Guardian: Η ΕΡΤ σύμβολο για όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα

Guardian: Η ΕΡΤ σύμβολο για όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα

 

Με το κλείσιμο της ΕΡΤ και την αστυνομική επέμβαση στο υπό κατάληψη Ραδιομέγαρο ασχολείται η βρετανική εφημερίδα Guardian, η οποία τονίζει πως το «λουκέτο» στην κρατική Ραδιοτηλεόραση συμβολίζει όλα όσα έχει επιβάλλει η λιτότητα στην Ελλάδα.

Σε δημοσίευμα του, ο Guardian αναφέρεται στην παρουσία ξένων δημοσιογράφων του στην συγκέντρωση έξω από την ΕΡΤ μετά την επέμβαση των ΜΑΤ, με τον Richard Simcox να περιγράφει όσα έζησε: «Ήμουν ανάμεσα στους διαδηλωτές και η διάθεση ήταν ήρεμη αλλά οργισμένη. Κραυγές επευφημίας ακούστηκαν όταν ένα μεγάφωνο ανήγγειλε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα κατέθετε πρόταση δυσπιστίας προς την κυβέρνηση, η οποία όπως ήταν αναμενόμενο δεν πέρασε».

Όλα έτοιμα για τη μετάβαση στην ψηφιακή διαπλοκή

της Ματίνας Παπαχριστούδη

Από ‘δώ το είχαν, από ‘κεί το έφεραν, το πολιτικό σύστημα διαχείρισης κατάφερε το ακατόρθωτο.
 

Το «παράνομο», κατά το Συμβούλιο της Επικρατείας, καθεστώς των επί οκτώ χρόνια συνεχόμενων παρατάσεων της «προσωρινής νομιμότητας» των ιδιωτικών τηλεοπτικών καναλιών, σβήνει με μια απλή διάταξη έξι σειρών. 

Με επίκληση των fast track διαδικασιών που απαιτούνται για να «σβήσει» το αναλογικό τηλεοπτικό σήμα, οπωσδήποτε ώς τον Οκτώβριο του 2014.

Τα ιδιωτικά κανάλια του εκδοτικού κατεστημένου, τα οποία γιγαντώθηκαν και διαπλέχτηκαν με τα συμφέροντα του πολιτικού συστήματος και των διαχειριστών του –τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. – με ένα απίστευτο πλέγμα δεκάδων νομοθετικών ρυθμίσεων από το 1989 και δώθε, αθωώνονται για όλες τις «παρατυπίες» του τηλεοπτικού παρελθόντος τους. Αθώα και «νόμιμα» με το άρθρο 43 στο πολυνομοσχέδιο του Κυριάκου Μητσοτάκη, παίρνουν το πράσινο φως για να εισέλθουν στην ψηφιακή εποχή της διαπλοκής.

Καταστροφικό για την χώρα το σύγχρονο πολιτικό σύστημα

Συνέντευξη του Καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης και πρώην Πρύτανη του Παντείου Παν/μιου Γιώργου Κοντογιώργη στον δημοσιογράφο Δημήτρη Κωνσταντάρα. Ο Καθηγητής Γ. Κντογιώργης μιλάει για τον αναχρονιστικο/ολιγαρχικό χαρακτηρα του σύγχρονου πολιτικού συστήματος που στην ελληνική του εκδοχή είναι λεηλατικό και γι'αυτό καταστροφικό για τη χώρα.
ΑΡΤ tv, Τρίτη 16 Ιουλίου 2013

Καλώς ήλθατε στον πανοπτικό κόσμο της τεχνολογίας

του Πέτρου Κατσάκου

«Αν υπάρχει κάτι που δεν θέλεις να το μάθει όλος ο κόσμος, καλύτερα να μην ξεκινήσεις καθόλου αυτή την περιπέτεια που ονομάζεται Διαδίκτυο», δήλωνε με απόλυτη κυνικότητα το 2009 ο Έρικ Σμιτ της Google. Αγαπητοί χρήστες της τεχνολογίας, καλώς ήλθατε στο μέλλον. Σιγουρευτείτε μόνο ότι δεν έχετε τίποτα να κρύψετε. Ο Μεγάλος Αδελφός των επικοινωνιών είναι εδώ. Σας διαβάζει και σας ακούει. 

