Δυνατότητες ανατροπής του καθεστώτος της κοινωνικής λεηλασίας και βαρβαρότητας

του Θοδωρή Θεοδωρόπουλου
 
Το τέλος του μεταπολιτευτικού καθεστώτος -ενός καθεστώτος εχθρικού προς την κοινωνία και εκδικητικού προς κάθε απελευθερωτικό, ανατρεπτικό κοινωνικό αγώνα- όπως κυρίως εκδηλώνεται και αποτυπώνεται στις κοινωνικές διαμαρτυρίες, μαζί με την εντεινόμενη κοινωνική οργή και αγανάκτηση από τα μέτρα που συνεχίζονται, δημιουργούν νέα δεδομένα για τον κόσμο της εργασίας και συνεχίζουν να προκαλούν ρωγμές και τριγμούς στα θεμέλια του πολιτικού συστήματος και των καθεστωτικών κομμάτων που αναπροσαρμόζουν την πολιτική τους, ώστε να διασώσουν ότι ακόμα σώζεται σε επίπεδο νομής της εξουσίας τους.

Παρά τις προσπάθειες των κρατούντων να αποσπάσουν νέα συναίνεση από την κοινωνία και να αποτρέψουν τις εκδηλώσεις κοινωνικής οργής, με την καταστολή κάθε κοινωνικής διαμαρτυρίας που ξεφεύγει από το πλαίσιο του κοινοβουλευτισμού και της εξουσίας τους, κανένας πλέον δεν πιστεύει ότι η συστημική κρίση και η καταστροφική επέλαση ελληνικού κράτους–κεφαλαίου-τρόικας θα ανακοπούν ή θα ανασχεθούν με ειρηνικές πορείες-λιτανείες ή με κεϋνσιανικού τύπου αιτήματα και στρατηγικές για επιστροφή στην προηγούμενη καπιταλιστική κατάσταση. ή από το υπάρχον πολιτικό προσωπικό της αντίδρασης.

Η ''επιτυχία'' της σύσκεψης, καταστροφή για τη χώρα!

Συμφώνησαν σε πραξικόπημα για PSI, νέο μνημόνιο, δανειακή σύμβαση, εκποίηση της χώρας!
 

Ανασχηματισμός τώρα και εκλογές στο... αόριστο μέλλον!
 

''Αποικία" και προτεκτοράτο δεκαετιών η χώρα!

Σε μέγα πραξικόπημα φαίνεται ότι συμφώνησαν από κοινού στην απογευματινή σύσκεψή τους  ο δοτός πρωθυπουργός Λ. Παπαδήμος και οι τρεις πολιτικοί αρχηγοί της συγκυβέρνησης της αθλιότητας, Γ. Παπανδρέου, Α. Σαμαράς και Γ. Καρατζαφέρης. 

Σύμφωνα με πληροφορίες δόθηκε και από τους 3 αρχηγούς, το "πράσινο φως" για τη διενέργεια ανασχηματισμού, στοιχείο που αντικειμενικά βοηθάει την συγκυβέρνηση "να αποτινάξει" από πάνω της τα χαρακτηριστικά της "προσωρινότητας" και της μεταβατικότητας.

Οι πόλεις του Όλιβερ Τουίστ

Εικονογράφηση του George Cruikshank για τον «Όλιβερ Τουίστ» (1838)

του Νίκου Μπελαβίλα

Στον Πειραιά είχαμε έναν άστεγο: τον Άγγελο. Ηλικιωμένος, άλλοτε Επονίτης, προσάραξε στα μέρη μας, στα χρόνια του ’70. Επιβίωνε με χαρτζιλίκι και ψευτομεροκάματα. Η παρέα των «Πολιτών του Πειραιά» και αργότερα του «Λιμανιού της Αγωνίας» υιοθέτησε τον Άγγελο, κι ο Άγγελος την παρέα. Τον ειδοποιούσαμε όταν εντοπιζόταν κανένα άδειο σπίτι για χειμερινή διαμονή,  τον φροντίζαμε με ρούχα τον χειμώνα, τον κερνούσαμε μεσημεριανό στην Πλατεία Κοραή, παρά τη γκρίνια των νεαρών σερβιτόρων. Ο Άγγελος ένιωθε την ανάγκη να ανταποδώσει. Στο πρώτο εκλογικό κέντρο του «Λιμανιού», παρών από το πρωί μέχρι το βράδυ, στις συγκεντρώσεις μας το ίδιο, χωρίς να του το έχουμε ζητήσει  ποτέ. Του ήταν αδύνατον να επανέλθει στην τακτοποιημένη ζωή. Χαμένος ή ενταγμένος μ’ ένα δικό του τρόπο σ’ ένα δικό του κόσμο, αρνιόταν να επιστρέψει στον κόσμο της νοικοκυροσύνης.

