπικών δημοψηφισμάτων ούτε δημοψηφισμάτων “από τα κάτω”, με πρωτοβουλία πολιτών.

Είναι άτυπο, έχει όμως προσλάβει και επίσημο χαρακτήρα, αφού το αναδέχτηκαν οι Δήμοι της Θεσσαλονίκης και η Περιφερειακή Ένωση Δήμων Κεντρικής Μακεδονίας, ύστερα από την πρωτοβουλία του Συντονιστικού πολιτών και φορέων “SOSτε το νερό!”.

Το κίνημα για το νερό θα κερδίσει!

Εκδήλωση στο ΑΠΘ: Το κίνημα για το νερό θα κερδίσει  


Ισχυρό μήνυμα ότι το κίνημα για το νερό θα νικήσει έστειλαν χθες οι πολίτες της Θεσσαλονίκης που παρευρέθηκαν στην εκδήλωση που διοργάνωσαν από κοινού το ΑΠΘ και η καμπάνια Soste το νερό σε αίθουσα του πανεπιστημίου. 

Στην εκδήλωση ο ακτιβιστής Klaus Kittsteiner μετέφερε την εμπειρία του από το ανάλογο κίνημα στο Βερολίνο και τον αγώνα για την εκδίωξη των δύο μεγάλων πολυεθνικών που είχαν στα χέρια τους την διαχείριση του νερού της πόλης.

Μετά την εκδήλωση ο Γερμανός ακτιβιστής Klaus Kittsteiner και ο Γιάννης Κρεστενίτης από το Συντονιστικό Πολιτών και Φορέων «SΟSΤΕ το ΝΕΡΟ» βρέθηκαν στην ΕΡΤ3 καλεσμένοι στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων.

Επίσης στην εκδήλωση στο ΑΠΘ, ο Klaus Kittsteiner αναφέρθηκε στις μυστικές ρήτρες που προέβλεπε η συμφωνία παραχώρησης του 49,9% της δημοτικής εταιρείας ύδρευσης στους ιδιώτες, σύμφωνα με τις οποίες αυτές θα είχαν εγγυημένο κέρδος από την διαχείριση του νερού σε ποσοστό 8-10%. Το ποσοστό αυτό σε περίπτωση μείωσης της κατανάλωσης του νερού θα έπρεπε να καταβληθεί από την κυβέρνηση και τους πολίτες.

Η Κριμαία ανοίγει το κουτί της Πανδώρας

Η Κριμαία ανοίγει το κουτί  της Πανδώρας 

του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

Σε πρόσφατο άρθρο του στην Washington Post, ο Ντέιβιντ Ιγκνέισιους παραλλήλιζε τη δυναμική αντίδραση του Βλαντιμίρ Πούτιν στην ουκρανική κρίση με το «Σοκ και Δέος» που εξαπέλυσε ο Τζορτζ Μπους εναντίον του Ιράκ, το 2003. 

Και στις δύο περιπτώσεις, η εσωτερική κοινή γνώμη υποστήριξε τον πρόεδρο της χώρας σε κλίμα πατριωτικής έξαρσης, ενώ ο υπόλοιπος κόσμος εντυπωσιαζόταν από την αποφασιστική επίδειξη δύναμης. Ωστόσο, ο γνωστός Αμερικανός αναλυτής σπεύδει να σημειώσει: «Αν υπάρχει ένα πράγμα στο οποίο μπορεί να συμφωνήσει ο Πούτιν με τον πρόεδρο Ομπάμα, είναι ότι τα οφέλη της στρατιωτικής επέμβασης δεν κράτησαν πολύ».

Δεν αποκλείεται η προδιαγεγραμμένη, με το σημερινό δημοψήφισμα στην Κριμαία, «νίκη» του Ρώσου προέδρου να αποδειχθεί εξίσου πύρρεια με εκείνη του Τζορτζ Μπους στο Ιράκ.  

Η Κριμαία θα κηρύξει σήμερα τη θέλησή της να προσχωρήσει στη Ρωσική Ομοσπονδία.

