Καιρό τώρα η χώρα μοιάζει με πυριτιδαποθήκη όπου μια
σπίθα μπορεί να πυροδοτήσει κοινωνικές εκρήξεις με ανυπολόγιστες συνέπειες. Και πώς να μην είναι άλλωστε; Όταν «τρεις στους τέσσερις ανέργους είναι άνω των 30ετών». Όταν «1,5 εκατ. πολίτες ζουν σε νοικοκυριά όπου δεν εργάζεται κανείς». Όταν «το επίδομα ανεργίας είναι το πιο μικρό στην Ε.Ε.». Όταν «δεν υπάρχει συγκροτημένο θεσμικό πλαίσιο καταπολέμησης της ανεργίας παρά μόνο αποσπασματικές δράσεις εξαιρετικά αμφίβολης αποτελεσματικότητας».
Τα
παραπάνω δεν τα ισχυρίζεται κανένας αντιπολιτευόμενος «κινδυνολόγος». Τα ομολογεί ο πρόεδρος του ΟΑΕΔ Ηλίας
Κικίλιας σε «αναλυτικό non paper, που, όπως φαίνεται, στάλθηκε στους πολιτικούς
αρχηγούς πριν απ’ τη σύσκεψη στο Μαξίμου» όπως σημειώνει η «Ελευθεροτυπία» στο
κύριο άρθρο της με τίτλο «Πού πήγαν τα χρήματα;».
Όλα αυτά –που είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου- κάνουν απόλυτα φυσιολογικούς τους φόβους των ξένων και ντόπιων κυβερνώντων για μια κοινωνική ανάφλεξη που θα έχει τέτοια έκταση ώστε θα τους είναι δύσκολο –αν όχι αδύνατο- να ελέγξουν. Γι’ αυτό, άλλωστε, η προπαγάνδα περί σταθερής, αρραγούς και μακράς πνοής τρικομματικής κυβέρνησης σταδιακά δίνει τη θέση της σε δημοσιεύματα που μιλούν για «φόβους» κοινωνικών εκρήξεων. Φόβους που επαναλαμβάνονται από την πολιτική και πολιτειακή ηγεσία.