Μια παλιά γελοιογραφία του New Yorker έδειχνε δύο σκυλιά να κοιτάζουν έναν υπολογιστή και να λέει το ένα στο άλλο: «Στο Διαδίκτυο κανείς δεν ξέρει ότι είσαι σκυλί». Ήταν η αυγή της dot.com εποχής, τότε που η online ζωή έμοιαζε τόσο γοητευτικά ανώνυμη, τόσο προκλητικά ασφαλής. Πλέον κάποια άγρυπνα μάτια και κάποια τεντωμένα αυτιά ξέρουν πως δεν είσαι σκυλί.

«Αν ήθελα να δω τα email σας ή το τηλέφωνο της συζύγου σας, το μόνο που έχω να κάνω είναι να χρησιμοποιήσω τις παρακολουθήσεις. Μπορώ να αποκτήσω ‘εισιτήριο’ για τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, τους κωδικούς πρόσβασης, τα αρχεία τηλεφώνου, τις πιστωτικές κάρτες», αποκάλυψε πριν από λίγες ημέρες ο Έντουαρντ Σνόουντεν, προκαλώντας παγκόσμια αναστάτωση.

Έτσι θα μάθουν...

του Νίκου Μπογιόπουλου

Δείτε τους. Ανεβοκατεβαίνουν στο πολιτικό βήμα. Παρελαύνουν στη μικρή οθόνη και στα μικρόφωνα. Πουλούν «μούρη» περί «υπευθυνότητας» και «πατριωτισμού». Ζητούν «σύνεση». Κηρύττουν τον «ορθολογισμό». Απαιτούν ανάληψη των «ιστορικών ευθυνών».

Και τι εννοούν με όλα αυτά; Μα ότι ο εργάτης πρέπει να ζει (στην καλύτερη περίπτωση) με 50 ευρώ καθαρά! Ότι οι συνταξιούχοι πρέπει να ζουν με 300 ευρώ! Ότι τα εκατομμύρια των ανέργων και των «απασχολήσιμων» πρέπει να δείξουν «κατανόηση». Έχουν στείλει πάνω από 3,5 εκατομμύρια Έλληνες κάτω από το όριο της φτώχειας, 500.000 παιδιά στον υποσιτισμό και το 90% του ελληνικό λαού στο κοινωνικό περιθώριο και στην ανασφάλεια. Κι όμως, έχουν τη ξετσιπωσιά να μιλούν!

Δείτε τους στα πολιτικά σουαρέ και στα τηλεοπτικά τραπέζια της «δημοκρατικής» μονοφωνίας. Άπαντες παρόντες:
Ο εσμός των εκπροσώπων ενός πολιτικού συστήματος που τα έκανε όλα ίσιωμα και τώρα το παίζουν από πάνω και «σωτήρες»!
Οι τσανακογλείψτες-«διανοούμενοι», τα εξωνημένα υπαλληλάκια, αυτό το καθηγητικό κατεστημένο που για τη «σοφία» του και την προστυχιά το έγραφε ο Βάρναλης: «Και συ, τσούλα των δήμιων, Επιστήμη, της Αλήθεια εσχάτη τεψροδόχα, και συ, πρόστυχη Πένα και ψοφίμι, του βούρκου λιβανίζετε την μπόχα»...

Πλήρης αποδέσμευση από την εκλογική και κομματική λογική ..

Ο δρόμος προς τη δημοκρατία

του Γιώργου Ν. Οικονόμου

 

Το πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα έχει αποτύχει παταγωδώς, αφού έχει οδηγήσει στη χρεοκοπία. Χρειάζεται επομένως ριζική αλλαγή, η οποία είναι αδύνατο να γίνει από τους υπάρχοντες κομματικούς σχηματισμούς. 

Στην προοπτική αυτή ένα από τα βασικά ερωτήματα που τίθενται είναι το εξής: Πώς μπορεί να γίνει η αλλαγή του συστήματος; Πιο συγκεκριμένα: Ποιες είναι οι βασικές κινήσεις που πρέπει να γίνουν ως πρώτο βήμα; Το ερώτημα αυτό δεν μπορεί να απαντηθεί πειστικά εάν πρώτα δεν ξεκαθαρισθούν ορισμένα θεμελιώδη ζητήματα, όπως, «ποιος είναι ο στόχος του πολιτικού αγώνα» και «ποιος είναι ο βασικός αντίπαλος για την επίτευξη αυτού του στόχου».