Ένα δημοψήφισμα και μια… αποχώρηση

Οι δήμαρχοι της Κεντρικής Μακεδονίας που αγωνίζονται κατά της ιδιωτικοποίησης της ΕΥΑΘ προγραμματίζουν τη διαδικασία για την πρώτη Κυριακή των αυτοδιοικητικών εκλογών. Η ισραηλινή ΜΕΚΟΡΟΤ φαίνεται να αποσύρεται από τον διαγωνισμό. 

Θεσσαλονίκη

του Νίκου Φωτόπουλου

Τα «τεχνικά ζητήματα» στη διοργάνωση του δημοψηφίσματος για την ΕΥΑΘ εξετάζουν σήμερα το απόγευμα οι δήμαρχοι της Κεντρικής Μακεδονίας, αντιπροσωπεία των οποίων συναντήθηκε ήδη με τον πρόεδρο Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης, για να εξασφαλίσει τη νομιμότητα της διαδικασίας.

Το θέμα έρχεται εξ αναβολής στη συνεδρίαση της Περιφερειακής Ενωσης Δήμων Κεντρικής Μακεδονίας, όπου στο τραπέζι αναμένεται να πέσουν εμπόδια και νομικά κωλύματα που πρέπει να ξεπεραστούν ώστε να προχωρήσει η πρωτοβουλία.

Με αφορμή το πρόσφατο δημοψήφισμα στην Ελβετία…

Άμεση δημοκρατία: τί είναι και τί δεν είναι

Με αφορμή το πρόσφατο δημοψήφισμα στην Ελβετία…

Ένα από τα βασικότερα χαρακτηριστικά του Ελβετικού πολιτεύματος είναι η δυνατότητα που παρέχει στους πολίτες της χώρας να εγκρίνουν μαζικά – υποχρεωτικά ή προαιρετικά – νομοσχέδια και τροποποιήσεις που αφορούν διάφορα θέματα, όπως η στρατιωτική θητεία, η οπλοκατοχή, η διοίκηση και άλλα ποινικά ή πολιτικά ζητήματα. 

Έτσι, μετά από δημοψήφισμα που προωθήθηκε από το λαϊκιστικό δεξιό Ελβετικό Λαϊκό Κόμμα, οι πολίτες που προσήλθαν στις κάλπες αποφάσισαν με ποσοστό 50,4% να θέσουν τέλος στην μαζική εισροή μεταναστών ακόμα και από χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επαναφέροντας το αυστηρό καθεστώς των ποσοστώσεων που ίσχυε παλιότερα. 

Με αφορμή το γεγονός αυτό όχι μόνο οι γνωστοί και αναμενόμενοι γραφικοί δεξιοί δημαγωγοί αλλά και διάφοροι οπαδοί της λεγόμενης «άμεσης δημοκρατίας» (ή μάλλον όσοι προσεγγίζουν την άμεση δημοκρατία απλουστευτικά και λαϊκιστικά, αναγνωρίζοντας δηλαδή την πλειοψηφική στάση ως μοναδική εγγυητήρια δύναμη για την κοινωνική και πολιτική σωτηρία) ξεσπούν σε πανηγυρισμούς κάνοντας λόγο για νίκη της λαϊκής βούλησης και της δημοκρατίας έναντι κάποιας τεχνοκρατικής ελίτ η οποία (όπως λένε) με συνωμοτικό τρόπο καταστρατηγεί βασικά πολιτικά δικαιώματα. 

Προτού πούμε το νερό νεράκι...

 

του Γιάννη Καψόπουλου

Προτού πούμε το νερό νεράκι, οφείλουμε να πούμε τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη. 

Το νερό δεν κινδυνεύει. Δεν πρόκειται να ιδιωτικοποιηθεί.

Το προστατεύει ο ΟΗΕ που το έχει χαρακτηρίσει από το 2010 «ανθρώπινο δικαίωμα». Και είναι γνωστή η ισχύς του ΟΗΕ. Χαρακτηριστική η επιτυχία του στην Κύπρο ή στο να αποτρέψει τον πρώτο πόλεμο του Κόλπου, όπου εφευρέθηκαν «όπλα μαζικής καταστροφής». 

