Ο εργατοπατερισμός δεν έχει...γιατρειά!

Τόσο στις επισκέψεις του στα νοσοκομεία Κατερίνης και Κιλκίς όσο και σε συμπερασματικό του σημείωμα στο  ygeianet.gr ο κ. Δημήτρης Βαρνάβας, πρόεδρος της ΟΕΝΓΕ (Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας) έδωσε για άλλη μια φορά εξετάσεις αξιοπιστίας, συνδικαλιστικής μαχητικότητας, πνεύματος ενωτικού, όπως και αγωνιστικού και δημοκρατικού φρονήματος και έμεινε πάλι στην ίδια… «τάξη». Αντιθέτως, παραμένει άριστος στο μάθημα των μεθοδεύσεων, του σεχταρισμού, του παραγοντισμού, και της μικροπολιτικής.

Η κριτική μας δεν είναι προσωπική. Αν αναφερόμαστε στην περίπτωση του κ. Βαρνάβα δεν είναι διότι έχουμε οτιδήποτε προσωπικό εναντίον του, αλλά διότι υπό την συνδικαλιστική του ιδιότητα προσφέρει ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα για τον τρόπο δράσης του κομματοκρατούμενου και προσωποκρατούμενου συνδικαλισμού, για το πώς λειτουργούν και πολιτεύονται οι ηγεσίες κεντρικών συνδικαλιστικών οργάνων. Αυτός ο τρόπος του συνδικαλίζεσθαι εξηγεί το γιατί ακόμα είναι ασυντόνιστο το εργατικό και λαϊκό κίνημα και το γιατί οι εργαζόμενοι και ο λαός παραμένουν ακόμα ένα ανοργάνωτο διασπασμένο πλήθος, οργισμένοι αλλά αμήχανοι θεατές της κοινωνικής κατεδάφισης που συντελείται στη χώρα μας.

Οι καλές και οι κακές Ενώσεις

Κατά την σύντομη περιοδεία του ο κ. Βαρνάβας πέρασε από μια… καλή και μια κακή Ένωση νοσοκομειακών γιατρών. Αυτή που εκθειάζει στο σημείωμά του είναι της Κατερίνης, διότι η εκεί γενική συνέλευση συντάχθηκε με τις άτολμες αποφάσεις της ΟΕΝΓΕ και αποφάσισε να κρατήσει ανοιχτό το νοσοκομείο και τα κέντρα υγείας. Η Ένωση που στιγματίζεται είναι του Κιλκίς διότι εκεί τόλμησαν να μιλήσουν για αυτοδιοίκητο νοσοκομείο, για κατάληψη και επισχέσεις εργασίας, πράγματα που καταφανέστατα ενοχλούν το ιατρικό κατεστημένο και την κεντρική συνδικαλιστική ηγεσία περισσότερο ακόμα κι από όσο ενοχλούν την ίδια την κυβέρνηση! Απόδειξη είναι ότι το εν λόγω επικριτικό σημείωμα του προέδρου της ΟΕΝΓΕ, προηγείται οιασδήποτε κυβερνητικής δήλωσης ή ενέργειας κατά του Κιλκίς! Με άλλα λόγια βασιλικότερος του βασιλέως ο κύριος πρόεδρος! Η ειρωνεία είναι ότι κατά βάση ακόμα και η εκθειαζόμενη από τον ίδιο Ένωση της Πιερίας που εν γένει συμφωνεί με την ΟΕΝΓΕ στην απόφασή της, υποστηρίζει ότι «[…] η παρέμβαση αυτή δεν μπορεί να γίνεται με όρους παλαιοκομματικού συνδικαλισμού και κλασικές μεθόδους αντίδρασης». Γιατροί της Ένωσης παραπονέθηκαν άλλωστε ότι η ΟΕΝΓΕ περιορίζεται σε έναν καταγγελτικό λόγο και στις συνηθισμένες αναποτελεσματικές μορφές αντίστασης. Άρα έχουμε εδώ μια μορφή επιλεκτικής βαρυκοΐας του κ. Βαρνάβα.

