Το Βερολίνο πλουτίζει, το ΝΑΤΟ επεκτείνεται

Το Βερολίνο πλουτίζει, το ΝΑΤΟ επεκτείνεται

 του Άρη Χατζηστεφάνου

Ανατροπή γεωπολιτικών ισορροπιών στην Ευρώπη και την Ασία αλλά και χρυσές δουλειές για τη γερμανική πολεμική βιομηχανία αναμένει το Βερολίνο από την ανάπτυξη νατοϊκών δυνάμεων στην Ανατολική Ευρώπη.

Η βαρυσήμαντη συνέντευξη, που παραχώρησε πριν από μερικές ημέρες στην Frankfurter Allgemeine ο γενικός γραμματέας της βορειοατλαντικής συμμαχίας, ζητώντας αναδιάταξη των δυνάμεων του ΝΑΤΟ στην ανατολική Ευρώπη και άμεση αύξηση των στρατιωτικών δαπανών σε όλες τις χώρες της Ευρώπης, αντιμετωπίστηκε με ένα κύμα ενθουσιασμού από τον Γερμανικό Τύπο. Οι μεγαλύτερες γερμανικές εφημερίδες χτυπούν εδώ και εβδομάδες τα «τύμπανα του πολέμου», με αφορμή τις εξελίξεις στην Ουκρανία ενώ καταφεύγουν όλο και συχνότερα σε επιχειρήματα και χαρακτηρισμούς εναντίον της Ρωσίας που θυμίζουν τις χειρότερες στιγμές του αμερικάνικου μακαρθισμού.

Το Βερολίνο δεν φαίνεται να έχει προς το παρόν τον παραμικρό ενδοιασμό για την ενίσχυση του ρόλου του ΝΑΤΟ στην περιοχή, παρά το γεγονός ότι οι Γερμανοί αξιωματούχοι γνωρίζουν πολύ καλά ότι μια τέτοια εξέλιξη θα ενισχύσει πρωτίστως την γεωπολιτική ισχύ των ΗΠΑ, που παίζουν ηγετικό ρόλο στη συμμαχία.

Η Κριμαία ανοίγει το κουτί της Πανδώρας

Η Κριμαία ανοίγει το κουτί  της Πανδώρας 

του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

Σε πρόσφατο άρθρο του στην Washington Post, ο Ντέιβιντ Ιγκνέισιους παραλλήλιζε τη δυναμική αντίδραση του Βλαντιμίρ Πούτιν στην ουκρανική κρίση με το «Σοκ και Δέος» που εξαπέλυσε ο Τζορτζ Μπους εναντίον του Ιράκ, το 2003. 

Και στις δύο περιπτώσεις, η εσωτερική κοινή γνώμη υποστήριξε τον πρόεδρο της χώρας σε κλίμα πατριωτικής έξαρσης, ενώ ο υπόλοιπος κόσμος εντυπωσιαζόταν από την αποφασιστική επίδειξη δύναμης. Ωστόσο, ο γνωστός Αμερικανός αναλυτής σπεύδει να σημειώσει: «Αν υπάρχει ένα πράγμα στο οποίο μπορεί να συμφωνήσει ο Πούτιν με τον πρόεδρο Ομπάμα, είναι ότι τα οφέλη της στρατιωτικής επέμβασης δεν κράτησαν πολύ».

Δεν αποκλείεται η προδιαγεγραμμένη, με το σημερινό δημοψήφισμα στην Κριμαία, «νίκη» του Ρώσου προέδρου να αποδειχθεί εξίσου πύρρεια με εκείνη του Τζορτζ Μπους στο Ιράκ.  

Η Κριμαία θα κηρύξει σήμερα τη θέλησή της να προσχωρήσει στη Ρωσική Ομοσπονδία.

Λουξεμβούργο: Από την Γκλάντιο στον Γιούνκερ

του Άρη Χατζηστεφάνου
ΕΠΙΚΑΙΡΑ Ιούλιος 2013
 

To σκοτεινό παρελθόν του μικροσκοπικού κράτους στο σχεδιασμό του ΝΑΤΟ, οι μυστικές υπηρεσίες και οι τράπεζες.