Επίσης ευρισκόμενοι υπό την αιγίδα (sic) της λυκοσυμμαχίας (sic) της Ε.Ε. που στην καλύτερη νίπτει τας χείρας της ως Πόντιος Πιλάτος, δεν πρέπει να έχουμε καμία ανησυχία. Από τη μία η δήλωση του επίτροπου Μπαρνιέ («Η ιδιωτικοποίηση του πόσιμου νερού δεν ήταν ποτέ στις προθέσεις της ΕΕ», σαλπίζοντας εφησυχασμό) αλλά και του επιτρόπου Ρεν («Η Comission δεν έχει πολιτική που να υποχρεώνει τα κράτη μέλη να ιδιωτικοποιούν τις υπηρεσίες ύδρευσης» όπως δεν έχει πολιτική που να υποχρεώνει στη διάλυση της παιδείας και της υγείας), κι από την άλλη μέσω της συμμετοχής της στην Τρόικα σε αγαστή συνεργασία με τους εδώ «εθνοσωτήρες» να προχωρά κανονικά το προγραμματισμένο ξεπούλημα της ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ από το ΤΑΙΠΕΔ εντός του τελευταίου τριμήνου του 2013 - αφού μάλιστα πρόσφατα χαρίζονται με το γνωστό νομότυπο (και ηθικό) πραξικοπηματικό τρόπο όλα τα χρέη του δημοσίου προς την ΕΥΔΑΠ, ώστε να απαξιωθεί περαιτέρω και να αγοραστεί με ακόμα χαμηλότερο τίμημα. 

Νερό με το ATM

Νερό με το ATM

του Άρη Χατζηστεφάνου

Siemens, General Electric και Goldman Sachs εισέρχονται στο νέο πόλεμο του νερού. 

Τα συμφέροντα και οι καταστροφικές επιπτώσεις των ιδιωτικοποιήσεων.

Σε κάποιο χωριό της Ινδίας ένα παιδί περιμένει αυτή τη στιγμή υπομονετικά μπροστά σε ένα μηχάνημα που θυμίζει αρκετά τα ATM μιας τράπεζας. Με τη διάφορα ότι το μηχάνημα δεν δίνει χρήματα αλλά παίρνει λεφτά για να δώσει μικρές ποσότητες νερού. Για το βρετανικό περιοδικό Economist η συγκεκριμένη εικόνα αποτελεί ένα θαύμα της ιδιωτικής πρωτοβουλία, η οποία προσφέρει πόσιμο νερό σε περιοχές που για χρόνια αντιμετώπιζαν σημαντικά προβλήματα ύδρευσης. Για δεκάδες οργανώσεις και ερευνητές όμως είναι μια εικόνα από το μέλλον ενός πλανήτη όπου το νερό θα έχει πάψει οριστικά να αποτελεί δημόσιο αγαθό και η τελευταία σταγόνα του θα ελέγχεται από μια χούφτα πολυεθνικών.

Ήδη, όπως αποκάλυψε πρόσφατα η Wall Street Journal, ορισμένες από τις μεγαλύτερες βιομηχανίες αλλά και μερικά από τα γνωστότερα «αρπακτικά» της Γουόλ Στριτ επενδύουν δισεκατομμύρια δολάρια αγοράζοντας δίκτυα ύδρευσης ή τεράστιες ποσότητες νερού για ύδρευση και άρδευση.

Φουντώνει η δημόσια συζήτηση για τα "δεινά" του ευρώ

Πορτογαλία – João Ferreira do Amaral: "Γιατί πρέπει να φύγουμε από το ευρώ". 
"Μόνη ελπίδα το εσκούδο"!
 
Φουντώνει η δημόσια συζήτηση για τα "δεινά" του ευρώ 

Αναδημοσιεύουμε  το ρεπορτάζ για την συζήτηση που έχει ανάψει στην Πορτογαλία με αφορμή το βιβλίο του καθηγητή οικονομικών στο Πανεπιστήμιο της Λισαβόνας, João Ferreira do Amaral, «Γιατί πρέπει να φύγουμε από το ευρώ». 

