Χιροσίμα - Γάζα

του πάροικου

Η σημερινή 69^η μαύρη επέτειος της ρίψης της πρώτης ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα που έρχεται εν μέσω της Ισραηλινής κτηνωδίας στη Γάζα, μας θυμίζει με οδυνηρό τρόπο ότι υπό το παρόν κοσμοσύστημα η ανθρωπότητα βρίσκεται στο έλεος εγκληματιών και τρομοκρατών παγκόσμιου βεληνεκούς. Κι αν αυτοί δρουν αδιαφορώντας για την κοινή γνώμη και την παγκόσμια κατακραυγή είναι γιατί γνωρίζουν πως όταν τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας τελούνται από υπερδυνάμεις ή από συμμάχους τους, τότε όχι μόνο παραμένουν ατιμώρητα αλλά πιθανόν οι αυτουργοί τους να διεκδικούν και περίοπτη θέση στην παγκόσμια Ιστορία. Αυτήν τουλάχιστον της οποίας η διδασκαλία επικρατεί καθώς γράφεται και προπαγανδίζεται από τους ίδιους τους δράστες.

Τόσο οι ατομικές βόμβες στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι όσο και οι βομβαρδισμοί στη Γάζα ας μην ξεχνάμε ότι έγιναν με στόχευση αμάχους. Τότε είχαμε 100.000 νεκρούς από την έκρηξη και πιθανόν άλλους τόσους ή περισσότερους από τις επιπτώσεις της ραδιενέργειας στα επόμενα χρόνια. Σήμερα έχουμε στη Γάζα βομβαρδισμούς σχολείων, νοσοκομείων, κατοικιών  και βασικών υποδομών με στόχο και πάλι απλούς πολίτες και με σκοπό την τρομοκράτησή τους ώστε να αποδεχτούν τους ταπεινωτικούς όρους μιας άνευ όρων παράδοσης (όπως ακριβώς οι Ιάπωνες τότε) και μιας ειρήνης που προβλέπει την πλήρη υποταγή στο σιωνιστικό τέρας και την περιθωριοποίησή τους ή τον σταδιακό εξοστρακισμό αν όχι αφανισμό τους. Η δικαιολογία για τη σημερινή θηριωδία είναι το προφανώς μονομερές δικαίωμα άμυνας του Ισραήλ απέναντι στα βεγγαλικά και τις απειλές της

Η ισοπέδωση της Γάζας και τα παλαιστινιακά μωρά-«φίδια»!

Οι ΗΠΑ, που... λυπούνται για τον χαμό των αμάχων Παλαιστινίων, συμπληρώνουν με μερικές ακόμα εκατοντάδες εκατομμύρια ενίσχυσης τα 3+ δις της στρατιωτικής βοήθειας προς το Ισραήλ.   

Αυτά συμβαίνουν την ώρα που ο Gilad Sharon (γιός του γνωστού εγκληματία πολέμου, πρώην πρωθυπουργού του Ισραήλ, Ariel Sharon) δηλώνει ότι οι κάτοικοι της Γάζας δεν είναι αθώοι διότι εξέλεξαν τη Χαμάς. Ούτε όμηροι είναι, ισχυρίζεται, διότι επέλεξαν ελεύθερα να ζήσουν εκεί. Άρα πρέπει να υποστούν τις συνέπειες της απόφασής τους. Δηλώνει ακόμα ότι η Γάζα πρέπει να ισοπεδωθεί ολόκληρη. 

Σύμφωνοι με το πνεύμα αυτό, ανάμεσα στους πρώτους στόχους των βομβαρδισμών, οι Ισραηλινοί επέλεξαν να συμπεριλάβουν σχολείο και νοσοκομείο! 

Το χειρότερο νέο είναι ότι σύμφωνα με δημοσκοπήσεις πάνω από 90% είναι αυτή τη στιγμή το ποσοστό των Ισραηλινών πολιτών που συμφωνούν με την επιχειρούμενη γενοκτονία των Παλαιστινίων!
 

Μια γυναίκα μέλος του Κοινοβουλίου τους (Knesset) υποστήριξε μάλιστα ότι ο εχθρός δεν είναι η Χαμάς αλλά οι ίδιοι οι πολίτες της Γάζας. Και δήλωσε ότι δεν λυπάται ούτε καν για τον θάνατο αμάχων γυναικών στη Γάζα διότι αυτές είναι που γεννοβολάνε μικρά παλαιστινιακά φίδια!
 