Τα ψέματα περί «ισχνής» συμμετοχής 

Η συνέλευση του Κιλκίς, μας λέει, είχε «ισχνή συμμετοχή». Η αλήθεια είναι ότι ο ίδιος απέφυγε να μιλήσει στην προγραμματισμένη και διόλου ισχνή συνέλευση των 150 εργαζομένων που παρευρέθηκαν (πολλοί από τους λοιπούς ήταν εν υπηρεσία), αλλά επέλεξε να συζητήσει πρώτα με 6-7 διευθυντές και λίγο αργότερα με καμιά τριανταριά γιατρούς που ο αντιπρόεδρος της ΕΝΙΚ (Ένωση Νοσοκομειακών Ιατρών Κιλκίς) τους κατέβασε εσπευσμένα πριν φτάσουν οι υπόλοιποι εργαζόμενοι και αρχίσει η συνέλευση! Όταν αυτοί άρχισαν να καταφθάνουν, η αρχική διευθυντική παρεούλα αποχώρησε και άρχισαν να πέφτουν και τηλεφωνήματα πίεσης στους παρευρισκόμενους γιατρούς ώστε να αποχωρήσουν και αυτοί! Παρόλα αυτά οι περισσότεροι παρέμειναν και πήραν κανονικά μέρος στη συνέλευση. Παρεμπιπτόντως, στην Κατερίνη όπου ο κ. Δ.Β. «διαπίστωσε» μεγάλο πλήθος, και όπου επιστρατεύτηκαν μέχρι και ντουντούκες για προσκλητήριο των γιατρών, η συγκέντρωση όχι μόνο δεν ήταν αριθμητικά μεγαλύτερη του Κιλκίς αλλά ήταν περίπου η μισή, δεδομένου ότι δεν είχε περισσότερους από 70-80 ανθρώπους! Αυτό όμως μας λέει ότι ο κ. Βαρνάβας πιθανόν να πάσχει δυστυχώς και από επιλεκτική μυωπία. 

Περισσότερες ανακρίβειες, ανυπόστατες κατηγορίες και μεθοδεύσεις

Στη συνέχεια του σημειώματός του ο κ. Βαρνάβας τα βάζει με την ανυπάκουη και ατίθαση πρόεδρο της ΕΝΙΚ, ισχυριζόμενος ότι επετέθη «συλλήβδην εναντίον των γιατρών του χειρουργικού τομέα». Αυτό που συνέβη στην πραγματικότητα είναι ότι δύο χειρουργοί (ορθοπαιδικός και ΩΡΛ) κατηγόρησαν συναδέλφους τους αναισθησιολόγους ότι ευθύνονται για το ότι δεν γίνονται λόγω επισχέσεων προγραμματισμένα χειρουργεία. Τους απάντησε όχι η πρόεδρος της ΕΝΙΚ, όπως ισχυρίζεται ο κ. Βαρνάβας, αλλά αρχικά μια αναισθησιολόγος και στη συνέχεια και άλλες, λέγοντάς τους ότι το μόνο για το οποίο ενδιαφέρονται είναι να γίνονται χειρουργεία για να προωθούν τα δικά τους περιστατικά. Το αν οι κατηγορίες κατά συγκεκριμένων ειδικοτήτων ευσταθούν ή όχι, δεν μπορούμε να το γνωρίζουμε, αλλά με βάση την κοινή λογική είναι καθένας μας ελεύθερος να κάνει κάποιες υποθέσεις που ίσως εξηγούν την «αυξημένη κοινωνική ευαισθησία» ορισμένων ομάδων και τη σπουδή τους «να κρατηθούν τα νοσοκομεία ανοιχτά»! Εμάς π.χ. μας φαίνεται παράξενο το να νοιάζονται συγκεκριμένες ειδικότητες περισσότερο από άλλες για το αν θα μείνουν τα νοσοκομεία ανοιχτά! Εσάς;
Αλλά υπάρχει και κάτι σοβαρότερο που παρατηρεί κανείς. Το αν κλείνουν μονάδες, αν γίνονται συγχωνεύσεις, αν μειώνονται κλίνες, αν το ΕΣΥ συστηματικά υπονομεύεται και υποχρηματοδοτείται, αν τα νοσοκομεία υποεξοπλίζονται, αν δεν υπάρχουν στοιχειώδη υλικά, αν η δημόσια υγεία κινδυνεύει κάθε μέρα και περισσότερο για να εξυπηρετηθούν τα σχέδια και τα δάνεια των τραπεζιτών και της τρόικας, ουδόλως φαίνεται να τους απασχολεί.  Ο χρηματισμός λοιπόν και τα οικονομικά συμφέροντα που δρουν στο χώρο, όντως καταγγέλθηκαν από την πρόεδρο κα Ζωτάκη, αλλά με γενικόλογο τρόπο δηλαδή χωρίς να στοχοποιεί πρόσωπα και ομάδες, ώστε να μη διαταραχθεί η ενότητα που χρειάζεται το ξεκίνημα μιας κινητοποίησης.

