Ο... Σαρκοζί 'έκαψε' τον Γιώργο!

του Γιώργου Δελαστίκ

Πολιτικός σάλος έχει δικαιολογημένα προκληθεί από την προβολή στην εκπομπή του Λάκη Λαζόπουλου ενός από τα κομμένα τμήματα ντοκιμαντέρ για τον Ντομινίκ Στρος - Καν, τον σοσιαλιστή πρόεδρο του ΔΝΤ, όπου αυτός αναφέρει επί λέξει: «Δουλέψαμε επί μήνες πριν (σ.σ. για την επίτευξη συμφωνίας πάνω στους όρους του Μνημονίου) με τις ελληνικές αρχές και το κάναμε υπόγεια. Γιατί αυτό; Γιατί οι ελληνικές αρχές επιθυμούσαν την παρέμβαση του ΔΝΤ, αν και ο Παπανδρέου για πολιτικούς λόγους δεν το έλεγε στον λαό. Αλλά από την αρχή με είχε πάρει πολλές φορές τηλέφωνο. Με είχαν πάρει τηλέφωνο Νοέμβριο - Δεκέμβριο του 2009 λέγοντάς μου ότι χρειάζονται βοήθεια».

Ο "πτωχευμένος" με τον κερδοσκόπο! Συνάντηση Παπανδρέου - Σόρος!

Τι δουλειά έχει η αλεπού στο παζάρι;

Την ώρα που δύο διεθνή έντυπα, ο Economist και το Der Spiegel, ανακινούν το θέμα της βέβαιης αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους, ο Πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου είχε το μεσημέρι της Δευτέρας συνάντηση με τον... George Soros! 

 Σύμφωνα με νεότερη πληροφόρηση στην εν λόγω συνάντηση συμμετείχε και ο Υπουργός Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου.

Του κουφού την πόρτα... σπάστε την

Του Θανάση Καρτερού

Επιτύχαμε έναν άθλο και γράφετε ιστορία, είπε μεταξύ άλλων στους βουλευτές του ο Γιώργος Παπανδρέου. Για να τονώσει το ηθικό τους, γιατί άρχισε να τους τρομάζει κι αυτούς του έρμους το αίμα των αθώων και των ίδιων τους των δεσμεύσεων στα χέρια τους. Και για να υπογραμμίσει πώς γράφεται η ιστορία και πώς επιτυγχάνεται ο άθλος δεν άφησε κανέναν να μιλήσει. Όταν είμαστε σε πόλεμο -κι αυτό επίσης δικό του είναι- τότε πυροβολούμε, δεν μιλάμε... If it is to shoot, shoot, don't talk, που έλεγε κι ο Ίστγουντ σε ένα σπαγγέτι γουέστερν.

ΤΟ ΑΥΤΙΣΤΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ: "Mήνυμα ελήφθη.... συνεχίζουμε τα ίδια!"

Ο πάροικος γράφει:

Τι κι αν η αποχή στις περιφερειακές εκλογές έφτασε το 53,25%, τι κι αν μαζί με το 11,67% των λευκών και άκυρων προκύπτει ένα πρωτοφανές ποσοστό 64,67% του εκλογικού σώματος που κραυγάζει κατά του υπάρχοντος πολιτικού συστήματος! Πολιτικό και δημοσιογραφικό κατεστημένο το χαβά τους!

Παπανδρέου

Ο θλιβερός πρωθυπουργός της χώρας "διάβασε" αυτό το ηχηρό μήνυμα ως κοινωνική συναίνεση!: “Οι πολίτες ζήτησαν με την ψήφο τους να συνεχίσουμε την πορεία μας”. 

Ακόμα και σε βαριές περιπτώσεις αυτισμού πιθανόν να είχαμε πιο εύστοχες ερμηνείες! Ο μαθηματικός εγκέφαλος  του κ. Παπανδρέου ερμηνεύει τις 1.884.310 ψήφους της περιφερειακής επιρροής του ΠΑΣΟΚ (ή  άλλως το μισό του 35% των πολιτών που ψήφισαν τη δεύτερη Κυριακή στις περιφερειακές εκλογές) ως πλειοψηφικό συναινετικό ρεύμα! 