Και όλα αυτά την ίδια ώρα που οι απαιτήσεις της Χαμάς είναι μετριοπαθέστατες: Να απελευθερωθούν συγκεκριμένοι κρατούμενοι που προκλητικά ξανασυνέλαβε το Ισραήλ παρά την προηγούμενη απελευθέρωσή τους, και να ανοίξουν τα σύνορα προς την Αίγυπτο.

Νέος πόλεμος των Αμερικάνων

του Γ. Δελαστίκ*

Ώρες μας χωρίζουν πλέον, όπως όλα δείχνουν, από την έναρξη της επίθεσης των ΗΠΑ και κάποιων συμμάχων τους με επικεφαλής τον γάλλο πρόεδρο Φρανσουά Ολάντ, αυτό το γελοίο υποκείμενο, εναντίον της Συρίας. Η ελληνική κυβέρνηση των σύγχρονων «Τσολάκογλου» Σαμαρά – Βενιζέλου όχι απλώς είναι πρόθυμη να παράσχει στους αμερικάνους επιδρομείς τη βάση της Σούδας και οτιδήποτε άλλο της ζητήσουν οι ΗΠΑ, αλλά και πρωτοστατεί σε επιθετικότητα ζητώντας οπωσδήποτε επίθεση εναντίον των Σύρων! Προφανώς ελπίζει ότι ο φόβος γενικότερου πολέμου στη Μέση Ανατολή θα χαλαρώσει την πίεση και το μίσος του ελληνικού λαού εναντίον της.

Η βρετανική βουλή απέρριψε με ψήφους 285 έναντι 272 την πρόταση της κυβέρνησης Κάμερον για συμμετοχή της Βρετανίας στον πόλεμο ή έστω σε «στρατιωτική δράση» εναντίον της Συρίας, προκαλώντας σοκ στον Ομπάμα, ο οποίος τώρα θα επιτεθεί κατά των Σύρων με μοναδικό ενεργό σύμμαχο τη …Γαλλία! Και τους …πολέμαρχους Σαμαρά και Βενιζέλο, βεβαίως βεβαίως! Πέρα όμως από τον εξευτελισμό του «σοσιαλιστή» Φρανσουά Ολάντ και των ελλήνων πολιτικών δοσίλογων, για τους οποίους η υποστήριξη της αμερικανικής επίθεσης είναι πταίσμα μπροστά στα ειδεχθή εγκλήματα που έχουν αδίστακτα και προμελετημένα διαπράξει εναντίον του ίδιου του ελληνικού λαού, η κατάσταση είναι ομολογουμένως πολύ σοβαρή από πολλές πλευρές.

Yonatan Shapira, ένας αληθινός ήρωας.

O Yonatan Shapira είναι ένας πρώην πιλότος της πολεμικής αεροπορίας του Ισραήλ. Μεγάλωσε σε αεροπορική βάση, με το όνειρο να γίνει πιλότος όπως και πολλά άλλα παιδιά και φίλοι του στο Ισραήλ. Το όνειρο της πτήσης το συνδύαζε με αξίες όπως της υπεράσπισης της πατρίδας του, της ελευθερίας, της ισότητας και της δικαιοσύνης. Αργότερα, κατά τη διάρκεια της δεύτερης ιντιφάντα, συνειδητοποίησε ότι η κυβέρνησή του έλεγχε άλλες χώρες, καταπατώντας αυτές τις αξίες. Και κατάλαβε ότι ήταν και ο ίδιος μέρος του φαύλου κύκλου των εχθροπραξιών που διαιώνιζε την έχθρα, το μίσος, τον πόλεμο και τις απώλειες σε ζωές ακόμα και μεταξύ αμάχων και αθώων πολιτών και από τις δύο πλευρές. Κατάλαβε ότι παρότι ο ίδιος δεν πετούσε μαχητικά που σκότωναν απ' ευθείας ανθρώπους, αλλά διασωστικά ελικόπτερα, οι κομάντος που μετέφερε «δεν πήγαιναν εκεί για να καθαρίσουν κήπους», όπως ο ίδιος λέει. Επιστρέφοντας από τις αποστολές του έβγαζε τη στολή του και πήγαινε να διαμαρτυρηθεί κατά της πολιτικής της χώρας του μαζί με άλλους συμπατριώτες του στο κέντρο του Τελ Αβίβ!