Λένε ότι η πτώση μιας κυβέρνησης θυμίζει σε αρκετές περιπτώσεις την μετακόμιση από ένα σπίτι: Όταν οι ένοικοι το εγκαταλείπουν, στις αποθήκες του μπορεί να ανακαλύψεις τα αποδεικτικά στοιχεία ενός βρώμικου παρελθόντος, το οποίο έκρυβαν επιμελώς για χρόνια. Αυτό ακριβώς φάνηκε να συμβαίνει και ύστερα από την παραίτηση της κυβέρνησης του Λουξεμβούργου και του πρωθυπουργού Ζαν Κλοντ Γιούνκερ.

Βιομήχανοι και κυβέρνηση της Γερμανίας σχεδιάζουν πολέμους για πρώτες ύλες

Πριν από δυο χρόνια, κορυφαίες γερμανικές βιομηχανίες συγκρότησαν τη Συμμαχία για τις Πρώτες Ύλες (Rohstoffallianz) με σκοπό να διασφαλίσουν την προμήθεια πρώτων υλών για τους μετόχους και τις συμμετέχουσες εταιρείες. Για να το πετύχουν, ζητούν να χρησιμοποιηθούν στρατιωτικές δυνάμεις.

Σε μια συνέντευξη στο Ρόιτερς, τη Δευτέρα 18/2, ο επικεφαλής της Συμμαχίας για τις Πρώτες Ύλες , Ντιρκ Πάσκερτ, ζήτησε μια “στρατηγικά προσανατολισμένη εξωτερική πολιτική στον τομέα της οικονομίας και της ασφάλειας”, με σκοπό να εξασφαλίζονται οι πρώτες ύλες για τη γερμανική βιομηχανία.

Παρόλο που αυτή η πολιτική θα έπρεπε να διέπεται από το “σκοπό των ελεύθερων και διαφανών αγορών εμπορευμάτων”, ανέφερε ο Πάσκερτ, “δεν θα πρέπει να είμαστε αφελείς, ώστε να το θεωρήσουμε δεδομένο στο άμεσο μέλλον”. “Δυστυχώς, οι εξελίξεις κινούνται στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση”. Συνεπώς, κατέληξε, “εμείς, μαζί με τους εταίρους μας στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ, πρέπει να αναλάβουμε μεγαλύτερες ευθύνες στην εξωτερική πολιτική στους τομείς της οικονομίας και της ασφάλειας”.
Η “ανάληψη ευθυνών σε θέματα ασφάλειας” αποτελεί ευφημισμό για στρατιωτικές επιχειρήσεις. Αυτό υποδεικνύει εξάλλου η αναφορά στο ΝΑΤΟ.

Η αριστερά, ο Καντάφι, το ΝΑΤΟ και οι εξελίξεις στη Λιβύη!

Ανάγκη για ένα κοινό αντιιμπεριαλιστικό μέτωπο των μεσογειακών λαών κατά των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ, της ΕΕ και του χρηματιστικού κεφαλαίου!

Για μια νέα ελεύθερη Μεσόγειο της δημοκρατίας, της δικαιοσύνης, της ελευθερίας, με τους λαούς κυρίαρχους και συνεργαζόμενους!

Από την πρώτη στιγμή καταγγείλαμε τον βάρβαρο απρόκλητο πόλεμο που κατά παραβίαση κάθε ίχνους διεθνούς νομιμότητας εξαπέλυσε το ΝΑΤΟ σε βάρος της Λιβύης με άθλιους πρωταγωνιστές τις κατάπτυστες κυβερνήσεις Σαρκοζί και Κάμερον και φυσικά τις ΗΠΑ του Ομπάμα!

Πρόσχημα και μόνον πρόσχημα για αυτόν τον βρώμικο πόλεμο ήταν η αποκατάσταση της δημοκρατίας στη Λιβύη με την εκδίωξη του καθεστώτος Καντάφι και η ενίσχυση των εξεγερμένων στη Λιβύη.

Ο αποκλειστικός στόχος του βρώμικου Νατοϊκού πολέμου υπήρξε αντίθετα ο Νατοϊκός έλεγχος και η ποδηγέτηση "εξεγερμένων' και όχι η ενίσχυσή τους, ο απόλυτος έλεγχος του Λιβυκού πετρελαίου και ο έλεγχος του "στρατηγικού" οικοπέδου που λέγεται Λιβύη, για τη "νομή" και διανομή των οποίων πρόκειται να δώσουν σκληρή μάχη μεταξύ τους οι νικητές "νεοσταυροφόροι"!  

