Τοπίο στην αιθαλομίχλη

«Έτσι τελειώνει ο κόσμος, όχι με μια έκρηξη αλλά μ’ ένα λυγμό», έλεγε ένας ξένος ποιητής.

Έτσι τελειώνει το 2013, μπορούμε να πούμε κι εμείς: όχι με μια (κοινωνική) έκρηξη αλλά με το μαύρο σύννεφο της αιθαλομίχλης, με τις αποπνιχτικές αναθυμιάσεις των σκανδάλων, της απληστίας και του κυνισμού αυτών που μας κυ βερνούν.

Ένα μαύρο νέφος πλανιόταν πάνω από την Ελλάδα τις ημέρες των Χριστουγέννων. 

Η αιθαλομίχλη δεν εντοπίστηκε μόνο στην Αθήνα, αλλά παρουσιάστηκε σε όλες σχεδόν τις πόλεις: Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Λαμία, Κοζάνη, Τρίπολη. Πανικόβλητη η κυβέρνηση, εξέδωσε έναν κατάλογο κούφιων μέτρων και εναπέθεσε την καταπολέμηση της αιθαλομίχλης αφενός στον πατριωτισμό των ξεπαγιασμένων Ελλήνων και αφετέρου… στο νοτιά και τη βροχή! Το φαινόμενο υποχώρησε  για δυο μέρες, όμως υπολογίζεται ότι με την επικείμενη άφιξη των βοριάδων θα εμφανιστεί και θα ενταθεί ξανά.

Αυτό που χαρακτηρίζει τις κυβερνητικές συστάσεις είναι η πλήρης απουσία κάθε επιστημονικής, έστω τεχνοκρατικής αντιμετώπισης της θανατηφόρας ρύπανσης και η καταφυγή στην… αστυνόμευση και στις ατομικές προφυλάξεις. 

Μην κυκλοφορείτε αν είστε άνω των 65, κλείστε τα σχολεία, βάλτε μονά-ζυγά στα ταξί, αφήστε τα δημόσια κτίρια (πλην νοσοκομείων) χωρίς θέρμανση.

Λαϊκός ξεσηκωμός παντού

Την Κυριακή 12 Φεβρουαρίου η ελληνική Βουλή ψήφισε όλα εκείνα τα βάρβαρα μέτρα που προβλέπει η νέα δανειακή σύμβαση. Ένα μνημόνιο κοινωνικής κατεδάφισης πολύ χειρότερο απ’ το πρώτο συνεχίζοντας, επεκτείνοντας και βαθαίνοντας όλες εκείνες τις πολιτικές που έχουν χρεοκοπήσει ήδη τον Λαό.

Η βουλή είπε ναι σε όλα. Ναι στην διάλυση των εργασιακών δικαιωμάτων και των συλλογικών συμβάσεων, ναι στην μείωση – συρρίκνωση μισθών και συντάξεων που δεν φτάνουν πια ούτε για τα αναγκαία. Ναι στις απολύσεις και στην εργοδοτική αυθαιρεσία. Ναι στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, των ελεύθερων χώρων και σε ό,τι θέλουν οι επίδοξοι επενδυτές. Ναι στην περαιτέρω κατεδάφιση των κοινωνικών υπηρεσιών, την διάλυση της δημόσιας υγείας και παιδείας, της φαρμακευτικής περίθαλψης. Είπε ναι στην φορομπηξία και στα ατελείωτα χαράτσια που θα έρθουν να προστεθούν στα βάρη της λαϊκής οικογένειας λες και μπορούμε να αντέξουμε ή να πληρώσουμε αυτά που μας έχουν βάλει ήδη. Είπε ναι στις αυξήσεις τιμολόγησης των δημόσιων υπηρεσιών όπως στα εισιτήρια στα μέσα μαζικής μεταφοράς.

