Πανεπιστήμιο: ένας ακόμα εργασιακός χώρος που υφίσταται συρρίκνωση, με ό,τι βαρβαρότητα αυτό συνεπάγεται..

Αλληλεγγύη στον αγώνα των εργαζομένων σε ΑΕΙ-ΤΕΙ

Η κυβέρνηση αποπειράθηκε τον Σεπτέμβριο μια νέα εφαρμογή του μέτρου της διαθεσιμότητας σε πολλούς κλάδους του δημοσίου. Όσον αφορά την τριτοβάθμια εκπαίδευση 1349 εργαζόμενοι από 8 πανεπιστήμια επιδιώκεται να μπουν στον προθάλαμο της ανεργίας.

Απέναντι σε αυτή την ενέργεια που είναι κομμάτι της συνολικότερης επίθεσης του κεφαλαίου και του κράτους του στον κόσμο της εργασίας οι εργαζόμενοι στα πανεπιστήμια έχουν ξεκινήσει εδώ και περίπου 6 εβδομάδες μια μαχητική απεργία διαρκείας.

Λαμβάνοντας υπ’ όψιν το γεγονός ότι στα περισσότερα ιδρύματα διαπιστώνεται έλλειψη διοικητικού προσωπικού και όχι πλεόνασμα, φαίνεται ότι οι απολύσεις αυτές δείχνουν το δρόμο για την περαιτέρω προώθηση των επισφαλών σχέσεων εκμετάλλευσης όπως είναι οι εργολαβίες που όλοι γνωρίζουμε τις σχέσεις και τους όρους με τους οποίους αυτές λειτουργούν (εργοδοτική ασυδοσία-τρομοκρατία, χαμηλοί μισθοί, παράνομες απολύσεις κλπ). 

Οι εκκενώσεις των καταλήψεων ως επαναφορά της ισοτοπίας

του Νικόλαου Μιτζάλη*
 
Ο Λεφέμπρ[1] το είχε αντιληφθεί αλλά και διατυπώσει μοναδικά εδώ και δεκαετίες: Η ετεροτοπία των χώρων και πρακτικών της πόλης βρίσκεται σε διαρκή ένταση με την ισοτοπία της χωρικής ευταξίας τής εξουσίας. Οι ετεροτοπίες, ως παρεκκλίσεις της κανονικότητας που το κράτος επιβάλλει -κυρίως για την εύρυθμη λειτουργία των καπιταλιστικών σχέσεων και συσχετισμών-, συγκροτούν χώρους ανομίας που τελικά συνήθως ανακτώνται από την εξουσία. 

Και αυτό γιατί ό,τι είναι διαφορετικό στις κυρίαρχες πρακτικές είναι αυτομάτως ανατρεπτικό, ή δυνάμει ανατρεπτικό, για αυτές. Οι ετεροτοπίες, για τους μη μυημένους, είναι χώροι του έτερου, της διαφορετικότητας, εναλλακτικοί χώροι και τόποι έκφρασης, δημιουργίας, κουλτούρας, αλλά και κατοίκησης.

Ούτε φοβόμαστε, ούτε κλαίμε. Τίποτα δεν τελείωσε.

Ανακοίνωση του Ράδιο Κατάληψη 93,7 fm για τις εκκενώσεις στην Πάτρα.

Την Δευτέρα 5 Αυγούστου στις 6.30 το πρωί το κράτος επέλεξε να επιτεθεί σε τρεις κατηλειμένους χώρους στην Πάτρα. 

Την κατάληψη Παραρτήματος, την κατάληψη Μαραγκοπούλειο και το αυτοδιαχειριζόμενο στέκι των Τ.Ε.Ι (κατάληψη Ν.Γύζη). 

Αρχικά διμοιρίες με τη συνδρομή της πυροσβεστικής εισβάλουν στη κατάληψη του Μαραγκοπουλείου (στην οποία στεγάζεται το «συλλογικό εγχείρημα λόγου και δράσης Πέρασμα» και ταυτόχρονα λειτουργεί και σαν κατάληψη στέγης) και συλλαμβάνουν πέντε συντρόφους που βρίσκονται στο χώρο τη στιγμή εκείνη. 

Λίγη ώρα αργότερα μηχανανές δίας και μια διμοιρία εγκλωβίζουν και προσαγάγουν έντεκα συντρόφους που κατευθύνονταν στην κατάληψη. 

Σχεδόν ταυτόχρονα διαφόρων ειδών αστυνομικές δυνάμεις εισβάλουν και στις άλλες δύο καταλήψεις. Και στους τρεις χώρους οι μπάτσοι σε πλήρη συνεργασία με δημοτικούς υπαλλήλους αρχίζουν αρχικά να καταστρέφουν και να κατάσχουν πράγματα και στη συνέχεια να χτίζουν τα παράθυρα και να σφραγίζουν τις πόρτες των κτιρίων.

Αυτή η μέρα για μας δεν αποτέλεσε έκπληξη. 

Προσπάθεια πρότασης-θέσης από τα κινήματα στην Κρήτη

Θα πιάσουμε το μίτο της Αριάδνης;

Από το Λασίθι στην Κρήτη

του Μπάμπη Σαρίδη

Η Κύπρος ήταν το φύλλο συκής το οποίο έπεσε και άφησε ολόγυμνους την τρόικα τόσο του εξωτερικού όσο και του εσωτερικού.
Στόχος η δημιουργία γενικευμένης αστάθειας-ανασφάλειας.  Χτυπάμε όπως θέλουμε, όπου θέλουμε, όποτε θέλουμε. Σήμερα η  Κύπρος αύριο εσύ. Αυτό είναι το μήνυμα από τον κύριο Σόιμπλε και τα τσιράκια του και ως γνωστόν ο λύκος στην αντάρα χαίρεται.

