Φέτος όλη η Ελλάδα βλέπει ΕΡΤ

Σπάστε τους τα νεύρα! Βάλτε ΕΡΤ

Ας μετατρέψουμε την Ελλάδα σε ένα ανοιχτό σινεμά πολιτισμού και ενημέρωσης.

Υπάρχουν ορισμένες στιγμές στην σύγχρονη ελληνική ιστορία που το να ακούς στη διαπασών την τηλεόραση του γείτονα δεν σε ενοχλεί. Κάποιο σημαντικό γεγονός ή μια μεγάλη αθλητική διοργάνωση σε κρατά προσηλωμένο και όλοι οι τηλεοπτικοί και ραδιοφωνικοί δέκτες συντονίζονται.

Η ΕΡΤ μας έχει προσφέρει αρκετές τέτοιες στιγμές. 

Ήρθε λοιπόν ο καιρός να της το ανταποδώσουμε.

Ανάμεσα στις πολλές ιδέες που ακούστηκαν, ζυμώθηκαν και εξελίχθηκαν στις ανοιχτές συζητήσεις της “πρωτοβουλίας καλλιτεχνών-διανοουμένων για ελεύθερη ενημέρωση και ελεύθερο πολιτισμό” ήταν και η δημιουργία ενός δικτύου πολιτών που θα αναλάβουν τη δημόσια προβολή του σήματος της ΕΡΤ.

Η ιδέα είναι απλή και φροντίσαμε ήδη να την μεταφέρουμε στους εργαζόμενους της ΕΡΤ που απάντησαν με ενθουσιασμό. 

Σχετικά με την ΕΡΤ - Και τα μυαλά στα κάγκελα...

Κυκλοφορεί στο διαδίκτυο εμφυλιοπολεμικό σύνθημα που φώναζαν στο προαύλιο της ΕΡΤ μερικοί: «ΕΑΜ - ΕΛΑΣ - ΜΕΛΙΓΑΛΑΣ». Πραγματικά ασχέτως πεποιθήσεων και ιδεολογικών καταβολών δεν μπορούμε να σκεφτούμε τι σχέση έχει ο Μελιγαλάς με τα τεκταινόμενα στην ΕΡΤ! Ωστόσο αυτό που είναι ακόμα πιο αξιοπερίεργο είναι μερικές λογικές που διέπουν την δικαιολογημένη κατά τα άλλα απορία σχετικά με το σύνθημα. Μεταξύ των διαφόρων μηνυμάτων που αλιεύσαμε  είναι και το παρακάτω μήνυμα. Καμαρώστε λογική!

Βλέπετε, οι καταληψίες της ΕΡΤ δεν έκαναν τίποτε άλλο από το να φωνάζουν «ΕΑΜ-ΕΛΑΣ ΜΕΛΙΓΑΛΑΣ!».... Και επειδή κάποιοι διαφωνούν με το σύνθημα, βαφτίζουν την ΕΡΤ άντρο «κομμουνιστοσυμμοριτών» και τους παίρνει όλους τους καταληψίες μαζί και τους σηκώνει!


Μια απάντηση λοιπόν για τα... μυαλά στα κάγκελα.

του πάροικου

Όσοι τάχθηκαν και τάσσονται κατά του κλεισίματος της ΕΡΤ δεν υποστηρίζουν υποχρεωτικά συγκεκριμένα πρόσωπα, ούτε κόμματα, ούτε οργανώσεις πολλώ δε μάλλον εμφυλιοπολεμικά συνθήματα όπως αυτό που καταγγέλλει η παραπάνω παραπλανητική ερώτηση-αντισύνθημα. 

Μάλιστα μεταξύ όσων διαμαρτύρονται για το ξεχαρβάλωμα της ΕΡΤ  υπάρχουν και κάποιοι που έχουν ακόμα και προσωπικούς λόγους να θεωρούν εαυτούς αδικημένους από το κατά καιρούς κατεστημένο εντός της, αλλά αυτό που διακυβεύεται εδώ είναι κάτι πολύ σημαντικότερο: Κρίνεται εδώ ένα σιχαμένο πολιτικό παιχνίδι και ένα πολιτικό προσωπικό που αποφασίζει και διατάσσει ερήμην της κοινωνίας και του συντάγματος, κρίνεται ένα σύστημα που πλέον ακόμα και η τήρηση μιας προσχηματικής νομιμότητας του φαίνεται αφόρητη!