Η ιμπεριαλιστική Δύση, ο Μπιν Λάντεν και η αριστερά!

Οι επαναστατικές εξελίξεις στον αραβικό κόσμο και οι προοπτικές τους

Για μια νέα μεσογειο συνάντησης του ευρωπαϊκού νότου με τον αφρικανικό βορά. μακριά από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, ενάντια στην οικονομική χειραγώγηση της ΕΕ και την ισραηλινή θηριωδία!

Δεν ξέρουμε πόσες είναι οι αλήθειες από όσα μας αφηγούνται για τη στυγερή δολοφονία του Μπιν Λάντεν!

Δεν ξέρουμε, επίσης, αν είναι τυχαία ή σχεδιασμένη η στιγμή που έγινε ή ανακοινώθηκε η δολοφονία του αρχιτέκτονα της Αλ – Κάϊντα.

Αραβικές εξεγέρσεις εν τάφω

του Γιώργου Δελαστίκ

Μελαγχολικός είναι ο απολογισμός των επιτευγμάτων μέχρι στιγμής των αραβικών εξεγέρσεων που τόσες ελπίδες ριζικής αλλαγής προς το καλύτερο γέννησαν. 

Στις δύο όλες κι όλες περιπτώσεις που οι λαοί που εξεγέρθηκαν πέτυχαν την απομάκρυνση διεφθαρμένων και αυταρχικών ηγετών, του Χόσνι Μουμπάρακ στην Αίγυπτο και του Μπεν Αλί στην Τυνησία, οι εξεγέρσεις δεν μπόρεσαν να μετεξελιχθούν σε επαναστάσεις και να επιφέρουν αλλαγή καθεστώτος.

Στην Αίγυπτο ειδικά, παρά τη μεγαλειώδη εξέγερση εκατομμυρίων λαού με εκατοντάδες και ίσως χιλιάδες νεκρούς, δεν άλλαξε ουσιαστικά τίποτα περισσότερο από τον Μουμπάρακ και το πολύ στενό του περιβάλλον.

Το Αιγαίο και οι ελληνοτουρκικές διαφορές

Η εξαιρετική εισήγηση της διευθύντριας της Ελευθεροτυπίας Κύρας Αδάμ για όσα μας χωρίζουν με την γειτονική χώρα – Με απλά και κατανοητά λόγια, όλα όσα θέλετε να ξέρετε -και πρέπει να ξέρετε- για την υφαλοκρηπίδα, τις γκρίζες ζώνες και τις ΑΟΖ – Τα αγκάθια, η νέα θέση της Άγκυρας, η αξία του Καστελόριζου και των Καλόγερων και ο εναέριος χώρος. Η σημασία του 25^ου Μεσημβρινού, η ελληνική υποχώρηση στο μισό Αιγαίο και το νέο δόγμα του ΝΑΤΟ που μας απαγορεύει στα ελληνικά αεροπλάνα να προσγειώνονται στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

του Γιώργου Γουγά

Πριν από δύο εβδομάδες πραγματοποιήθηκε μία εξαιρετική διημερίδα από τον πολιτιστικό σύλλογο Τερψιχόρη με θέμα το Αιγαίο. Στο πλαίσιο αυτό, πέρα από το καθαρά πολιτιστικό σκέλος υπήρξε και μία ενημερωτική εσπερίδα για τα πολιτικά ζητήματα και τις διπλωματικές εξελίξεις στον ευαίσθητο αυτό χώρο. Η εισήγηση της διευθύντριας της Ελευθεροτυπίας Κύρας Αδάμ, από τις κορυφαίες διπλωματικές συντάκτριες ήταν άψογη από κάθε άποψη και φώτισε με απλό και κατανοητό τρόπο όλα όσα έχουν συμβεί μέχρι τώρα, αλλά και όλα όσα θα επισυμβούν το επόμενο διάστημα.