Η τρικομματική κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου –Κουβέλη έχει μετατραπεί σε φοροεισπράκτορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Δ.Ν.Τ. Καθημερινά γίνεται πιο μισητή από το λαό.
 

Το 2012 και στην αρχή του 2013 αναπτύχθηκαν στο Λασίθι μια σειρά από αγώνες, κινητοποιήσεις, καταλήψεις. Οι κινητοποιήσεις αυτές είχαν σαν περιεχόμενο την υγεία και την παιδεία αλλά και τις υπηρεσίες π.χ. εφορίες. Μικρότερης κλίμακας και έντασης ήταν οι κινητοποιήσεις των αγροτών.

Πυλώνες αυτών των κινητοποιήσεων ήταν οι τρεις πόλεις του Λασιθίου: Άγιος Νικόλαος – Ιεράπετρα-Σητεία, καθεμιά με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της, με όμοια στην ουσία προβλήματα, με την Ιεράπετρα να αποτελεί την εμπροσθοφυλακή των κινητοποιήσεων. Θα μπορούσαμε λοιπόν να μιλήσουμε για κινήματα ή για κίνημα με την ευρύτερη έννοια του όρου στο Λασίθι στην προαναφερόμενη περίοδο 2012-2013.

Corrala: Το κίνημα κατά των εξώσεων που καταλαμβάνει την Ισπανία

Το οικονομικό κραχ  στην Ισπανία χτυπάει την πόρτα χιλιάδων οικογενειών, με τις εξώσεις να παίρνουν διαστάσεις χιονοστιβάδας και εκατοντάδες σπίτια να μένουν ακατοίκητα.

Τα «θύματα» όμως της κρίσης επιστρέφουν για να παλέψουν με ένα δίκτυο εγκαταλελειμμένων κτιρίων και με τις αρχές του κοινοβιακού κινήματος Corrala, που ήταν διαδομένο στην Ισπανία έως τον 16ο αιώνα. 

«Η ζωή αλλάζει όταν χάνεις τα πάντα» λέει ο Manoli Cortés. «Υπήρχε μια εποχή που ήμουν καλά με το να εργάζομαι και να προσέχω το σπίτι μου. Ξαφνικά σε ηλικία 65 ετών έγινα ακτιβιστής».  Τώρα κάθεται σε ένα κλασικό Ισπανικό σαλόνι: άψογα καθαρισμένο, γεμάτο με οικογενειακές φωτογραφίες και ξύλινα έπιπλα. Εν τω μεταξύ, η γεωμετρία των γραμμών του, οι γαλλικού τύπου συρόμενες πόρτες και τα μπαλκόνια δίνουν την εικόνα ενός κτιρίου που μοιάζει πολύ με όλες τις νεόκτιστες πολυκατοικίες της πόλης.

Ο απογευματινός ήλιος λάμπει πάνω στους τσιμεντένιους τοίχους οι οποίοι κοσμούνται με πανό και συνθήματα, με πιο αποκαλυπτικό το  "Ni gente sin casa, ni casas sin gente" (Κανένας άνθρωπος χωρίς σπίτι, κανένα σπίτι χωρίς ανθρώπους). Αυτό το κτίριο είναι η Corrala Utopia, το πρώτο ανάμεσα σε ένα συνεχώς αυξανόμενο δίκτυο άδειων ακινήτων στην πρωτεύουσα της Ανδαλουσίας, Σεβίλλη το οποίο τώρα βρίσκεται υπό κατάληψη από τα θύματα της οικονομικής κρίσης.

Καπιταλισμός σε αφθονία, κοινωνία σε στέρηση

Θα μπορούσαμε να παρομοιάσουμε τον σύγχρονο καπιταλισμό με ένα ισχυρό ναρκωτικό που παραλύει κάθε συναίσθημα και συνεπώς κάθε έννοια πραγματικής ζωής. 

Από τη μια υπάρχουν οι λίγοι πλέον σήμερα που “απολαμβάνουν” το δικαίωμα σε αυτό το ναρκωτικό, που συνοψίζεται στο δικαίωμα της κατανάλωσης, και από την άλλη, οι πολλοί που βρίσκονται σε σύνδρομο στέρησης. 

Μπορούν, ωστόσο, και οι μεν και οι δε να σκεφτούν καθαρά και να ακολουθήσουν το δρόμο της απεξάρτησης από τον καπιταλισμό-ναρκωτικό, έναν δρόμο δύσκολο που έχουν χαράξει και χαράζουν λίγοι;

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο τόπος που συντελείται αυτή η αλλαγή, δηλαδή το πέρασμα από τη ζωή σε εξάρτηση, σε μια άλλη ζωή, ελεύθερη από καπιταλισμό, είναι το φάσμα των καταλήψεων και στεκιών, όλοι οι αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι, που ευδοκιμούν πλέον πιο πολύ απ' ό,τι στην εποχή των “παχιών αγελάδων”. Κι ο καπιταλισμός για να αντιμετωπίσει αυτήν την πρωτόγνωρη άνθιση, σπέρνει μίσος, κυνισμό, πικρία, απελπισία, τον θεωρητικό και πρακτικό ωχαδερφισμό, τον κονφορμισμό του μη χείρον βέλτιστον, το φόβο που έγινε παραίτηση.

