Παίρνουμε θέση: Στην πλευρά του μαχητικού αγώνα
της Συνέλευσης έμμισθων,
άμισθων, «μπλοκάκηδων», «μαύρων», ανέργων και φοιτητών στα ΜΜΕ
H γενικευμένη και
συντριπτική επίθεση στην εργατική τάξη και την κοινωνία συνεχίζεται. Διαρκές
πετσόκομμα μισθών, νέα μέτρα προ των πυλών, που βαπτίζονται «στοχευμένα» για να
ξεπλύνουν την κοροϊδία του «δεν θα πάρουμε άλλα μέτρα», απελευθέρωση των
ομαδικών απολύσεων, προαναγγελία περαιτέρω καταλήστευσης των συντάξεων, νέοι
φόροι, μόνιμοι και προσωρινοί, συνεχής πίεση και εντατικοποίηση για να «σώσουμε
τον καπιταλισμό»: να δουλεύουμε (όσοι τυχεροί το κάνουν ακόμη) περισσότερο και
να πληρωνόμαστε λιγότερο.
Η ισοπέδωση και των τελευταίων κεκτημένων και η εντεινόμενη φτωχοποίηση οδηγούν ολοένα μεγαλύτερα κομμάτια της κοινωνίας στην εξαθλίωση και την ανέχεια, σπέρνουν τον θάνατο (σωματικό και ψυχικό), θέτοντας αμείλικτα το ερώτημα: ποιες ζωές τελικά μετράνε;
Η ισοπέδωση και των τελευταίων κεκτημένων και η εντεινόμενη φτωχοποίηση οδηγούν ολοένα μεγαλύτερα κομμάτια της κοινωνίας στην εξαθλίωση και την ανέχεια, σπέρνουν τον θάνατο (σωματικό και ψυχικό), θέτοντας αμείλικτα το ερώτημα: ποιες ζωές τελικά μετράνε;
Διανύουμε μια περίοδο όπου κυριαρχεί και επιβάλλεται μέσω της επίσημης κυβερνητικής πολιτικής το δόγμα της μηδενικής ανοχής, της τάξης και ασφάλειας, της νομιμότητας, της περίφημης πλέον «καταδίκης της βίας απ’ όπου κι αν προέρχεται», της λογικής των «δύο άκρων».