Ποιός διεκδικεί τον έλεγχο της Μεσογείου;

του Μανώλη Αστρεινίδη

 

Η Μεσόγειος ανέκαθεν υπήρξε η πλέον στρατηγική θάλασσα και είναι η μόνη που βρέχει τρεις ηπείρους.

Για τον έλεγχο λοιπόν της Μεσογείου πολέμησαν οι Πέρσες, οι στρατιώτες του Αλεξάνδρου, οι ρωμαϊκές φάλαγγες, οι Βυζαντινοί, οι Οθωμανοί, οι Ισπανοί και Βρετανοί θαλασσοκράτορες, η Γαλλική Αυτοκρατορία με το Ναπολέοντα αλλά και η φασιστική Ιταλία όπως και η Γερμανία του Χίτλερ.

Με το τέλος του Β΄ΠΠ η μεγαλύτερη στρατιωτική παρουσία στη Μεσόγειο ήταν η αμερικανική με το στρατηγείο του στόλου της στη Νάπολη.

Αθήνα και Παρδαλή Συμμαχία

της Κύρας Αδάμ

Βιάστηκε πολύ η ελληνική κυβέρνηση να δηλώσει την πλήρη συμμετοχή της στις επιχειρήσεις εναντίον της Λιβύης, που ακόμα και σήμερα δεν έχουν λάβει την τελική μορφή τους, καθώς το ΝΑΤΟ δεν έχει πάρει απόφαση και η «συμμαχία των προθύμων» πηγαινοέρχεται μεταξύ Παρισίων και Λονδίνου.

Η Αθήνα έσπευσε να προεξοφλήσει -άγνωστο γιατί- ότι η επιχείρηση εναντίον του Καντάφι θα ετίθετο, την επόμενη κιόλας ημέρα από την απόφαση του Σ.Α. για «ζώνη απαγόρευσης πτήσεων υπεράνω της Λιβύης», υπό τας διαταγάς του ΝΑΤΟ.

Γι' αυτό άλλωστε έσπευσε να διαθέσει, ως όφειλε κατ' αρχήν, τις δυνάμεις της στη Συμμαχία, με τον «συνήθη» ελληνικό περιορισμό ότι η χώρα δεν παίρνει η ίδια μέρος στις επιθέσεις.

Στο «στόχαστρο» της Δύσης ο Καντάφι

Τελευταία ενημέρωση: 10:04 Κυριακή 20 Μαρτίου 2011

«Πράσινο» φως από Γαλλία, Βρετανία, ΗΠΑ και αραβικές χώρες - Συμφώνησε η Γερμανία, αλλά δεν θα συμμετάσχει στις στρατιωτικές επιχειρήσεις

Η μεγαλύτερη διεθνής στρατιωτική επέμβαση στον αραβικό κόσμο από το 2003, όταν πραγματοποιήθηκε η επέμβαση στο Ιράκ, ξεκίνησε χθες με τις επιχειρήσεις των δυτικών δυνάμεων στη Λιβύη οι οποίες εφάρμοσαν την απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ για την επιβολή ζώνης εναέριου αποκλεισμού και την ανάληψη στρατιωτική δράσης προκειμένου να προστατευθούν οι Λίβυοι πολίτες από τις επιθέσεις των δυνάμεων του Μουαμάρ Καντάφι. 

Νέος βρώμικος ιμπεριαλιστικός πόλεμος. Η Σούδα πολεμικό ορμητήριο.

...ΠΡΟΣΧΗΜΑ Ο ΚΑΝΤΑΦΙ! ΕΠΙΔΙΩΚΟΥΝ ΕΛΕΓΧΟ ΠΕΤΡΕΛΑΙΩΝ ΚΑΙ ΕΛΕΓΧΟ ΤΩΝ ΕΞΕΓΕΡΣΕΩΝ! 

 ΑΠΟ ΩΡΑ ΣΕ ΩΡΑ ΤΑ ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΑ ΧΤΥΠΗΜΑΤΑ!

ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΤΩΡΑ ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΕΣ ΒΑΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!  

Εντός των επομένων ωρών θα πραγματοποιηθούν τα αεροπορικά χτυπήματα στη Λιβύη, στο πλαίσιο της απόφασης του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, δήλωσε σήμερα στο Παρίσι ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Φρανσουά Μπαρουέν, διευκρινίζοντας πως οι γαλλικές δυνάμεις θα συμμετάσχουν στις επιχειρήσεις αυτές.

