Ελευθεροτυπία «ειδικού σκοπού»

Ποια είναι η εταιρεία «Τρίτη Οψη» που ανέλαβε την έκδοση της ιστορικής εφημερίδας και πώς συνδέεται ο νέος συνεταίρος των αδελφών Τεγοπούλου, Χάρης Οικονομόπουλος, με την οικογένεια Μπακογιάννη

Καταγγελίες των σωματείων για το τέχνασμα με το οποίο ξανακυκλοφόρησε η εφημερίδα της Χ.Κ. Τεγόπουλος, αν και χρωστάει δεδουλευμένα και αποζημιώσεις σε εκατοντάδες εργαζόμενους

τoυ Δημήτρη Ψαρά

Η εφημερίδα που κυκλοφόρησε χτες με τον τίτλο «Ελευθεροτυπία», σύμφωνα με προχτεσινή ανακοίνωση της Χ. Κ. Τεγόπουλος προς το Χρηματιστήριο, εκδίδεται «βάσει σύμβασης έργου που υπεγράφη με την εταιρεία Τρίτη Oψη Α.Ε., η οποία αναλαμβάνει με δικά της έξοδα την επανέκδοση και θα ανταποδίδει στη Χ. Κ. Τεγόπουλος Εκδόσεις ΑΕ ποσοστό 90% των καθαρών της κερδών».

Μάθαμε λοιπόν έτσι στο παρά πέντε την επωνυμία της μυστηριώδους εταιρείας που μέχρι πριν από λίγες μέρες καλούσε κάποιους «επίλεκτους» εργαζόμενους να υπογράψουν μια σύμβαση στην οποία δεν αναφερόταν καν το όνομά της.

Το μοντέλο καταρρέει, όχι η δημοσιογραφία

  της Ματίνας Παπαχριστούδη - Hoc Doc

 Τρία χρόνια ύφεσης κλείνουν τα ΜΜΕ, τρία χρόνια στη διάρκεια των οποίων ιδιοκτήτες, εκδότες και μεγαλοδημοσιογράφοι πέρασαν το αναγνωστικό κοινό και τους εργαζομένους τους από όλες τις φάσεις της αγοραίας προπαγάνδας. Εν αρχή ην η αλαζονεία της βεβαιότητας για την πανίσχυρη εξουσία τους. Επέβαλαν τη σιωπή για οποιαδήποτε κοινωνική αντίδραση στην έλευση του ΔΝΤ ελέω κρίσης. Ενδοεταιρικά η επιχείρηση των διαπλεκόμενων εκδοτών έναντι της κοινωνίας συνοδεύτηκε από το πρώτο κύμα απολύσεων-μειώσεων μισθών. Εξωεταιρικά οι media-άρχες είχαν συνεχή πρόσβαση στο ζεστό χρήμα, δάνεια, εισροή κεφαλαίων από νέους μετόχους ή αμέτοχους υποστηρικτές.

Τότε εμφανίστηκε ως μέγας σωτήρας των ΜΜΕ ο Λαυρέντης Λαυρεντιάδης, μοιράζοντας σαν τον Άη Βασίλη χρήμα σε εταιρικά μερίδια ή σε μαύρες τσάντες. Εμφανίστηκε με ποσοστά ή εξολοκλήρου σε Πήγασο, ΣΚΑΙ, Ελευθεροτυπία, Flash, Espresso, Ισοτιμία.

Ελευθεροτυπία: Μετά την πτώχευση, έρχονται οι τράπεζες

της Αφροδίτης Πολίτη
 

Ένας χρόνος ακριβώς συμπληρώνεται από τότε που η Χ. Κ. Τεγόπουλος κήρυξε μονομερή στάση πληρωμών απέναντι στους 870 εργαζόμενούς της, ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι. Μόνο που η λιτή ανακοίνωση της διοίκησης δεν το περιέγραφε ακριβώς έτσι.

