Η πανστρατιά για επενδύσεις, την οποία έχει κηρύξει ο πρωθυπουργός, επιχειρεί να αποκτήσει λαϊκή νομιμοποίηση προβάλλοντας κοινοτυπίες του τύπου «χωρίς επενδύσεις δεν πρόκειται να υπάρξουν θέσεις εργασίας» ή «κάθε εταιρία που επενδύει λογικό είναι να αποσκοπεί στο κέρδος».
Όμως πρόκειται απλά για κέρδος ή για ληστεία; Πρόκειται για θέσεις εργασίας ή θέσεις δουλείας; Όχι, οι όροι με τους οποίους γίνονται οι επενδύσεις δεν έχουν την παραμικρή σημασία για τη Δεξιά του κ. Σαμαρά. Ούτε είχαν στο παρελθόν, σε ολόκληρη τη μεταπολεμική περίοδο, ούτε -πολύ περισσότερο- θα έχουν στο μνημονιακό μέλλον.
Στην πλάτη ενάμισι εκατομμυρίου ανέργων επιχειρείται να στηθούν νέες μεγάλες «αρπαχτές» του ντόπιου και του διεθνούς μεγάλου κεφαλαίου. «Αρπαχτές», καθώς απουσίαζε και απουσιάζει οποιοδήποτε σχέδιο οργανωμένης ανάπτυξης. «Αρπαχτές», καθώς ξεπουλιέται ο δημόσιος πλούτος σε «επενδυτές» αντί πινακίου φακής. «Αρπαχτές», καθώς διαλύεται κάθε έννοια δικαίου στις αναθέσεις, στην περιβαλλοντική προστασία, στο δημοκρατικό σχεδιασμό, στην κοινωνική διαβούλευση.
