Οδύσσεια χωρίς Ιθάκη

Νετανιάχου-Ομπάμα: σημειώσατε 1
Ο νέος πόλεμος στη Μέση Ανατολή.
Ευθυγράμμιση Παπανδρέου-Ισραήλ
 

του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
 

Την περασμένη Παρασκευή, η Wall Street Journal είχε ένα μικρό δημοσίευμα, στο οποίο ελάχιστη σημασία απέδωσε ο παγκόσμιος τύπος και οι απεσταλμένοι των διεθνών ΜΜΕ΅στη Βεγγάζη. Ο αιγυπτιακός στρατός, με την έγκριση των ΗΠΑ, τροφοδοτούσε με όπλα τους εξεγερμένους της Αν. Λιβύης. Πολύ προτού εγκριθεί η τελευταία απόφαση του ΟΗΕ, είχε ήδη εκδηλωθεί η ξένη στρατιωτική επέμβαση! Στοιχηματίζουμε ότι πολλά τέτοια, αόρατα ακόμα για τα διεθνή ΜΜΕ, που «κατασκεύασαν» το απαραίτητο κλίμα για τον πόλεμο στη Λιβύη, θα τα πληροφορηθούμε στη συνέχεια, όπως τα μάθαμε για το Ιράκ. Από την εποχή κιόλας της Αρχαίας Αθήνας, η δημοκρατία έχει δυσκολία να συμπορευθεί με τον ιμπεριαλισμό…

Χωρίς Ιθάκη είναι η Οδύσσεια που μας υπόσχονται οι στρατηγοί του «πολέμου των πολιτισμών», πραγματικοί αρχιτέκτονες του νέου μεσανατολικού πολέμου, που δεν κρατήθηκαν, αποκάλυψαν προθέσεις και μακροχρόνιο σχεδιασμό, ακόμα και στο όνομα που διάλεξαν για την επιχείρηση, «Αυγή της Οδύσσειας».

Οι Άραβες φοβίζουν τη Δύση

του Γιώργου Δελαστίκ

Θα ανατραπεί ο Καντάφι; Θα διαμελιστεί η Λιβύη; Θα αυξηθεί η τιμή του πετρελαίου; Θα επεκταθούν οι αραβικές εξεγέρσεις και στις μοναρχίες του Κόλπου; Θα συμμετάσχει η Ελλάδα σε στρατιωτική επίθεση εναντίον της Λιβύης; 

Πάμπολλα είναι τα ερωτήματα αυτού του τύπου που απασχολούν τους Ευρωπαίους και τους Αμερικανούς. Οχι μόνο τους πολιτικούς, αλλά και τους απλούς πολίτες. 

Ο ενθουσιασμός με τον οποίον ο κόσμος υποδέχθηκε τις ειρηνικές εξεγέρσεις του άοπλου λαού της Τυνησίας και της Αιγύπτου σταδιακά παραχώρησε τη θέση του σε μια επιφυλακτική αντιμετώπιση της οργανωμένης ένοπλης εξέγερσης στη Λιβύη από κύκλους που είναι φανερό ότι διατηρούσαν εκ των προτέρων επαφές με τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους στη Μέση Ανατολή.

Το αργό τέλος του Καντάφι

του Γιώργου Δελαστίκ

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Μουαμάρ Καντάφι και το καθεστώς του θα ανατραπούν και μάλιστα πνιγμένοι στο αίμα των θυμάτων τους, καθώς προσπαθούν να κρατηθούν στην εξουσία εξοντώνοντας αυτούς που έχουν ξεσηκωθεί εναντίον τους. 

Ο Καντάφι θα απομακρυνθεί έτσι με ατιμωτικό τρόπο από το προσκήνιο της Ιστορίας. 

Η ύστατη φάση της εξουσίας του ως τυράννου που πνίγει τον λαό του στο αίμα, θα αμαυρώσει ανεξίτηλα όλα όσα προσέφερε στη Λιβύη και στον λαό της τα πρώτα είκοσι-τριάντα χρόνια της κυριαρχίας του.

Η απεχθής στάση του Καντάφι δεν πρέπει όμως να αποτρέψει την επισήμανση ορισμένων σκοτεινών πτυχών της διαδικασίας ανατροπής του, η οποία έχει ριζικές διαφορές από τις αυθόρμητες λαϊκές εξεγέρσεις στην Αίγυπτο, στην Τυνησία, στην Υεμένη, στο Μπαχρέιν και σε άλλες αραβικές χώρες.