Interview - Israeli Refusenik Yonatan Shapira
από http://www.youtube.com/user/talkingsticktv

Τα κίνητρά του είναι φιλειρηνικά και ανθρωπιστικά.

Ελλάδα-Ισραήλ: τέλος στην στρατηγική... συμμορία

του Άρη Χατζηστεφάνου

Και έτσι ξαφνικά το Ισραήλ μας πέταξε σαν στυμμένη λεμονόκουπα. 

Μιλώντας σε Τούρκους δημοσιογράφους ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Βενιαμίν Νετανιάχου, χαρακτήρισε «συμπτωματική» τη βελτίωση των σχέσεων με την Ελλάδα και εξέφρασε την ελπίδα να υπάρξει επαναπροσέγγιση με την Τουρκία. 

Σε αυτό που στη διπλωματική αργκό θα έπρεπε να λέγεται «πολιτική ροχάλα», ο πρωθυπουργός του Ισραήλ εξευτέλισε ολοκληρωτικά τον Γ. Παπανδρέου: «Μια ημέρα» είπε «ενώ έτρωγα με τη γυναίκα μου στη Μόσχα ήρθε κάποιος και μας είπε αν ο Παπανδρέου θα μπορούσε να κάτσει μαζί μας»...

Κάπου εκεί, μεταξύ τυριού και ψαροκόκαλου, η Ελλάδα πίστεψε ότι έκατσε στο τραπέζι των ισχυρών και απέκτησε έναν στρατηγικό σύμμαχο. Το ελληνικό ΥΠΕΞ, το Μαξίμου και η προεδρία της Δημοκρατίας επιδόθηκαν σε έναν πρωτοφανή αγώνα αυτεξευτελισμού για τουλάχιστον δυο χρόνια.

Θα χυθεί αίμα στην Αίγυπτο

του Γιώργου Δελαστίκ

Πανηγύρισαν, φυσικά, έξαλλα οι εκατοντάδες χιλιάδες Αιγύπτιοι που κάθε μέρα και κάθε νύχτα μαζεύονταν στην πλατεία Ταχρίρ, όταν η αποτελούμενη από οπαδούς του Μουμπάρακ εκλογική επιτροπή υποχρεώθηκε τελικά να ανακοινώσει με οκτώ ημέρες καθυστέρηση ότι ο ισλαμιστής Μοχάμεντ Μουρσί είναι ο νικητής των προεδρικών εκλογών που διεξήχθησαν στις 16 και 17 Ιουνίου. 

Πρόκειται όμως για μια νίκη πολύ μικρότερης σημασίας από όσο φαντάζεται κανείς.

Όσο κι αν αυτό ακούγεται παράδοξο, η ανακήρυξη ισλαμιστή προέδρου μοιάζει περισσότερο με την τελευταία πράξη πραξικοπηματικού σφετερισμού της εξουσίας εκ μέρους της στρατιωτικής χούντας των στρατηγών του Μουμπάρακ παρά με την ολοκλήρωση των διαδικασιών εκδημοκρατισμού της χώρας, όπως είχε υποσχεθεί ο στρατός μετά την ανατροπή του τυράννου από τη λαϊκή εξέγερση.

Δυστυχώς, όλα δείχνουν ότι αν δεν χυθεί και πάλι αίμα στην Αίγυπτο, η στρατιωτική χούντα θα έχει κατορθώσει να καταπνίξει την επανάσταση και τους πολιτικούς εκπροσώπους της, αλλά επιπλέον θα έχει εξουδετερώσει και τους Αδελφούς Μουσουλμάνους που εκμεταλλεύθηκαν την ανατροπή του καθεστώτος Μουμπάρακ για να κυριαρχήσουν σε κάθε εκλογική αναμέτρηση.

Οι γεωπολιτικές εξελίξεις και η επιβίωση της χώρας

του Ρούντι Ρινάλντι.

Όσα διαδραματίζονται τούτες τις μέρες στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο, οι προετοιμασίες για διεκδικήσεις και αναμετρήσεις -με προεξάρχουσα τη σύγκρουση Τουρκίας και Ισραήλ- προστίθενται στον εξαιρετικά εύθραυστο και επικίνδυνο καμβά της κοινωνικής και οικονομικής κρίσης. 