Εάν στόχος είναι η δημοκρατική πολιτεία, με την έννοια της πραγματικής κυριαρχίας των πολιτών και όχι των πολιτικών, της κυριαρχίας των πολλών και όχι των αντιπροσώπων και των κομμάτων, τότε είναι εμφανές ότι στόχος είναι η αλλαγή του υπάρχοντος ολιγαρχικού κομματοκρατικού πολιτεύματος. 

Η συστημική διαφθορά και τα γκαζάκια

της Μιχαλούς

Στον πάτο της λίστας των διεφθαρμένων χωρών κατατάσσεται η Ελλάδα και μάλιστα κάτω και από την  Σενεγάλη, σύμφωνα με τον δείκτη οικονομικής ελευθερίας που παρουσιάζει η Wall Street Journal με αφορμή την έκθεση του Heritage Foundation στην Ουάσιγκτον.
 
Κατά τα άλλα τα κόμματα ακόμα σκοτώνονται  για τον «καταλογισμό των ευθυνών», της περίφημης λίστας Λαγκάρντ και θα συνεχίσουν να σκοτώνονται αφού τα ίδια είναι ο πυρήνας των σκανδάλων και της συστημικής διαφθοράς…  

Έτσι κι αλλιώς στη λίστα αυτή περιλαμβάνεται ένα σοβαρό τμήμα της εγχώριας διαπλοκής, που αφορά συγκεκριμένους οικονομικούς και πολιτικούς παράγοντες, οι οποίοι κρατάνε δεμένο χειροπόδαρα το πολιτικό σύστημα, το οποίο μας κυβερνά με «κοινοβουλευτικά πραξικοπήματα». Τα περιβόητα δηλαδή Προεδρικά Διατάγματα και τη διαδικασία του κατεπείγοντος, που σκοπό έχουν να εξαθλιώσουν τελείως τον ελληνικό λαό και να ξεπουλήσουν ότι έχει απομείνει από την εθνική μας κυριαρχία.

Οι εκσυγχρονιστές ξανάρχονται

του Μιχάλη Χατζηπέτρου

Ένα από τα διασημότερα ανέκδοτα που κυκλοφόρησε τους τελευταίους μήνες στα δημοσιογραφικά γραφεία είναι το «κυβέρνηση Σημίτη με πρωθυπουργό Σαμαρά». Μόνο την εξέλιξη της ευρύτερης οικογένειας Παπακωνσταντίνου αν δει κανείς μπορεί άνετα να συμπεράνει ότι υπάρχει μια άτυπη λίστα προαγωγών του εκσυγχρονισμού, που τελειώνει είτε με τιμητικές αποστρατείες, είτε με ανάκληση από την εφεδρεία. Κλασικό παράδειγμα η παραπάνω οικογένεια. 

Ο τελών υπό προανακριτική έρευνα τέως τσάρος της οικονομίας Παπακωνσταντίνου ξεκίνησε ως σύμβουλος επί θεμάτων πληροφορικής του Κ.Σημίτη. Πολλάκις αποτυχών να εκλεγεί στην Κοζάνη, βρέθηκε με απόφαση του ΓΑΠ αρχικά εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ, μετά επικεφαλής της λίστας στις ευρωεκλογές, ύστερα στο Επικρατείας και μετά υπουργός Οικονομικών επί ΓΑΠ, και Περιβάλλοντος στην κυβέρνηση Παπαδήμου.

Στο ίδιο χρονικό διάστημα, η στενή συγγενής του Ε.Παπακωνσταντίνου ήταν συνεχώς νομικός σύμβουλος του γνωστού ΕΛΙΑΜΕΠ, ενώ με έκπληξη συνειδητοποιήσαμε, ελέω λίστας Λαγκάρντ ότι μέχρι πριν λίγες μέρες ήταν και στο ΤΑΙΠΕΔ (το γνωστό μνημονιακό ταμείο ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας).

Πολιτική και κοινωνική παρακμή

του Γιώργου Οικονόμου

 

Το νεοελληνικό πολιτικό σύστημα και η κοινωνία βυθίζονται συνεχώς σε γενικευμένη παρακμή, χωρίς κάποια ρωγμή αλλαγής και ανάκαμψης. 

