«Εναντίον του πολιτικού συστήματος»

της Ήρας Φελούκατζη

Στην επιτυχία των κινητοποιήσεων των «αγανακτισμένων» στην Ελλάδα αναφέρονται γαλλικά δημοσιεύματα, επισημαίνοντας ότι εκτός από τα μέτρα λιτότητας και το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων, οι διαδηλωτές στρέφονται με τα συνθήματά τους εναντίον της πολιτικής τάξης και του πολιτικού συστήματος.

Τα χθεσινά ρεπορτάζ αντιπαραβάλλουν τη «μεγαλειώδη» συγκέντρωση στο Σύνταγμα με την «περιορισμένης συμμετοχής» διαδήλωση των συνδικάτων το περασμένο Σάββατο.

Σε αναλύσεις τους ορισμένοι οικονομολόγοι προειδοποιούν ότι το νέο σχέδιο διάσωσης αναβάλλει μόνο τα προβλήματα της χώρας, αλλά ενδεχομένως δεν θα αποτρέψει τη χρεοκοπία, με δυσάρεστες συνέπειες και για τις υπόλοιπες χώρες της ευρωζώνης.

Η υλική παρουσία του πλήθους μπορεί να αλλάξει τον κόσμο

Το να λες “όχι”, “φτάνει πια”, “δεν δέχομαι τίποτε άλλο”, “δεν αποδέχομαι την υποχρέωση να σε υπακούω”... όχι μόνο είναι πολιτικό αλλά είναι η βάση της κλασικής αριστερής πολιτικής. Η άρνηση είναι πάντα το πρώτο βήμα στη λογική της ανώτερης σύνθεσης. Σήμερα μπορεί να είναι όχι μόνο απαραίτητη αλλά πιθανά και το τελικό βήμα. Η ολοκλήρωση που λέγαμε πριν στηρίζεται στην αποχώρηση. Η άρνηση, λοιπόν, έχει από μόνη της πολύ μεγαλύτερη πολιτική, ριζοσπαστική και επαναστατική σημασία σήμερα από ό,τι είχε παλιά.

Συνέντευξη του Κώστα Δουζίνα στην Ιωάννα Δρόσου

Ποιες είναι οι πρώτες σας σκέψεις από τις συγκεντρώσεις στις πλατείες;

Το πρώτο που μου έχει κάνει εντύπωση είναι μια προφανής αδυναμία των οργανωμένων δυνάμεων της αριστεράς να μπορέσουν να καταλάβουν και να αναλύσουν αυτά τα γεγονότα. Το δεύτερο, που επίσης οφείλεται στην έλλειψη ανάλυσης και κατανόησης του τι συμβαίνει στην Ελλάδα, είναι η έκκληση του Μετώπου “να κάνουμε το Σύνταγμα πλατεία Ταχρίρ”. Η λογική του ηγεμονικού μπλοκ είναι εξαιρετικά δόκιμη. Όπως φαίνεται στην Τυνησία, την Αίγυπτο, τη Λιβύη, την Ισπανία και τώρα στην Ελλάδα είναι πρώτον μία λογική ηγεμονικού μπλοκ χωρίς ηγέτη και δεύτερον μία βαθύτατη εκ των πραγμάτων κριτική της λογικής αντιπροσώπευσης. Της λογικής, δηλαδή, που μας έλεγε, και στο επίπεδο των δημοκρατικών θεσμών αλλά και στο επίπεδο της αριστεράς, ότι υπάρχει αντιπροσώπευση και αντικατάσταση του λαού από το κόμμα, του κόμματος από την ηγετική ομάδα και της ηγετικής ομάδας από τον ηγέτη. Δηλαδή μία σειρά αντικαταστάσεων και μεταθέσεων που καταλήγουν τελικά στην αρχή του ενός. Αυτό που γίνεται αυτή τη στιγμή είναι μία έμπρακτη κριτική αυτής της λογικής της αντικατάστασης. Και αυτό, νομίζω, είναι το πιο χαρακτηριστικό αυτού του πράγματος.

Δεκάδες χιλιάδες στο σύνταγμα σε μια μεγαλειώδη λαοθάλασσα!

Δεν θα φύγουμε, αν δεν φύγουν κυβερνήσεις, τρόικα, τράπεζες, μνημόνια                                                Δεκάδες χιλιάδες «Αγανακτισμένοι» έχουν κατακλύσει από το απόγευμα της Κυριακής την πλατεία Συντάγματος στη μεγαλύτερη και πιο εντυπωσιακή συγκέντρωση του κινήματος που διαδηλώνει εδώ και πέντε ημέρες κατά των μέτρων λιτότητας και της ανεργίας.

Κεντρικό σύνθημα «να φύγουν μνημόνιο και τρόικα» στην πλατεία Συντάγματος, όπου κυριαρχούν τα πανό σε ελληνικά, ισπανικά και ιταλικά. Συγκεντρώσεις των «Αγανακτισμένων» λαμβάνουν χώρα ταυτόχρονα σε πολλές πόλεις της χώρας.