Προσδίδουν δε και εθνικές διαστάσεις στην κρίση. Η σύμπτωση της οικονομικής-κοινωνικής κρίσης με την εθνική, θα δώσει διαστάσεις πανεθνικής κρίσης. Η διέξοδος, η διάσωση, η επιβίωση της χώρας, της κοινωνίας, του λαού, γίνεται πλέον πιο σύνθετη. Παραπέμπει σε διαδικασίες που ξεπερνούν κατά πολύ την απλή διατύπωση αιτημάτων ή την επιδίωξη επιτυχημένων επιμέρους οικονομικών χειρισμών. 
Αναζητείται η συνολική πολιτική οπτική που τόσο κραυγαλέα απουσιάζει.

Ξεκίνησαν γεωτρήσεις της Κύπρου και στο βάθος... σκιές πολέμου!

Κλιμακώνει τις προκλήσεις και την ένταση η Τουρκία! ζητά άμεση διακοπή γεωτρήσεων!

''Επιτήδειος ουδέτερος'' η Ε.Ε.!

Το Ισραήλ τρίβει τα χέρια του!

Από σήμερα το γεωτρύπανο της αμερικανικής εταιρείας Noble Εnergy μπήκε σε κίνηση στο Οικόπεδο 12 της Κυπριακής ΑΟΖ, ενώ την ίδια ώρα η Τουρκία κλιμακώνει τις προκλήσεις και την ένταση σε βάρος της Κύπρου.

Είναι χαρακτηριστικό ότι με Δευτεριάτικες δηλώσεις του ο Τούρκος Υπουργός Ενέργειας Τενέρ Γιλντίζ ζήτησε από την Κύπρο να διακόψει άμεσα τη γεώτρηση, απειλώντας με "αντίποινα" (βλ. ρεπορτάζ παρακάτω).

Οι μόνοι απόλυτα κερδισμένοι από τις εξελίξεις είναι οι ΗΠΑ και πρώτα και κύρια το Ισραήλ.

Κύπρος αλλά και Ελλάδα έκαναν το "στρατηγικό λάθος" να προσδεθούν ακόμα περισσότερο, σε βαθμό 'άθλιας "δορυφοροποίησης", στον αμερικανοισραηλινό άξονα.

Είναι τραγικό ότι η Κύπρος και η Ελλάδα, αντί να στηριχτούν -για να προωθήσουν τα δίκαια θαλάσσια ενεργειακά τους συμφέροντα- σε μια δική τους ανεξάρτητη πολυδιάστατη πολιτική, παραδόθηκαν απολύτως σε μια αμερικανοισραηλινή εταιρεία και κυρίως παραδόθηκαν στην πολιτικοστρατιωτική «προστασία» του Ισραήλ.

Το γεγονός αυτό κατέστησε τη θαλάσσια ενεργειακή στρατηγική Ελλάδας και Κύπρου μέρος της τουρκο-ϊσραηλινής διένεξης και παράγοντα περεταίρω όξυνσης της τελευταίας.

Κύπρος: στο παιχνίδι της ενέργειας και του Ισραήλ! (απειλούμενη και πιεζόμενη)

του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

 

“Η κατάρα του μαύρου χρυσού”. Αυτό τον τίτλο διάλεξε η Monde (6.8), για το κύριο άρθρο της. “Το παράδοξο είναι πολύ γνωστό, δυστυχώς”, γράφει η εφημερίδα, “το πετρέλαιο φτωχαίνει πολλές χώρες παραγωγούς μαύρου χρυσού. ‘H, ακριβέστερα, πλουτίζει παρά πολύ περιορισμένες πετρελαϊκές ολιγαρχίες ή αυταρχικά καθεστώτα, εις βάρος της μεγαλύτερης μάζας των πληθυσμών. Συχνότατα, η “κατάρα του πετρελαίου” αυξάνει δραματικά τις ανισότητες και συντηρεί τη διαφθορά. Προς μεγαλύτερο όφελος των πετρελαϊκών εταιρειών”.