Από την εποχή που ξέσπασε η κρίση το 2008 δεν έχει γίνει καμία ουσιαστική αλλαγή στους θεσμούς που επέτρεψαν και διευκόλυναν την πορεία προς τον γκρεμό. Ούτε το πολιτικό σύστημα είναι πρόθυμο γι αυτό ούτε η κοινωνία δείχνει διάθεση για κάτι παρόμοιο. Επί πλέον η τελευταία επιτρέπει στους υπευθύνους της οικονομικής και πολιτικής χρεοκοπίας να ασκούν ακόμη κυβερνητικό έργο επιτείνοντας έτι περαιτέρω τη θλιβερή κατάσταση. 

Πράγματι, το πολιτικό σύστημα δεν μπορεί να προσφέρει λύση στο πρόβλημα, διότι είναι μέρος του προβλήματος. Το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να ανακυκλώνει το πρόβλημα και τα αδιέξοδα, διότι εκεί βρίσκεται η μόνη ικανότητά του. Δεν έχει εκπαιδευθεί για κάτι άλλο, ούτε έχει την πρόθεση ούτε είναι ικανό να αναζητήσει δημιουργικές αντιλήψεις.

Της λίστας το κάγκελο

του Κώστα Βαξεβάνη

 

Ο ευκολότερος τρόπος για να αντιμετωπίσεις μια πραγματικότητα που δεν σου είναι ευχάριστη και δεν θέλεις, είναι να την αφήσεις να γίνει σενάριο. 

Έτσι η όποια πραγματικότητα αποκαλυφθεί, θα ωχριά σε μια καλή ιστορία που δημιουργεί η φαντασία. 

Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία πως αυτό γίνεται από την πρώτη στιγμή που ξεκίνησε η υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ. Σενάρια, θεωρίες, υποθέσεις, αλλά ως εκεί. Κανένας έλεγχος, καμία έρευνα και βέβαια καμία
απόδοση ευθύνης.

Όταν δημοσιεύσαμε τη λίστα Λαγκάρντ, εκτός από τις διώξεις (θα υπήρχε άραγε αίτημα να ξανάρθει η λίστα αν δεν την δημοσιεύαμε;) αντιμετωπίσαμε και ένα βασικό ερώτημα από την κοινή γνώμη. 

«Πού είναι οι πολιτικοί στη λίστα;» Το ερώτημα αυτό δεν το δημιούργησε η πραγματικότητα του περιεχομένου της λίστας αλλά τα σενάρια που ήθελαν εκατοντάδες πολιτικούς μέσα. Και βέβαια τα έφτιαχναν δημοσιογράφοι που και σήμερα φτιάχνουν τα νέα σενάρια της νέας λίστας.

Την Ελλάδα κυβερνά μια διεφθαρμένη κλίκα

Το παρακάτω άρθρο του Κώστα Βαξεβάνη δημοσιεύτηκε στη γερμανική εφημερίδα DIE ZEIT στις 29 Νοεμβρίου

του Κώστα Βαξεβάνη

Το να σε συλλαμβάνουν 50 άντρες της Κρατικής Ασφάλειας,του ειδικού τμήματος της ελληνικής Αστυνομίας που έχει την ευθύνη για την προστασία του Πολιτεύματος, είναι αναμφίβολα μία εμπειρία. Το να σε αγκαλιάζουν και να σε φιλάνε όμως αυτοί οι οποίοι ήρθαν για να σε συλλάβουν, δηλώνοντας πως είναι μαζί σου, είναι μια έκπληξη. Όταν ως ερευνητική ομάδα του περιοδικού HOT DOC, πήραμε την απόφαση να δώσουμε στη δημοσιότητα τα ονόματα της «Λίστας Λαγκάρντ», ξέραμε πως αρχίζει μια περιπέτεια. Η λίστα αυτή η οποία είχε παραδοθεί από τον υπάλληλο της Ελβετικής Τράπεζας HSBC, στην τότε υπουργό Οικονομικών της Γαλλίας Κριστίν Λαγκάρντ, περιείχε τα ονόματα χιλιάδων καταθετών, για την πλειοψηφία των οποίων ήταν εμφανές πως τα έσοδα δεν ήταν φορολογημένα ή νόμιμα.

Με τη λίστα αυτή, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία και Γερμανία, κατάφεραν να εντοπίσουν τους φοροφυγάδες και να εξασφαλίσουν έσοδα. Όχι όμως η Ελλάδα. Ο υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου, -ο οποίος προφασιζόταν ότι αναζητά εναγωνίως χρήματα για την ελληνική κρίση- πήρε τη λίστα, έκανε ένα αντίγραφο σε CD το οποίο όμως κάπου παράπεσε και δεν αξιοποιήθηκε. Συμπεριφέρθηκε περίπου σε αυτό το CD-ντοκουμέντο όπως σε όλα τα μουσικά CD στο σπίτι του. 