Κάνοντας λόγο για «προσωρινή έλλειψη ρευστού», ζητούσε υπομονή και στήριξη από τους εργαζόμενους μέχρι να ομαλοποιηθεί η κατάσταση. Υπομονή και στήριξη δόθηκε για πέντε ολόκληρους μήνες απλήρωτης εργασίας, έναντι υποσχέσεων για δάνεια και απειλών για λουκέτο.
 

Η συνέχεια γνωστή: Από τέλη Δεκεμβρίου ξεκίνησαν ταυτόχρονα οι επαναλαμβανόμενες απεργίες και η αίτηση της εταιρείας για υπαγωγή στο άρθρο 99 του πτωχευτικού κώδικα. Σήμερα, δύο μήνες μετά την απόρριψη της αίτησης για το 99, με τους εργαζόμενους εξουθενωμένους, διασπασμένους, με πολλούς να έχουν αναγκαστικά επιλέξει τον δρόμο της συναινετικής απόλυσης χωρίς αποζημίωση ή δεδουλευμένα, η αίτηση πτώχευσης που κατατέθηκε στις 26 Ιουνίου φέρνει νέα, αρνητική για τους εργαζόμενους τροπή στην υπόθεση.

Η κατάθεση της αίτησης πτώχευσης έγινε γνωστή εντελώς συμπτωματικά, καθώς οι δικηγόροι μερίδας εργαζομένων προσπαθούσαν να εκτελέσουν ευνοϊκές για τους εργαζόμενους αποφάσεις που είχαν κερδηθεί στα δικαστήρια. 

Ο απεργιακός αγώνας στην Ελευθεροτυπία και οι επιχειρησιακές του βλέψεις

Σημαντικό κείμενο για την Ελευθεροτυπία και τον αγώνα των εργαζομένων, με πολλές προεκτάσεις γύρω από την έννοια της αυτοδιαχείρισης, από την Συνέλευση έμμισθων, άμισθων, «μπλοκάκηδων», «μαύρων», ανέργων και φοιτητών στα ΜΜΕ.

1.Εδώ και 6 μήνες οι 800 περίπου εργαζόμενοι στην «Ε» βρίσκονται σε απεργία διεκδικώντας την καταβολή των δεδουλευμένων τους. Η άλλη επιλογή που είχαν ήταν να συνεχίσουν να δουλεύουν τζάμπα, για έναν εργοδότη που όλα τα προηγούμενα χρόνια πλούτιζε από την εργασία τους. Το ότι δεν διάλεξαν την άμισθη σκλαβιά μπορεί να μη τους κάνει (ούτε αυτούς) «ήρωες της εργατικής τάξης», αλλά τους τοποθετεί καταρχήν ως συνέλευση εργαζομένων στο στρατόπεδο των απεργιακών αγώνων που δίνονται σε διάφορους χώρους για τα αυτονόητα, με τα οποία θέλουν να ξεμπερδεύουν τα αφεντικά.

Ο οικονομικός αγώνας για τα δεδουλευμένα έχει πάντα κι ένα στοιχείο εργατικής αντιπαράθεσης που δεν είναι ατομικίστικο και συντεχνιακό, αλλά έντονα ταξικό: το θέμα του μισθού ως de facto διαφοροποίηση συμφερόντων μεταξύ εργοδότη κι εργαζόμενου. Το αφεντικό βλέπει τον μισθό ως κάτι που θα ήθελε να εκμηδενίσει θεωρητικά, ενώ ο εργαζόμενος ως το ελάχιστο που δικαιούται για τη δουλειά του. Όταν λοιπόν το αφεντικό δεν πληρώνει όσα είχαν συμφωνηθεί, οι εργαζόμενοι κάνουν απεργία. Ως εδώ καλά.