Μια Πόλη Ανάποδα: για τις επιθέσεις της κυβέρνησης στα αυτοδιαχειριζόμενα στέκια και τα κοινωνικά κέντρα

Μια Πόλη Ανάποδα: για τις επιθέσεις της κυβέρνησης στα αυτοδιαχειριζόμενα στέκια και τα κοινωνικά κέντρα

Στην Ελλάδα των μνημονίων και των Καλλικρατικών Δήμων, στην Ελλάδα που κάνει κουμάντο μια εκλεγμένη ομάδα από οικονομικούς και πολιτικούς απατεώνες, ο υπουργός ΠΡΟ.ΠΟ. Νίκος Δένδιας και η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, εδώ και μέρες συμπεριφέρονται ως νταβάδες και επιτίθενται βίαια διαλύοντας κοινωνικούς χώρους και αυτοδιαχειριζόμενα στέκια.

Πριν μερικές μέρες τα τάγματα ασφαλείας εισέβαλαν στις καταλήψεις της Βίλαs Αμαλίας και Πατησίων και Σκαραμαγκά, σήμερα μπήκαν στην κατάληψη της Λέλας Καραγιάννη. 

Με γκεμπελισμούς που μετατρέπουν τους ελεύθερους κοινωνικούς χώρους σε “κέντρα ανομίας”, με συμπαραστάτες τα παπαγαλάκια στα κεντρικά δελτία των οκτώ και υπό την καθοδήγηση της φασιστικής συμμορίας της Χρυσής Αυγής που φρόντισε για άλλη μια φορά να θέσει την ατζέντα της κατάπτυστης κυβέρνησης, ενώ στη βουλή το τρικομματικό έκτρωμα έχει μετατρέψει το Σύνταγμα σε κουρελόχαρτο και διαλύει τη χώρα, προσπαθούν να μας πείσουν πως στην στημένη και αστεία θεωρία των δύο άκρων που αναμασούν το μόνο άκρο είναι οι αγώνες μας.

Δεν παραδίνουμε τους χώρους μας και τις ζωές μας

Ανακοίνωση της εργατικής εφημερίδας Δράση, για την καταστολή των καταλήψεων

Η προσπάθεια ανακατάληψης της Villa Amalias στέλνει ένα ηχηρό μήνυμα προς τον κόσμο της εξουσίας και τους παρατρεχάμενους του: Δε θα μας πάρετε αυτά που μας ανήκουν!

Το κατασταλτικό αμόκ της κυβέρνησης και του κράτους δεν πρόκειται να ανακόψει το ρεύμα της ανεξάρτητης κοινωνικής δράσης και δημιουργίας που εξαπλώνεται, ριζώνοντας σε καταλήψεις, ελεύθερους κοινωνικούς χώρους, αυτοδιαχειριστικά εγχειρήματα, αυτοοργανωμένες αντιδομές.

Οι δυνάμεις της κοινωνικής λεηλασίας, αφού ξεχέρσωσαν το τοπίο από κάθε εργατικό και κοινωνικό δικαίωμα, αφού έστειλαν στη φτώχεια, την ανεργία και την ανασφάλεια το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας, αφού μαζί με τους φασίστες στυλοβάτες τους κυνήγησαν, βασάνισαν, φυλάκισαν μετανάστες και αγωνιστές, αφού κατέλυσαν το άσυλο στην ΑΣΟΕΕ, στο ΑΠΘ και αλλού, τώρα συνεχίζουν το καταστροφικό τους έργο προσπαθώντας να εκριζώσουν κάθε εστία αντίστασης, ανεξάρτητης πάλης, δημιουργίας, αλληλεγγύης και συνεργασίας, για να εδραιώσουν τη δική τους μεγάλη “εστία ανομίας” πάνω στο σβέρκο μας.

Η Ιταλία σε κρίση

της Μαρίας Λούκα

Η Ιταλία σώθηκε, λένε οι αριθμοί. 
Η Ιταλία είναι πια φτωχή, λέει η πραγματικότητα. 
Η Ρώμη μοιάζει μια γερασμένη αιώνια πόλη, οι μισθοί κόβονται, το Δημόσιο συρρικνώνεται, οι πολιτικοί μάχονται και η Aκροδεξιά ξυπνάει.

Ένας πρώην κομμουνιστής, φανατικός καπνιστής πούρων και θαυμαστής του Πάπα Ιωάννη ΚΓ΄, ο Πιερ-Λουίτζι Μπερσάνι. Ένας μεγιστάνας φοροφυγάς, επιρρεπής σε σεξουαλικά όργια, ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Ένας λαϊκιστής κωμικός, με δικό του κόμμα, ο Πέπε Γκρίλο. Και ένας τεχνοκράτης οικονομολόγος, ο Μάριο Μόντι. Πραγματικές φιγούρες, που συγκροτούν το καρέ στο πόκερ της ιταλικής οικονομικής και πολιτικής, πλέον, κρίσης. Στον ρόλο του εσαεί μπαλαντέρ, με δυνατότητες όμως να γυρίζει το παιχνίδι, ο πανταχού παρών αιωνόβιος 86χρονος πρόεδρος της Ιταλικής Δημοκρατίας, Τζόρτζιο Ναπολιτάνο.