To σχόλιο γράφτηκε με αφορμή τις τεράστιες καταστροφές που προκάλεσε η Shell στον Νίγηρα και η Chevron στην Αμαζονία, η αξία του όμως είναι γενικότερη. Τα αποτελέσματα της ύπαρξης ή διέλευσης, από μια περιοχή, ενεργειακών πόρων, δεν είναι πάντα καλά, ούτε σε οικονομικό και οικολογικό, ούτε σε γεωπολιτικό-στρατηγικό επίπεδο. ‘Hταν μάλλον κατάρα παρά ευλογία για τους αραβικούς λαούς, οι ενεργειακοί τους πόροι, άμεσα υπεύθυνοι για έναν αιώνα αίματος και καταστροφής. Οι Κούρδοι πλήρωσαν βαρύ τίμημα γιατί, από την περιοχή τους, περνάει ο Μπακού-Tσεϊχάν. Το Σουδάν θα ήταν ενωμένη χώρα και δεν θάχε γνωρίσει την καταστροφή που γνώρισε χωρίς το υπέδαφος που έχει – όπως και όλη η Αφρική.

Οδύσσεια χωρίς Ιθάκη

Νετανιάχου-Ομπάμα: σημειώσατε 1
Ο νέος πόλεμος στη Μέση Ανατολή.
Ευθυγράμμιση Παπανδρέου-Ισραήλ
 

του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
 

Την περασμένη Παρασκευή, η Wall Street Journal είχε ένα μικρό δημοσίευμα, στο οποίο ελάχιστη σημασία απέδωσε ο παγκόσμιος τύπος και οι απεσταλμένοι των διεθνών ΜΜΕ΅στη Βεγγάζη. Ο αιγυπτιακός στρατός, με την έγκριση των ΗΠΑ, τροφοδοτούσε με όπλα τους εξεγερμένους της Αν. Λιβύης. Πολύ προτού εγκριθεί η τελευταία απόφαση του ΟΗΕ, είχε ήδη εκδηλωθεί η ξένη στρατιωτική επέμβαση! Στοιχηματίζουμε ότι πολλά τέτοια, αόρατα ακόμα για τα διεθνή ΜΜΕ, που «κατασκεύασαν» το απαραίτητο κλίμα για τον πόλεμο στη Λιβύη, θα τα πληροφορηθούμε στη συνέχεια, όπως τα μάθαμε για το Ιράκ. Από την εποχή κιόλας της Αρχαίας Αθήνας, η δημοκρατία έχει δυσκολία να συμπορευθεί με τον ιμπεριαλισμό…

Χωρίς Ιθάκη είναι η Οδύσσεια που μας υπόσχονται οι στρατηγοί του «πολέμου των πολιτισμών», πραγματικοί αρχιτέκτονες του νέου μεσανατολικού πολέμου, που δεν κρατήθηκαν, αποκάλυψαν προθέσεις και μακροχρόνιο σχεδιασμό, ακόμα και στο όνομα που διάλεξαν για την επιχείρηση, «Αυγή της Οδύσσειας».

Αίγυπτος: στα χέρια του στρατού το κλειδί των εξελίξεων (και η σύγκρουση Ομπάμα-Ισραήλ)

του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου


Στην αποφασιστικότερη φάση της μπαίνει η μάχη για την εξουσία στο Κάιρο, την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, μάχη που θα κρίνει όχι μόνο την εξέλιξη του Αιγύπτου, αλλά θα επηρεάσει βαθειά το μέλλον όλου του ισλαμικού κόσμου, δεδομένης της κεντρικής σημασίας της Αιγύπτου για τον αραβικό κόσμο. (σ.σ. το άρθρο αυτό γράφτηκε μερικές ώρες πριν από την πτώση του Μουμπάρακ)


Το ζήτημα βέβαια δεν είναι μόνο «ποιος κυβερνά την Αίγυπτο», αλλά και «ποιος κυβερνά τον κόσμο».

Πήρε φωτιά πάλι η Αίγυπτος

του Γιώργου Δελαστίκ

Τελείωσε πολιτικά τον Χόσνι Μουμπάρακ ως πρόεδρο της Αιγύπτου η μεγαλειώδης εξέγερση του λαού της ανεξάρτητα από το πότε ακριβώς θα παραιτηθεί, φαίνεται όμως ότι βάλθηκε να τελειώσει και την κατ' όνομα... αντιπολίτευση! 

Τσάκισε κυριολεκτικά τις συνομιλίες καθεστώτος - αντιπολίτευσης το κολοσσιαίο πλήθος που συνέρρευσε προχθές στη θρυλική πλέον σε όλον τον κόσμο πλατεία Ταχρίρ του Καΐρου. Τις απονομιμοποίησε πλήρως, καθιστώντας εμφανές ότι όλες οι αντιπολιτευτικές οργανώσεις, προσωπικότητες και κόμματα που προσήλθαν στις συζητήσεις υπό τον αντιπρόεδρο Ομάρ Σουλεϊμάν, άνθρωπο του Ισραήλ και των ΗΠΑ, δεν εκφράζουν σε καμία περίπτωση τον εξεγερμένο λαό.