 

Στη συνέχεια δε, αυτός ο ακάματος δουλευτής, ο πιο φιλότιμος υπάλληλος του τραπεζοκεντρικού πολιτικοοικονομικού συστήματος, ο εκλεκτός της τρόικα, "ο άνθρωπός τους στην Ελλάδα" όπως οι ίδιοι τον αποκαλούν,  έσπευσε να καθησυχάσει τα αφεντικά του: “έχουμε μια καθαρή τριετία για να σώσουμε και να αλλάξουμε την Ελλάδα”. Με άλλα λόγια τους διαμηνύει: "ξέρω ότι σας ανησύχησα με εκείνες τις δηλώσεις περί πρόωρων βουλευτικών εκλογών, αλλά εγώ το είπα απλώς για να τρομάξω τα πρόβατα ώστε να γυρίσουν στο μαντρί, δεν το εννοούσα!". Ο κ. ΓΑΠ δηλαδή έπαιξε το χαρτί του εκλογικού εκβιασμού, και όταν είδε ότι δεν του βγήκε -τουλάχιστον στο εσωτερικό- θυμήθηκε ότι  η.. πολιτική σταθερότητα είναι αναγκαία “για να στεφθεί με επιτυχία η προσπάθεια να σταθεί η Ελλάδα στα πόδια της και να απαλλαγεί από κάθε επιτήρηση”. Μας λέει δηλαδή, ότι για να απαλλαγεί η Ελλάδα από την επιτήρηση, πρέπει να παραμείνει στην επιτήρηση έστω και χωρίς την συγκατάθεση της ελληνικής κοινωνίας!

Σαμαράς

Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης έσπευσε αμέσως σαν καλός μαθητής να "υποταχθεί" στη λαϊκή βούληση: "Εμείς το μήνυμα το πήραμε" δήλωσε. Ποιό ήταν το μήνυμα που πήρε;

 Ήταν ότι η δυσαρέσκεια του κόσμου αφορά απλώς την πολιτική της κυβέρνησης διότι κατά τα άλλα "η ΝΔ βγαίνει ανανεωμένη, δυνατή και υπεύθυνη"! Η ερμηνεία της κάλπης για έναν πολιτικό του αναστήματος και της πνευματικής διαύγειας του κ. Σαμαρά είναι πάντα απλή και είναι η σύγκριση με το άλλο κόμμα εξουσίας ή με το προηγούμενο ναδίρ της παράταξής του. Όταν δηλαδή η ψαλίδα κλείνει ή δεν βρίσκεται το κόμμα του στον πάτο, τότε όλα καλά! Το ότι η επιρροή της ΝΔ μεταφράζεται σε μόνο 1.774.778 ψήφους, δηλαδή 23% λιγότερες από εκείνες της πανωλεθρίας των βουλευτικών εκλογών του 2009, δεν του λέει τίποτα!  

Το μόνο που επιθυμεί ο κ. Σαμαράς είναι να πάρει εκείνος τη θέση του κλειδοκράτορα της ελληνικής πολιτικής αθλιότητας και να διαμηνύσει στο ντόπιο και διεθνές χρηματοπιστωτικό κατεστημένο ότι η χώρα θα μπορούσε να εξυπηρετήσει καλύτερα τα συμφέροντά τους με αυτόν στο τιμόνι. Το "να βγούμε μια ώρα αρχύτερα από την επιτήρηση" σημαίνει απλώς "να εισπράξουν οι δανειστές μας μια ώρα αρχύτερα τα λεφτά του ελληνικού δημοσίου". Το αν όντως αυτά τα λεφτά τα χρωστάει ο ελληνικός λαός ή όχι, καθώς και το πώς θα καταφέρει να τα πληρώσει δεν έχει για αυτόν και το κόμμα του καμιά σημασία. 

Καρατζαφέρης

Ο πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ. φοβάται φυσικά το λαό περισσότερο από όλους. Αυτό που τον ώθησε πριν καλά-καλά κλείσουν οι κάλπες να νουθετήσει τους συναδέλφους του καλώντας τους να σοβαρευτούν, είναι τόσο το ένστικτο της αυτο-συντήρησης όσο και ο πρόδηλος οπορτουνισμός του. 