Θραύση κάνει στην Πορτογαλία το βιβλίο του Joao Ferreira do Amaral, το οποίο αναζητά τον «ένοχο» για τα οικονομικά δεινά που υφίστανται οι Πορτογάλοι.

Το βιβλίο με τίτλο «Γιατί πρέπει να φύγουμε από το ευρώ» έχει πυροδοτήσει μια άνευ προηγουμένου συζήτηση στην Πορτογαλία (τηλεοπτικά debate, δημόσιες διαλέξεις, άρθρα στις εφημερίδες) για τα αίτια της οικονομικής κρίσης στην χώρα. Το δίλημμα που τίθεται είναι εάν για αυτήν την κατάσταση ευθύνεται η πολιτική της λιτότητας στο πλαίσιο του προγράμματος διάσωσης ή αν υπαίτιο για την κρίση είναι κυρίως το ίδιο το ευρώ.

Αν παραμείνει «ταμπού» το ευρώ θα γίνει χαρακίρι!

του Διονύση Ελευθεράτου

Να λοιπόν που στην ευρωζώνη γηράσκουμε αεί διδασκόμενοι - και πενόμενοι! Εκεί που «φοβόμασταν» πως οι καταθέσεις μας θα απειληθούν από το νεοκομμουνιστικό δρεπάνι του Στρατούλη, τα της Κύπρου πιστοποίησαν ότι ο κίνδυνος ελλοχεύει στην ίδια την ευρωπαϊκή, τραπεζοκεντρική ...στράτα - στρατούλα της «οικονομικής ορθοδοξίας».

Επειδή πλάι στο σαπισμένο φρούτο του «ευρωπαϊσμού» ανθεί και η κολοκυθιά, μερικά ημέτερα «παπαγαλάκια» επιδόθηκαν προ ημερών στην αναζήτηση του μνημονιακού «μικρότερου κακού» - παλιά μου τέχνη, δηλαδή...

«Γιατί να μην κουρευτούν οι καταθέσεις; Είναι καλύτερο να την πληρώσουν τα ασφαλιστικά τους ταμεία;». 

Περίεργο (τρόπος του λέγειν) το δίλημμα, αλλά και η όψιμη ευαισθησία των «παπαγάλων»: Μέχρι τώρα από αυτά τα ...ράμφη δεν βγήκε «κιχ» για την αρπαγή του 75% των αποθεματικών των ελληνικών ασφαλιστικών ταμείων (PSI), αλλά ούτε και για την ταυτόχρονη ιδιότυπη, συντελούμενη μέσω εξωφρενικών «χαρατσιών» και φόρων, αποψίλωση των καταθέσεων μας. Βλέπετε, τα κακά -«ισοδύναμα» ή ετεροβαρή-τελικά είθισται να καταφθάνουν μαζί! Στα λόγια τα χωρίζει το διαζευκτικό «ή», στην πράξη τα ενώνει το «και».

Ο πανωλεθρίαμβος του ευρωπαϊσμού

του antapoΚΡΙΤΗ

 Από ότι φαίνεται και παρά τις αντίθετες διαβεβαιώσεις, διαπραγμάτευση στην Ευρωζώνη δεν υφίσταται. Ή δέχεσαι ότι λέει η Γερμανία, ή αποχωρείς. Δεν είναι ότι δεν τα λέγανε διάφοροι από την πρώτη μέρα που ήρθε και ρίζωσε το μνημόνιο. Υπήρχαν όμως πάντα όσοι ήθελαν και αντιμνημονιακή διέξοδο και παραμονή στο ευρώ και χτυπιούνταν στα πατώματα ότι αυτό γίνεται.

Τελικά δεν γίνεται.