Τη στιγμή που η ιταλική οικονομία είχε διαφύγει – προσωρινά, έστω – της προσοχής των διεθνών οίκων αξιολόγησης, με τα επιτόκια των 10ετών ομολόγων της να αποκλιμακώνονται στο 4,45% από το 7,56% προ Μόντι, η Ιταλία επανήλθε δυναμικά σε πρωταγωνιστικό ρόλο στη σκηνή της ευρωπαϊκής οικονομικής κρίσης.

Μέσα στις καταλήψεις γεννιούνται συνειδήσεις

Συνειδητοποιούμε, χωρίς ιδιαίτερη έκπληξη, πως κράτος και κεφάλαιο έχουν βγάλει καιρό τώρα τα όποια δημοκρατικά τους προσωπεία. 

Συνειδητοποιούμε την άμεση ανάγκη να απαλλαγούμε κι εμείς από τα όποια μάταια όνειρα και φρούδες ελπίδες ανόδου στη “κοινωνική πυραμίδα”, και να οξύνουμε τις αντιστάσεις μας.  

Μέσα στο καθεστώς εντεινόμενης εξαθλίωσης και καταπίεσης που μας έχουν επιβάλει, η δημιουργία αυτοοργανωμένων δομών αντίστασης και αλληλεγγύης (στους χώρους εργασίας, εκπαίδευσης και διαμονής) αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την ανατροπή, καθώς και για αξιοπρεπή διαβίωση. 

Συνειδητοποιούμε πως μόνο έτσι θα πάρουμε τις ζωές μας στα δικά μας χέρια και θα πάψουμε να αποτελούμε το εκμεταλλεύσιμό τους προϊόν.

Η κάλυψη των αναγκών για στέγαση, σίτιση, ένδυση, ιατρική περίθαλψη, μόρφωση, αλλά ακόμα και για διασκέδαση, ψυχαγωγία, κοινωνικοποίηση, είναι στοιχειώδης για τη ζωή κάθε ατόμου. Όμως η εμπορευματοποίησή της -ειδικότερα σε καιρούς κρίσης- καθιστά την καθημερινότητα μια μάταιη μάχη για επιβίωση, ακόμη και για τους κυνηγούς των τελευταίων μικροαστικών ονείρων.

Σε καταλήψεις οι εργαζόμενοι στους ΟΤΑ!

Σε καταλήψεις οι εργαζόμενοι στους ΟΤΑ ενάντια στη διαθεσιμότητα! 

Οι δήμοι μπλοκάρουν τις απολύσεις! 

Δεν στέλνουν στοιχειά στο Υπ. διοικ. μεταρρύθμισης

Έτοιμοι να μπλοκάρουν την παροχή στοιχείων για υπαγωγή υπαλλήλων τους σε καθεστώς διαθεσιμότητας είναι οι δήμοι της χώρας, καθώς αυτό θα είναι προάγγελος μαζικών απολύσεων. 

Παράλληλα, οι εργαζόμενοι στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης αποφάσισαν να συνεχίσουν τις καταλήψεις δημαρχείων που στόχο έχουν, κυρίως, την αναστολή της λειτουργίας των γραφείων προσωπικού, που είναι αρμόδια για την αποστολή των καταλόγων με τους υπαλλήλους, οι οποίοι, μέσω των διατάξεων του πολυνομοσχεδίου - καρμανιόλα, μπαίνουν στον προθάλαμο της ανεργίας.

Τι συνέβη στη Γ.Σ. της ΑΔΕΔΥ στις 25/10

Τι συνέβη στη Γ.Σ. της ΑΔΕΔΥ στις 25/10

Όσα συνέβησαν χτες 25/10 στο ΓΣ της ΑΔΕΔΥ μας αφορούν όλους και όλες!

Σε μια συγκυρία με ανοιχτή κυβερνητική αστάθεια, η οποία -παρά τους θεατρινισμούς- στην πραγματικότητα αποδεικνύει και το φόβο που υπάρχει στο κυβερνητικό στρατόπεδο για τη λαϊκή οργή και την αντίσταση των εργαζόμενων, θα περίμενε κανείς το συνδικαλιστικό κίνημα να βγει μπροστά, ακριβώς αυτή τη στιγμή, και να καλέσει όλες τις κοινωνικές δυνάμεις για να τη μετατρέψει σε πραγματική πολιτική κρίση. 
 
Τώρα είναι η ώρα για να δώσουμε αγώνες όχι απλώς αποφασιστικούς αλλά νικηφόρους, για να απαλλαγούμε από αυτή την κυβέρνηση, την Τρόικα, την ΕΕ και το ΔΝΤ και την πολιτική τους.

Αντ' αυτού, η εισήγηση της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ ήταν «μία από τα ίδια», με μια γενική 24ωρη απεργία στις 9 Νοέμβρη, πολύμορφες δράσεις, συναυλία και άλλη μία απεργία την ημέρα πανευρωπαϊκής δράσης στις 14 Νοέμβρη (δηλαδή μετά την ψήφιση των μέτρων). Για άλλη μια φορά πρότειναν κινητοποιήσεις που δεν εντάσσονται σε κανένα σχέδιο ανατροπής των μέτρων και όχι απλώς πολιτικής διαμαρτυρίας.

Αν όχι τώρα, πότε; Αν όχι τώρα, ΠΟΤΕ!

του Σ.Μ

Στην κρίσιμη φάση που βρίσκεται όλη η μεσογειακή (προς το παρόν μόνο) Ευρώπη και ιδιαίτερα στη φάση όπου ο καπιταλισμός έριξε κάθε δημοκρατικό προσωπείο, η ελληνική αριστερά αναδεικνύεται πολύ κατώτερη των περιστάσεων.

