Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα χειραγώγηση των κοινωνιών. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα χειραγώγηση των κοινωνιών. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

10/7/14

Η άλλη πλευρά της μπάλας

image002του Στέλιου Ελληνιάδη – «Δρόμος της Αριστεράς»
 
Μαζί με τις αλάνες που έγιναν πολυκατοικίες και γκαράζ χάθηκε και η αθωότητα στο ποδόσφαιρο. Σήμερα, το ποδόσφαιρο είναι μπίζνες. Και κάτι χειρότερο. Είναι μέρος του μηχανισμού χειραγώγησης της κοινωνίας, διάβρωσης των δημοκρατικών θεσμών και στήριξης του πολιτικού συστήματος στην πιο εκφυλισμένη του μορφή. Χρησιμοποιείται, δια του αποπροσανατολισμού και της βίας, σαν φυτώριο ιδεολογίας και αναπαραγωγής των πιο αντιδραστικών κοινωνικών τάσεων, αντιλήψεων και συμπεριφορών. Γιατί το ποδόσφαιρο αλώθηκε από την νεοπαγή κάστα των νεόπλουτων, τωναρπαχτικών που λυμαίνονται τον τόπο και οδήγησαν την Ελλάδα άμεσα και έμμεσα στη χρεοκοπία και την ταπείνωση. Των νεόπλουτων που αποκτούν ή αυξάνουν τη δύναμή τους  μέσα από το ποδόσφαιρο αντλώντας το κύρος τους όχι από κάποια αστική παράδοση, κοσμοπολίτικη κουλτούρα ή καθαρό φίλαθλο πνεύμα, αλλά από την ισχύ που επαυξάνεται με τον έλεγχο των οπαδών και την αξιοποίηση του συμβολισμού που έχει η κάθε ομάδα. Και μ” αυτή την ομάδα κρούσης προωθούν τα συμφέροντά τους, σε σύγκρουση με τους ανταγωνιστές τους και σε βάρος της  κοινωνίας, του αθλήματος και του πολιτεύματος.

3/2/12

Αντίσταση στους δαίμονες της απελπισίας, της απόγνωσης και της αδράνειας

του Κωνσταντίνου Τσουκαλά
 
Ας αρχίσω με μια παραδοχή. Η κρίση δεν αναφέρεται μόνο στην εξέλιξη των οικονομικών μεγεθών και των θεσμών. Είναι επίσης κρίση νοημάτων, σημασιών, αξιών και συνειδήσεων.
 

Αναγκαζόμαστε λοιπόν να θέσουμε και πάλι τα θεμελιώδη ερωτήματα. Θα πρέπει να σκεφτούμε από την αρχή τι "είναι" η δημοκρατία, τι "είναι" η Πολιτεία, τι "είναι" το γενικό συμφέρον, τι σημαίνει λαός, τι είναι η λαϊκή κυριαρχία. Το θεμελιώδες ζήτημα τι, πώς και με ποιες διαδικασίες μπορεί να αλλάξει ο κόσμος και ποια είναι τα περιθώρια των πολιτικών αποφάσεων και παρεμβάσεων δεν μπορεί να απαντηθεί με τους όρους που γνωρίζαμε.
 
Έτσι, θα επικεντρώσω την παρέμβασή μου στις μεταλλαγές της πρόσληψης του πολιτικού. Πράγματι, αυτό που θεωρούσαμε πολιτικό υποσύστημα εμφανίζεται μεταλλαγμένο. Η ιδέα της δημοκρατίας ως αυτονόητης πολιτειακής αυταξίας και ως ανυπέρβλητης οργανωτικής μορφής δεν μπορεί να λειτουργήσει πια. 
Ο λαός δεν φαίνεται πια να αποφασίζει για το μέλλον του, δεν είναι κυρίαρχος.