Κρίμα να το επιβεβαιώνουμε παρακολουθώντας την τραγωδία του κυπριακού λαού. Θα μπορούσαμε φυσικά να είχαμε αποσαφηνίσει τα προβλήματα αν δεν φοράγαν ορισμένοι τους παραμορφωτικούς φακούς του ευρωπαϊσμού. Η Ευρωζώνη τελικά είναι το μνημόνιο. Αλλά όπως δείχνει η Κύπρος όχι μόνο το μνημόνιο. Η Ευρωζώνη είναι και η δήμευση των καταθέσεων. Είναι και η εξαφάνιση ενός ολόκληρου χρηματοπιστωτικού συστήματος. Οι παλιότεροι θα λέγαν ότι η Ευρωζώνη είναι ιμπεριαλιστική ολοκλήρωση, αλλά τι να θυμόμαστε τώρα...

Έτσι όπως έρχονται τα μηνύματα από την Κύπρο είναι ζοφερά. Η Λαϊκή Τράπεζα πάει προς πτώχευση, βάζοντας πλαφόν στις αναλήψεις. Εντός ευρώ. Σε πείσμα του αριστερού ευρωπαϊσμού, του Μπάμπη και του Στουρνάρα, που μας πήραν τα αυτιά ότι αυτά συμβαίνουν μόνο έξω από το ευρώ.

Η κυπριακή πολιτική ηγεσία μετά το όντως εντυπωσιακό όχι, ήρθε σε επαφή με τη σκληρή πραγματικότητα. Κατάλαβε ότι η Γερμανία δεν κάνει πλάκα, ούτε μπλοφάρει, παρά τις έγκυρες αναλύσεις του αριστερού ευρωπαϊσμού. Και για να σώσει τα ελάχιστα που έχουν απομείνει πλέον να σωθούν (γιατί τα περισσότερα έχουν ήδη χαθεί), η κυπριακή Βουλή είναι μπροστά στο δίλημμα: Μένει στο ευρώ με τους όρους της Γερμανίας, ή φεύγει και παντρεύεται τη ρώσικη αρκούδα;

Έξοδος της Κύπρου από την ευρωζώνη ή δημοψήφισμα για ευρώ!

To μόνο αντίδοτο στη μνημονιακή καταστροφική απόφαση του Eurogroup αποτελούν οι λαϊκές κινητοποιήσεις και η άρνηση της Κυπριακής Βουλής να ψηφίσει τα καταστροφικά μέτρα του Eurogroup.

Κυπριακοί πολιτικοί κύκλοι τόνιζαν ότι είναι πολύ αμφίβολο, έως αδύνατον, να ψηφίσει η Κυπριακή Βουλή τις αποφάσεις του Eurogroup.

Πολύ ελπιδοφόρο είναι το γεγονός ότι, σε αντίθεση με την Ελλάδα, τόσο ο Γ.Γ του ΑΚΕΛ Α. Κυπριανού όσο και ο Γ. Λιλλήκας, όχι μόνο είπαν «όχι» στην κατάπτυστη συμφωνία του Eurogroup αλλά δήλωσαν και ότι εξετάζουν ευθέως το ενδεχόμενο εξόδου από το ευρώ ή δημοψηφίσματος για έξοδο!

Πολιτικοί παρατηρητές τόνιζαν ότι σε περίπτωση ενός Κυπριακού «όχι» και εξόδου της Λευκωσίας από το ευρώ, θα έχουμε νέο τοπίο στον ευρωπαϊκό νότο και σε όλη την ευρωζώνη και πιθανότατα ντόμινο θετικών ανατρεπτικών εξελίξεων!

Η Χαλκιδική σε μονοπάτια ... Λατινικής Αμερικής & Νοτίου Αφρικής

Παλαιοχώρι Χαλκιδικής 17 Φεβρουαρίου 2013

Αγαπητή Ρεσπέντζα και σώφρονες κάτοικοι της Χαλκιδικής,

Εκείνο που εμένα με προβληματίζει είναι ότι η μεταλλευτική δραστηριότητα στην περιοχή είναι από αρχαιοτάτων χρόνων ... αλλά η βία και οι πρακτική "τσαμπουκά" είναι φαινόμενο των τελευταίων χρόνων!
Οι κάτοικοι είναι εκεί από παλιά, η μεταλλευτική δραστηριότητα είναι εκεί από παλιά, το δάσος είναι εκεί από παλιά, τα καφέ είναι εκεί από παλιά, οι ψαράδες είναι εκεί από παλιά, οι παραλίες είναι εκεί από παλιά ... όλα είναι εκεί από παλιά εκτός από ένα!
Αυτό το διαφορετικό ΕΝΑ, σε κουλτούρα, σε ήθος, σε πρακτική που εμφανίστηκε στην περιοχή είναι ... οι ξενόφερτες εταιρείες και οι πρακτικές τους!