Όμως τότε γιατί τα βάζει ο πρόεδρος της ΟΕΝΓΕ με την πρόεδρο της ΕΝΙΚ; Το κάνει αντιπολιτευόμενος απολύτως συνειδητά, συστηματικά και υπονομευτικά κάθε συνάδελφό του που επιδεικνύει αγωνιστικότητα την οποία δεν είναι ο ίδιος διατεθειμένος να επιδείξει. Διότι παρά τις εύκολες ρητορείες και καταγγελίες της κυβερνητικής πολιτικής, στην πραγματικότητα δεν έχει καμιά διάθεση συναίνεσης σε πρακτικές και στρατηγικές  για μια αποτελεσματική ανατροπή αυτής της πολιτικής και του σχεδίου κατεδάφισης του ΕΣΥ. Δεν αποτελεί βέβαια ειδική περίπτωση. Αυτός είναι ο τρόπος που πολιτεύονται τα συνδικαλιστικά ρετιρέ.  Όπως όλοι αυτοί, έτσι κι ο πρόεδρος της ΟΕΝΓΕ αντιστρατεύεται κάθε πιθανό φορέα ανατροπής τόσο του γενικού πολιτικοοικονομικού συστήματος όσο φυσικά και του συνδικαλιστικού κατεστημένου στο οποίο ο ίδιος ανήκει. Και δείχνει έτοιμος να χρησιμοποιήσει ποικίλα μέσα για το σκοπό του. Οι ανακρίβειες, οι μυωπικές εκτιμήσεις, οι μεροληπτικές κρίσεις και οι ανυπόστατες κατηγορίες είναι το λιγότερο. Στο παρελθόν π.χ. άφησε –«κατά λάθος» όπως ο ίδιος δήλωσε- την πρόεδρο της ΕΝΙΚ εκτός του κοινού τους ψηφοδελτίου την παραμονή των εκλογών για την προεδρεία της ΟΕΝΓΕ! Την ξέχασαν, λέει, κατά την αντιγραφή των ονομάτων! Τυχαίο; Δε νομίζω… Αλλά επειδή εμείς μπορεί να είμαστε καχύποπτοι ή για οποιοδήποτε λόγο ακόμα και... εμπαθείς, βγάλτε τα δικά σας συμπεράσματα!

Ειρωνείες για «το αυτοδιοίκητο»…

Αυτό που ασφαλώς ενοχλεί περισσότερο κάθε ιεραρχία είναι η αμφισβήτησή της. Κάντε όσες απεργίες και στάσεις θέλετε και προβάλετε όσα αιτήματα θέλετε προς την εξουσία. Μόνο μην τολμήσετε να αμφισβητήσετε το δικαίωμα της εξουσίας να νομοθετεί και να διοικεί. Μόνο να μην αποφασίζει η βάση! Να τι κοινό έχουν οι συνδικαλιστικές και οι κομματικές πυραμίδες! Δεν είναι τυχαίο πως ο πρόεδρος της ΟΕΝΓΕ έσπευσε να ειρωνευτεί την εξαγγελία των εργαζομένων στο Γ.Ν. Κιλκίς για το αυτοδιοίκητο του νοσοκομείου, υποβαθμίζοντας το περιεχόμενο και τη σημασία του πριν καλά-καλά υλοποιηθεί το παραμικρό! Δεν έχετε παρά να διαβάσετε τα πικρόχολα σχόλιά του και θα αντιληφθείτε αμέσως τον… ασίγαστο έρωτά του για την ανατρεπτική δράση.  Σκεφτείτε επίσης μια «μικρή λεπτομέρεια» ενδεικτική αυτής της σχέσης πάθους αλλά και της αντικειμενικότητας του ανδρός: ο κ. Βαρνάβας ειρωνεύεται τα όσα διαπιστώνει στο «αυτοδιοικούμενο νοσοκομείο» του Κιλκίς την Παρασκευή, όταν η κατάληψη του νοσοκομείου δεν έχει ακόμα αρχίσει, αφού έχει προγραμματιστεί για 3 μέρες αργότερα, τη Δευτέρα! Η συνέλευση της Παρασκευής ήταν ακριβώς για να καθοριστεί το τι θα γινόταν από Δευτέρα που θα άρχιζε η κατάληψη. Ας τον ενημερώσει κάποιος σε τι ακριβώς παραβρέθηκε, ώστε να σταματήσει να  εκτίθεται!