Βουτηγμένη στο κοινοβουλευτικό, δήθεν, παιχνίδι, αναμένοντας την πολυπόθητη διακυβέρνηση μέσα από εκλογικούς μηχανισμούς, αδυνατώντας να πάρει σημαντικές πρωτοβουλίες και τρομαγμένη στη γωνιά από τη νεοφασιστική απειλή αλλά, κυρίως, από αυτό που δεν ήθελε ποτέ και δεν μπόρεσε να το προβλέψει, το ξεπέρασμά της δηλαδή από ένα μαζικό, αντιφασιστικό, αντικαπιταλιστικό κίνημα, έρχεται σήμερα να παρουσιάσει το πιο αποκρουστικό της πρόσωπο.

Σε μία κοινοβουλευτική κομματοκρατία όπου έχουν πλέον πέσει οι μάσκες, η αριστερά αναλώνεται σε παιχνίδια κινητοποιήσεων και υπερίσχυσης του (επιμέρους) δικού της λόγου. Όταν οι κυβερνήσεις αποκαλύπτονται ως στυγνές σπείρες τοκογλύφων, μιζαδόρων, ληστών και κοινών ποινικών εγκληματιών, περιμένουμε να συσπειρώσουμε, όσο το δυνατόν, περισσότερο κόσμο σε αδιέξοδες και επιδερμικές πολιτικές. 

Η λαϊκή συσπείρωση απαιτεί κότσια και ιστορικές πρωτοβουλίες.

Πέντε παραδείγματα πολιτικής ανυπακοής που έγραψαν ιστορία

Οι δράσεις πολιτικής ανυπακοής του Κινήματος Δεν Πληρώνω σε πάρα πολλά μέτωπα (διόδια, νοσοκομεία, ΔΕΗ, εφορίες, ΜΜΜ, παραλίες και αλλού) έχουν ανοίξει νέους δρόμους και έχουν γίνει παραδείγματα μίμησης σε ανάλογα κινήματα που αναπτύχθηκαν σε όλο τον κόσμο. 

Στο παρακάτω κείμενο περιγράφονται κάποιες άλλες δράσεις που έγραψαν ιστορία.
 

του Ρίτσαρντ Σίμορ

Όταν ο Ισπανός δήμαρχος Χουαν Μανουέλ Σάντσεθ Γκορντίλο (Juan Manuel Sánchez Gordillo) ηγήθηκε πρόσφατα, στο πλαίσιο του αγώνα του κατά της λιτότητας, μιας επιδρομής αγροτών κατά τοπικών σούπερ μάρκετ, η ασυλία που απολαμβάνει ως τοπικός βουλευτής τον προφύλαξε από την σύλληψη.
Τώρα ζητάει κι από άλλους δημάρχους να αγνοήσουν τις εντολές της κεντρικής κυβέρνησης για περικοπές δαπανών και αρνείται να προχωρήσει σε απολύσεις και εξώσεις.
Σε εποχές λιτότητας, παρόμοιες έκδηλες εκδηλώσεις ανυπακοής θα πρέπει να ενθαρρύνονται. Μερικές φορές, η μεγαλύτερη ισχύς των κινημάτων λαϊκής διαμαρτυρίας είναι η δυνατότητά τους να προκαλούν αναστάτωση.

Ιδού πέντε περιπτώσεις πολιτικής ανυπακοής που έγραψαν ιστορία, προς αξιοποίηση από τυχόν ευφάνταστους indignados.

Ενδιαφέρουσες πρωτοβουλίες, εγχειρήματα και συζητήσεις σε ενδιαφέροντες καιρούς

Ενόψει της συζήτησης με θέμα «Αγώνες και προοπτικές αυτοδιαχείρισης στην εποχή της κρίσης»

του Σπύρου Ραυτόπουλου

Την ώρα που τα κόμματα ετοιμάζονται για την πατροπαράδοτη εκλογική τελετουργία, την ώρα που η κοινοβουλευτική αριστερά αντικρύζει τα δύσπιστα βλέματα της εκλογικής της βάσης και η εξωκοινοβουλευτική κομματισμένη αριστερά αναζητά κοινούς τόπους και συμμαχίες ώστε να μετατραπεί κι αυτή σε κοινοβουλευτική, η κοινωνία αναζητά τρόπους να ξεπεράσει μόνη της τη μιζέρια στην οποία θέλουν να την καταδικάσουν, επιχειρεί να ξαναμπεί στο κέντρο της Πολιτικής με 'Π' κεφαλαίο, αναζητά μια Δημοκρατία με 'Δ' κεφαλαίο.

Οι καταλήψεις που τόσο δυσαρέστησαν τις συνδικαλιστικές και κομματικές ηγεσίες, τα αυτοδιαχειριστικά πειράματα, οι πρωτοβουλίες αλληλεγγύης, όλα αυτά δηλαδή τα οποία περιφρονεί η συντήρηση και με τα οποία καγχάζει η αριστερή ορθοδοξία και ο αμετανόητος δογματισμός της, θα βρεθούν κατά το επόμενο διάστημα στο επίκεντρο του κοινωνικού ενδιαφέροντος και της κοινωνικο-πολιτικής δραστηριότητας. Οι πρωτοβουλίες αυτές θα πολλαπλασιάζονται και πιθανότατα με εκθετικό ρυθμό, τόσο εντός όσο και εκτός επικράτειας. Η πρωτοβουλία του «Συλλόγου Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Αττικής», του διαδικτυακού «Βαθύ Κόκκινο», και της εργατικής εφημερίδας «Δράση» είναι ένα εξαιρετικό δείγμα τέτοιων πρωτοβουλιών και είναι βέβαιο ότι θα βρει απήχηση και ότι θα έχει ανάλογη συνέχεια.