Για τα “τύποις απεργιακά” φύλλα της Ελευθεροτυπίας - Πώς να έχετε και την απεργία ολόκληρη και το αφεντικό χορτάτο

της Αφροδίτης Πολίτη*

Γίνεται ένα απεργιακό φύλλο να εξυπηρετεί συμφέροντα της εργοδοσίας; Μιας εργοδοσίας που δεν πληρώνει ούτε αποζημιώνει 800 και πλέον εργαζόμενους και απολυμένους επί σχεδόν ένα χρόνο; 

Γίνεται οι υπέρμαχοι ενός ούλτρα-μνημονιακού μπίζνες-πλαν που προβλέπει πετσόκομμα θέσεων και μισθών κατά 50% να βαφτίζονται όψιμα απεργοί-αγωνιστές, υπογράφοντας αντιμνημονιακούς θούριους στο πλευρό της συγκεκριμένης «εναλλακτικής» κατά τα άλλα εργοδοσίας; 

Γίνεται να κυκλοφορεί απεργιακή εφημερίδα με την ευγενή αρωγή, συναίνεση και ενθάρρυνση του αφεντικού, που έξαφνα ανοίγει διάπλατα πόρτες, κομπιούτερ και λοιπές υποδομές, που ως τώρα κρατούσε ερμητικά κλειδαμπαρωμένες;

Γίνεται, σε αυτή την πρωτοφανή επίδειξη οργουελιανής αντιστροφής των εννοιών «απεργία» και «εργατικός αγώνας» να συμπαρίστανται άνθρωποι «της τέχνης και του πνεύματος», προσωπικότητες της αριστεράς και της προόδου, διαφόρων ηλικιών και αποχρώσεων ριζοσπαστικότητας, με πιο τρανταχτή τη συγχαρητήρια επιστολή του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα;

Φυσικά γίνεται. Για όσους δεν γνωρίζουν για τι ακριβώς μιλάμε, δεν οφείλουν άλλωστε, πρόκειται για τα δύο τελευταία «απεργιακά» φύλλα της Ελευθεροτυπίας που κυκλοφόρησαν 16/6 και 23/6.

"Ελευθεροτυπία - Απεργιακή έκδοση των εργαζομένων"

Επιστολή 12 εργαζομένων

Παρασκευή 15 Ιουνίου
 
Αγαπητέ Πάνο,

Ύστερα και από τις δηλώσεις του εκπροσώπου της ΧΚ Τεγόπουλος στη χθεσινή τριμερή συνάντηση στο υπουργείο Εργασίας ότι η εταιρεία προτίθεται να υποβάλει εκ νέου αίτηση για να υπαχθεί στο άρθρο 99 και, ως εκ τούτου, «αποδέχεται την κυκλοφορία απεργιακών φύλλων δεδομένου ότι αυτά γίνονται από τις εγκαταστάσεις της» και προτίθεται να παραχωρήσει μέχρι και το ΑΦΜ της ΧΚ Τεγόπουλος για την έκδοση του φύλλου, οφείλουμε να διαχωρίσουμε τη θέση μας από την αυριανή έκδοση μιας Ελευθεροτυπίας υποτίθεται απεργών εργαζομένων, που γίνεται όμως με την πλήρη σύμπνοια, αν όχι υποστήριξη, της εργοδοσίας.

Δυστυχώς, το φύλλο που ετοιμάζεται να κυκλοφορήσει αύριο δεν μπορεί να είναι το «τρίτο –κατά σειράν- απεργιακό φύλλο» της «Ελευθεροτυπίας», όπως ψευδεπίγραφα αναφέρει το δελτίο τύπου της Συντακτικής Επιτροπής, αλλά μια παγκόσμια συνδικαλιστική πρωτοτυπία ενός «τύποις απεργιακού φύλλου», όπως ακριβώς το είχε εξαγγείλει στην τελευταία συνέλευση των Συντακτών μέλος της νέας Συντακτικής Επιτροπής, δυστυχώς με την ανοχή, υποστήριξη και αναπαραγωγή του εκπροσώπου των εργαζομένων. Η παρακάτω δήλωση σ’εκείνη τη συνέλευση των συντακτών είναι περισσότερο από εύγλωττη και δεν αφήνει περιθώρια για παρερμηνείες.