Ο Μαρξ είχε προβλέψει πως ο
καπιταλισμός για να στηθεί στα πόδια του θα γίνει κατ’ ανάγκη μονοπωλιακός.
Και πράγματι, οι κεφαλαιούχοι
συνενώνονται, συνταυτίζονται και συνεννοούνται με αποτέλεσμα να δημιουργήσουν
τα τραστ.
Τα τραστ με την σειρά τους θεωρούν το κράτος εχθρικό γι αυτό και
επιμένουν και πιστεύουν -με πρωτοπόρο αυτού του οικονομικού σχεδιασμού τον Friedrich von Hayek- στην εξίσωση: «λιγότερο κράτος» + «ελευθερία της
αγοράς» = «ελευθερία του ατόμου»
Παρόλο που
το κράτος είναι παρά πολύ χρήσιμο όταν πρέπει να τους επιδοτήσει ή να τους
χρηματοδοτήσει με δημόσια κεφάλαια, μα κυρίως όταν πρέπει να τους προστατεύσει
από απεργούς ή από αναρχοκομμουνιστές που επιβουλεύονται τις «ελευθερίες τους».
Η Χιλή του δικού τους δικτάτορα ήταν το πεδίο μελέτης αυτής της εξίσωσης.
Βέβαια είναι
αλήθεια πως αντικειμενικοί στόχοι πολιτικής, όπως η αναχαίτιση του κομμουνισμού
που έφτασε στο κατώφλι της Δύσης και η μετατόπιση προς τα αριστερά της
αντίστασης στα χρόνια του πολέμου, επέβαλαν στον μεταπολεμικό καπιταλισμό
μερικούς οικονομικούς σχεδιασμούς που προπολεμικά θα τους απέρριπταν ως
«κομμουνιστικούς».