Η πτώση του τελευταίου Φαραώ και οι αϋπνίες ΗΠΑ – Ισραήλ

του Λεωνίδα Βατικιώτη

(Επίκαιρα 3-9/2/2011)

Ποιος θυμάται άραγε το όραμα του Μπους και των Αμερικάνων νεοσυντηρητικών; Ένα απέραντο ντόμινο που θα ξεκίναγε από το Αφγανιστάν και το Ιράκ, με τη βοήθεια των αμερικανικών επεμβάσεων που έγιναν με πρόσχημα την αντιμετώπιση της λεγόμενης τρομοκρατικής απειλής, για να καταλήξει στη δυτική Αφρική που βρέχεται από τον Ατλαντικό, παρασέρνοντας όλα τα αραβικά καθεστώτα. Σχεδόν δέκα χρόνια μετά, τα όνειρα παίρνουν την εκδίκησή τους και το ντόμινο ξεκίνησε. Με δύο διαφορές όμως: η πρώτη, και λιγότερη σημαντική, αφορά την κατεύθυνση του. Σημείο εκκίνησης δεν ήταν το Ιράκ ή το Αφγανιστάν αλλά η Τυνησία στη δυτική Αφρική όπου στις 14 Ιανουαρίου σημειώθηκε η πιο εκπληκτική «αλλαγή καθεστώτος» (regime change για να θυμηθούμε και την Μπουσική ορολογία) των τελευταίων ετών.

Νέα λαοθάλασσα στο Κάιρο κατά Μουμπάρακ

Το αντικυβερνητικό κίνημα δεν "ξεφουσκώνει"

Σημαίες και αντικυβερνητικά συνθήματα κυριάρχησαν και χθες στην πλατεία Ταχρίρ, στη μεγαλύτερη συγκέντρωση από τις 25 Ιανουαρίου, που ξεκίνησαν οι διαδηλώσεις κατά του προέδρου Μουμπάρακ.

Το κίνημα κατά του Χόσνι Μουμπάρακ δεν υποχωρεί, παρά τις κινήσεις του καθεστώτος για εκτόνωση της κρίσης. Έτσι χθες, 15η ημέρα των κινητοποιήσεων, ο αριθμός των διαδηλωτών στην πλατεία Ταχρίρ ήταν ο μεγαλύτερος σε σχέση με την έναρξη, στις 25 Ιανουαρίου, του κινήματος διαμαρτυρίας κατά του Μουμπάρακ.

Δέκα μέρες που συγκλόνισαν τον αραβικό κόσμο

Μια νέα Μέση Ανατολή αναδύεται όχι μέσα από τις κάνες των αμερικανικών τανκς, αλλά από τις φωτιές και τα οδοφράγματα των αραβικών δρόμων

 Από την "Καθημερινή" 6/2/2011

Μπορεί τα μεγάλα συλλαλητήρια της Παρασκευής στο Κάιρο και στα άλλα αστικά κέντρα της Αιγύπτου να μη σήμαναν την ημέρα της αποχώρησης του Χόσνι Μουμπάρακ, όπως το ήθελε η δημοκρατική αντιπολίτευση.

Δεν υπάρχει αμφιβολία όμως ότι ύστερα από τα δραματικά γεγονότα που εκτυλίχθηκαν με κινηματογραφική ταχύτητα το τελευταίο τετραήμερο -συγκεντρώσεις εκατομμυρίων ανθρώπων εναντίον του καθεστώτος την Τρίτη, ελιγμός Μουμπάρακ περί αποχώρησης τον Σεπτέμβριο, όργιο καταστολής παραστρατιωτικών του καθεστώτος και εγκληματικών στοιχείων εναντίον της αντιπολίτευσης και εκπροσώπων του διεθνούς Τύπου την Τετάρτη και την Πέμπτη, νέα έκρηξη του δημοκρατικού κινήματος την Παρασκευή- τίποτα πλέον δεν μπορεί να είναι όπως πριν. 

Καταρρέει ο Μουμπάρακ. Η διαδοχή αιωρείται ανάμεσα σε αλλαγή βάρδιας και ριζοσπαστική ανατροπή.