Ας μην ξεχνάμε ότι αυτό που πλήρωσε και πληρώνει η ανθρωπότητα δεν είναι ότι απόθεσε τις ελπίδες της στη μια ή στην άλλη ιδεολογία, αλλά ότι άλλοτε συνειδητά και άλοτε χωρίς να το καλοκαταλάβει, ανέθεσε εν λευκώ σε αυθεντίες (ατομικές ή και συλλογικές) που εντάσσονται σε κάποια από αυτές τις ιδεολογίες και στους θιασώτες τους, να της λύσουν όλα τα προβλήματα, τοπικά, περιφερειακά, εθνικά, παγκόσμια.

Υποβάθμισε τη δική της γνώση, εμπειρία και φαντασία και εμπιστεύτηκε τη σωρευμένη... σοφία και το αλάνθαστο της σκέψης αποστόλων και σωτήρων τους οποίους αποδέχτηκε ως εργολάβους στην υποτιθέμενη κοινωνική ανοικοδόμηση που η ιδεολογία τους υποσχόταν. Η κοινωνία περιορίστηκε σε ρόλο πειραματόζωου και πολιτικού αντικειμένου που άπαξ ανά τετραετία αναβαθμίζεται σε βαθμολογητή των κυβερνητικών πεπραγμένων και αξιολογητή των νέων «προοπτικών» και υποψηφιοτήτων. 

Μέσα στο γκρίζο αυτό τοπίο της παραπολιτικής, των πολιτικοκοινωνικών ψυχαναγκασμών και ιδεοληψιών, πρωτοβουλίες όπως η εκδήλωση της Παρασκευής 16 Μαρτίου στη Νομική, πρωτοβουλίες που θέλουν να αναδείξουν τη σημασία και αξία της άμεσης συμμετοχής της εργατικής και κοινωνικής βάσης στον αγώνα ανατροπής αυτής της άθλιας πραγματικότητας, έχουν ιδιαίτερη σημασία για τους πολίτες. Αποτελούν ελπίδα, ανοίγουν δρόμους για την επαναδραστηριοποίηση της κοινωνίας, για τη λαϊκή δημιουργικότητα και φαντασία, για μια εποικοδομητική ανταλλαγή γνώσης και εμπειρίας από διαφορετικές πρακτικές, προσφέρουν χρήσιμα μαθήματα από λάθη του παρελθόντος, δίνουν ευκαιρίες για διατύπωση νέων προτάσεων συνεργασίας, προσέγγισης και αλληλέγγυας στάσης μεταξύ υποσυνόλων της παραγωγικής και λαϊκής βάσης, αποτελούν θεμέλιο και εφαλτήριο για την κατάκτηση μιας κοινωνίας με Ισότητα, Δικαιοσύνη, Δημοκρατία.

Από το Διακυβέρνηση και Πολιτική

Νοσοκομείο Κιλκίς: Η κατάληψη αρχίζει από Δευτέρα!

Η κατάληψη που είχε προ-αποφασιστεί θα ξεκινήσει στο Γενικό Νοσοκομείο του Κιλκίς σε πείσμα των βολεμένων του ιατρικού, του πολιτικού και του συνδικαλιστικού κατεστημένου. Παρά τις απεγνωσμένες προσπάθειες των μισθολογικών και συνδικαλιστικών ρετιρέ που αποχώρησαν υπό τις αποδοκιμασίες των λοιπών συναδέλφων τους από τη Γενική Συνέλευση των εργαζομένων στο νοσοκομείο, ελήφθη από τους παρόντες ομόφωνη απόφαση έναρξης της κατάληψης από το πρωί της Δευτέρας 20 Φεβρουαρίου και σχηματίστηκαν ομάδες εργασίας και ευθύνης που θα ελέγχονται αμεσοδημοκρατικά από τη Γενική Συνέλευση. 

Η είδηση κάνει ήδη το γύρο του κόσμου καθώς έχουν ενδιαφερθεί μέσα και δημοσιογράφοι της πραγματικής ενημέρωσης από διάφορες χώρες. Οι εργαζόμενοι γνωρίζουν τη μεγάλη ευθύνη που έχουν αναλάβει απέναντι στους ασθενείς, στους πολίτες στην τοπική και ευρύτερη κοινωνία, απέναντι στους ίδιους τους εαυτούς τους και τους δικούς τους ανθρώπους, και είναι αποφασισμένοι να προχωρήσουν με ομοψυχία και αλληλεγγύη μέχρι την ευόδωση των στόχων τους. Αυτοί οι στόχοι δεν είναι στενά κλαδικοί. Είναι ευρύτεροι και εμπίπτουν στην πολιτική σφαίρα καθεαυτήν. Οι εργαζόμενοι στο Κιλκίς δεν αναγνωρίζουν τη δοτή και εθελόδουλη αυτή κυβέρνηση και κηρύσσουν το αυτοδιοίκητο του νοσοκομείου τους! 