Δεν είναι τυχαίο που αυτά τα πικρόχολα σχόλια, προέρχονται από την ηγεσία της ΟΕΝΓΕ, την ίδια στιγμή που δεκάδες μέσα, φορείς και ιστοσελίδες από το εσωτερικό και εξωτερικό όχι μόνο προβάλλουν (πολλά μάλιστα μεταφράζουν αυτολεξεί σχεδόν σε όλες τις ευρωπαϊκές γλώσσες) την απόφαση της Γενικής Συνέλευσης των εργαζομένων στο νοσοκομείο, αλλά και προβαίνουν σε επαινετικά σχόλια, και σε δηλώσεις αμέριστης συμπαράστασης, ορισμένοι δε και σε πρόθεση υλικής υποστήριξης! Δεν έχει κάποιος παρά να κάνει μια σύντομη έρευνα στο διαδίκτυο με λέξεις κλειδιά όπως Kilkis Hospital για να διαπιστώσει του λόγου το αληθές. Αντί λοιπόν η ΟΕΝΓΕ να στηρίξει το εγχείρημα αλλά και να εκμεταλλευτεί τον αντίκτυπο για να παρακινήσει και άλλες νοσοκομειακές και μη ενώσεις να πράξουν το ίδιο, τα ειρωνεύεται, τα υποβαθμίζει και συνιστά σύνεση σωφροσύνη και ενότητα -υπό τη φωτισμένη πάντα ηγεσία της- σε μερικά παραδοσιακά «εν-δυό!» διαδηλωτικά και απεργιακά. Κι αυτά ακόμα με μέτρο, μην τυχόν και στεναχωρήσουμε πολύ το κατεστημένο! Τι ‘χες Γιάννη; Τι ‘χα πάντα!

Συναδελφικότητα και εισαγγελείς

Ο κ. πρόεδρος εύχεται να επικρατήσει η συναδελφικότητα, όπως αυτός βέβαια την εννοεί, και επίδειξη της οποίας κάνει με τους τρόπους που περιγράψαμε παραπάνω… Αλλά καλού κακού επισείει και τον μπαμπούλα των εισαγγελέων, ώστε όσοι γιατροί είναι αναποφάσιστοι ή άρχισε να βράζει το αίμα τους, να κάτσουν στ΄αυγά τους και να αφήσουνε τις καταλήψεις τις επαναστάσεις και τα αυτοδιοίκητα, διότι αλλιώς τα πράγματα μπορεί να εκτραχυνθούν καθώς «η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας και οι εισαγγελείς […] θα αναλάβουν ρυθμιστικό ρόλο στη λειτουργία των Νοσοκομείων». Βλέπετε μέχρι εδώ αυτοί που ρύθμιζαν τη λειτουργία δεν ήταν οι κυβερνητικοί αλλά οι εργαζόμενοι! Με άλλα λόγια να κάτσουμε όλοι ήσυχοι να μας πιουν το αίμα χωρίς να κάνουμε φασαρία. Καλύτερα θα είναι μάλιστα να τους παίζουμε και μουσική φαγητού!

Από το Διακυβένηση και Πολιτική

Νοσοκομείο Κιλκίς: Η κατάληψη αρχίζει από Δευτέρα!