Αυτό δεν ήταν σπάνιο. Για την ψυχολογία της άρνησης επανένταξης των αστέγων των ευρωπαϊκών μητροπόλεων έχουν γραφτεί πολλά. 

Καμία «ψήφο εμπιστοσύνης» στη συγκυβέρνηση των τραπεζιτών

Όλοι στο Σύνταγμα τη Δευτέρα 14 Νοέμβρη στις 6 μμ

Οι πιο ακραίες και επιθετικές ομάδες του τραπεζικού κεφαλαίου, με επικεφαλής έναν άνθρωπο των τραπεζών, έναν  τραπεζίτη με «κύρος» ορίστηκαν πραξικοπηματικά, να  κυβερνήσουν και να «διασώσουν» τη χώρα.

Τρομοκρατημένοι από τον λαϊκό ξεσηκωμό, τον κίνδυνο ανατροπής των  βάρβαρων πολιτικών τους, από την επίδρασή που θα είχε σε όλη την Ευρώπη, έτρεξαν πανικόβλητοι  να ανασυγκροτήσουν το αστικό-μνημονιακό μπλοκ με την παρέμβαση ντόπιων και ξένων θεσμικών και εξωθεσμικών παραγόντων και την συνδρομή ακόμη και της ακροδεξιάς.

Σύγκρουση σε όλα τα μέτωπα

του Γ. Δελαστίκ

Φωτιά έχει πάρει ήδη από την 1η Σεπτέμβρη η ελληνική κοινωνία, ακριβώς όπως αναμενόταν. Κοινωνικά στρώματα και επαγγελματικοί κλάδοι αρχίζουν ο ένας μετά τον άλλον να συγκρούονται με την πολιτική της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου, ο οποίος πάντως μόλις προχθές διακήρυξε εκ νέου ότι δεν έχει καμιά απολύτως πρόθεση να προκηρύξει πρόωρες εκλογές.

Σαν πυρκαγιά με ανέμους 9 και 10 μποφόρ επεκτείνεται η αναταραχή στην ανώτατη εκπαίδευση. Οποιο τμήμα ΑΕΙ ή ΤΕΙ συνεδριάζει, αποφασίζει κατάληψη, με αποτέλεσμα πάνω από 100 να τελούν ήδη υπό κατάληψη, καθώς έχει σφυρηλατηθεί αφενός ένα μέτωπο φοιτητών και καθηγητών μέσα στα ΑΕΙ και αφετέρου μια πρωτοφανής συμπαράταξη κατά του νόμου Διαμαντοπούλου όλων των φοιτητικών παρατάξεων της Αριστεράς, του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, που σαρώνει τα πάντα στο πέρασμά της.

Σύνοδος κορυφής: ένα βήμα μετέωρο ή και στο κενό!

Ημίμετρα τεχνητής αναπνοής, με ακόμα μεγαλύτερη κοινωνική λεηλασία!

Διαβάστε το πλήρες κείμενο των συμπερασμάτων της συνόδου κορυφής, πατώντας εδω!

Μετά τη λήξη της έκτακτης Συνόδου Κορυφής της ΕΕ ανακοινώθηκε, με σχεδόν διθυραμβικούς τόνους, ότι αποφασίστηκε ένα πρόγραμμα παρεμβάσεων, το οποίο, υποτίθεται, μπορεί να αντιμετωπίσει το πρόβλημα χρέους της Ελλάδας και να ανακόψει την κρίση στην ευρωζώνη.

Αυτή καθ΄ εαυτή η ανακοίνωση του προγράμματος, πέραν της όποιας αξιολόγησης για την ουσία του, αντιπροσωπεύει μια ανοιχτή ομολογία παταγώδους αποτυχίας των μέχρι σήμερα μνημονιακών επιλογών λεηλασίας, οι οποίες με την προώθησή τους, υποτίθεται, θα αντιμετώπιζαν τα προβλήματα.

Άνθρακες, λοιπόν, ο "θησαυρός" των μνημονιακών προγραμμάτων, που όμως, κλιμακώνονται αδίστακτα και με ακόμα πιο ασφυκτικό έλεγχο, σύμφωνα με τις αποφάσεις της Συνόδου!