Ο κ. Καρατζαφέρης ανησυχεί διότι βλέπει ότι ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού που η δεξιά και το κέντρο θεωρούσαν δεδομένους εκλογικούς πελάτες τους, τους γύρισε απότομα την πλάτη. Επίσης ανησυχεί διότι γνωρίζει ότι το επερχόμενο δεύτερο κύμα της λαίλαπας μέτρων που δεσμεύτηκε να πάρει η προδοτική κυβέρνηση Παπανδρέου με την συνενοχή -προφανώς δε και με την ευγνωμοσύνη- της δεξιάς, πρόκειται να συναντήσει λυσσαλέα αντίσταση τους επόμενους μήνες από μέρους της κοινωνίας, κάτι που μπορεί κάλλιστα να μετουσιωθεί σε ουσιαστική αμφισβήτηση του πολιτικού σκηνικού.

Αυτό δεν εμποδίζει την ασυγκράτητη ματαιοδοξία του προέδρου του ΛΑ.Ο.Σ. από το να βλέπει έστω βραχυπρόθεσμα μια χρυσή ευκαιρία αναρρίχησης του σε κάποιο κυβερνητικό αξίωμα, στα πλαίσια μιας οικουμενικής κυβέρνησης ή μιας κυβέρνησης συνεργασίας των συντηρητικών δυνάμεων. Πολύ σωστά προβλέπει ότι η σκληρότητα των αντιλαϊκών μέτρων που πάρθηκαν και θα παρθούν στη συνέχεια, θα απαιτήσει μια σταυροφορία της κεντρο-δεξιάς, έστω και με μοναδικό σκοπό να κερδηθεί πολύτιμος για τους πολιτικούς και οικονομικούς ελίτ χρόνος. Σε μια τέτοια σταυροφορία λαϊκίστικες ψευτο-πατριωτικές παντιέρες με εμβλήματα όπως του ΛΑ.Ο.Σ. θα μπορούσαν να ανεμίζουν σε περίοπτη θέση.

Η Αριστερά

Η κυρία Παπαρήγα πάσχει από χρόνια πολιτική βαρηκοΐα. Αυτή η πάθηση την εμποδίζει εδώ και χρόνια να ακούσει τη δυσαρέσκεια της κοινωνίας για το κοινοβουλευτικό κατεστημένο του οποίου έχει γίνει μέρος, και τη δυσπιστία της ίδιας της εργατικής τάξης  απέναντι στις εμμονές, τις αγκυλώσεις, τις πρακτικές και την ξύλινη ρητορεία του ΚΚΕ. Η ίδια πάθηση την εμποδίζει και τώρα να ακούσει όσους εύλογα παρατηρούν ότι αν ο κόσμος της εργασίας εμπιστευόταν το κόμμα της, τότε αυτή θα ήταν η καταλληλότερη στιγμή να εκφράσει πλειοψηφικά την εμπιστοσύνη του. Είναι αλήθεια ότι το ΚΚΕ ενισχύθηκε στις πρόσφατες εκλογές, αλλά τα ποσοστά που παίρνει σε σχέση με τα ποσοστά του κόμματος της αποχής-λευκού-άκυρου είναι ενδεικτικά των ορίων της δυναμικής του. 

Αντί λοιπόν η κ. Παπαρήγα να επανεξετάσει μαζί με τους συντρόφους της τι επιτέλους φταίει και το ΚΚΕ παρά την φανερή πλέον χρεοκοπία του φιλελευθερισμού δεν μπορεί να καρπωθεί  πολιτικά ένα πιο ευμέγεθες  μερίδιο της γενικευμένης αγανάκτησης και οργής, τάσσεται και πάλι κατά της αποχής χωρίς να προβληματιστεί έστω και ελάχιστα για το αν το νόημά της αφορά και το δικό της κόμμα. Ούτε που της περνάει από το μυαλό ότι αυτή και το κόμμα της έχουν σοβαρό μερίδιο ευθύνης για την απογοήτευση του εργατικού κόσμου και των λαϊκών στρωμάτων που η ίδια ισχυρίζεται ότι εκφράζει και υπερασπίζεται. Στην ουσία πρόκειται για μια βαθειά περιφρόνηση στην μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού που τολμάει να εκφράσει άλλη άποψη για ολόκληρη την κομματοκρατούμενη πολιτική σκηνή της οποίας κομπάρσοι είναι εδώ και χρόνια η ίδια και το κόμμα της.

