Ο ανθρωπισμός που πέφτει στο Ιράκ

του πάροικου

Ο Ομπάμα, μπορεί να βομβαρδίζει το Ιράκ αλλά έχει πολύ καλούς λόγους να το κάνει. Καθόλου δεν μας ενοχλεί που προεκλογικά πλασαρόταν ως ένας ιδιαίτερα φιλειρηνιστής πρόεδρος της υπερδύναμης. Άλλωστε το ψεύδεσθαι δημοσίως έστω και εξαπατώντας ολόκληρη την οικουμένη δεν είναι καθόλου αθέμιτη πρακτική για τον κοινοβουλευτισμό και συνήθως γίνεται για καλό σκοπό.

Πρόκειται λοιπόν για μια ακόμα ανθρωπιστική και επιβεβλημένη επέμβαση και ιδού εννέα λόγοι που μπορώ να σκεφτώ στα γρήγορα:

Πρώτον, μια απόδειξη είναι ότι μαζί με τις βόμβες πέφτουν από τον ουρανό και προμήθειες προς τους αναξιοπαθούντες.

Δεύτερον, ο πρόεδρός μας («μας» λέω, διότι η στοργή του μας καλύπτει όλους, αλλά και διότι από 11^ης Σεπτεμβρίου είμαστε όλοι –εκτός του εχθρού- Αμερικανοί) επιδιώκει να προστατεύσει τη ζωή Αμερικανών. Ως γνωστόν η ζωή όλων ημών των Αμερικανών αξίζει περισσότερο από όλων των άλλων.

Τρίτον, δεν το αποφάσισε εική και ως έτυχεν, αλλά κατόπιν εκκλήσεως της λαοπρόβλητης κυβέρνησης του Ιράκ, η οποία, ως επίσης γνωστόν, δρα με αμιγώς εθνικά κίνητρα και ουδόλως επηρεάζεται από τις ΗΠΑ.

Βρόμικοι πόλεμοι: Ο κόσμος είναι ένα πεδίο μάχης

Τις «Τρίτες του Τρόμου» στον Λευκό Οίκο, αξιωματούχοι όπως ο John Brenan της CIA, ο αρχιτέκτονας του προγράμματος των drones και υπέρμαχος της επέκτασης των πολεμικών επιχειρήσεων σε όλον τον κόσμο, κάθονται και συζητούν ποιος θα ζήσει και ποιος θα πεθάνει σε διάφορα σημεία του πλανήτη. Οι στόχοι καμιά φορά σημειώνονται σε κάρτες του baseball.

Ο πρόεδρος Ομπάμα, όχι μόνο δεν τήρησε την υπόσχεση λήξης των πολεμικών αμερικανικών επιχειρήσεων στα ανοιχτά μέτωπα, αλλά ενίσχυσε (κατά μερικούς αναλυτές διπλασίασε) σε σχέση με τον προκάτοχό του, τον Μπους, τις πολεμικές επεμβάσεις, ιδίως με μη επανδρωμένα αεροπλάνα (drones).
 

[...] Ο δημοσιογράφος Jerome Starkey, που αποκάλυψε το ρόλο των ΗΠΑ στις επιθέσεις με ρουκέτες, παρέμεινε φυλακισμένος στην Υεμένη, μετά από παρέμβαση του προέδρου Ομπάμα, κατά της απονομής χάριτος! 

Περίληψη της συνέντευξης των Jeremy Scahill και Rick Rowley στο Democracy Now.

Το σχετικό ντοκυμαντέρ του Jeremy Scahill και του Rick Rowley αποκαλύπτει τις κρυμμένες αλήθειες του μυστικού πολέμου των ΗΠΑ σε διάφορες χώρες.

Οδύσσεια χωρίς Ιθάκη

Νετανιάχου-Ομπάμα: σημειώσατε 1
Ο νέος πόλεμος στη Μέση Ανατολή.
Ευθυγράμμιση Παπανδρέου-Ισραήλ
 

του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
 

Την περασμένη Παρασκευή, η Wall Street Journal είχε ένα μικρό δημοσίευμα, στο οποίο ελάχιστη σημασία απέδωσε ο παγκόσμιος τύπος και οι απεσταλμένοι των διεθνών ΜΜΕ΅στη Βεγγάζη. Ο αιγυπτιακός στρατός, με την έγκριση των ΗΠΑ, τροφοδοτούσε με όπλα τους εξεγερμένους της Αν. Λιβύης. Πολύ προτού εγκριθεί η τελευταία απόφαση του ΟΗΕ, είχε ήδη εκδηλωθεί η ξένη στρατιωτική επέμβαση! Στοιχηματίζουμε ότι πολλά τέτοια, αόρατα ακόμα για τα διεθνή ΜΜΕ, που «κατασκεύασαν» το απαραίτητο κλίμα για τον πόλεμο στη Λιβύη, θα τα πληροφορηθούμε στη συνέχεια, όπως τα μάθαμε για το Ιράκ. Από την εποχή κιόλας της Αρχαίας Αθήνας, η δημοκρατία έχει δυσκολία να συμπορευθεί με τον ιμπεριαλισμό…

Χωρίς Ιθάκη είναι η Οδύσσεια που μας υπόσχονται οι στρατηγοί του «πολέμου των πολιτισμών», πραγματικοί αρχιτέκτονες του νέου μεσανατολικού πολέμου, που δεν κρατήθηκαν, αποκάλυψαν προθέσεις και μακροχρόνιο σχεδιασμό, ακόμα και στο όνομα που διάλεξαν για την επιχείρηση, «Αυγή της Οδύσσειας».

Μιά νέα εποχή σκοτεινών χρόνων άρχισε

Του Πέτρου.Παπακωνσταντίνου

Οι αξίες του Διαφωτισμού υποχωρούν, καθώς η οικονομική κρίση ευνοεί την αναβίωση τάσεων εθνικισμού και φυλετικής ανωτερότητας

Το 2010 ήταν η χρονιά της απομυθοποίησης για τον Μπαράκ Ομπάμα. Απόλυτος κυρίαρχος του πολιτικού παιχνιδιού μέχρι πρόσφατα, είδε το κόμμα του να κατατροπώνεται στις ενδιάμεσες εκλογές του περασμένου Νοεμβρίου. Ηδη σύρθηκε να παρατείνει επ' αόριστον τις προκλητικές φοροαπαλλαγές που είχε καθιερώσει ο Τζορτζ Μπους υπέρ των πλουσίων, γεγονός που μεταφράστηκε ως προδοσία της επαγγελίας για Αλλαγή. Στην εξωτερική πολιτική, με το Γκουαντάναμο να λειτουργεί ακόμη και τον πόλεμο στο Αφγανιστάν να συνεχίζεται, η συνέχεια με την προηγούμενη κατάσταση πραγμάτων είναι εξίσου εμφανής. Οι οπαδοί του 44ου προέδρου διερωτώνται αν μείνει στην ιστορία ως νέος Κάρτερ, ένας ασθενής ηγέτης καλών προθέσεων, που θα αποτύχει να επανεκλεγεί, ή ως νέος Κλίντον, που θα εξασφαλίσει την πολιτική του επιβίωση μόνον έχοντας πουλήσει την ψυχή του στο διάβολο.