Η κατάληψη που είχε προ-αποφασιστεί θα ξεκινήσει στο Γενικό Νοσοκομείο του Κιλκίς σε πείσμα των βολεμένων του ιατρικού, του πολιτικού και του συνδικαλιστικού κατεστημένου. Παρά τις απεγνωσμένες προσπάθειες των μισθολογικών και συνδικαλιστικών ρετιρέ που αποχώρησαν υπό τις αποδοκιμασίες των λοιπών συναδέλφων τους από τη Γενική Συνέλευση των εργαζομένων στο νοσοκομείο, ελήφθη από τους παρόντες ομόφωνη απόφαση έναρξης της κατάληψης από το πρωί της Δευτέρας 20 Φεβρουαρίου και σχηματίστηκαν ομάδες εργασίας και ευθύνης που θα ελέγχονται αμεσοδημοκρατικά από τη Γενική Συνέλευση. 

Η είδηση κάνει ήδη το γύρο του κόσμου καθώς έχουν ενδιαφερθεί μέσα και δημοσιογράφοι της πραγματικής ενημέρωσης από διάφορες χώρες. Οι εργαζόμενοι γνωρίζουν τη μεγάλη ευθύνη που έχουν αναλάβει απέναντι στους ασθενείς, στους πολίτες στην τοπική και ευρύτερη κοινωνία, απέναντι στους ίδιους τους εαυτούς τους και τους δικούς τους ανθρώπους, και είναι αποφασισμένοι να προχωρήσουν με ομοψυχία και αλληλεγγύη μέχρι την ευόδωση των στόχων τους. Αυτοί οι στόχοι δεν είναι στενά κλαδικοί. Είναι ευρύτεροι και εμπίπτουν στην πολιτική σφαίρα καθεαυτήν. Οι εργαζόμενοι στο Κιλκίς δεν αναγνωρίζουν τη δοτή και εθελόδουλη αυτή κυβέρνηση και κηρύσσουν το αυτοδιοίκητο του νοσοκομείου τους! 

Θέλουν κοντά τους όχι μόνο τους δημότες της πόλης, αλλά και τη συμπαράσταση ολόκληρης της κοινωνίας, την οποία καλούν σε μια ειρηνική ανατροπή του πολιτικού σκηνικού, μέσω της γενίκευσης του μέτρου των καταλήψεων των χώρων εργασίας σε όλα τα νοσοκομεία της χώρας, σε όλους τους χώρους εργασίας σε όλους τους κλάδους. Η Ελλάδα που ξέραμε και ξέρανε πρέπει στιγμιαία να ακινητοποιηθεί πλήρως (μέσα από καταλήψεις, εργασιακών και δημόσιων χώρων) μέχρι να πέσει η κοινοβουλευτική χούντα που κυβερνά τη χώρα και να αναδειχτεί δημοκρατική κυβέρνηση που υπακούοντας στη λαϊκή απαίτηση θα ελευθερώσει τη χώρα από τα δεσμά του υποτιθέμενου χρέους της και θα την οδηγήσει σε ανασύνταξη και σε προοπτική ευημερίας.

Αν αυτό δεν είναι εύκολο, είναι διότι ο εχθρός δε βρίσκεται μόνον εκτός των τειχών, αλλά και εντός…. Κυρίως εντός! Αυτό διαπιστώθηκε και σήμερα στο Κιλκίς: Οι ανησυχούντες για την λόγω των κινητοποιήσεων απώλεια εσόδων τους διευθυντές, τα τσιράκια τους και κάποιοι εκβιαζόμενοι απ’ αυτούς γιατροί, προσπάθησαν αρχικά να βρουν στήριξη στη συντηρητική ηγεσία της ομοσπονδίας των νοσοκομειακών γιατρών. Ο φιλόδοξος πρόεδρος της ΟΕΝΓΕ ο οποίος καταφανέστατα πέρασε ΣΥ.ΡΙΖ.Α από αυτό που σημαίνει ο όρος «αριστερά», προσπάθησε να παράσχει στήριξη όχι στους αγωνιζόμενους γιατρούς αλλά στα εν λόγω ρετιρέ. Ο κ. Δημ. Βαρνάβας «ανησύχησε» που λόγω επισχέσεων εργασίας των απλήρωτων γιατρών και λόγω καταλήψεων δε θα λειτουργούν …σωστά τα νοσοκομεία. Βλέπετε, μέχρι εδώ λειτουργούσαν άψογα… 

