Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μελλοθάνατοι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μελλοθάνατοι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

1/5/13

1η Μάη 1944: Στον τοίχο της Καισαριανής

prwtomagia3
του Νίκου Μπογιόπουλου 


Tο φιρμάνι των Γερμανών δημοσιεύτηκε στις 30 του Απρίλη:
«…Την 27.4.44 κομμουνιστικαί συμμορίαι παρά τους Μολάους κατόπιν μιας ενέδρας επιθέσεως εδολοφόνησαν ανάνδρως έναν Γερμανόν στρατηγόν και τρεις συνοδούς του (…) 

Σημείωμα που έγραψε ο  Κώστας Τσίρκας  ενώ μεταφερόταν για εκτέλεση στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του 1944
 
Ως αντίποινα θα εκτελεστούν: 1) Ο τυφεκισμός 200 κομμουνιστών την 1.5.1944. 2) Ο τυφεκισμός όλων των ανδρών τους οποίους θα συναντήσουν τα γερμανικά στρατεύματα επί της οδού Μολάων προς Σπάρτην…». 
Στη γλώσσα των κατακτητών (και των συνεργατών τους) «ανανδρία» ήταν ο ηρωικός αγώνας ενάντια στην Κατοχή.
Στη γλώσσα των ναζί (και των ντόπιων ομοϊδεατών και επιγόνων τους) «δολοφονία» ήταν η ένοπλη αναμέτρηση του λαού με τις ορδές του Χίτλερ.
*
Την επομένη, μέρα Δευτέρα, ξημέρωνε Πρωτομαγιά. Η Πρωτομαγιά του ’44. Το προσκλητήριο του θανάτου είχε ήδη γίνει από τα χαράματα, στο Χαϊδάρι. Κι από κει στο Σκοπευτήριο. Στην Καισαριανή.
Στη διαδρομή από το Χαϊδάρι στην Καισαριανή, οι μελλοθάνατοι αποτυπώνουν μερικές τελευταίες λέξεις στο χαρτί. Πετούν στο δρόμο τα στερνά τους σημειώματα. Όσα απ’ αυτά διασώθηκαν δημοσιεύτηκαν για πρώτη φορά το ’45 στην επιθεώρηση «Σήμερα».

26/11/12

Με τα μάτια δεμένα…


by kartesios

… η Ελλάδα περιμένει ν’ ακούσει το «πυρ». Η τελευταία της επιθυμία είναι να πάρει τη δόση των 31,5 δισ. 
Ίσως η επικεφαλής του εκτελεστικού αποσπάσματος τη λυπηθεί και της δώσει ένα 100άρι τσιγάρο. 
Μια δόση, δηλαδή, των 44 δισ. αν και η πιθανότητα αυτή δεν παίζει πια.  
(Το σκίτσο είναι από τον «Ισοβίτη» του Αρκά) 

Ούτως ή άλλως δε δίνεις ολόκληρο τσιγάρο στο μελλοθάνατο. 
Καλύτερα να τελειώνεις μαζί του μια ώρα αρχύτερα.

Ασχολείται αυτή η τρικομματοεκτρωματική κυβέρνηση, τα ελληνικά ΜΜΕ και σχεδόν όλοι μας, με το αν θα πάρουμε τη δόση. Αυτό από μόνο του δείχνει ότι ή δεν έχουμε καταλάβει πως το τέλος πλησιάζει ορμητικό ή ότι το έχουμε συνειδητοποιήσει μια χαρά κι απλώς λέμε στη Μέρκελ να μας αφήσει να δούμε μία ακόμη ανατολή του ήλιου πριν μας εκτελέσει.