Αποφασιστική καμπή για τη λιβυκή επανάσταση

του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

ΒΕΓΓΑΖΗ. Σχεδόν ένα μήνα μετά την έναρξη της αιματηρής εξέγερσης στη Λιβύη, η «Επανάσταση της 17ης Φεβρουαρίου» οδεύει προς μια αποφασιστική καμπή. Στις 15 ημέρες που καλύπτουμε τις δραματικές πολιτικές και στρατιωτικές εξελίξεις στην εξεγερμένη, ανατολική Λιβύη, διαπιστώσαμε πως ένα αρχικά περιορισμένο κίνημα δημοκρατικών δικαιωμάτων εξελίχθηκε με κινηματογραφική ταχύτητα σε πραγματική λαϊκοδημοκρατική επανάσταση, η οποία κλιμακώθηκε σε νικηφόρα, στη μισή χώρα, ένοπλη εξέγερση και, τελικά, σε έναν εμφύλιο πόλεμο χωρίς ορατή ημερομηνία λήξης.

Η λιβυκή επανάσταση αντιμετωπίστηκε με επιφυλακτικότητα από αρκετούς αριστερούς πολίτες, αναλυτές και ηγέτες. Ορισμένοι υποστήριξαν ότι στην πραγματικότητα δεν επρόκειτο για επανάσταση, αλλά για εσωτερικό πραξικόπημα μερίδας του λιβυκού διευθυντικού στρώματος, με στόχο την προετοιμασία στρατιωτικής επέμβασης της Δύσης, την επαναποικιοποίηση της χώρας και τη διανομή της πολύτιμης πετρελαϊκής λείας της μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων.

Δύση και Αραβία

από kassandra

Φωτο: nato.int

«Πιστεύει κανείς ότι οι ΗΠΑ θα είχαν εισβάλει στο Ιράκ, αν το κύριο εξαγωγικό προϊόν του ήταν το μπρόκολο και όχι το πετρέλαιο;».
Το ερώτημα ετέθη κυνικά από τον γνωστό αναλυτή μελλοντικών τάσεων Τζέραλντ Σελέντε, ο οποίος ξεσκεπάζει με αυτό τον τρόπο όχι μόνο τις πραγματικές προθέσεις της αμερικανικής υπερδύναμης στη Μέση Ανατολή, αλλά γενικότερα την «παραδοσιακή» υποκρισία της Δύσης εκεί. Οι κρίσιμες εξελίξεις στον αραβικό χώρο αιφνιδίασαν τις δυτικές δυνάμεις κι έπρεπε να ξεσπάσει η κρίση τροφίμων στην Τυνησία με τα τραγικά επακόλουθά της για να αντικρίσει η Ευρώπη το εύρος της κοινωνικής αθλιότητας εκεί.
Την ώρα που ο Μουαμάρ Καντάφι έχει περιέλθει, κατά τον Ρώσο υπουργό Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ, σε κατάσταση πολιτικού πτώματος, κηρύσσοντας πόλεμο κατά του ίδιου του λαού της Λιβύης, πληθαίνουν καθημερινά οι δυτικές κραυγές για την τύχη των ανθρώπων και το μέλλον αυτής της «πολύπαθης χώρας».

Οι λαοί του αραβικού κόσμου επιμένουν στον αγώνα

Τα πιθανά σενάρια ανά χώρα - ο ρόλος των ΗΠΑ

της Αλίκης Παπαδομιχελάκη

Κοινός παρανομαστής:

Παρά τις ιστορικο-κοινωνικές τους διαφορές οι λαϊκές εξεγέρσεις στις αραβικές χώρες έχουν και τους κοινούς παρανομαστές τους.

Έχουν την 4 αιώνων εμπειρία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, το πέρασμα στην Αποικιοκρατία, την περίοδο εθνικών απελευθερώσεων, την κοινή γλώσσα και θρησκεία. Στη λαϊκή βάση υπάρχει ακόμα το πνεύμα της Ούμα Ισλαμία, δηλ. της ισλαμικής (όχι ισλαμιστικής) Κοινότητας. 