Καλό λοιπόν θα ήταν, μιλώντας εκτός κομματικών περιχαρακώσεων, να διευκρινίσουμε και να συνοψίσουμε:

Υποστηρίζουμε όχι μια συγκεκριμένη ΕΡΤ, αλλά μια ακόμα καλύτερη από αυτή που είχαμε, επαρκέστερη και πρωτοπόρα στα γράμματα, στον πολιτισμό και στην ενημέρωση, μια δημόσια ραδιοτηλεόραση, η οποία ασφαλώς θα βρίσκεται στον αντίποδα αυτού του κακέκτυπου της ιδιωτικής το οποίο ετοιμάζει η κυβέρνηση της συμφοράς. Φτάνει η δαιμονοποίηση και η ιδιωτικοποίηση του δημοσίου, αρκετά πια με το ξεπούλημα όσο-όσο των δημόσιων αγαθών στους αφέντες του συστήματος!

Υποστηρίζουμε ότι η ελληνική κοινωνία δεν μπορεί να αντέξει άλλη επίδειξη αυταρχισμού, από το καραφασισταριό που κυβερνάει τον τόπο τα τελευταία χρόνια.

Υποστηρίζουμε ότι δεν μπορεί να αντέξει η οικονομία και τα ασφαλιστικά ταμεία, ούτε καν η κοινή λογική, άλλους 1500 ή 2000 ή 3000 απολυμένους (για αρχή, διότι ακολουθούν και πολλοί ακόμα από άλλους οργανισμούς) και ότι κάτι τέτοιο θα επιβαρύνει ακόμα περισσότερο, τον μέσο συνταξιούχο, τον μέλλοντα συνταξιούχο, τον μέσο μισθωτό, τον αυτοαπασχολούμενο και γενικά τον μέσο πολίτη, καθότι θα έχει επίπτωση και στον ίδιωτικό τομέα μέσω της περαιτέρω μείωσης της κατανάλωσης και της επιτάχυνσης της περιστροφής της οικονομίας μέσα στον φαύλο κύκλο όπου αυτή κινείται ήδη τα τελευταία χρόνια.

Υποστηρίζουμε ότι την τέχνη και τον πολιτισμό είναι υποχρεωμένο να τα στηρίζει το κράτος, απλούστατα διότι η τέχνη κι ο πολιτισμός δεν είναι σώνει και καλά κερδοφόρα μπίζνα για να ενδιαφέρει τους ιδιώτες κερδοσκόπους. Φτάνουν πια οι μαλακίες περί ανταποδοτικότητας και ιδιωτικο-οικονομικών κριτηρίων σε όλα!

Υποστηρίζουμε ότι μετά τη δημόσια ραδιοτηλεόραση, τα λιμάνια, τα μεταλλεία, την υγεία και τα λοιπά -κερδοφόρα και μη- δημόσια αγαθά, ήρθε η ώρα του ξεχαρβαλώματος και ξεπουλήματος και των τελευταίων εστιών πολιτισμού και παιδείας, (ήδη τα αποτελέσματα της εκχώρησης στα ιδιωτικά ΜΜΕ τα διαπιστώνουμε εδώ και χρόνια στον λαμπρό μας πολιτισμό των ριάλιτι σόους, των πρωινών και λοιπών καφέδων, των ατελείωτων εκπομπών μαγειρικής, της σάχλας των προβαλλόμενων σίριαλ και του εμετικού σταρ-σύστεμ!) και ότι τουλάχιστον την έσχατη στιγμή είναι προτιμότερο να ξανασκεφτούμε τι σκατά κοινωνία και πολιτισμό θέλουμε ακριβώς.

Υποστηρίζουμε ότι είναι καιρός να βγάλουμε τον φερετζέ από τη κοινοβουλευτική δικτατορία των παχύδερμων, και αντί να την ενθαρρύνουμε χειροκροτώντας ή έστω ανεχόμενοι τις αυθαιρεσίες της, καλύτερα να την αφοπλίσουμε όσο ακόμα υπάρχουν μερικά πράγματα όρθια.