ΩΜΗ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΗΠΑ - ΕΕ - ΙΣΡΑΗΛ ΓΙΑ ΕΛΕΓΧΟ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ! 

ΙΣΡΑΗΛ: Ο ΕΚΔΗΜΟΚΡΑΤΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΓΕΙΤΟΝΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΜΑΣ!!!

Οι εξελίξεις στη Β. Αφρική και Μ. Ανατολή με το «ντόμινο» εξεγέρσεων που ξεκίνησαν από την Τυνησία και διαρκώς εξαπλώνονται, με κορύφωση την εξέγερση στην Αίγυπτο, τείνουν να προσλάβουν ιστορικές διαστάσεις!

Η μεγαλειώδης εξέγερση της εργατικής τάξης, της νεολαίας και του λαού της Αιγύπτου, συνεχίζεται αμείωτη και δεν φαίνεται να ανακόπτεται ούτε από το λουτρό αίματος (τουλάχιστον 120 νεκροί και 2.000 τραυματίες), με το οποίο πνίγει το καθεστώς τους εξεγερμένους ούτε από την προσπάθεια του καθεστώτος να μεταμφιεστεί με την αλλαγή κυβέρνησης και πρωθυπουργού και την επιλογή, για πρώτη φορά, αντιπροέδρου διαδόχου του Χ. Μουμπάρακ! 

Το Κυπριακό «όμηρος» του αερίου

 του Γ. Δελαστίκ

Εξελίξεις στρατηγικής σημασίας κυοφορούνται γύρω από τη διεθνή θέση της Κύπρου μετά την ανακάλυψη αξιόλογων κοιτασμάτων φυσικού αερίου στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) που καθόρισε το Ισραήλ για τον εαυτό του, ερχόμενο σε συμφωνία με την Κυπριακή Δημοκρατία για την οριοθέτηση των ΑΟΖ τους, αλλά ερήμην του Λιβάνου, που απορρίπτει ήδη τη συμφωνία αυτή.

Εν πρώτοις η συμπαράταξη της Λευκωσίας με το Τελ Αβίβ στο θέμα αυτό αντικειμενικά φέρνει την Κύπρο αντιμέτωπη με όλα τα αραβικά κράτη, κάτι που ευνοεί την Τουρκία, η οποία έχει ήδη αποκαταστήσει άριστες σχέσεις με τους Αραβες λόγω της εξαιρετικά γενναίας στάσης του Ερντογάν στο Παλαιστινιακό, που δικαίως τον έχει καταστήσει ήρωα του αραβικού κόσμου.

Το Μεγάλο Παιχνίδι στην Ανατολική Μεσόγειο

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΙΑ ΠΕΛΩΝΗ

Πολύ κοντά στην οριοθέτηση θαλασσίων συνόρων και Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης βρίσκονται σύμφωνα με πληροφορίες Κύπρος και Ισραήλ, συμφωνία που μπορεί να διαμορφώσει νέες ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο, αλλά και να προκαλέσει εντάσεις, καθώς στο νέο Μεγάλο Παιχνίδι για την ενέργεια που βρίσκεται σε εξέλιξη στη γειτονιά μας, ήδη η Τουρκία και ο Λίβανος διεκδικούν το δικό τους μερίδιο... 
 
Δεν είναι τυχαίο ότι ο εντοπισμός κοιτασμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου στην Ανατολική Μεσόγειο έχουν φέρει πιο κοντά την Ελλάδα, την Κύπρο και το Ισραήλ, κάτι που σύμφωνα με διπλωματικές πηγές θα μπορούσε στο μέλλον να δημιουργήσει έναν νέο άξονα στην περιοχή. Ο χρόνος της επίσκεψης του ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου στην Αθήνα τον περασμένο Αύγουστο δεν ήταν τυχαίος, λένε οι ίδιες πηγές. Λίγο πριν έρθει ο κ. Νετανιάχου στην Αθήνα και προτείνει στον έλληνα Πρωθυπουργό η μεταφορά του ισραηλινού φυσικού αερίου στην Ευρώπη να γίνεται μέσω υποθαλάσσιου αγωγού που θα περνά από την Ελλάδα, είχε ανακαλυφθεί στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ το κοίτασμα «Λεβιάθαν», το οποίο εικάζεται ότι διαθέτει αέριο 453 δισ. κυβικών μέτρων. Η γεώτρηση στον