Το Σύνταγμα της χώρας έχει de facto καταλυθεί

Θα πρέπει τελικά να έχουμε πάθει ομαδική παράκρουση όλοι μαζί. 

Ένδεκα εκατομμύρια Έλληνες καθόμαστε και ανεχόμαστε ένα πολιτικό σύστημα το οποίο πλέον λειτουργεί και ασκεί εξουσία σε βάρος μας παράνομα και αντισυνταγματικά. 

Φυσικά η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών δεν είναι νομικοί και κυρίως συνταγματολόγοι, αλλά και εκείνοι οι λίγοι που υπάρχουν σιωπούν, μέχρι....να θιγούν τα προνόμιά τους.

Μήπως είναι άραγε ψέματα ότι κάθε μέρα η ίδια η κυβέρνηση προσπαθεί να μας πείσει πως οι δανειστές (τρόϊκα) δεν δέχονται το ένα ή το άλλο; Χθες μόλις δεν μας είπαν ότι η τρόϊκα επέβαλε και πάλι το χαράτσι για τα ακίνητα στον λογαριασμό της ΔΕΗ ενώ η κυβέρνηση δεν ήθελε; Σήμερα πάλι δεν μας είπαν ότι θα προσπαθήσουν να βρουν ισοδύναμα αλλά δεν είναι σίγουροι ότι η τρόϊκα θα τα εγκρίνει κ.λ.π.; Κάνουμε μήπως λάθος;

Τα υπέρ ΕΕ και μνημονίων ψεύδη και η στρατηγική του φόβου

Έχουμε σχολιάσει και πάλι, πώς όταν ο εκπρόσωπος των δανειστών δοτός πρωθυπουργός Παπαδήμος, διατύπωνε στη βουλή το  δίλημμα ‘’ανοιχτές επιχειρήσεις με χαμηλούς μισθούς ή κλειστές επιχειρήσεις;’’, δεν αυτοσχεδίαζε.
 

Δεν ήταν η πρώτη ούτε η τελευταία περίπτωση  ψευδολογίας και εκφοβισμού από μεριάς του πολιτικού συστήματος που μας κυβερνά. 

Ο αντιδραστικός συνασπισμός εξουσίας, υπηρέτης αλλά και εκπρόσωπος της ΕΕ και του ΔΝΤ, λειτουργεί ως κοινός εκβιαστής της νύχτας. 

Σαν τη συμμορία της Θεσσαλονίκης που πιάστηκε στα πράσα πρόσφατα. Έχει τη σημασία του να παρατηρήσει κανείς, ότι και εκείνη η συμμορία είχε εκπροσώπους και από τα τρία κόμματα, ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ, που συγκυβερνούν με διαρκή συζυγικά καβγαδάκια, καθώς και της ‘’τέταρτης  εξουσίας’’ των ΜΜΕ.
Ποιος θυμάται τη σωτηρία από τη χρεοκοπία;
Δύο χρόνια πριν, τρομοκρατούσαν τον κόσμο, πως αν δεν υπογραφόταν το πρώτο  μνημόνιο, θα χρεοκοπούσε η Ελλάδα.

Έλεγαν ψέματα και το γνώριζαν.  
Στόχος ήταν -και αυτό συμβαίνει- η λαϊκή χρεοκοπία.

Ποιος θα πατήσει την σκανδάλη;

Φυγή στη σκλήρυνση για το πολιτικό σύστημα που καταρρέει

του Δημήτρη Υφαντή 

Η δεύτερη, μέσα σε ένα δεκαήμερο, σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών έγινε, για να συνεννοούμαστε, με το πιστόλι στον κρόταφο. Όχι μόνο απέναντι στη ρημαγμένη κοινωνική πλειοψηφία, αλλά και στο ίδιο το πολιτικό σύστημα που με επαναλαμβανόμενους απειλητικούς σπασμούς, δεν μπορεί πλέον να κρύψει την κατάρρευσή του κάτω από το πέπλο του νέου κατοχικού καθεστώτος και της ιδιότυπης δοτής χούντας του Παπαδήμου.