Θέλουν κοντά τους όχι μόνο τους δημότες της πόλης, αλλά και τη συμπαράσταση ολόκληρης της κοινωνίας, την οποία καλούν σε μια ειρηνική ανατροπή του πολιτικού σκηνικού, μέσω της γενίκευσης του μέτρου των καταλήψεων των χώρων εργασίας σε όλα τα νοσοκομεία της χώρας, σε όλους τους χώρους εργασίας σε όλους τους κλάδους. Η Ελλάδα που ξέραμε και ξέρανε πρέπει στιγμιαία να ακινητοποιηθεί πλήρως (μέσα από καταλήψεις, εργασιακών και δημόσιων χώρων) μέχρι να πέσει η κοινοβουλευτική χούντα που κυβερνά τη χώρα και να αναδειχτεί δημοκρατική κυβέρνηση που υπακούοντας στη λαϊκή απαίτηση θα ελευθερώσει τη χώρα από τα δεσμά του υποτιθέμενου χρέους της και θα την οδηγήσει σε ανασύνταξη και σε προοπτική ευημερίας.

Αν αυτό δεν είναι εύκολο, είναι διότι ο εχθρός δε βρίσκεται μόνον εκτός των τειχών, αλλά και εντός…. Κυρίως εντός! Αυτό διαπιστώθηκε και σήμερα στο Κιλκίς: Οι ανησυχούντες για την λόγω των κινητοποιήσεων απώλεια εσόδων τους διευθυντές, τα τσιράκια τους και κάποιοι εκβιαζόμενοι απ’ αυτούς γιατροί, προσπάθησαν αρχικά να βρουν στήριξη στη συντηρητική ηγεσία της ομοσπονδίας των νοσοκομειακών γιατρών. Ο φιλόδοξος πρόεδρος της ΟΕΝΓΕ ο οποίος καταφανέστατα πέρασε ΣΥ.ΡΙΖ.Α από αυτό που σημαίνει ο όρος «αριστερά», προσπάθησε να παράσχει στήριξη όχι στους αγωνιζόμενους γιατρούς αλλά στα εν λόγω ρετιρέ. Ο κ. Δημ. Βαρνάβας «ανησύχησε» που λόγω επισχέσεων εργασίας των απλήρωτων γιατρών και λόγω καταλήψεων δε θα λειτουργούν …σωστά τα νοσοκομεία. Βλέπετε, μέχρι εδώ λειτουργούσαν άψογα… 

Αυτό θα πει κοινωνική συνείδηση! Όχι των ανεύθυνων και ασυνείδητων γιατρουδάκων που μαζί με το νοσηλευτικό, το παραϊατρικό και λοιπό προσωπικό ζητάνε τα δεδουλευμένα τους και δωρεάν δημόσια υγεία, και οι οποίοι μάλιστα ονομάστηκαν από κάποιον της συμμορίας «όχλος»! Ο ανεκδιήγητος κ. Βαρνάβας λοιπόν, προτίμησε τη συμμορία από τον όχλο. Παρέκαμψε τη μαχητική πρόεδρο της Ε.Ν.Ι.Κ. κα. Λέτα Ζωτάκη η οποία περίμενε να τον υποδεχτεί(!) όπως είχε άλλωστε συμφωνηθεί, και μετέσχε σε ιδιαίτερη συζήτηση με τον συντηρητικό αντιπρόεδρο και το διευθυντικό προσωπικό του νοσοκομείου που έγινε πριν από τη προγραμματισμένη Γενική Συνέλευση στον ίδιο χώρο. Ο κ. πρόεδρος της ομοσπονδίας των νοσοκομειακών γιατρών λοιπόν «θέλει τα νοσοκομεία ανοιχτά, για να έχουμε μαζί μας τον κόσμο» καθώς είπε. Αυτό που δεν είπε αργότερα, που άρχισε να καταφθάνει «ο όχλος»,  όταν ρωτήθηκε σχετικά, είναι το πώς αντιλαμβάνεται η Αυτού Μεγαλοφυΐα το συνδικαλιστικό αγώνα των γιατρών -ιδίως σήμερα- χωρίς επισχέσεις και χωρίς καταλήψεις! Τον αντιλαμβάνεται προφανώς με τις συνήθεις διαμαρτυρίες, τα διαβήματα προς την κυβέρνηση, την κούφια ρητορεία που έχει σιχαθεί ο κόσμος, ίσως και με μερικές 24ωρες απεργίες, με ό,τι δηλαδή αναποτελεσματικότερο έχει να επιδείξει σε εποχές πρωτοφανούς κρίσης όπως η σημερινή, η ανώδυνη για την εξουσία πρακτική των εργατοπατέρων. Έχουμε εδώ μία πρωτότυπη αντίληψη περί μαχητικού συνδικαλισμού, αλλά απολύτως ενδεικτική της στάσης των συνδικαλιστικών ηγεσιών, ιδίως των δευτεροβάθμιων και τριτοβάθμιων σωματείων.  Αν από αυτούς τους κυρίους περιμένει ο εργαζόμενος κόσμος να τον οδηγήσουν σε νικηφόρους αγώνες θα χρειαστεί να περιμένει για πάντα.