Δυστυχώς εκμεταλλευόμενες την ανάγκη του κόσμου για εργασία και με αιχμή του δόρατος ... επαγγελματίες ΔΗΜΑΓΩΓΟΥΣ της κεντρικής πολικής σκηνής της Ελλάδος ...
ένθεν κακείθεν …πιστεύουν ότι η τοπική κοινωνία θα χαλιναγωγηθεί με την ΦΟΒΕΡΑ και την λογική ΣΚΛΗΡΟ ROCK & ΚΟΥΚΟΥΛΕΣ!

Πρόεδρος Ισλανδίας: "Πετύχαμε επειδή δεν ακολουθήσαμε τις ευρωσυνταγές"

"Πετύχαμε επειδή δεν ακολουθήσαμε τις ευρωσυνταγές"

Η Ισλανδία κατάφερε να υπερβεί με επιτυχία την κρίση, επειδή την αντιμετώπισε με εντελώς διαφορετικό τρόπο από ό,τι οι χώρες της ευρωζώνης. "Αφήσαμε τις τράπεζες να χρεοκοπήσουν" λέει στην DW o πρόεδρος Ολ. Γκρίμσον.

Ένα από τα πρώτα θύματα της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008 ήταν η Ισλανδία. Πολλοί υποστηρίζουν ότι η κατάσταση της τότε ήταν χειρότερη και από εκείνη της Ελλάδας.
Σήμερα, όμως, η χώρα μπορεί να σταθεί στα πόδια της. Η οικονομία αναπτύσσεται με ικανοποιητικούς ρυθμούς και η ανεργία μειώνεται.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο της Ισλανδίας Όλαφουρ Γκρίμσον, η ανάκαμψη οφείλεται στο γεγονός ότι οι Ισλανδοί αντιμετώπισαν με εντελώς διαφορετικό τρόπο την κρίση σε σχέση με τις χώρες της ευρωζώνης.

Ο Νότος στο σφυρί

Μπορεί στην Ελλάδα των μνημονίων ορισμένοι να συνεχίζουν να κατηγορούν όποιον τολμάει να αντιστέκεται στις αθρόες ιδιωτικοποιήσεις για λαϊκισμό, ωστόσο ρίχνοντας κάποιος μια ματιά σε όσα διαδραματίζονται στις γείτονες μεσογειακές χώρες πρέπει να είναι τουλάχιστον... αφελής για να μη βλέπει το προφανές.

Ότι, δηλαδή, ολόκληρος ο ευρωπαϊκός Νότος έχει βγει στο σφυρί και ο δημόσιος πλούτος θα «αξιοποιηθεί» εις βάρος των λαών της Ισπανίας, της Ιταλίας και της Πορτογαλίας.

Βέβαια, οι... «εταίροι» στον ευρωπαϊκό Βορρά υποχρεώνονται να δώσουν μια δύσκολη μάχη για να εξασφαλίσουν τα «φιλέτα» της Μεσογείου αφού, εκτός από την Κίνα και τη Ρωσία, καλούνται να ανταγωνιστούν επίδοξους μνηστήρες και από τη... Λατινική Αμερική.

Καθώς οδεύουμε προς το τέλος του έτους, οι πιέσεις από τις Βρυξέλλες για την προώθηση των ιδιωτικοποιήσεων έχουν γίνει ασφυκτικές, οδηγώντας συχνά τις κυβερνήσεις του Νότου σε κινήσεις πανικού με αποτέλεσμα, εκτός από τη λαϊκή οργή, να αποτυγχάνουν ακόμη και ορισμένες εκ των πλέον προβεβλημένων «συμφωνιών» ξεπουλήματος.