Καμία «ψήφο εμπιστοσύνης» στη συγκυβέρνηση των τραπεζιτών

Όλοι στο Σύνταγμα τη Δευτέρα 14 Νοέμβρη στις 6 μμ

Οι πιο ακραίες και επιθετικές ομάδες του τραπεζικού κεφαλαίου, με επικεφαλής έναν άνθρωπο των τραπεζών, έναν  τραπεζίτη με «κύρος» ορίστηκαν πραξικοπηματικά, να  κυβερνήσουν και να «διασώσουν» τη χώρα.

Τρομοκρατημένοι από τον λαϊκό ξεσηκωμό, τον κίνδυνο ανατροπής των  βάρβαρων πολιτικών τους, από την επίδρασή που θα είχε σε όλη την Ευρώπη, έτρεξαν πανικόβλητοι  να ανασυγκροτήσουν το αστικό-μνημονιακό μπλοκ με την παρέμβαση ντόπιων και ξένων θεσμικών και εξωθεσμικών παραγόντων και την συνδρομή ακόμη και της ακροδεξιάς.

Ιδού η Ρόδος...

του Στάθη Κουβελάκη

Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές δεν είναι ακόμη γνωστό αν η ζωή της κυβέρνησης ΓΑΠ θα παραταθεί για μερικές ακόμη ώρες, μέρες ή κάποιες εβδομάδες. Αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι, όπως είχε ήδη διαφανεί από την 15^η Ιούνη και την πρώτη απόπειρα σχηματισμού «μεγάλης συμμαχίας» ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, η κυβέρνηση και γενικότερα η υπάρχουσα διάταξη του πολιτικού σκηνικού έχει καταρρεύσει.

Σε αντίθεση όμως με τη εντύπωση που δημιούργησαν οι καταιγιστικές εξελίξεις κορυφής του τελευταίου τετραήμερου, το καθοριστικό στοιχείο που πυροδότησε την συντελούμενη ανατροπή δεν είναι αυτή καθ’ αυτή η πρωτοβουλία για δημοψήφισμα αλλά η εξεγερσιακή κατάσταση στην οποία και συμβολικά πλέον βρίσκεται η χώρα μετά τα γεγονότα της 28^ης Οκτώβρη και στην οποία προσπάθησε να απαντήσει η σπασμωδική, όσο και μοιραία, κίνηση του ΓΑΠ.

Οι τελευταίες εξελίξεις μπορούν εξ’ άλλου να κατανοηθούν ως λογική κατάληξη των τάσεων που έχουν διαμορφωθεί από τον περασμένο Ιούνη, σε εκείνη την πρώτη κορύφωση της λαϊκής κινητοποίησης των πλατειών και τη συνεπακόλουθη πολιτική κρίση. 

Οι πλατείες μήτρα ραγδαίων πολιτικών εξελίξεων

του Ρούντι Ρινάλντι

Ο λαϊκός ξεσηκωμός που σημαδεύει την πολιτική και κοινωνική ζωή του τόπου, το τελευταίο 20ήμερο, με τη συνεχή και πυκνή παρουσία του λαού στους δρόμους και τις πλατείες (υπολογίστηκε ότι πάνω από 2 εκατομμύρια άτομα πήραν μέρος στις διαδηλώσεις μέχρι τις 10/6, αριθμός πολύ μεγαλύτερος αν προστεθούν και όσοι διαδήλωσαν στις 15/6) τροφοδότησε και τις ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις που ζήσαμε τις τελευταίες 3-4 μέρες. 

Πλέον, έχουμε και τη διά γυμνού οφθαλμού ορατή σύγκλιση δύο πολύ σημαντικών και καθοριστικών διαδικασιών: του κινήματος των πλατειών, ας το αποκαλέσουμε συμβατικά έτσι, και των εξελίξεων σε επίπεδο πολιτικού συστήματος και διακυβέρνησης. Η σύγκλιση ανάμεσα στις δύο αυτές διαδικασίες (ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις και μαζικό λαϊκό κίνημα) είχε αρχίσει να συντελείται έντονα από τον Φλεβάρη-Μάρτη και στις 15/6 έφθασε στο απόγειό της.