Η βαρηκοΐα της την εμποδίζει να ακούει το γύρισμα των σελίδων της πολιτικής ιστορίας κι έτσι μάλλον μένει ακόμα με την εντύπωση πως η καρδιά της επανάστασης χτυπάει κάπου μεταξύ μαυσωλείου του Λένιν και Κρεμλίνου, δηλαδή στη νεκρόπολη του φερώνυμου τείχους.  

Και επειδή για αυτήν (όπως και για τους περισσότερους) "ενεργή συμμετοχή" σημαίνει μόνο πορεία, απεργία και διαδήλωση, θεωρεί (όπως προκύπτει και από σχετική της δήλωση)ότι απάντηση στην Τρόικα δεν αποτελεί η στάση του 65% του εκλογικού σώματος στις πρόσφατες εκλογές αλλά μόνο το σχετικό συλλαλητήριο του ΚΚΕ στο Σύνταγμα! Θεωρεί δηλαδή ότι η Τρόικα δεν απασχολείται με τη εκκωφαντική αποδοκιμασία της απόλυτης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού η οποία προκύπτει από τα πρόσφατα εκλογικά αποτελέσματα, δηλαδή εκατομμυρίων Ελλήνων, αλλά τρέμει μερικές χιλιάδες κομμουνιστών που κρατάνε πανό και φωνάζουν συνθήματα!  Πολύ καλά κάνουν βέβαια οι διοργανωτές των συλλαλητηρίων και οι διαδηλωτές όλων των -δυστυχώς μη συνεργαζόμενων- αριστερών οργανώσεων που υψώνουν τη φωνή τους στις πλατείες και στους δρόμους, αλλά το τι λαμβάνεται περισσότερο υπόψη από την εξουσία, φαίνεται από την άμεση αντίδραση του  ΔΝΤ με την αγωνιώδη δήλωση Στρος Καν. Ο επικεφαλής του περιβόητου οργανισμού έσπευσε να προλάβει οιαδήποτε αντίθετη ανάγνωση των αποτελεσμάτων από τις αγορές και από άπαντα ενδιαφερόμενο, επαναλαμβάνοντας το...  ανέκδοτο Παπανδρέου περί "ψήφου εμπιστοσύνης" στην κυβέρνηση.

Ο κ. Τσίπρας βρίσκεται -κατά δήλωση- λίγο πιο κοντά στην πραγματικότητα, όχι τόσο όταν επαναλαμβάνει και αυτός το αυτονόητο, δηλαδή πως  «όσοι επέλεξαν να απέχουν έστειλαν ένα σαφές μήνυμα διαμαρτυρίας», μήνυμα που προφανώς λόγω πολιτικού στραβισμού ο ίδιος το βλέπει "στρεβλό", αλλά όταν διαπιστώνει ότι «οι δυο φθαρμένες πολιτικές δυνάμεις που διαδέχτηκαν η μια την άλλη μετά τη μεταπολίτευση κερδίζουν δήμους και περιφέρειες μόνο και μόνο επειδή οι δυνάμεις της αριστεράς παρουσιάζονται κατακερματισμένες». Τα προβλήματα ωστόσο αυτής της διατύπωσης είναι τρία: 

Πρώτον, το ζήτημα όχι μόνον της αριστεράς αλλά σχεδόν του συνόλου των πολιτικών είναι ότι απασχολούνται περισσότερο με το πώς "εμφανίζεται" κάτι στην πολιτική σκηνή και όχι με το τι είναι στην ουσία. Άραγε τι νόημα θα είχε το να "εμφανίζεται" αλλιώς η αριστερά αφού είναι όντως κατακερματισμένη, και άλλωστε πώς θα κατάφερνε κάτι τέτοιο;