Υποστηρίζουμε, ότι η απόφαση του κλεισίματος της ΕΡΤ, δεν πάρθηκε για λόγους δημοσίου συμφέροντος αλλά ήταν ένα προκλητικό δώρο στον συστημικό λόγο και στους ιδιώτες καναλάρχες δηλαδή στους κρατικοδίαιτους μπίζνεσμεν που πάντα πλιατσικολογούσαν στην περιουσία του ελληνικού λαού, μιλώντας ασφαλώς για «εξυγίανση»! (αλήθεια τι άλλο περιμένατε να πούνε; «δώστε μας για ένα κομμάτι ψωμί το δημόσιο πλούτο και τις ραδιοσυχνότητες»;). Υποστηρίζουμε λοιπόν ότι δεν θα αντέξουμε άλλη υποκρισία από αυτούς που τα έφαγαν στην ΕΡΤ και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, τον οποίον και καταχρέωσαν οι ίδιοι με τους άχρηστους διορισμούς, την κλοπή κονδυλίων, τις ζημιογόνες επενδύσεις σε τοξικά προϊόντα, την καταλήστευση αποθεματικών, τις μίζες κ.λπ. δηλαδή με το μεγάλο φαγοπότι τους και που τώρα έχουν το απύθμενο θράσος να παρουσιάζονται και ως εξυγιαντές του!

Υποστηρίζουμε ότι περιφέρουν και μάλιστα επιδεικνύουν ακριβώς προς εκφοβισμό τα λείψανα της δημοκρατίας (προ πολλού πεθαμένης) προσβάλλοντας ακόμα και την πιο συντηρητική αντίληψη γύρω από την ταλαίπωρη αυτή έννοια και μετρώντας προκλητικά τα όρια ανοχής της κοινωνίας στον ολοκληρωτισμό. Υποστηρίζουμε ότι είναι ώρα να τους σταματήσουμε πριν είναι πολύ αργά.

Αυτά και άλλα πολλά υποστηρίζουμε, αν και το ποιοι είμαστε «εμείς» που τα υποστηρίζουμε είναι μεγάλη κουβέντα... Μπορούμε πάντως να ισχυριστούμε βασίμως ότι η συντριπτική κοινωνική πλειοψηφία έχει καταλάβει πια τη διαστρέβλωση της αλήθειας και της λογικής και υποστηρίζει αρκετές από τις παραπάνω θέσεις. Το απέδειξε με τις αντιδράσεις της που είναι και η μόνη  αιτία (όπως παραδέχτηκαν δημόσια και κάποιοι πολιτικοί) του πανικού της συγκυβερνώσας κουστωδίας που τώρα προσπαθεί μάταια να βρει εύσχημο τρόπο σερβιρίσματος της νέας πολιτκής και πολιτιστικής χωματερής που ετοιμάζει, τηρώντας τις δεσμεύσεις της απέναντι στους εγχώριους και τους ξένους εντολείς της.

Μάλιστα κάποιοι τρελοί από μας (ελάχιστοι αυτοί, είναι αλήθεια) υποστηρίζουν ότι το ζήτημα δεν είναι καν αν η σχετιζόμενη με την ΕΡΤ απόφαση είναι σωστή ή λάθος.

Κάποιοι από μας επαναλαμβάνουν ότι το σωστό ή το λάθος κρίνονται πάντα εκ των υστέρων! Και ότι την ώρα που λαμβάνεται μια απόφαση, το πραγματικό ζήτημα είναι ποιος την παίρνει! Την παίρνει μια κοινωνική πλειοψηφία που έχει πραγματικά το κοινωνικό, οικονομικό, πολιτικό και έννομο συμφέρον και τη νομιμοποίηση να το κάνει, ή κάποιες ύαινες που ισχυρίζονται ότι έχουν τέτοια νομιμοποίηση επειδή με αισχρά ψέματα έκλεψαν τις ψήφους του εκλογικού σώματος, όπως άλλωστε γίνεται σχεδόν πάντα;

Οι συγκυβερνώντες έχουν συγκροτήσει μια επικίνδυνη συμμορία. Ανάμεσά τους υπάρχουν τέτοια κουμάσια, που σε ένα ευνομούμενο κράτος θα είχαν ήδη συλληφθεί (και μόνο για το ότι δεν εκτέλεσαν προσωρινή διαταγή του ΣτΕ, αφήστε όλα τα άλλα!). Αυτή την ώρα θα ήταν μέσα, άρα εκ των πραγμάτων θα είχαμε άλλη κυβέρνηση! Αν βρίσκονται ακόμα εκτός στενής, είναι χάρη στο νομικό όνειδος, το ευρύτερα γνωστό ως «νόμος περί ευθύνης υπουργών».