Για το ευρω-διευθυντήριο και τη διεθνή των χρηματοπιστωτικών αρπακτικών, αναγκαστικά αποδίδονται με επικεφαλίδες οι λυκοσυμμαχίες και οι αντιθέσεις τους. Γι' αυτούς, λοιπόν, το πείραμα με τον κωδικό «Ελλάδα» βαίνει στο προκαθορισμένο τέλος. Τέλος, με την έννοια της ολοκλήρωσης του σχεδίου και βεβαίως, της... φυσικής ολοκλήρωσης για το λαό και τη ζωή αυτής της χώρας. 

Η εφιαλτική διελκυστίνδα, γύρω από το περίφημο PSI εδώ και ένα μήνα, δεν αφορά τίποτα άλλο παρά ένα άγριο πεδίο σύγκρουσης, για τη μοιρασιά των κερδών και τον έλεγχο των κολοσσιαίων παρενεργειών της κρίσης χρέους της Ευρωζώνης με εξιλαστήριο θύμα την Ελλάδα.

Συναίνεση, συγκυβέρνηση και χρεοκοπία

του Γιώργου Κατρούγκαλου
Δικηγόρου, Αν. καθηγητή Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης

Όρη ντροπής εκοίταζα και μαύρης  καταισχύνης (...)

Έβλεπα τόσους εμπτυσμούς, ραπίσματα, κολάφους,

και μούντζες αναρίθμητες από προγόνων τάφους (...)

Γεώργιος Σουρής, «Ρωμιός», 29/8/1909

Οι «μούντζες», τα «ραπίσματα» και οι «εμπτυσμοί» απευθύνονταν, όπως και σήμερα, προς το σύνολο σχεδόν του πολιτικού συστήματος της χώρας, στο ανάλογο σκηνικό που είχε προκύψει μετά την «πτώχευση» του 1893 και τον (πρώτο) διεθνή οικονομικό έλεγχο. Τότε το παλαιό πολιτικό προσωπικό αναζήτησε τη λύτρωσή του (όχι τη λύτρωση του τόπου) μέσω της «συναίνεσης» μεταξύ των μερίδων του. Ακριβώς όπως στις μέρες μας κύκλοι της πολιτικής και μεγαλοπαράγοντες των ΜΜΕ και της οικονομίας απεργάζονται σενάρια «μεγάλου συνασπισμού» ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας.

Όταν οι γάτοι σκούζουν στα κεραμίδια

του Σταύρου Χριστακόπουλου

Δεν πάνε λίγες μέρες (Παρασκευή 3 Ιουνίου) που λέγαμε ότι ο Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ βρίσκονται σε τροχιά σύγκρουσης. 

Χθες το κλίμα αυτό βγήκε σε όλο του το μεγαλείο στη συνεδρίαση του ΚΤΕ Οικονομίας του κόμματος. Καμιά εβδομηνταριά βουλευτές τα έσυραν κυρίως στον Παπακωνσταντίνου μπροστά στα μάτια του αρχηγού τους και πρωθυπουργού, ο οποίος, ως συνήθως, βρισκόταν... κάπου αλλού.

Βαρούσαν το σαμάρι για να τ’ ακούσει ο γάιδαρος, τα ’λεγαν στην πεθερά για να τ’ ακούει η νύφη. Πλούσια η ελληνική παράδοση στις παροιμίες, εύκολα μπορούμε να περιγράψουμε πώς οι βουλευτές, χτυπώντας την – διαπιστωμένη εκ του αποτελέσματος – ανεπάρκεια του υπουργού Οικονομικών, απευθύνονταν στον Παπανδρέου. 

«Εναντίον του πολιτικού συστήματος»

της Ήρας Φελούκατζη

Στην επιτυχία των κινητοποιήσεων των «αγανακτισμένων» στην Ελλάδα αναφέρονται γαλλικά δημοσιεύματα, επισημαίνοντας ότι εκτός από τα μέτρα λιτότητας και το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων, οι διαδηλωτές στρέφονται με τα συνθήματά τους εναντίον της πολιτικής τάξης και του πολιτικού συστήματος.

Τα χθεσινά ρεπορτάζ αντιπαραβάλλουν τη «μεγαλειώδη» συγκέντρωση στο Σύνταγμα με την «περιορισμένης συμμετοχής» διαδήλωση των συνδικάτων το περασμένο Σάββατο.