Αυτό θα πει κοινωνική συνείδηση! Όχι των ανεύθυνων και ασυνείδητων γιατρουδάκων που μαζί με το νοσηλευτικό, το παραϊατρικό και λοιπό προσωπικό ζητάνε τα δεδουλευμένα τους και δωρεάν δημόσια υγεία, και οι οποίοι μάλιστα ονομάστηκαν από κάποιον της συμμορίας «όχλος»! Ο ανεκδιήγητος κ. Βαρνάβας λοιπόν, προτίμησε τη συμμορία από τον όχλο. Παρέκαμψε τη μαχητική πρόεδρο της Ε.Ν.Ι.Κ. κα. Λέτα Ζωτάκη η οποία περίμενε να τον υποδεχτεί(!) όπως είχε άλλωστε συμφωνηθεί, και μετέσχε σε ιδιαίτερη συζήτηση με τον συντηρητικό αντιπρόεδρο και το διευθυντικό προσωπικό του νοσοκομείου που έγινε πριν από τη προγραμματισμένη Γενική Συνέλευση στον ίδιο χώρο. Ο κ. πρόεδρος της ομοσπονδίας των νοσοκομειακών γιατρών λοιπόν «θέλει τα νοσοκομεία ανοιχτά, για να έχουμε μαζί μας τον κόσμο» καθώς είπε. Αυτό που δεν είπε αργότερα, που άρχισε να καταφθάνει «ο όχλος»,  όταν ρωτήθηκε σχετικά, είναι το πώς αντιλαμβάνεται η Αυτού Μεγαλοφυΐα το συνδικαλιστικό αγώνα των γιατρών -ιδίως σήμερα- χωρίς επισχέσεις και χωρίς καταλήψεις! Τον αντιλαμβάνεται προφανώς με τις συνήθεις διαμαρτυρίες, τα διαβήματα προς την κυβέρνηση, την κούφια ρητορεία που έχει σιχαθεί ο κόσμος, ίσως και με μερικές 24ωρες απεργίες, με ό,τι δηλαδή αναποτελεσματικότερο έχει να επιδείξει σε εποχές πρωτοφανούς κρίσης όπως η σημερινή, η ανώδυνη για την εξουσία πρακτική των εργατοπατέρων. Έχουμε εδώ μία πρωτότυπη αντίληψη περί μαχητικού συνδικαλισμού, αλλά απολύτως ενδεικτική της στάσης των συνδικαλιστικών ηγεσιών, ιδίως των δευτεροβάθμιων και τριτοβάθμιων σωματείων.  Αν από αυτούς τους κυρίους περιμένει ο εργαζόμενος κόσμος να τον οδηγήσουν σε νικηφόρους αγώνες θα χρειαστεί να περιμένει για πάντα.

Οι εργαζόμενοι και οι πολίτες όλης της χώρας, όλης της Ευρώπης, του κόσμου όλου, πρέπει να παραδειγματιστούν από τις διαρκείς και όχι συμβολικές καταλήψεις που ξεκινούν στο Κιλκίς και αλλού, και από τις εξελισσόμενες εδώ και καιρό σε Χαλυβουργική, Λουκίσα, Άλτερ, σε δεκάδες μέρη στο εξωτερικό και στο εσωτερικό και να καταλάβουν όσο γίνεται συντομότερα και με συντονισμό τα πάντα, παραμένοντας επί τόπου μέχρι την πτώση της δοτής κυβέρνησης της χώρας και τη διάλυση των κομματικών μηχανισμών που για χρόνια απεργάστηκαν μεθοδικά και επέβαλαν το απάνθρωπο σημερινό καθεστώς. Ο λαός πρέπει να διεκδικήσει με εξωκοινοβουλευτικό τρόπο (δηλαδή με αγώνες στο δρόμο και χωρίς να περιμένει μάταια να τους παραχωρηθεί από την εξουσία) ισχυρό δημοκρατικό σύνταγμα και μια νέα μεταπολίτευση που θα βάλει τη χώρα σε τροχιά προόδου και θα τη ξανακάνει έναν τόπο δημοκρατίας, ισότητας, δικαιοσύνης και ευημερίας.

Από το Διακυβέρνηση και Πολιτική