Οι λαϊκές εξεγέρσεις έχουν μεγάλη διάρκεια και μαζικότητα. Κοινός τους παρανομαστής το πολιτικο-κοινωνικό αίτημα για δημοκρατία και δίκαιη κοινωνικά ανακατανομή.

Όπως στην περίπτωση της Λ. Αμερικής έτσι και εδώ έχουμε το φαινόμενο συγκοινωνούντων δοχείων ως προς τους αλληλεπηρεασμούς στην κοινωνική βάση και τα λαϊκά κινήματα.

Προς επίθεση ΗΠΑ - ΝΑΤΟ στη Λιβύη

του Γιώργου Δελαστίκ

Αντιστροφή της κατάστασης στα μέτωπα των στρατιωτικών συγκρούσεων παρατηρείται τα τελευταία 24ωρα στη Λιβύη. Η αντεπίθεση των δυνάμεων του καθεστώτος του Μουαμάρ Καντάφι έχει ανακόψει κάθε προέλαση των δυνάμεων που έχουν εξεγερθεί εναντίον του. 

Αντιθέτως, τα καθεστωτικά στρατεύματα επιχειρούν πλέον την ανακατάληψη πόλεων στρατηγικής σημασίας για τη ροή του λιβυκού πετρελαίου, όπως η Ζαουίγια, η Ρας Λανούφ, η Μάρσα Ελ Μπρέγκα και η Μισράτα. 

Ανελέητος βομβαρδισμός πόλεων της Λιβύης - Διστακτική η Δύση στην ανάληψη δράσης

 

Επιθέσεις σε πετρελαϊκές εγκαταστάσεις 

Τρίπολη, Λιβύη

Στο αίμα πνίγει την επανάσταση ο Μουαμάρ Καντάφι, εξαπολύοντας νέο κύμα βομβαρδισμών στην Ζαουίγια και την πόλη Ρας Λανούφ. 

Επίθεση έχουν δεχτεί πετρελαϊκές εγκαταστάσεις στη Ρας Λανούφ, με τις πληροφορίες να είναι συγκεχυμένες.

Οι αντάρτες κατηγορούν τις δυνάμεις του Καντάφι ότι βομβαρδίζουν πετρελαϊκές εγκαταστάσεις και κάνουν λόγο για «βρόμικο παιχνίδι», ενώ η κυβέρνηση μιλά «για στοιχεία της Αλ Κάιντα» που κρύβονται πίσω από τις επιθέσεις. 

Πληροφορίες κάνουν λόγο για δεκάδες νεκρούς στη Ζαουίγια, ανάμεσά τους για ανώτεροι αξιωματούχοι των δυνάμεων Καντάφι. Τον ηγέτη των εξεγερμένων επικηρύσσει η κυβέρνηση.

Οι Άραβες φοβίζουν τη Δύση

του Γιώργου Δελαστίκ

Θα ανατραπεί ο Καντάφι; Θα διαμελιστεί η Λιβύη; Θα αυξηθεί η τιμή του πετρελαίου; Θα επεκταθούν οι αραβικές εξεγέρσεις και στις μοναρχίες του Κόλπου; Θα συμμετάσχει η Ελλάδα σε στρατιωτική επίθεση εναντίον της Λιβύης; 

Πάμπολλα είναι τα ερωτήματα αυτού του τύπου που απασχολούν τους Ευρωπαίους και τους Αμερικανούς. Οχι μόνο τους πολιτικούς, αλλά και τους απλούς πολίτες. 

Ο ενθουσιασμός με τον οποίον ο κόσμος υποδέχθηκε τις ειρηνικές εξεγέρσεις του άοπλου λαού της Τυνησίας και της Αιγύπτου σταδιακά παραχώρησε τη θέση του σε μια επιφυλακτική αντιμετώπιση της οργανωμένης ένοπλης εξέγερσης στη Λιβύη από κύκλους που είναι φανερό ότι διατηρούσαν εκ των προτέρων επαφές με τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους στη Μέση Ανατολή.

Το ΝΑΤΟ μελετά επέμβαση στη Λιβύη, με «φύλλο συκής» τον ΟΗΕ!

Απαράδεκτο σχέδιο κυρώσεων επεξεργάζεται ο ΟΗΕ!