Σε αναλύσεις τους ορισμένοι οικονομολόγοι προειδοποιούν ότι το νέο σχέδιο διάσωσης αναβάλλει μόνο τα προβλήματα της χώρας, αλλά ενδεχομένως δεν θα αποτρέψει τη χρεοκοπία, με δυσάρεστες συνέπειες και για τις υπόλοιπες χώρες της ευρωζώνης.

Το θεμελιώδες ασυμβίβαστο (ή το σακάτεμα της ελληνικής κοσμοαντίληψης)

του Αντώνη Ανδρουλιδάκη, οικονομολόγου

 

Μάλλον είναι λίγοι αυτοί που υποστηρίζουν ότι πίσω από την οικονομική κρίση λανθάνει η κοινωνιολογική ή καλύτερα η ανθρωπολογική κρίση του νεωτερικού ατόμου, έτσι όπως δομήθηκε στην νεοελληνική αντιφατική εκδοχή του. Μάλιστα, οι απόψεις αυτές ακούγονται σαν ψίθυροι, μπροστά στον οδυρμό των οικονομικών και λοιπών αναλυτών, για την απώλεια της καταναλωτικής ευζωίας του νεοέλληνα ή στις ηθικιστικές κορώνες των δημοσιογράφων -γυμνασιακής γραφής- που μισθοδοτούνται από το κυρίαρχο σύστημα.   

Εν τούτοις, είναι παρήγορο ότι την τελευταία περίοδο τίθενται πλέον ευθέως ζητήματα κοινωνικής και πολιτικής ελευθερίας, με τα προτάγματα της κοινωνικής δικαιοσύνης, της άμεσης δημοκρατίας αλλά και της εθνικής ανεξαρτησίας, να επανέρχονται στο προσκήνιο.

Είναι όμως ιλαροτραγικό ότι επιχειρούμε εκ νέου ως κοινωνία να εφεύρουμε ό,τι κατέχουμε ήδη –τουλάχιστον- από το τέλος του  18ου αιώνα. Μπορεί δε να είναι και ματαιοπονία η προσπάθεια μας αυτή, αν συνεχίσουμε ανυποψίαστοι στην ιδέα πως ότι είναι ζητούμενο σήμερα, υπήρξε χθες βιωματική αλήθεια και σταθερή κατάκτηση του Λαού μας.

Η σαλάτα της SIEMENS

του Θανάση Καρτερού

Μπορεί κανείς να φανταστεί τον διάλογο για την πλήρη και εις βάθος διερεύνηση του σκανδάλου της Siemens. 

"Δώστε μας τον Σημίτη και σας δίνουμε τον Αλογοσκούφη", λέει ο εις βάθος διερευνητής1. 
"Ε όχι και κοτζάμ Σημίτη για τον Αλογοσκούφη", απαντά ο εις βάθος διερευνητής 2. "Βάλτε κάτι παραπάνω". 
"Εντάξει" κάνει ρελάνς ο εις βάθος διερευνητής 1, "σας δίνουμε και τον Λιάπη και τον Παπαθανασίου. Τι άλλο θέλετε"; 
"Τον Παυλόπουλο και τον Πολύδωρα", αντιπροτείνει ο εις βάθος διερευνητής 2. 
Κι εκεί χαλάει η δουλειά μέχρι νεωτέρας.

Φυσικά, επειδή business is business, μπορεί η δουλειά να χάλασε κάπως στα πρόσωπα, αλλά στα άλλα βρέθηκε η άκρη. 

Η κομματοκρατία ως πολιτικό σύστημα

του Γιώργου Κοντογιώργη 

 



Η ΚΟΜΜΑΤΟΚΡΑΤΙΑ ΩΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ¹

1. Η έννοια της κομματοκρατίας

Η έννοια της κομματοκρατίας ορίζει τη δομή και τη λειτουργία του πολιτικού φαινομένου σε μια φάση κατά την οποία το κομματικό σύστημα αυτονομείται και κυριαρχεί επί του τυπικού πολιτικού συστήματος, έτσι ώστε το πρώτο να καθορίζει τη λογική θεμελίωση και την πολιτική δυναμική του δεύτερου. Επομένως, η κομματοκρατία εντοπίζεται στο πολιτικό σύστημα όπου η προσέγγιση και, εννοείται, η συγκρότηση της πολιτικής γίνεται στο επίπεδο της εξουσίας, με την οποία αντιμετωπίζεται περίπου ως ένα ενιαίο ταυτολογικό όλον.

Συγκρατούμε τρεις συνιστώσες της κομματοκρατίας.