Οι εργαζόμενοι και οι πολίτες όλης της χώρας, όλης της Ευρώπης, του κόσμου όλου, πρέπει να παραδειγματιστούν από τις διαρκείς και όχι συμβολικές καταλήψεις που ξεκινούν στο Κιλκίς και αλλού, και από τις εξελισσόμενες εδώ και καιρό σε Χαλυβουργική, Λουκίσα, Άλτερ, σε δεκάδες μέρη στο εξωτερικό και στο εσωτερικό και να καταλάβουν όσο γίνεται συντομότερα και με συντονισμό τα πάντα, παραμένοντας επί τόπου μέχρι την πτώση της δοτής κυβέρνησης της χώρας και τη διάλυση των κομματικών μηχανισμών που για χρόνια απεργάστηκαν μεθοδικά και επέβαλαν το απάνθρωπο σημερινό καθεστώς. Ο λαός πρέπει να διεκδικήσει με εξωκοινοβουλευτικό τρόπο (δηλαδή με αγώνες στο δρόμο και χωρίς να περιμένει μάταια να τους παραχωρηθεί από την εξουσία) ισχυρό δημοκρατικό σύνταγμα και μια νέα μεταπολίτευση που θα βάλει τη χώρα σε τροχιά προόδου και θα τη ξανακάνει έναν τόπο δημοκρατίας, ισότητας, δικαιοσύνης και ευημερίας.

Από το Διακυβέρνηση και Πολιτική

48ωρη απεργία: βουλιάζει όλη η Ελλάδα από τις απεργιακές συγκεντρώσεις!

ΣΥΝΕΧΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΛΑΟΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΩΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΩΝ!

Ολονυκτία στο σύνταγμα! Ειρηνική περικύκλωση της βουλής!

Πολιτικοποίηση των αιτημάτων: στάση πληρωμών, έξοδος από το ευρώ- σύγκρουση με την Ε.Ε. – εθνικοποίηση των τραπεζών!

11:50 Πραγματική λαοθάλασσα σχηματίζει αυτή τη στιγμή η απεργιακή συγκέντρωση στην Αθήνα. Δεκάδες χιλιάδες κόσμου, έχουν γεμίσει το "πάνω" μέρος της πλατείας Συντάγματος (Αμαλίας κλπ), ενώ έχουν αρχίσει να γεμίζουν και οι δρόμοι γύρω από την Πλατεία (Όθωνος κλπ).

Τη στιγμή αυτή η μαζικότατη διαδήλωση του ΠΑΜΕ ανεβαίνει ακόμα την οδό Σταδίου.

Η απεργιακή συγκέντρωση των ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ, στο Πεδίον του Άρεως, ήταν πραγματικά τεράστια, ενώ κόσμος πλημμυρίζει την οδό Σταδίου. Ανάλογη ήταν και η εικόνα στην απεργιακή συγκέντρωση του ΠΑΜΕ στην Ομόνοια.

Τα νέα μαθηματικά της κυβέρνησης: καταλήψεις = παράνομες + καταχρηστικές απεργίες= περικοπές αποδοχών!

Ηλ. Μόσιαλος: Περικοπές αποδοχών και για τους καταληψίες στο δημόσιο!

…μετά τις σχετικές δηλώσεις Καστανίδη για τους εργαζόμενους στους ΟΤΑ

Νέα πατέντα για να κάμψουν -μάταια όμως- το φρόνημα των εργαζομένων φαίνεται να ανακάλυψαν στην κυβέρνηση! Υπό το φόβο ότι οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων δεν θα έχουν τέλος προανήγγειλαν περικοπές αποδοχών των εργαζομένων για τις καταλήψεις δημοσίων κτηρίων! 

Διάχυτος είναι πλέον ο πανικός της κυβέρνησης μπροστά στη διαφαινόμενη κατάρρευσή της.

Οι δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου έχουν ως εξής: «Οι καταλήψεις δημοσίων κτιρίων ως μορφή συνδικαλιστικής κινητοποίησης με απόφαση ή κάλυψη συνδικαλιστικών οργανώσεων, θεωρούνται απεργίες, οι οποίες είναι προφανώς παράνομες και καταχρηστικές. 

Με αφορμή τις καταλήψεις στα υπουργεία

Mπλόκο σε 10 υπουργεία πραγματοποίησαν συνδικαλιστές του Δημοσίου την περασμένη Πέμπτη. Μπλόκο συμβολικό αλλά ενδεικτικό της κινητικότητας που αρχίζει να εκδηλώνεται στο στενό δημόσιο τομέα. 

της Χριστίνας Κοψίνη

Για να κατανοήσει κανείς πόσο παράλογα δομημένο είναι το συνδικαλιστικό κίνημα στην Ελλάδα αρκεί να ρίξει μια ματιά στο συνδικαλιστικό χάρτη του Δημοσίου. 

Ακόμη και στο επίπεδο ενός και μόνο υπουργείου θα συναντήσει όχι ένα αλλά πολλούς Συλλόγους προσωπικού ανάλογα με τις μικρές ή μεγαλύτερες διαφορές στον εσωτερικό καταμερισμό εργασίας. 

Κλιμακώνονται οι κινητοποιήσεις των φοιτητών

Κλιμακώνονται οι κινητοποιήσεις στα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ για το νέο νόμο πλαίσιο που ψηφίστηκε με ευρεία συναίνεση στη Βουλή.

Ομάδα φοιτητών που ανήκουν στο Μέτωπο Αγώνα Σπουδαστών, και πρόσκεινται στο ΚΚΕ, από νωρίς το πρωί έχουν αποκλείσει την είσοδο του κτιρίου της πρυτανείας του Πανεπιστημίου Αθηνών εμποδίζοντας την είσοδο. 

Το ίδιο προτίθενται να πράξουν και στα ΤΕΙ Αθήνας και Πειραιά, καθώς και στο Κέντρο Ερευνών. Ανάλογες κινητοποιήσεις θα κάνουν και σε άλλα Πανεπιστήμια στην Αθήνα και πολλές πόλεις. Οι φοιτητές διαμαρτύρονται εναντίον του νέου νόμου για τα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ.