«Τον σκότωσε η ανεργία»

Είναι συγκλονιστική η συνέντευξη που έδωσε –στην Realnews-  η μητέρα του ηθοποιού Δ. Βογιατζή, που είδε το παιδί της να πέφτει δολοφονημένο από τις σφαίρες της ανεργίας, που εξαπολύουν οι κεφαλαιοκράτες και το πολιτικό τους προσωπικό στον ανελέητο ταξικό πόλεμο που διεξάγουν (και δυστυχώς τον κερδίζουν σε όλα τα μέτωπα αφού δεν συναντούν την πρέπουσα αντίσταση).

Ο ηθοποιός τα τελευταία δύο χρόνια ήταν άνεργος και ζούσε μαζί με τη μητέρα του στο πατρικό του σπίτι, στη Νέα Ιωνία του Βόλου. Η μητέρα του τον βρήκε νεκρό μέσα στο δωμάτιο του, το πρωινό του Σαββάτου 29 Δεκέμβρη. 

Δεν μπορεί να προσθέσει κανείς το παραμικρό στον σπαραγμό μιας μάνας:

«Είχε μελαγχολία γιατί ήταν άνεργος. Είχε πέσει σε κατάθλιψη, γιατί δεν είχε δουλειά. Δεν μπορούσε να ασχοληθεί με τίποτα ως νέος. Του έλεγα να πάει μια βόλτα, να ξεσκάσει λιγάκι, αλλά το γεγονός ότι δεν είχε δουλειά του προκαλούσε μελαγχολία. 
Γιατί; Γιατί; 
Αυτό το «γιατί» θα με φάει σαν μάνα, αλλά θα φάει και όλη την Ελλάδα τελικά … 
Τον σκότωσε η ανεργία. Δεν δούλευε δύο χρόνια. Δεν μπορούσε να βρει δουλειά πουθενά. 

Το μεγάλο φαγοπότι

Ανακεφαλαιοποίηση τραπεζών: το μεγάλο φαγοπότι
του Γιώργου Παυλόπουλου
Η ανακεφαλαιοποίηση του Τραπεζικού συστήματος έχει καταλάβει σημαντικό μέρος της συζήτησης το τελευταίο διάστημα, γιατί ουσιαστικά αναφέρεται στην προσπάθεια χειρισμού της χρεοκοπίας της κορωνίδας του Ελληνικού καπιταλισμού, που με την σειρά του διαδραματίζει  ειδικό ρόλο για ολόκληρο το Ελληνικό Κεφάλαιο.  Η ενίσχυση του τραπεζικού συστήματος μέσω της ανακεφαλαιοποίησης μεταφράζεται σε μεταβίβαση «ζεστού χρήματος» 40 έως 45 δις ευρώ, τα οποία θα προστεθούν στα 5,5 δις ευρώ που είχαν πάρει οι τράπεζες το 2008 επί  Αλογοσκούφη. Αυτά τα ποσά βαρύνουν άμεσα το Δημόσιο Χρέος (δηλαδή κατ’  ουσία τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους), χωρίς να λάβουμε υπόψη τα 145 δις που εδόθησαν έμμεσα με την μορφή «κρατικών εγγυήσεων» για να υποστηρίξουν την ρευστότητα των τραπεζών. Η διαδικασία αυτή προχωράει παράλληλα με την συγκεντροποίηση του τραπεζικού συστήματος, καθώς προβλέπει την δημιουργία 3 «συστημικών» τραπεζών (όμιλος Εθνικής, Alpha, Πειραιώς) που θα καταλαμβάνει το 85-90% του τραπεζικού συστήματος.

Καπιταλιστικό ανάγνωσμα

του Ιουλιανού

Ο Μαρξ είχε προβλέψει πως ο καπιταλισμός για να στηθεί στα πόδια του θα γίνει κατ’ ανάγκη μονοπωλιακός. 

Και πράγματι, οι κεφαλαιούχοι συνενώνονται, συνταυτίζονται και συνεννοούνται με αποτέλεσμα να δημιουργήσουν τα τραστ. 

Τα τραστ με την σειρά τους θεωρούν το κράτος εχθρικό γι αυτό και επιμένουν και πιστεύουν -με πρωτοπόρο αυτού του οικονομικού σχεδιασμού τον Friedrich von Hayek- στην εξίσωση: «λιγότερο κράτος» + «ελευθερία της αγοράς» = «ελευθερία του ατόμου»

Παρόλο που το κράτος είναι παρά πολύ χρήσιμο όταν πρέπει να τους επιδοτήσει ή να τους χρηματοδοτήσει με δημόσια κεφάλαια, μα κυρίως όταν πρέπει να τους προστατεύσει από απεργούς ή από αναρχοκομμουνιστές που επιβουλεύονται τις «ελευθερίες τους». 

Η Χιλή του δικού τους δικτάτορα ήταν το πεδίο μελέτης αυτής της εξίσωσης.

Βέβαια είναι αλήθεια πως αντικειμενικοί στόχοι πολιτικής, όπως η αναχαίτιση του κομμουνισμού που έφτασε στο κατώφλι της Δύσης και η μετατόπιση προς τα αριστερά της αντίστασης στα χρόνια του πολέμου, επέβαλαν στον μεταπολεμικό καπιταλισμό μερικούς οικονομικούς σχεδιασμούς που προπολεμικά θα τους απέρριπταν ως «κομμουνιστικούς».