«Πολιτισμός» με τη βαθύτερη έννοια

Σκέψεις παράπλευρες με αφορμή τη Λαμπηδόνα  
«Πολιτισμός» με τη βαθύτερη έννοια

της Χριστίνας Τσαμουρά

«Όπως στη ρωμαϊκή εποχή έτσι και σήμερα η συμμετοχή στη res publica είναι κατά κανόνα ζήτημα συμπόρευσης και οι χώροι για μια τέτοια δημόσια ζωή –όπως και η πόλη– βρίσκονται σε παρακμή». [1] Ο δήμαρχος του Βύρωνα, Ν. Χαρδαλιάς, επιβεβαιώνοντας στο μέτρο που του αντιστοιχεί τη διαπίστωση του Σένετ, άφησε τους δημόσιους χώρους του Βύρωνα να παρακμάσουν έως σήψης, στερώντας τους τη δυνατότητα να λειτουργήσουν ως τέτοιοι. Και όταν βρέθηκαν κάτοικοι της γειτονιάς διαθέσιμοι και ικανοί να αντιστρέψουν έμπρακτα τη διαδικασία αποτελμάτωσης, τότε αποφάσισε να τους ιδιωτικοποιήσει.

Στα μέσα του Οκτώβρη του 2011 το Κοινωνικό-Πολιτιστικό Κέντρο Βύρωνα προχώρησε σε κατάληψη ενός κλειστού, παρατημένου κι εγκαταλελειμμένου δημοτικού αναψυκτηρίου που βρίσκεται στο Αλσάκι της Αγ. Τριάδας: τη «Λαμπηδόνα». Σπρώχτηκε στην πρακτική αυτή, προκειμένου να στεγάσει τις προγραμματισμένες εκδηλώσεις για ένα πλούσιο διήμερο Φεστιβάλ άνευ εισιτηρίου, καθώς στη γειτονιά δεν έχει μείνει ίχνος δημόσιου χώρου για τέτοιες ανάγκες. Είχε προηγηθεί, βεβαίως, άρνηση του Δήμου να παραχωρήσει το χώρο (αν και κλειστός) διά της τυπικής οδού και η δεύτερη μέρα του Φεστιβάλ βρισκόταν «στον αέρα» εξαιτίας της εξελισσόμενης φθινοπωρινής κακοκαιρίας.

«Χ.Α-friendly» καλλιτέχνες: Τα μαύρα πουκάμισα του πολιτισμού

της Αφροδίτης Πολίτη

Δεν πέσαμε από τα σύννεφα με τις φιλοχρυσαυγίτικες δηλώσεις του Notis στην Τατιάνα Στεφανίδου στο Star. Το κανάλι του Βαρδινογιάννη προβάλλει με ζήλο τη λαιφ-σταιλάτη πλευρά της Χ.Α., πότε με αφιερώματα στο τανγκό του Κασιδιάρη ή στο γάμο του Παναγιώταρου, και άλλα χαζοχαρούμενα ινφομέρσιαλ της φιλοναζιστικής κοινοβουλευτικής πλέον συμμορίας.

Το τηλεοπτικό πλάνο με τον νεο-λαϊκό τραγουδιστή ξαπλωμένο στον καναπέ με λευκό σορτς και μαύρα γυαλιά να αγορεύει κατά των «λαθρομεταναστών» που του βιάζουν την αισθητική όταν πουλάνε χαρτομάντιλα στα φανάρια, είναι από μόνο του η επιτομή του κιτς νεοπλουτίστικου θράσους.

Μπροστά σε μια ελαφρώς διαφωνούσα αλλά κατευχαριστημένη Στεφανίδου, ο κάποτε Νο1 σε πωλήσεις Σφακιανάκης δίνει μαθήματα πολιτικού συγκρητισμού. 
Ο καλλιτέχνης εγκρίνει και Χρυσή Αυγή και ολίγον από Τσίπρα, δηλώνει αναρχικός «με την κλασική έννοια», ενώ ταυτόχρονα πιστεύει ότι μετά το ’74 όλα πήγαν κατά διαόλου. 
Και χούντα και αναρχία και αθεΐα, και πογκρόμ.

Θύμα των περικοπών και η ΕΡΤ

του Πλανόδιου Αριστερού

Απολύσεις, περικοπές μισθών και ακύρωση των δυνατοτήτων για ποιοτική δημόσια τηλεόραση.

Ακάθεκτη η κυβέρνηση, συνεχίζει μέσα στο καλοκαίρι το εξοντωτικό για τους εργαζόμενους νομοθετικό μνημονιακό ισοπέδωμα. 

