Ζούμε σε μια περίοδο όπου καθημερινά καταρρέουν με δραματικό τρόπο όλες οι μέχρι τώρα βεβαιότητες.
Αυτά που χθες θεωρούνταν δεδομένα για εκατομμύρια ανθρώπους σήμερα δεν υπάρχουν πια.
Τα αλλεπάλληλα σοκ των κυβερνητικών μέτρων δεν αφήνουν τίποτα όρθιο.
Μόνιμη και σταθερή δουλειά, σύνταξη, κοινωνική ασφάλιση, υγεία, παιδεία, όλα κατακρεουργούνται στο βωμό και στο όνομα της σωτηρίας του καπιταλιστικού συστήματος.
Η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση που έχει ξεσπάσει με τη μορφή της κρίσης χρέους σε μια σειρά χώρες και με ιδιαίτερα έντονο τρόπο στην Ελλάδα απειλεί να συμπαρασύρει τα πάντα στο διάβα της.
Η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση που έχει ξεσπάσει με τη μορφή της κρίσης χρέους σε μια σειρά χώρες και με ιδιαίτερα έντονο τρόπο στην Ελλάδα απειλεί να συμπαρασύρει τα πάντα στο διάβα της.
Γι΄ αυτό Μέρκελ, Σαρκοζί και Ομπάμα σπεύδουν εναγωνίως να διασώσουν την ελληνική οικονομία, μια οικονομία που το μέγεθός της δεν ξεπερνά το 1% των οικονομικών μεγεθών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Γι΄ αυτό συζητούν ακόμα και τη διαγραφή έως και 60% του ελληνικού χρέους, όχι φυσικά γιατί υιοθετούν τα κεϋνσιανικού τύπου αιτήματα της Αριστεράς αλλά για να προστατεύσουν τα συνολικά συμφέροντα του συστήματος που εκπροσωπούν. Το ομολογούν ανοιχτά πλέον και οι ίδιοι ότι «είναι η χειρότερη κρίση που βιώνει ο καπιταλισμός, ίσως χειρότερη κι από αυτή του 1929-32».