Δεύτερον, δεν αναφέρεται ούτε στην πρόσφατη ούτε στη διαρκή αποτυχία του Συνασπισμού και του ΣΥΡΙΖΑ να συσπειρώσουν έστω ολόκληρο το τμήμα της ανανεωτικής εκσυγχρονιστικής αριστεράς, ούτε φαίνεται να αντιλαμβάνεται τους λόγους αυτής της αποτυχίας.  Ο κ. Τσίπρας και οι σύντροφοί του θεωρούν π.χ. ότι μπορούν να βρίσκονται  -σύμφωνα με τις επίσημες θέσεις τους- "σε αντιπαράθεση με τη νεοφιλελεύθερη αρχιτεκτονική της ΟΝΕ" χωρίς να τους απασχολεί το γεγονός ότι η ΟΝΕ δεν είναι θέσει αλλά φύσει νεοφιλελεύθερη, αλλιώς δεν θα είχε εξ αρχής αυτήν την αρχιτεκτονική! Αυτά προέβλεπαν και τα αρχικά σχέδια και η σχετική στατική μελέτη. Δεν πρόκειται για αρχιτεκτονική εσωτερικού χώρου που μπορείς να την αλλάζεις όποτε σου γουστάρει!  Επίσης η αντίληψή τους για την εν λόγω "αντιπαράθεση" είναι προβληματική καθώς δεν  μπορούν να φανταστούν μια Ελλάδα εκτός ευρώ, αλλιώς τι περιμένουν για να το πουν καθαρά και να το υποστηρίξουν δημόσια; Οι αντιφατικοί χρησμοί τους έχουν συχνά απροσδιόριστη πολιτική στόχευση κι έτσι η ομελέτα πρέπει να περιμένει μέχρι να αποφασίσουν αν τα αυγά που θα σπάσουν θα προέλθουν από το αριστερό ή από το δεξιό καλάθι.

Τρίτον και σπουδαιότερον,  δεν κάνει καμιά συγκεκριμένη νύξη περί θεσμών, ούτε μιλάει  για τις ευθύνες του κόμματός του, της ευρύτερης αριστεράς και ολόκληρου του πολιτικού κόσμου για την απουσία ενός σοβαρού σχετικού διαλόγου.

Παρότι αυτό το τελευταίο είναι πρόβλημα που θα έπρεπε ειδικά τώρα να απασχολεί το σύνολο του πολιτικού κόσμου και τη σιωπηλή μας διανόηση, πράγμα που δυστυχώς δεν συμβαίνει, θα περίμενε κανείς να  σπεύσει να το θέσει τουλάχιστον η Αριστερά και μάλιστα μια "ριζοσπαστική", "ανανεωτική", "εκσυγχρονιστική" τοιαύτη.  Πόσο μάλλον εκείνη η μερίδα η φέρουσα τον φιλόδοξο τίτλο "αντισυστημική" η οποία θα έπρεπε να συζητάει συστηματικά και ανοιχτά για το αντι-σύστημά της! Ποιό είναι αυτό; Μήπως είναι η ευχή να αλλάξουν τα πρόσωπα και τα κόμματα και να εμφανιστούν νέα και καλύτερα στη θέση των παλιών; Συνιστά κάτι τέτοιο αλλαγή συστήματος;

Την ανανεωτική αριστερά υποτίθεται ότι εκπροσωπεί και το κόμμα του κ. Κουβέλη που, σύμφωνα με την επίσημη διακήρυξή αρχών τους, ανοίγουν πόλεμο στον νεοφιλελευθερισμό:  "Κα­θημερινή μας επιδίωξη η αντιπαλότητα στο νεοφιλελευθερισμό, η διεύρυνση της δη­μοκρατίας, [..], η δημοκρατική ολοκλήρωση [..]". Προφανώς κατά την αντίληψή τους  αυτός ο πόλεμος για να είναι πιο ενδιαφέρων χρειάζεται έναν πιο δυνατό αντίπαλο! Πώς αλλιώς να εξηγηθεί το ότι ζητάνε  συγχωνεύσεις ιδιωτικών τραπεζών: "Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ υπογραμμίζει ότι ο ελληνικός τραπεζικός κλάδος έχει ανάγκη συγχωνεύσεων ούτως ώστε να ανταποκριθεί αποτελεσματικά στις πιέσεις της οικονομικής κρίσης". Τώρα, το πώς η αντιπαλότητα στον νεοφιλελευθερισμό μεταφράζεται σε αίτημα για τον γιγαντισμό των ιδιωτικών τραπεζών, έστω των ελληνικών, μόνο ένας σύγχρονος σοσιαλδημοκράτης θα μπορούσε να το εξηγήσει. 