Σειρά για εξολόθρευση έχουν πάρει μια σειρά δημόσιοι οργανισμοί. Σε συνέντευξη Tύπου που έδωσαν οι συνδικαλιστές του συντονισμού σωματείων δημόσιων οργανισμών και φορέων, καταγγέλθηκε ότι με την ψήφιση του καινούριου μνημονιακού νομοσχεδίου, οι περισσότερες δημόσιες εταιρείες οδηγούνται στη συρρίκνωση και στο ξεπούλημα. 

Οργανισμοί όπως ο Οργανισμός Σχολικών Κτιρίων, το ΙΓΜΕ, ο ΕΟΜΜΕΧ, το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, η ΕΡΤ έχουν να αντιμετωπίσουν καταστάσεις που θυμίζουν μεσαίωνα. Απολύσεις, μετατάξεις και καινούριους εργασιακούς θεσμούς, όπως η εφεδρεία.

Το νομοσχέδιο που ψηφίστηκε την Πέμπτη, δίνει τη δυνατότητα σε έναν μόνο αρμόδιο υπουργό να χειρίζεται και να επεξεργάζεται τα θέματα που αφορούν και την επιβίωση της κάθε δημόσιας επιχείρησης, χωρίς να λογοδοτεί σε κανέναν.

Γ. ΧΟΥΡΜΟΥΖΙΑΔΗΣ: «Μήτρα του πολιτισμού είναι η κοινότητα»!

Συνέντευξη στον Πέτρο Παπακωνσταντίνου

  «Γεννήθηκα στη Θεσσαλονίκη και θα ήθελα να πεθάνω στην Κεντρική Ασία, ακριβώς πάνω στο Δρόμο του Μεταξιού. Άρχισα να γράφω από οκτώ χρονώ. Στην αρχή έγραφα κρυφά, προσευχές και βωμολοχίες. Ύστερα εκθέσεις ιδεών, ποιήματα. Αποπειράθηκα να γράψω κι ένα μυθιστόρημα: "Το κορίτσι με τα γκρίζα μαλλιά". Από τότε δε σταμάτησα να γράφω παντού και τα πάντα. Διηγήματα, θεατρικά μονόπρακτα, σενάρια, αρχαιολογικά άρθρα, βιβλιοκρισίες, διαλέξεις, δοκίμια, ευθυμογραφήματα, συστατικές επιστολές, εγκυκλοπαιδικά λήμματα, ανακοινώσεις για επιστημονικά συνέδρια, πολιτικές προκηρύξεις και πολιτικά άρθρα, επιφυλλίδες σε εφημερίδες, στίχους για λαϊκά τραγούδια, χαιρετισμούς για πολιτικές συγκεντρώσεις, ακόμα και για ένα γάμο στο Ασχαμπάτ, όπου με είχανε καλέσει, όταν επισκέφτηκα το Τουρκμενιστάν.... Και σε έναν τοίχο, όταν ήμουνα πρόσκοπος, έγραψα με μεγάλα κόκκινα γράμματα "Σ΄ αγαπώ". Κι όσο περνάει ο καιρός γράφω ασταμάτητα, γιατί εκείνο που θέλω να γράψω δεν το έγραψα ακόμα! Κι όταν πια δεν έχω τι άλλο να γράψω, θα πάρω το Δρόμο του Μεταξιού»!

Μ’αυτά τα λόγια περιέγραφε τη βιωματική σχέση του με το γραπτό λόγο o καθηγητής του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης, Γιώργος Χ. Χουρμουζιάδης. Η συνέντευξη αυτή είναι άλλη μια άσκηση γραπού λόγου από μια πολυεδρική προσωπικότητα, που συνδυάζει τις ανησυχίες του διακεκριμένου αρχαιολόγου, του στρατευμένου αγωνιστή (και πρώην βουλευτή) στο χώρο του ΚΚΕ και του σκεπτόμενου πολίτη, που αγωνιά για την κοινωνική αποδόμηση στην εποχή της τρόικας και του μνημονίου. Εκ των προσωπικοτήτων που πήραν την πρωτοβουλία για τη συγκρότηση του «Αριστερού Βήματος Διαλόγου και Κοινής Δράσης», ο Γιώργος Χουρμουζιάδης καταθέτει τους προβληματισμούς του για τα πιεστικά προβλήματα της πολιτικής συγκυρίας, αλλά και για τα βαθύτερα ερωτήματα, που αφορούν στη σχέση του ατομικού με το συλλογικό, της στράτευσης με την ανανέωση, της εξουσίας με τη χειραφέτηση.