του Γιώργου Γαβρίλη*
Καθώς η οικονομική κρίση και η ύφεση βαθαίνουν, η κοινωνική κρίση οξύνεται. Στη χώρα μας, η απαρέγκλιτη εφαρμογή του μνημονίου με τις συνεχείς επικαιροποιήσεις του είναι η κορυφή του παγόβουνου. Από κάτω κρύβεται, η συντονισμένη νεοφιλελεύθερη επίθεση του διεθνούς παγκοσμιοποιημένου κεφαλαίου και ιδιαίτερα του χρηματοπιστωτικού, ώστε να επιβάλει την ανασυγκρότηση του καπιταλισμού, μέσα από μια βίαια ανακατανομή του πλούτου σε βάρος της εργασίας.
Στην περίπτωση της Ελλάδος, έχει βρεθεί εκείνος ο αδύναμος κρίκος, ο οποίος θα σπάσει οριστικά την «αλυσίδα» του μεταπολεμικού μοντέλου της οικονομικής ανάπτυξης του κοινωνικού κράτους και του κράτους δικαίου, τουλάχιστον στην Ευρώπη.
Η κρίση δανεισμού και τα δημόσια ελλείμματα είναι το πρόσχημα για το σύρσιμο μιας ολόκληρης χώρας σε, εξευτελιστικές για την κοινωνία και τους εργαζόμενους της, βίαιες προσαρμογές στην οικονομία και την αγορά εργασίας. Τα μέτρα της προσαρμογής καταγράφονται στο μνημόνιο, το οποίο αποτελεί το απόλυτο εργαλείο της επιβολής των νεοφιλελεύθερων επιλογών. Συγγραφέας του είναι το ίδιο κεφαλαίο, όπως αυτό εκπροσωπείται από την τρόικα και ψυχρός αφηγητής του, η πιο νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση που γνώρισε ποτέ η χώρα.
Τα αισχρά εκβιαστικά διλήμματα της χρεοκοπίας που θέτει στην πορεία της αφήγησης αυτής η κυβέρνηση, στοχεύουν απλά στη «νομιμοποίηση» των πολιτικών και οικονομικών επιλογών όλων τους.