Όσο για την "διεύρυνση της δημοκρατίας" και την "δημοκρατική ολοκλήρωση", κάποιος πρέπει να ενημερώσει τον κ. Κουβέλη και το μεγαλύτερο μέρος του πολιτικού κατεστημένου που επιμένει να χρησιμοποιεί παρόμοιες πομφόλυγες, ότι απαραίτητος όρος για τη βελτίωση και την ολοκλήρωση ενός θεσμού, είναι εν πρώτοις η ίδια η ύπαρξη του θεσμού αυτού! Επίσης να τον ενημερώσει ότι ο αστικός καθωσπρεπισμός του άρτια δομημένου πλην βαρετού και κατά βάση συντηρητικού λόγου του, ουδεμία ανατάραξη προξενεί στα λιμνάζοντα ύδατα του πολιτικού κατεστημένου, στα... "βρωμερά νερά των αγκυροβολίων" όπως θα έλεγε ο Εμπειρίκος.

«Ο... άνθρωπός μας» (ο Παπανδρέου)

του ΘΑΝΑΣΗ ΜΠΑΡΤΣΩΚΑ

Με αυτό τον κυνικό τρόπο οι “Financial Times” (γερμανική έκδοση) ομολογούσαν ότι «ο κ. Παπανδρέου είναι ο δικός μας άνθρωπος στην Αθήνα». Η «έγκριτη» αυτή εφημερίδα απλά αποτελεί τον κατεξοχήν εκφραστή του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου που εδρεύει στο city του Λονδίνου.

Όσο λοιπόν κι αν προσπαθούν οι κυβερνητικοί υπάλληλοι του δελτίου των «8», που σε μεγάλο βαθμό ευθύνονται για την κατάσταση στη χώρα με δεδομένο ότι αυτοί ήξεραν και υποστήριζαν επί χρόνια πολιτικές που διευκόλυναν τη δήθεν κερδοφορία και ευνόησαν στη δημιουργία ενός παρασιτικού, ιδιωτικού, στην ουσία κυβερνητικού τομέα, να πείσουν ότι για την κρίση φταίνε οι εργαζόμενοι και ιδιαίτερα ο δημόσιος τομέας, η πραγματικότητα είναι πλέον αναντίρρητη.

Πρόσφατα ο Paul Krugman, διαπρεπής νομπελίστας οικονομολόγος, ομολόγησε ότι ένας από τους κύριους παράγοντες της σημερινής κρίσης είναι η διεύρυνση των ανισοτήτων.

Διεύρυνση των ανισοτήτων λοιπόν επιδιώκει ο κ. Παπανδρέου και η κυβέρνησή του με τις σκανδαλώδεις πολιτικές ευνόησης των τραπεζών, των επιχειρηματικών ομίλων που επιβουλεύονται την ενέργεια και ό,τι έχει δημιουργήσει η παραγωγική εργασία μέχρι σήμερα στη χώρα μας. Ταυτόχρονα προχωρεί στη μείωση μισθών, συντάξεων και οδηγεί την ανεργία σε ύψη ρεκόρ.

Ο ….δικός τους λοιπόν άνθρωπος ακολουθεί τον τέταρτο δρόμο που είναι η εξυπηρέτηση με θρησκευτική ευλάβεια των επιδιώξεων του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου.
Άρα το πρόβλημα για τους «δικούς μας ανθρώπους» είναι η εντελώς αντίθετη πορεία: Υπεράσπιση κάθε τι κοινωνικού. Διατήρηση της αγοραστικής δύναμης. Αύξηση του κοινωνικού κράτους και κυρίως παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας.