Την ίδια στιγμή ο εξεγερμένος λαός, προετοιμάζεται για τη "μάχη της Τρίπολης", απέναντι στις τελευταίες δυνάμεις του Καντάφι!

Στρατιωτική επέμβαση στη Λιβύη, μελετάει το ΝΑΤΟ, προκειμένου να υπερασπιστεί τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα της Δύσης. Για το σκοπό αυτό, σήμερα Παρασκευή (25.02) θα πραγματοποιηθεί τόσο έκτακτη σύνοδος του ΝΑΤΟ όσο και έκτακτη σύνοδος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Προσπαθώντας να βαφτίσει μια ενδεχόμενη στρατιωτική εισβολή ως «ανθρωπιστική παρέμβαση», ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Άντερς Φογκ Ράσμουσεν, είπε πως μια τέτοια απόφαση θα πρέπει να βασίζεται σε εντολή του ΟΗΕ. Οι επίμαχες δηλώσεις, αποτελούσαν «απάντηση» στη δημόσια εκφρασμένη εκτίμηση του Φιντέλ Κάστρο, ότι το ΝΑΤΟ θα εισβάλει στη Λιβύη.

Το ΝΑΤΟ αμφισβητεί τα ελληνικά νησιά του ανατολικού Αιγαίου!

ΠΡΩΤΟΦΑΝΕΣ! ΝΑΤΟΪΚΗ ΔΙΑΤΑΓΗ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΜΑΧΗΤΙΚΩΝ ΑΠΟ ΤΗ ΛΗΜΝΟ ΕΩΣ... ΤΟ ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ! 
 

   Με ευθύ και απροσχημάτιστο τρόπο το ΝΑΤΟ έχει μετατρέψει όλα τα ελληνικά νησιά του Ανατολικού Αιγαίου από τη Λήμνο, Σαμοθράκη, Λέσβο έως τη Ρόδο και το Καστελόριζο σε μια απέραντη «γκρίζα» ζώνη.

   Συγκεκριμένα, πέραν των πολλών άλλων, το ΝΑΤΟ με οδηγία του από το 2006 απαγορεύει, στο όνομα της αποστρατικοποίησής τους, την προσέγγιση ελληνικών μαχητικών στα ως άνω νησιά, ενώ δεν επιτρέπει τη συμπερίληψή τους και τη συμπερίληψη στρατιωτικών μέσων που εδρεύουν σε αυτά σε Νατοϊκές ασκήσεις!

   Η πρωτοφανής αυτή κατάσταση «περιορισμένης κυριαρχίας» που έχει επιβάλλει το ΝΑΤΟ, με πίεση της Τουρκίας, στα ελληνικά νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, δυστυχώς παρά τη μείζονα εθνική σημασία της έχει προωθηθεί αθόρυβα, σχεδόν μουλωχτά και απαρατήρητα, χωρίς να έχουν υπάρξει οι απαιτούμενες αντιδράσεις, αφού στη χώρα κυριαρχεί εδώ και καιρό ένα κλίμα αφασίας και νεοαποικιακής παράδοσης.

   Η ΙΣΚΡΑ παραθέτει επίκαιρο ρεπορτάζ της εξαιρετικής δημοσιογράφου ΚΥΡΑΣ ΑΔΑΜ από την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ της Τρίτης 28/12, με το οποίο αποκαλύπτεται ότι οι τραγικές εξελίξεις με το ΝΑΤΟ είχαν δρομολογηθεί από το 1995!!!

ΔΕΝ ΕΒΑΛΑΝ ΒΕΤΟ, ΕΜΕΙΝΑΝ ΟΙ ΓΚΡΙΖΕΣ ΖΩΝΕΣ!

της ΚΥΡΑΣ ΑΔΑΜ

   Προσφάτως η Ελλάδα αποχώρησε από τη ΝΑΤΟϊκή άσκηση αεράμυνας Noble-aspect 2010 επειδή το ΝΑΤΟ απέρριψε τη θέση της Ελλάδας και δεν συμπεριέλαβε στην άσκηση τα νησιά του Αν. Αιγαίου και κυρίως τις αεροπορικές δυνάμεις (αεροδρόμιο-ραντάρ) της Λήμνου.