Οι δικοί μας άνθρωποι τον Σεπτέμβρη και ιδιαίτερα στις αυτοδιοικητικές εκλογές του Νοέμβρη πρέπει να προχωρήσουν με βάση τη λαϊκή ρήση «η πρέφα θέλει υπομονή και το σκαμπίλι τέχνη»
Εξαντλήθηκε λοιπόν η υπομονή και ήρθε η ώρα για το σκαμπίλι που πρέπει να είναι ηχηρό στο «δικό τους άνθρωπο». Τον άνθρωπο των “Finashional Times”.

Πηγή: http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=561428

Χρέος: Βόμβα Ηayman

31 |5 |2010 13:55

Ντοκουμέντα-φωτιά που αφορούν εμπιστευτικές επιστολές του Private Equity Hayman προς τον ίδιο τον πρωθυπουργό της Ελλάδας Γ. Παπανδρέου, με τις οποίες ο επενδυτικός πόλος την επίμαχη περίοδο Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου του 2010, κοινοποιεί την πρόθεσή του να αγοράσει Ελληνικό χρέος 20 δις. ευρώ με επιτόκιο 1,25% επιπλέον του Libor, αποκαλύπτουν διεθνή ΜΜΕ. (http://www.investingcontrarian.com).

Και βέβαια έχουμε να κάνουμε με μια ιδιαίτερα σημαντική εξέλιξη, δεδομένου ότι σε μια χρονική στιγμή που η Ελλάδα βρισκόταν στο επίκεντρο μιας οργανωμένης κερδοσκοπικής επίθεσης και οδηγούνταν εκ των εξελίξεων με μαθηματική ακρίβεια στην "αγκαλιά" του ΔΝΤ και του μηχανισμού της ΕΕ, η κυβέρνηση απέρριψε επίσημες προτάσεις χρηματοδότησης, που θα την έβγαζαν από την δύσκολη θέση και εν πάσει περιπτώσει θα της έδιναν μια άνεση χρόνου.
Ενώ οι προτάσεις, σύμφωνα πάντα με τα συγκεκριμένα έγραφα ηταν ιδιαίτερα συμφέρουσες και σίγουρα έλυναν το βραχυπρόθεσμο πρόβλημα χρηματοδότησης του ελλείμματος.

Ωστόσο η Ελλάδα για λόγους που ενδεχομένως χρίζουν περαιτέρω εξηγήσεων, επέλεξε την λύση που πρότεινε μετά από μακροχρόνιες και επίπονες διαβουλεύσεις η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΔΝΤ με ότι φυσικά αυτό συνεπάγεται.

Αξίζει δε να σημειωθεί πως ρόλο διαμεσολαβητή μεταξύ της χώρας και του Private Equity Hayman έπαιξε το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο με το οποίο το επενδυτικό χαρτοφυλάκιο υπέγραψε και Memorandum of Understanding (MOU), προκειμένου να διαπραγματευτούν τους όρους.
Ειδικότερα στις 11 Ιανουαρίου 2010 το Hayman με εμπιστευτική επιστολή στον Γ. Παπανδρέου δηλώνει πρόθεση χρηματοδότησης κατά 7 δις. ευρώ με επιτόκιο Libor συν 1,25% και για 10 χρόνια. Ενώ επανέρχεται στις 2 Φεβρουαρίου με νέα πρόταση και πάλι προς τον πρωθυπουργό προσφέροντας 20 δις. ευρώ με τους ίδιους όρους.

Πρόκειται για απόλυτη επιβεβαίωση τόσο της "Αξίας" όσο και του "axiaplus.gr" που εκείνη την εποχή είχαν φέρει στην δημοσιότητα ρεπορτάζ που ήθελαν διεθνή επενδυτικά χαρτοφυλάκια από την Αυστραλία και τις ΗΠΑ να είχαν προτείνει στην κυβέρνηση την χρηματοδότηση του δημόσιου χρέους της χώρας, με κεφάλαια που μάλιστα έφταναν τα 80 δις. ευρώ.

Α. Τάντουλος

H σελίδα http://www.investingcontrarian.com/global/this-could-nail-greece-pm-potential-evidence-of-fraudmediocrity/

Πηγή: axiaplus